چگونه می توان معامله پرداخت بخش دولتی را از خط خارج کرد؟

یکی از جنبه‌های منحصربه‌فرد مذاکرات پرداخت‌های بخش دولتی که روز دوشنبه، پس از اعتصاب یک روزه در 14 اکتبر آغاز شد، این است که از هر معامله‌ای در هر دو طرف میز مذاکره ذینفعانی وجود خواهند داشت.

کارمندان ارشد دولتی با مشاهده افزایش دستمزدهای خود در نتیجه هر معامله ای که توافق می شود، مستقیما از هر گونه افزایشی که با مذاکره کنندگان اتحادیه موافقت کنند، سود خواهند برد.

از سوی دیگر، دو اتحادیه از چهار اتحادیه کارگری با افرادی که در قلب فرآیند مذاکره قرار دارند، فورسا و سازمان ملی معلمان ایرلند، مقیاس‌های حقوق خود را بر اساس نمرات در خدمات عمومی قرار می‌دهند.

اتحادیه های دیگر از ناظران مذاکرات هستند اما به آنها متکی هستند و احتمالا تحت تأثیر آنها قرار خواهند گرفت.

پس از یک بن بست اولیه، پی به بالای دستور کار مذاکرات منتقل شد. اتحادیه ها اصرار داشتند که موافقت با یک معامله دستمزد ابتدا یک پیش شرط است.

"آرام نخواهد بود": دولت و اتحادیه ها در مسیر طولانی برای پرداخت معامله شروع می کنند

ارقام سرفصل مذاکراتی که پشت درهای بسته در کمیسیون روابط با محل کار انجام می شود، در آن جا منتشر شده است.

اتحادیه‌ها از دولت می‌خواهند که از 1.2 میلیارد یورویی که در بودجه این ماه برای یک قرارداد حقوق بخش دولتی در نظر گرفته شده است فراتر برود. پیشنهاد شده است که ائتلاف می تواند به 1.6 میلیارد یورو برسد.

اما اتحادیه‌ها به تورمی اشاره می‌کنند که اکنون کمی بیش از 4 درصد است و پیشنهاد کرده‌اند که دستمزد اعضای خود ضد تورم ضروری است. آنها از رقم 2 میلیارد یورویی که به گفته آنها توسط دولت قبل از مذاکرات ارائه شده بود، استفاده کردند.

کوین کالینان، دبیر کل فورسا، بزرگترین اتحادیه در بخش خدمات عمومی و مدنی، در یک جلسه توجیهی برای اعضای اتحادیه خود که در روز جمعه منتشر شد، گفت‌وگوها را «آهسته و دشوار» توصیف کرد، اما پیشنهاد کرد که می‌خواهند هفته آینده به نتیجه برسند، حتی اگر بدون توافق باشد.

. بهره وری به عنوان یک موضوع کلیدی توسط Taoiseach و وزیر هزینه های عمومی و اصلاحات برجسته شده است و به عنوان بخشی از آن بحث، هوش مصنوعی و تأثیر آن بر کار، کار ترکیبی و تحرک احتمالا موضوع گفتگو خواهد بود.

اصطلاح چتر «بهره وری» باعث ایجاد مشکلاتی در سمت اتحادیه می شود.

یکی از مقامات اتحادیه که این پیشنهاد را رد می کند که پذیرش فناوری یک مسئله اصلی است، می گوید: «اگر می خواهند ببینند مردم چقدر سخت کار می کنند، باید آنها را شنبه شب به بخش اورژانس ماتر بیاورید.

آلن یوستیس، استادیار دانشکده حقوق در کالج ترینیتی دوبلین، معتقد است که اندازه گیری بهره وری دشوار است.

"یعنی چی؟" او می پرسد. او می افزاید: «اگر این به معنای ساعات تدریس بیشتر است، این یک چیز است،» و دیدگاهی درباره نحوه عملکرد آن در دانشگاه ارائه می دهد.

"اگر به این معنی است که دانش‌آموزان بیشتری تدریس می‌کنند، این چیز بسیار متفاوتی است. این اصطلاح تقریبا زیاد مطرح می‌شود، اما بسیاری از معیارهای مرسوم برای بهره‌وری واقعا کار نمی‌کنند. و برای دستیابی به دیگران ممکن است نیاز به هزینه‌های اضافی داشته باشد، زمانی که تامین مالی سطح سوم یک مسئله بزرگ است."

