چگونه غازهای مهاجم مصری از منابع غذایی بهره برداری می کنند و انگل ها را حمل می کنند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

غاز مصری، بومی آفریقا، یک گونه مهاجم با اهمیت در سراسر اروپا در نظر گرفته می شود. محققان مرکز تحقیقات تنوع زیستی و اقلیم سنکنبرگ و دانشگاه گوته فرانکفورت چهار سال را صرف بررسی اثرات اکولوژیکی و اقتصادی گسترش آن کردند.

تجزیه و تحلیل 100 غاز مصری از منطقه Wetterau یک رژیم غذایی فرصت طلب و عمدتا گیاهخوار و یک فون انگل شگفت انگیز را نشان می دهد. تیم تحقیقاتی برای اولین بار هفت گونه انگل را در غازهای مصری در اروپا شناسایی کردند. این مطالعه در مجله بین المللی انگل شناسی: انگل و حیات وحش منتشر شد و به عنوان بخشی از پروژه مشترک ZOWIAC انجام شد.

بر اساس یک بررسی سراسری که از سال 2017 تا 2022 انجام شد، تقریبا 11000 تا 15500 جفت غاز مصری (Alopochen aegyptiaca) در آلمان نژاد می‌شوند. از سال 2017، در فهرست گونه های بیگانه مهاجم اتحادیه اروپا قرار گرفته است.

دکتر Sven Klimberg از مرکز تحقیقاتی بیو کلیم‌پل توضیح می‌دهد: "غازهای مصری مدت‌هاست که به بخشی جدایی‌ناپذیر از چشم‌انداز هسین تبدیل شده‌اند. چه در پارک‌ها، چه در استخرهای روباز مانند برنتانوباد فرانکفورت و چه در زمین‌های کشاورزی در منطقه وتراو، هرجا تعداد زیادی از این پرندگان مهاجم رخ می‌دهند، درگیری‌ها ممکن است رخ دهد." دانشگاه گوته فرانکفورت

"در عین حال، کمبود داده های کلیدی مورد نیاز برای ارزیابی بهتر تاثیر جمعیت رو به رشد و توسعه اقدامات مدیریتی مناسب وجود دارد. با این حال، هم قانون فدرال حفاظت از طبیعت و هم مقررات اتحادیه اروپا، حفاظت از اکوسیستم های بومی را در برابر تاثیرات گونه های مهاجم الزامی می کند."

برای این منظور، یک تیم تحقیقاتی به رهبری انگل شناس و زیست شناس بیماری های عفونی مستقر در فرانکفورت، در مجموع ۱۰۰ غاز مصری از منطقه Wetterau را به عنوان بخشی از پروژه مشترک ZOWIAC (تأثیر زیست محیطی حیوان وحشی و حیات وحش گوشتخواران مهاجم) مورد مطالعه قرار دادند. در طول این مطالعه چهار ساله، محققان هر سال 25 غاز مصری را از همان منطقه نزدیک Nieder-Wöllstadt و Dortelweil از نزدیک بررسی کردند.

از پرندگان به عنوان بخشی از عملیات شکار منظم نمونه برداری شد و متعاقبا از نظر رژیم غذایی و آلودگی انگل آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. منطقه مورد مطالعه با زمین های کشاورزی، از جمله مزارع ذرت متعدد مشخص می شود و تا حدودی در امتداد رودخانه نیدا گسترش می یابد.

دکتر آنا ویکتوریا شانتز از دانشگاه گوته فرانکفورت، نویسنده اصلی این مطالعه، توضیح می دهد: "برای تجزیه و تحلیل رژیم غذایی آنها، محتویات محصول غازهای مصری را بررسی کردیم. از آنجایی که غذای موجود در محصول هنوز تا حد زیادی هضم نشده است، این روش به ویژه روش خوبی برای تعیین اینکه پرندگان چه می خورند، ارائه می دهد."

نتایج نشان می‌دهد که در تمام دوره‌های مطالعه، ذرت، غلات و علف‌ها بخش عمده‌ای از رژیم غذایی غازهای مصری را تشکیل می‌دهند. این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که این غازها، که عموما گیاه‌خوار در نظر گرفته می‌شوند، نسبت معینی از غذای حیوانی مصرف می‌کنند. محققان علاوه بر مواد غذایی گیاهی، به عنوان مثال، بقایای کرم خاکی و دوکفه ای را نیز پیدا کردند.

