چگونه غواصی آزاد به باجائو اندونزی کمک می کند تا سنت ها را حفظ کند و زندگی دریایی را حفظ کند

پوتو تانو، اندونزی — ماهاری در جلوی قایق نشسته و سیگار در دست دارد و وضعیت آب‌های پوتو تانو، یک جامعه ماهیگیری کوچک در جزیره سومباوا، اندونزی را بررسی می‌کند. ماهاری به عنوان کتوآ، رهبر این گروه از ماهیگیران اختاپوس باجائو، تصمیم می گیرد که امروز از کدام ابزار استفاده کنند. او در سکوت آب‌ها را بررسی می‌کند در حالی که بقیه گروه می‌نشینند و منتظر نشانه او هستند. مردم باجائو یک گروه قومی بومی هستند که در اندونزی، مالزی و فیلیپین قرار دارند.

مردم باجائو که به طور سنتی عمدتا روی قایق زندگی می کنند، نسل ها از طریق غواصی آزاد سنتی از دریا برداشت می کنند. در Sumbawa، ممنوعیت اخیر غواصی با کمک کمپرسور هوا، یک تکنیک غواصی خطرناک که هوای مداوم را برای غواص فراهم می‌کند، به این معنی است که این روش‌های سنتی ارزشمندتر از همیشه شده‌اند. با مهارت‌های مناسب، غواصی آزاد می‌تواند هم برای محیط و هم برای بدن ملایم‌تر از شیوه‌های مخرب‌تر مدرن باشد.

ماهاری و سایر ماهیگیران جامعه او از طریق اکسپدیشن هایی مانند این، با همکاری سازمان های غیر دولتی محلی تلاش می کنند تا اطمینان حاصل کنند که این دانش به نسل های جدید منتقل می شود. اختاپوس روز (Octopus cyanea). تصویر توسط © Stergios Vasilis از طریق iNaturalist (CC BY-NC-ND 4.0). «زمان پوکونگ» بسته به دید جریان و آب، ماهیگیران باجائو معمولا از یکی از دو روش برای گرفتن اختاپوس استفاده می‌کنند. اگر دید کم یا جریان قوی وجود داشته باشد، آنها از ابزار "پوسته" مزین به قلاب استفاده می کنند که آن را در آب رها می کنند و پشت قایق خود را دنبال می کنند.

اگر بهتر باشد… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است