چگونه هماهنگی دفاع هوایی اعراب و اسرائیل در حال تبدیل شدن به سپر امنیتی منطقه ای است - تحلیل
حملات ایران و حوثی ها منجر به همکاری نزدیک آمریکا، اسرائیل و شرکای منطقه ای علیه تهدید موشک های بالستیک و پهپادها شد. این پایهها را برای آنچه بعدا آمد پایهگذاری کرد.
عملیات Epic Fury به بهبود هماهنگی بین شرکا و متحدان ایالات متحده در منطقه در دفاع هوایی و سایر مناطق کمک کرد. گزارش اخیر بازرس کل ارشد به کنگره ایالات متحده، که عملیات Epic Fury از آوریل تا ژوئن را پوشش می دهد، جزئیات جدیدی در مورد انواع همکاری ارائه می دهد. اگرچه این گزارش کلی است، اما روند مهمی را در خاورمیانه روشن میکند. این گزارش میگوید که «نیروهای ایالات متحده در مراکز عملیات هوایی شریک در سراسر منطقه مستقر شدهاند که از هماهنگی، رفع درگیری و هماهنگسازی تلاشهای دفاع هوایی پشتیبانی میکنند».
شبکه ast Defense، "معماری یکپارچه دفاع موشکی در منطقه - بیش از 6000 OWUAS و بیش از 1500 موشک بالستیک را که نیروهای ایالات متحده و شریک خود را هدف قرار دادند، رهگیری کرد." پدافند هوایی و موشکی هماهنگ با اسرائیل نیز با سامانههای پاتریوت و تاد آمریکا در کنار سامانههای پیکان اسرائیلی، اسلینگ دیوید و گنبد آهنین عمل میکردند.
ایالات متحده و اسرائیل آگاهی مشترک و گزارش های مکرر در مورد آمادگی و رهگیری فعالیت ها را از طریق افسران رابط تعبیه شده در مقر نظامی اسرائیل در تل آویو، معروف به هاکیریا، حفظ کردند.» منشأ این همکاری بی سابقه از پایه هایی است که در طول چند سال گذشته گذاشته شده بود. اینها شامل همکاری فرماندهی مرکزی ایالات متحده با شریک خلیج فارس (CENTCOM) نیز می شود. شرق در دهه گذشته، اسرائیل و سنتکام به طور فزاینده ای همکاری کرده اند.
این باعث شد اسرائیل از قرار گرفتن تحت فرماندهی اروپای آمریکا به منطقه عملیاتی CENTCOM حرکت کند. توافقنامه ابراهیم راه را برای این اقدام هموار کرد زیرا به این معنی بود که اسرائیل نمی توانست آشکارتر با شرکای خلیج فارس کار کند. در گذشته، کشورهای عربی عموما از هرگونه رزمایش مشترک با اسرائیل خودداری کرده بودند. این امر هماهنگی را دشوار می کرد، حتی اگر بی سر و صدا اتفاق بیفتد. در دهه گذشته در خاورمیانه چیزهای زیادی تغییر کرده است. در پی توافق 2015 ایران، تهران نقش خود را در یمن، عراق، سوریه و لبنان افزایش داد.
در همان زمان، کشورهای منطقه مجبور به مقابله با تهدیدات داعش بودند که تنها پس از سال 2017 شروع به کاهش کرد. نگرش خصمانه ترکیه به مصر، عربستان سعودی و امارات پس از سال 2019 به طور قابل توجهی تغییر کرد. سایر روندها نیز شروع به تغییر کردند. اسرائیل، یونان و قبرس شرکای نزدیک تری شدند. در حالی که کووید رزمایشهای مشترک را کاهش داد، اسرائیل، ایالات متحده و سایر کشورها هنوز فرصتهای زیادی برای آموزش با یکدیگر با استفاده از سکوهای پیشرفته مانند F-35 داشتند.
برخی یک پیمان دفاعی بالقوه خاورمیانه یا نوعی ناتو منطقه ای را دیدند. این امر مستلزم عادی سازی روابط عربستان با اسرائیل است. عادی سازی اتفاق نیفتاد. با این وجود، در ژانویه 2022، مؤسسه یهودی برای امنیت ملی آمریکا (JINSA) گزارشی به نام صلح قوی تر و گسترده تر: استراتژی ایالات متحده برای پیشبرد توافقنامه آبراهام منتشر کرد. «این گزارش از توافقنامه به عنوان یک پیشرفت تاریخی خبر داد و از دولت ایالات متحده خواست تا از فرصتی جدید برای ساختن منطقه دفاعی آمریکا برای استفاده از معماری خاورمیانه استفاده کند. شرکا با هم در کام
همچنین هدف کنگره برای کمک به حمایت از این همکاری و حمایت از «شبکه پدافند هوایی در سطح منطقه برای کمک به بازدارندگی و شکست دادن تهدید موشکی و پهپادی در حال تشدید ناشی از ایران و گروههای تروریستی آن بود.» نتیجه، قانون بازدارندگی نیروهای دشمن و توانمندسازی دفاع ملی (قانون DEFEND) به نام «قانون DEFEND» در سال 2020، به نام «قانون 20202020202» و «ساختار 2022» نامیده شد. آنها خواهند آمد: یک استراتژی ایالات متحده برای یکپارچه سازی دفاع هوایی و موشکی خاورمیانه، که فرصت هایی برای حرکت به سمت «دفاع هوایی و موشکی یکپارچه در سطح منطقه وجود دارد».