معاملات قبلی ریشه در عبارات گسترده ای پیرامون همکاری با تغییر در محل کار داشت. دولت باید در مذاکرات به شکاکان چیزی ملموس نشان دهد که این به چه معناست تا دست خود را در بسیاری از تعاملات آینده تقویت کند.

کولم مک لافلین، استاد روابط استخدامی در دانشکده بازرگانی UCD، نشان می‌دهد که این هدف محتمل‌تر از سوی دولت است.

او می‌گوید: «دولت صریحا اعلام کرده است که خواهان بهبود بهره‌وری به عنوان بخشی از هر توافق جدید است.

من گمان می‌کنم آنچه که ممکن است واقعا به دنبال آن باشد، همکاری بیشتر اتحادیه با برنامه مدرن‌سازی آن، به‌ویژه در مورد تغییرات تکنولوژیکی و شیوه‌های کاری جدید باشد.»

پیشرفت در فناوری هوش مصنوعی از سال 2024 به این معنی است که باید بیش از یک پاراگراف مبهم در هر توافقی در مورد اهمیت انطباق ایرلند و ایفای نقش پیشرو بخش عمومی تشکیل دهد. دنی مک کوی، مدیر اجرایی گروه نمایندگی تجاری Ibec می گوید: «از نظر بهره وری، استفاده مناسب از چیزهایی مانند هوش مصنوعی یک مزیت بزرگ خواهد بود.

او همچنین مزایایی را در "توانایی تخصیص مجدد افراد در سراسر خدمات عمومی و چیزهایی که ما برای ما ارزش بیشتری قائل هستیم، از جمله مواردی مانند دفاع و امنیت" می بیند.

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم باید فضای باز برای حرکت در این مسیر وجود داشته باشد.

او می افزاید که "نیاز به تغییر مداوم همیشه یک عامل است".

او می‌گوید: «ما در دنیای تغییر هستیم و بنابراین مهم است که تمایل به تغییر وجود داشته باشد، اما من فکر می‌کنم که احتمالا وجود دارد.

کوین کالینان در آستانه مذاکرات به صراحت اعلام کرد که کار هیبریدی موضوع مهمی برای اعضایش است که شامل بسیاری از کارگران یقه سفید می شود.

باید دید که آیا دولت به دنبال ایجاد تغییرات قابل توجهی در چشم انداز اشتغال به اندازه بخش خصوصی است که بر کارکنان بسیار ارشد تأثیر می گذارد.

اتحادیه‌ها احتمالا شواهدی را می‌خواهند که هرگونه الزام برای افزایش کار حضوری را توجیه کند.

قبلا در برابر حرکت وزارت حفاظت اجتماعی مبنی بر تعداد روزهایی که برخی از کارمندان برای حضور در دفتر مورد نیاز بودند، مقاومت شده است.

کارفرمایان بارها گفته اند که آنها حرف آخر را در مورد این موضوع می گویند، اما در چارچوب مذاکرات، ممکن است تغییر شماره برای دولت دشوار باشد.

به احتمال زیاد به دنبال تکرار بندهای آخرین قرارداد در مورد برون سپاری است و با توجه به اینکه مدیریت در خدمات اجرایی خدمات بهداشتی (HSE) تلاش می کند تا اتکای شدید خود را به کارکنان سازمان های خارجی به دلیل هزینه های اضافی کاهش دهد، اتحادیه ها برای حفظ آنچه در حوزه های کلیدی دارند، موردی را برای خود خواهند داشت.

آنچه می تواند به عنوان یک مانع بزرگ در مذاکرات باشد، موضوعی است که طرف اتحادیه در مورد بازگرداندن اعتماد به فرآیندهای روابط صنعتی بخش عمومی مطرح کرده است.

آنها این واقعیت را پنهان نمی کنند که فکر می کنند وزارت مخارج عمومی دارای قدرت بیش از حد است و آن را به گونه ای اعمال می کند که گویی کشور هنوز در چنگال رکودی است که به ایجاد آن در سال 2011 در پی سقوط اقتصادی منجر شد.

مقامات اتحادیه برای متقاعد کردن مقامات ارشد آن بخش مبنی بر نیاز به تغییرات با چالش هایی روبرو خواهند شد.

اعلامیه وزیر مخارج عمومی جک چمبرز در بودجه مبنی بر ایجاد یک آژانس جدید برای ارزیابی هزینه ها و اطمینان از ارزش برای پول نشان دهنده حرکت در جهت مخالف است.

طرف دولت موظف است، در هر صورت، اصرار داشته باشد که هیچ اعتصاب دیگری وجود نداشته باشد و هیچ بندی در مورد ادعاهای افزایش هزینه وجود نداشته باشد. تعداد معدودی از اختلافات حل نشده در حال حاضر معمولا حذف می شوند تا فرآیندهای جداگانه تکمیل شوند. 9 نفر در آخرین معامله پرداخت حذف شدند.

در مجموع، روند مذاکرات به دور از ایده آل است و هر دو طرف از محدودیت های آن آگاه هستند.

بسیاری از زبان نهایی احتمالا با مکانیسم‌های حل اختلاف و احتمالا فرآیند بررسی مبهم خواهد بود.

در پایان، استاد حقوق TCD، یوستیس، می‌گوید: «این فرآیند تا زمانی کار می‌کند که انجام نشود، اما قبلا منجر به معاملات شده است. آنها به دوره‌های طولانی صلح صنعتی کمک کرده‌اند».

او پیشنهاد می‌کند که دلایل خوبی برای هر دو طرف وجود دارد که بخواهند یک معامله دستمزد دیگری به توافق برسند. با این حال، اعتصاب 14 اکتبر - و جذب نیرو به اتحادیه های اطراف آن - یادآوری است که چرا از منظر اتحادیه ها خوب است که گاه به گاه شاهد دعوا باشیم.

یوستیس در مورد سنجش احتمالی مبنی بر افزایش دستمزد روابط با تورم می‌گوید: «در حال حاضر مرتبط شدن با شاخص پرداخت بخش عمومی ممکن است به عنوان یک دستاورد بزرگ تلقی شود.

اما در آن صورت مردم این موضوع را بدیهی می‌دانستند؛ اتحادیه‌ها نقشی در آن ندارند.

"این مانند حقوق بازنشستگی دولتی است - بسیاری از سیاستمداران به مردم می گویند: "من آن را به شما دادم." اتحادیه ها باید بتوانند به آنچه برای اعضای خود می گیرند اشاره کنند.

اتحادیه‌ها بر ایجاد مکانیزمی تاکید کرده‌اند تا اطمینان حاصل شود که اعضا دوباره تحت تأثیر هر گونه افزایش نرخ تورم قرار نخواهند گرفت.

McCoy از Ibec معتقد است که نمایه سازی باید یک خط قرمز برای دولت باشد.

او می‌گوید: «این انتظار معقول برای هر کارگری است که هزینه‌های زندگی خود را افزایش دهد. همچنین برای دولت به‌عنوان کارفرما، این انتظار منطقی است که اطمینان حاصل کند که بهره‌وری را برای توجیه هرگونه افزایش قیمت یا دستمزد در آینده به دست می‌آورد».

در این معمای، هرگز ایده خوبی برای جامعه ای نیست که بخش دولتی داشته باشد که دستمزدها را با تورم مرتبط کند.

وقتی تورم 15 درصد است اما دستمزد شما 15 درصد افزایش می‌یابد، اهمیتی نمی‌دهید. اما بخش دولتی تنها زیرمجموعه‌ای از جامعه است و آنها می‌گویند: «حالم خوب است، جک» برای بیرونی‌ها ظاهر خوبی نیست.»

مک کوی استدلال می کند که انتظار معقول افزایش دستمزد با تورم یا نزدیک به آن است، اما او معتقد است که پیوند تورم با دستمزدها «یک اشتباه اصلی» است.

او می‌گوید: «به‌رغم اعتصاب، که در مورد اتحادیه‌ها بود که قدرتی را که دارند نشان می‌دادند، من فکر نمی‌کنم هیچ‌یک از این‌ها نباید بیش از حد نمایشی شود.

"از نظر من این یک دور پرداخت منظم به اندازه کافی است. و ما یک خدمات عمومی کارآمد داریم که بسیاری از جوامع در حال حاضر به دلیل مشکلات مالی عمومی خود از آن برخوردار نیستند.

"البته مال ما می تواند بهتر باشد، اما اطمینان از تداوم آنچه که داریم، اطمینان از اینکه به عقب نمی لغزد، نقطه شروع مهمی برای این روند است."