چگونه مسائل مربوط به اعتماد هوش مصنوعی آمریکا می تواند بر میان دوره ها تأثیر بگذارد

- داگلاس رایزینگ - گتی ایماژ

از رسانه‌های اجتماعی گرفته تا شرط‌بندی ورزشی، آمریکایی‌ها به‌طور قابل توجهی مایل به پذیرش فناوری‌های جدید شده‌اند، بدون اینکه لزوما باور داشته باشند که برای ما یا سلامتی، جامعه یا سیاره ما مفید هستند. هوش مصنوعی ممکن است واضح ترین نمونه باشد.

بر اساس یک نظرسنجی ملی که در این ماه توسط شرکت من، Outward Intelligence انجام شد، فقط 39 درصد از آمریکایی ها می گویند هوش مصنوعی تأثیر مثبتی بر جامعه دارد، در حالی که 44 درصد معتقدند تأثیر آن منفی است. تنها 15 درصد می گویند که از رشد هوش مصنوعی هیجان زده هستند.

اما مشکل اینجاست: در حالی که 58 درصد از آمریکایی ها به رهبران شرکت های هوش مصنوعی برای تصمیم گیری در راستای منافع جامعه اعتماد ندارند، 41 درصد می گویند که هر روز از چت ربات های هوش مصنوعی استفاده می کنند. در میان آمریکایی‌هایی که معتقدند هوش مصنوعی به جامعه آسیب می‌زند، تقریبا نیمی از آنها حداقل به صورت هفتگی از چت ربات‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند.

از برخی جهات، این نباید ما را شگفت زده کند. مردم می توانند از راحتی رسانه های اجتماعی قدردانی کنند و در عین حال تأثیر آن را بر کودکان زیر سوال ببرند. آنها می توانند در رونق شرط بندی ورزشی شرکت کنند در حالی که نگران عواقب آن، از اعتیاد گرفته تا مشکلات مالی هستند. آنها می توانند به صورت آنلاین خرید کنند در حالی که نگران کاهش کسب و کارهای محلی هستند. و آنها می توانند به گوشی های هوشمند تکیه کنند در حالی که معتقدند این دستگاه ها توجه و ارتباط انسانی را تضعیف کرده اند.

اما هوش مصنوعی محدودیت‌های اشتهای مصرف‌کنندگان آمریکایی را برای نگه داشتن دو ایده متناقض همزمان در ذهنشان آزمایش می‌کند. و پیامدهای آن به همان اندازه سیاسی است که اقتصادی: چه اتفاقی می‌افتد وقتی آمریکایی‌ها از یک فناوری استقبال می‌کنند اما به نهادهای مسئول ایجاد آن و همچنین نظارت و سرعت بخشیدن به توسعه آن اعتماد ندارند؟

در نظرسنجی ما، حدود دو سوم آمریکایی‌ها گفتند که موضع یک نامزد در مورد هوش مصنوعی می‌تواند بر رای آن‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آتی تأثیر بگذارد، اگرچه اکثر آنها اذعان داشتند که مسائل دیگر اهمیت بیشتری دارند. تقریبا از هر شش یک نفر می‌گویند که واقعا می‌تواند رأی آنها را تعیین کند.

به نظر می رسد که هیچ یک از احزاب اعتبار زیادی نزد رأی دهندگان مستقل در مورد این موضوع ایجاد نکرده اند. تقریبا دو سوم افراد مستقل می گویند که به هیچ یک از طرفین اعتماد ندارند که با هوش مصنوعی به طور مسئولانه رفتار کنند، یا به هر دو به یک اندازه اعتماد دارند، یا مطمئن نیستند.

مراکز داده جایی هستند که بحث گسترده‌تر در مورد هوش مصنوعی بسیار ملموس‌تر می‌شود و مخالفت‌ها متحدتر می‌شوند. بیش از نیمی از پاسخ دهندگان می گویند که با ساخت یک مرکز داده بزرگ در نزدیکی محل زندگی خود مخالف هستند. از هر ده تقریبا چهار نفر به شدت با آن مخالف هستند.

دغدغه های آنها عملی است. هزینه های برق در رتبه اول و پس از آن مصرف آب و اثرات زیست محیطی قرار دارند. توانایی آمریکا برای رقابت در سطح بین المللی، که به یک بحث اصلی برای گسترش زیرساخت های هوش مصنوعی تبدیل شده است، در رتبه بسیار پایین تری قرار دارد.

برای یک شرکت فناوری، ساخت یک مرکز داده ممکن است نشان دهنده سرمایه گذاری در آینده اقتصادی آمریکا باشد. برای کسی که در نزدیکی زندگی می کند، ممکن است به معنای نگرانی در مورد قبوض برق، منابع محلی و اینکه آیا جامعه در تصمیم گیری نقش زیادی دارد یا خیر. نتیجه، شکاف فزاینده‌ای بین این است که چگونه افرادی که هوش مصنوعی را در مورد مزایای آن می‌اندیشند و اینکه آمریکایی‌های معمولی درباره هزینه‌های آن فکر می‌کنند.

هزینه های سیاسی مرتبط نیز قابل توجه است. وقتی در مورد نامزدهایی که قویا از ساخت مراکز داده بیشتر حمایت می کنند، سؤال شد، 42٪ از رای دهندگان می گویند که این موقعیت باعث می شود آنها کمتر به یک نامزد رای دهند، در مقابل 27٪ که می گویند احتمال بیشتری برای آنها ایجاد می کند. در میان استقلالی ها، شکاف حتی بیشتر است: 49٪ تا 19٪.

بنابراین، اگرچه هوش مصنوعی ممکن است موضوع اصلی همه رأی دهندگان در ماه نوامبر نباشد، نگرش آنها نسبت به هوش مصنوعی تنش را در سیاست پیشرفت فناوری نشان می دهد. نوآوری و رشد اقتصادی نویدبخش پاسخی به پرسش‌های مربوط به قبض برق و پاسخگویی شرکت‌ها نمی‌دهد، و ابراز نگرانی در مورد این فناوری توضیح نمی‌دهد که چگونه می‌توان از مزایای بالقوه آن بهره برد.

اکنون شرکت‌های هوش مصنوعی از ایمان عمومی زیادی درخواست می‌کنند. آنها در حال توسعه سیستم‌هایی هستند که می‌توانند اشتغال، آموزش و اقتصاد را تغییر دهند و در عین حال سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی بزرگی را انجام دهند که بر جوامع سراسر کشور تأثیر می‌گذارد. در همین حال، آمریکایی‌ها در حال سنجش هستند که چه کسی سود می‌برد، چه کسی هزینه‌های آن را متحمل می‌شود و چه کسی در هنگام خرابی پاسخگو است.

آمریکایی ها قبلا نشان داده اند که مایل به استفاده از هوش مصنوعی هستند. چالش سخت‌تر، برای سیلیکون ولی و واشنگتن به طور یکسان، به دست آوردن و سزاوار بودن اعتماد آنهاست.