(IAMD).» JINSA خاطرنشان کرد که «خصومتها در میان شرکای ایالات متحده از لحاظ تاریخی بهعنوان یک محدودیت شدید بر تمایل آنها برای مشارکت در سطوح اشتراک اطلاعات و همکاری که یکپارچگی معنیدار دفاع هوایی به آن نیاز دارد، عمل کرده است.» فرصت ها در سال 2023 واضح بود. اسرائیل میتواند با ایالات متحده و شرکای خلیجفارس همکاری کند. حملات حماس، ایران، حوثیها روابط خاورمیانه را تغییر میدهد حمله 7 اکتبر حماس یک عقبنشینی برای این یکپارچگی منطقهای بود. ایران میخواست این یک عقبگردی باشد، و تهران در ابتدا به آرزویش رسید.
اسرائیل مجبور شد یک جنگ طاقت فرسا و طولانی را در غزه و سپس در لبنان به راه بیندازد. حوثی ها به اسرائیل حمله کردند. ایران همچنین حملات مستقیم بزرگی را با استفاده از صدها موشک بالستیک انجام داد. حملات ایران و حملات حوثی ها منجر به همکاری نزدیک بین ایالات متحده، اسرائیل و همچنین شرکای منطقه ای علیه تهدید موشک بالستیک و پهپاد شد. این پایهها را برای اتفاقات بعدی در سالهای 2025 و 2026 گذاشت. میزان همکاری کامل در طول Epic Fury هنوز فاش نشده است.
با این وجود، این واقعیت که سامانههای پدافند هوایی، مانند تاد، پاتریوتها، و اسلینگ، تیر و گنبد آهنین دیوید اسرائیل توانستند با هم کار کنند، مهم است. ایالات متحده همچنین در حال فروش سامانههای دفاعی بیشتری به خلیج فارس است. همانطور که کشورهای خلیج فارس سیستم های خود را مدرن می کنند، فرصت های بیشتری برای همکاری مشترک ایجاد خواهد شد. علاوه بر این، شانس بیشتری برای تمرینها و تمرینهای مشترک در آینده وجود خواهد داشت. سرعت جنگ از سال 2023 تا حد زیادی برخی از این رزمایشها را متوقف کرده است. باید دید آیا عربستان سعودی F-35 را خریداری خواهد کرد یا خیر.
اگر چنین شود، به اسرائیل و سنتکام به عنوان اپراتور هواپیمای جنگی نسل پنجم در دهه آینده خواهد پیوست. گزارش اخیر بازرس کل، چگونگی هدف قرار دادن ایران کشورهای منطقه را روشن می کند. همچنین نشان می دهد که چگونه ایالات متحده "برای دهه ها به رشد دفاع نظامی مستقل شرکای خلیج فارس برای مقابله با حملات ایران و حفظ ثبات منطقه کمک کرده است. این شامل ارائه فروش نظامی، آموزش و به اشتراک گذاری اطلاعات به شرکای خلیج فارس است." این همه خبر خوبی است.
این واقعیت که چنین تعداد 6000 حمله پهپادی و 1500 حمله موشکی بالستیک رهگیری شد، این موفقیت را بیشتر نشان می دهد. ایران اشاره کرده است که در حال توسعه تهدیدات جدید است. منحنی یادگیری قبلا نشان داده است که اسرائیل و سایر کشورهای منطقه برای بسیاری از این تهدیدات آماده هستند. با این وجود، جنگ منجر به تغییراتی خواهد شد. صحبت از جابجایی آمریکا از برخی پایگاه ها در خلیج فارس است. این می تواند به معنای استقرار بیشتر در اردن یا در اسرائیل باشد. سنتکام در کنار اسرائیل درس های زیادی را در رابطه با آنچه در آینده خواهد آمد، خواهد آموخت.
متن اصلی (انگلیسی)
How Arab-Israeli air defense coordination is developing into a regional security shield - analysis
Iranian and Houthi attacks led to close cooperation between the US, Israel, and regional partners against the ballistic missile and drone threat. This laid the foundations for what came next.