Schantz می افزاید: "در یک سال مطالعه، توت فرنگی در محصولات غازهای مصری نیز شناسایی شد. از آنجایی که توت فرنگی ها در زمان نمونه گیری هنوز به بلوغ طبیعی خود نرسیده بودند، ممکن است منبع غذایی باشند که توسط انسان تهیه شده یا در دسترس بوده اند."

تجزیه و تحلیل رژیم غذایی نشان می دهد که غازهای مصری در زمان های خاص به شدت از منابع انسانی استفاده می کنند. به عنوان مثال، ذرت 46 درصد از کل محتویات محصول را تشکیل می دهد که 58 درصد وزن کل جیره را تشکیل می دهد. این به ویژه در طول دوره مطالعه 2021-2022 مشهود بود: ذرت در 95٪ از غازهای مصری مورد بررسی قرار گرفت.

کلیمپل می‌گوید: «نتایج ما به وضوح نشان می‌دهد که غازهای مصری مواد غذایی را مصرف می‌کنند که به وفور و به آسانی در دسترس است – آنها هر چه را در آنجا وجود دارد می‌خورند».

"اگر این فقط به صورت پراکنده اتفاق بیفتد، تأثیر عمده ای ندارد و لزوما به این معنی نیست که به محصول آسیب می رساند، به عنوان مثال، در کشت ذرت. با این حال، اگر تعداد زیادی غاز مصری جمع شوند و در این مناطق رفت و آمد کنند، تحت شرایط خاصی می تواند منجر به درگیری با کشاورزی شود." در محدوده بومی گونه، اثرات منفی بر عملکرد محصول به خوبی ثبت شده است.

این تیم تحقیقاتی همچنین بر بررسی غازهای مصری از نظر وجود انگل‌های خارجی و درونی متمرکز شدند. Schantz توضیح می‌دهد: «با توجه به چرخه‌های زندگی گاهی بسیار خاص و سازگاری با میزبان‌های خاص، انگل‌ها می‌توانند به عنوان شاخص‌های قابل اعتمادی از رژیم غذایی و سبک زندگی حیوانات میزبان باشند.»

به عنوان مثال، محققان کرم سر خاردار Polymorphus minutus - انگلی که روده کوچک پرندگان آبزی را آلوده می کند - در حدود نیمی از غازهای مصری مورد بررسی شناسایی کردند. این گونه انگل از غلاف غلاف به عنوان میزبان میانی برای رشد خود استفاده می کند. بنابراین، غازهای مصری آلوده باید این غلاف‌ها را بلعیده باشند تا به انگل آلوده شوند.

در مجموع، تیم تحقیقاتی 17 گونه انگل را در غازهای مصری مورد مطالعه شناسایی کردند. هفت مورد از این موارد به عنوان انگل غاز مصری برای اولین بار در اروپا تایید شد.

کلیمپل می افزاید: «مطالعه اخیر ما نشان می دهد که غازهای مصری نه تنها باعث درگیری در پارک ها و استخرهای روباز می شوند، بلکه از زمین های کشاورزی به عنوان منبع غذایی استفاده می کنند که می تواند خطرات اقتصادی ایجاد کند».

"در عین حال، این پرندگان مهاجم حامل انگل های مختلفی هستند که برای پرندگان اهلی و طیور مزرعه نیز نگران کننده است. برای درک بهتر تاثیر غاز مصری و نقش آن در اکوسیستم، مطالعات در طول سال مهم است. این به این دلیل است که رژیم غذایی و آلودگی انگل آنها بسته به فصل، زیستگاه و شرایط آب و هوایی متفاوت است."

آنا وی. شانتز و همکاران، تحقیقات رژیمی و انگلی چند ساله غازهای مهاجم مصری (Alopochen aegyptiaca) در آلمان مرکزی، مجله بین المللی انگل شناسی: انگل ها و حیات وحش (2026). DOI: 10.1016/j.ijppaw.2026.101288

ارائه شده توسط انجمن Senckenberg برای تحقیقات طبیعت

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →