چگونه (نه) از پول اروپا به بهترین شکل استفاده کنیم
اروپا برای استفاده بهینه از بودجه محدودی که اتحادیه اروپا در اختیار دارد، نیازی به کمیسیونی ندارد که موفقیت خود را با مقدار پولی که توانسته خرج کند اندازه گیری کند. این کشور به کمیسیونی نیاز دارد که مایل و قادر به اولویت بندی و تمرکز مداخله اتحادیه اروپا در جایی است که بیشترین فایده را دارد و سپس مایل به ایستادگی و دفاع از این اولویت ها در برابر منافع ملی کشورهای عضو باشد.
به نظر می رسد هر سال اتحادیه اروپا با یک چالش جدید، تقریبا وجودی، اقتصادی یا ژئوپلیتیکی مواجه می شود که نیاز به اقدام مشترک دارد.
به نظر می رسد منابعی که در اختیار دارد با مقیاس این چالش ها مطابقت ناچیزی دارد.
با توجه به نحوه همسویی ستارگان سیاسی، این چیزی است که در آینده قابل پیش بینی باید به آن بسنده کند. سپس این سؤال پیش میآید که چگونه اروپا میتواند حداکثر اثربخشی را از منابع محدود خود کم کند.
سوابق اتحادیه در مورد اثربخشی هزینهها چیزهای زیادی را برای دلخواه باقی میگذارد. هزینه های کشاورزی و انسجام سنتی آن در بهترین حالت شهرت متوسطی دارد.
مخارج پراکنده
و همانطور که در کتاب اخیر خود بحث می کنیم، برنامه شاخص اورسولا فون در لاین، برنامه NextGenerationEU (NGEU)، علیرغم وعده آن برای کارایی بیشتر و همسویی بهتر با اهداف اروپایی، به نظر می رسد عمدتا منجر به هزینه های پراکنده بدون جهت روشن یا پیوند آشکار با سیاست های اتحادیه اروپا شده است، در حالی که خروج اتحادیه اروپا با منابع قابل توجهی برای پرداختن به کل بدهی های بیش از حد دشوارتر می کند. چالش ها
کمیسیون در پیشنهادات خود برای بودجه بعدی اتحادیه اروپا (چارچوب مالی چندساله 2028-34، MFF)، معماری جدیدی را ارائه میکند که عمدتا از تسهیلات بازیابی و انعطافپذیری (RRF) الگوبرداری شده است، که ادعا میکند میتواند ارزش افزوده اروپایی را بهتر ارتقا دهد.
ادامه مطلب
مذاکره کنندگان بودجه اتحادیه اروپا از کشورهای مقتصد به دلیل صحبت های بلندپروازی انتقاد می کنند و در عین حال خواستار کاهش بودجه هستند
این که آیا در عمل این کار را انجام می دهد دوباره به توانایی کمیسیون برای متقاعد کردن کشورهای عضو برای وارد کردن منافع اروپایی در برنامه های مشارکت منطقه ای ملی خود بستگی دارد.
همانطور که کمیسیون پیشنهاد میکند، هنگام سازماندهی مجدد بیشتر بودجه اتحادیه اروپا تحت چند چتر گسترده، قوانین دقیق مربوط به تسهیلات ناپدید میشوند و با اختیار کمیسیون جایگزین میشوند که در عمل، تنها با اهداف و الزامات سطح بالا در قانون محدود میشود.
همه چیز و هیچ چیز در اولویت است
این اهداف به قدری گسترده و کرکی هستند که همه چیز و هیچ چیز در اولویت اتحادیه اروپا قرار دارد. کمیسیون این را انعطاف پذیری می نامد و آن را مطلوب می داند. روی دیگر سکه، تقلیل قانونگذاران است که از آنها خواسته میشود از حق ارائه راهنماییهای معنادار برای اجرا صرف نظر کنند و پول را بدون مبنای عملی برای پاسخگویی امضا کنند.
بنابراین، آیا باید به کمیسیون اعتماد کنیم که از اروپا دفاع کند؟ بر اساس تجربه RRF، پشتکار کمیسیون در هدایت و در صورت لزوم مقابله با کشورهای عضو در جایی که منافع اروپا ایجاب می کند و تمایل آن برای مواجهه با تبلیغات منفی ناشی از آن، مورد تردید است.
تجربه در بخش نهایی RRF تنها این نتیجه را تقویت می کند.
کاملا واضح است که در آستانه بسته شدن RRF، نگرانی اصلی کمیسیون این بوده است که وجوه باقی مانده در پاکت های ملی به طور کامل قبل از بسته شدن پنجره پرداخت شود.
ادامه مطلب
احزاب رومانیایی نتوانستند بر سر اصلاح دستمزدها به توافق برسند و این امر 770 میلیون یورو از بودجه اتحادیه اروپا برای این کشور هزینه دارد
یک پیش شرط برای آن این بود که تا 31 اوت 2026 تمام کادرهای لازم علامت گذاری شوند، که براساس آن طبق ماده 18 (4) (i) مقررات RRF، «موقعیت های عطف پیش بینی شده، اهداف و جدول زمانی مشخص برای اجرای اصلاحات، و سرمایه گذاری ها [باید] تکمیل شود».
در ملاء عام، کمیسیون هرگز نسبت به کیفیت مخارج تحت RRF ابراز تردید نکرده است.
در عوض، در مورد نگرانی های خود مبنی بر اینکه ممکن است برخی از وجوه RRF هزینه نشده باقی بماند، بسیار پر سر و صدا بوده است. این سازمان فعالانه کشورهای عضو را تشویق کرده است تا در صورتی که ماده 21 دست نیافتنی به نظر می رسد، از ماده 21 برای اصلاح RRP خود استفاده کنند.
این گزینه زمانی در دسترس است که برخی از نقاط عطف یا اهداف به دلیل "شرایط عینی" دیگر قابل دستیابی نباشند.
کمیسیون در دستورالعمل مربوطه خود تصریح می کند که یک اقدام موجود را می توان با "یک جایگزین بهتر برای اجرای یک اقدام به گونه ای که بار اداری مرتبط با اجرای آن اقدام و بدون کاهش جاه طلبی طرح کاهش دهد" جایگزین کرد.
در ژوئن 2025، کمیسیون ارتباطاتی را منتشر کرد که در آن کشورهای عضو را تشویق کرد تا "مجموعه اقدامات، نقاط عطف و اهداف را مورد بازنگری قرار دهند تا اطمینان حاصل شود که آنها فقط بر عناصر اساسی تمرکز دارند. هدف باید تسهیل در اجرا و ارزیابی اجرای RRPs، و کاهش بار اداری، در عین حفظ جاهطلبی برنامه و تداوم پیروی از الزامات RRF باشد."
فشار دادن مهلت - بارها و بارها
تجزیه و تحلیل خدمات پارلمان اروپا که در فوریه 2026 منتشر شد، خاطرنشان می کند که این امر تا تاریخ پایان ژانویه 2026، منجر به تجدید نظر 24 کشور عضو NRRP به درجات مختلف شده است.
اکثر اصلاحات در دسامبر 2025 و ژانویه 2026 تصویب شد که منجر به اصلاح 2,344 اقدام به دلیل شرایط عینی شد. 57 درصد از اقدامات تجدید نظر شده برای کاهش بار اداری اصلاح شد در حالی که سهم اقدامات اصلاح شده برای اجرای «جایگزین بهتر» از کمتر از نصف به بیش از دو سوم افزایش یافت.
بسیاری از اصلاحات دیگر از آن زمان به بعد انجام شده است.
در اواخر ژوئیه 2026، گزارش شد که پرتغال درخواست نهایی را برای بازنگری طرح خود به بروکسل ارائه کرده است - هفتمین درخواست از این نوع، "گزینه ای [که] ناشی از پیشنهاد خود کمیسیون اروپا با هدف اجتناب از نیاز به بازگرداندن وجوه به دلیل عدم رعایت اهداف و نقاط عطف است."
جستوجوی در Eur-lex نشان میدهد که طی سه ماه پایانی قبل از پایان مهلت، ژوئن تا آگوست 2026، کمیسیون 26 پیشنهاد برای اصلاح طرحهای ملی ارائه کرده است.
این موارد شامل لوکزامبورگ، ایرلند، آلمان، استونی، فنلاند، مالت، هلند، لتونی (دو بار)، قبرس (دو بار)، اسلوونی، لیتوانی، فرانسه، بلغارستان، مجارستان (دو بار)، بلژیک، پرتغال، یونان، چک، کرواسی، لهستان، رومانی، اسپانیا، و ایتالیا بود.
فقط در ماه اوت، شورا - در یک رویه کتبی - 17 مورد از این اصلاحات را تنها چند هفته قبل از مهلت اجرایی تصویب کرد.
بدیهی است که این به خاطر تشویق کشورهای عضو به تلاشهای قهرمانانه در لحظه آخر نبود، بلکه بیشتر به منظور خم کردن معیار برای مطابقت با آنچه که کشورهای عضو موفق به انجام آن شده بودند، بود.
مشخص نیست چرا باید انتظار داشت که کمیسیون در اجرای MFF بعدی سختگیرانه عمل کند.
برعکس، تمایل کمیسیون برای جبران هرگونه نقص در اجرای NRRP باید آشکارا برای کشورهای عضو روشن کند که دستیابی به نقاط عطف و اهداف عمدتا اختیاری است.
اروپا برای استفاده بهینه از بودجه محدودی که اتحادیه اروپا در اختیار دارد، نیازی به کمیسیونی ندارد که موفقیت خود را با مقدار پولی که توانسته خرج کند اندازه گیری کند. این کشور به کمیسیونی نیاز دارد که مایل و قادر به اولویت بندی و تمرکز مداخله اتحادیه اروپا در جایی است که بیشترین فایده را دارد و سپس مایل به ایستادگی و دفاع از این اولویت ها در برابر منافع ملی کشورهای عضو باشد.
در مورد RRF، به نظر می رسد کمیسیون بدون درگیری تسلیم شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
How (not) to make the best use of European money
To make best use of the limited funds the EU has available, Europe does not need a commission that measures its success by the amount of money it has been able to spend. It needs a Commission that is willing and able to prioritise and focus EU intervention where it does the most good and is then willing to stand up and defend those priorities against member states’ national interests.