چگونه مستند الیزابت هلمز "شما می توانید همه چیز را ببینید" فریبنده است

من دیشب مستند جدید الیزابت هولمز را دیدم، تو می‌توانی همه چیز را ببینی، و واقعا نمی‌توانم آنقدر سریع تایپ کنم تا بگویم چقدر ذهنم را خسته می‌کند.

من گپ های زیادی را به صورت آنلاین دیده ام در مورد اینکه آیا الیزابت هلمز دروغگو است، آیا او سزاوار زندانی شدن به خاطر استارتاپ شکست خورده خود Theranos است یا خیر، و اینکه آیا این مستند بیش از حد با او همدردی می کند یا خیر.

اما این حتی از راه دور به چیزی که من از آن برداشتم نزدیک نیست. همانطور که از خانه خارج شدیم، شوهرم از من پرسید: "پس تو چه فکری کردی؟" و من فقط با این جمله پاسخ دادم: "الیزابت هلمز را فراموش کنید. این یک شاهکار در داستان گویی بود."

من در انتظار این بودم که فیلمسازان داستانی درباره فریب برای ما تعریف کنند. چیزی که من انتظار نداشتم این بود که آنها ما را - بینندگان - را در زمان واقعی فریب می دادند.

کل تئاتری پر از بزرگسالان درگیر آن بود. در یک نقطه، مردم آنقدر بلند روی صفحه فریاد می زدند که من نمی توانستم دیالوگ را بشنوم. صدای فریاد زنی را شنیدم: "جنایتکار!" - و برای الیزابت هلمز کارگردانی نشده بود. من هرگز چنین چیزی را در یک سینما تجربه نکرده بودم. این احساس بود و احشایی.

چیزی که مستند را بسیار درخشان می کند این است که شما را وادار می کند تا با این که چقدر از باورهای شما در مورد یک شخص دیگر، داستان او به شما گفته شده است، روبرو شوید. و ما آنقدر مستعد این هستیم که ترسناک است.

به الیزابت هلمز فکر کنید. چقدر از نظر شما در مورد او ناشی از حقایق پرونده جنایی او و چقدر از تصاویر و/یا فیلم ها و/یا نمایش های تلویزیونی که در طول سال ها دیده اید ناشی می شود؟ من یک روز هالووین را به یاد می‌آورم، زمانی که رسوایی ترانوس در اوج خود بود، به نظر می‌رسید که همه لباس‌های یقه‌دار سیاه پوشیده بودند و شیشه‌های کوچک خون تقلبی را حمل می‌کردند. هولمز همه جا بود.

من اخیرا در مورد آزمایش جالبی نوشتم که Canon در سال 2015 انجام داد. از شش عکاس خواسته شد تا از یک مرد در همان مکان عکس بگیرند. پیچیدگی این بود که به هر عکاس توصیف متفاوتی از او داده شد: یک میلیونر، یک محکوم، یک ماهیگیر، یک الکلی، یک روانشناس و یک نجات دهنده.

پرتره های به دست آمده بسیار متفاوت بودند.

یکی از نمایندگان کانن می‌گوید: «یک عکس بیشتر توسط شخصی که پشت دوربین است شکل می‌گیرد تا چیزی که جلوی آن است.»

حالا تصور کنید که این اصل در کل یک مستند سه ساعته اعمال شود.

در طول فیلم، کارگردانان لنس اوپنهایم و ناتان فیلدر موفق شدند سالنی پر از مردم با قشر پیشانی کاملا توسعه یافته را بسازند که بارها در مورد اعتقاداتشان در مورد مردم روی پرده تجدید نظر کنند. آنها این کار را از طریق زوایای دوربین، کلوزآپ، ویرایش و ترتیب افشای اطلاعات انجام دادند.

قاب بندی الیزابت و اطرافیانش کم کم تغییر کرد تا اینکه آشکار شد و به محض اینکه مغز ما یک تغییر روایی را تشخیص داد، احساسات ما در مورد آن به دنبال داشت. مثل تماشای یک نمایش جادویی بود... یا یک برنامه تلویزیونی واقعیت مستمر که در آن شخصی ویرایش شرور، ویرایش قربانی، ویرایش دستکاری کننده را دریافت می‌کند و همه ما بارها و بارها عاشق آن می‌شویم.

ما دوست داریم باور کنیم که نظرات خود را با جمع آوری شواهد، سنجیدن حقایق و رسیدن به نتایج معقول شکل می دهیم. واقعی باش نه ما نداریم. در واقع چگونه پیش می‌رود: ما ابتدا یک تصور عاطفی ایجاد می‌کنیم، سپس یک باور در اطراف آن ایجاد می‌کنیم، و سپس به دنبال حقایقی می‌گردیم که آن را تأیید می‌کند. این تئوری من است که چرا ما در این کشور تا این حد تقسیم شده ایم. باورهایی که بر اساس احساسات ساخته شده اند تقریبا غیر ممکن است.

روانشناسی پشت دستکاری فیلم باید مطالعه شود. اول، نمایی نزدیک از الیزابت هلمز که پلک نمی زند: او شیطانی است. سپس، یک عکس گسترده تر از او در حال پریدن به نوزادش: یک لحظه صبر کنید، او یک مادر است، او یک انسان است! سپس، مکث طولانی شوهرش: صبر کن، آیا او عروسک‌گردان است؟ سپس، یک لبخند! "نه، نه، این نمی تواند واقعی باشد."

و سپس خود فیلدر است که یک ماه کامل قبل از اینکه هلمز به زندان برود با این زوج نقل مکان کرد. او چقدر از یک راوی قابل اعتماد است؟ آیا او به الیزابت خیلی اهمیت می دهد که حاضر است به بیننده دروغ بگوید؟ چقدر می توانیم به برداشت او از وقایع اعتماد کنیم؟

شما می توانید همه چیز را ببینید به خوبی پدیده دستکاری روانی را توضیح می دهد، اما باعث می شود در آن مشارکت کنید. احساسات را برمی انگیزد، و همه بزرگترین آثار هنری احساسات را برمی انگیزند.

آنجا می نشینی و باور می کنی در حال تماشای یک مستند درباره زنی هستید که دنیا را فریب داده است، اما متوجه می شوید که در حال تماشای نمایشی هستید که نشان می دهد فریب دادن شما چقدر آسان است.

(این واقعا سخت بود که بدون دادن اسپویلر بنویسم، اما فیلم را تماشا کنید و نظر خود را به من بگویید!)