چگونه هوش مصنوعی خشونت آنلاین علیه زنان خاورمیانه را تشدید می کند

خلود العامری، روزنامه نگار عراقی و سردبیر یک وب سایت خبری، می گوید که این همیشه اتفاق می افتد.

او توضیح می‌دهد: «خبرنگاران زن در اینجا اغلب پیام‌هایی دریافت می‌کنند، و بیشتر از مردان. العامری که همچنین رئیس شبکه ای از روزنامه نگاران زن است که روی داستان های تغییرات آب و هوایی کار می کنند، می گوید: «آنها به نوعی شما را آنلاین پیدا می کنند و سپس می گویند که فقط می خواهند صحبت کنند یا می خواهند شما را در اینستاگرام یا فیس بوک اضافه کنند. "گاهی اوقات سخت است زیرا مردان می گویند که آنها خواننده ما هستند و ما نمی خواهیم آنها را دلسرد کنیم. اما من معمولا به زنان می گویم که این پسرها را مسدود کنند."

یامان عامر، فعال سوری، از تجربیات مشابه در نتیجه نوشتن در مورد حقوق زنان در فضای مجازی می گوید - او می گوید که صدها نظر انتقادی دریافت می کند. عامر که در حال تحصیل برای وکالت در دمشق است، به دویچه وله گفت: «وقتی در یک جامعه مردسالار در مورد حقوق زنان به صورت آنلاین صحبت می‌کنم، اوضاع به همین شکل است. "نه اینکه من آن را بپذیرم. از هر هزار کامنت توهین آمیز، معمولا یک یا دو نظر وجود دارد که باعث می شود احساس کنم باید آنها را گزارش کنم زیرا آنها به خصوص پست هستند. همانطور که در مورد آنها بسیار مبتذل یا تهدید کننده هستند. و سپس این چیزی فراتر از آزار و اذیت است.

این در سطحی کاملا دیگر، تحقیرآمیز و تحقیرکننده است."

آزار و اذیت آنلاین زنان در هیچ کجا غیرعادی نیست. مطالعات انجام شده توسط سازمان های مختلف نشان می دهد که بین 40 تا 60 درصد از زنان در سراسر جهان آن را تجربه کرده اند، در حالی که 65 درصد شاهد آن بوده اند.

هیچ استاندارد واحدی برای ارزیابی سطح آزار و اذیت آنلاین وجود ندارد زیرا نظرسنجی ها اغلب از انواع مختلف سوالات یا روش های تحقیق استفاده می کنند. اما به طور کلی، به نظر می رسد زنان در سراسر خاورمیانه با سطحی بالاتر از حد متوسط ​​جهانی از آنچه به عنوان «خشونت مبتنی بر جنسیت تسهیل شده با فناوری» یا TFGBV شناخته می شود، سر و کار دارند.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد TFGBV را به عنوان یک عمل مضر تعریف می کند "که با استفاده از فناوری های ارتباطات اطلاعاتی یا سایر ابزارهای دیجیتالی "علیه یک فرد بر اساس جنسیت" مرتکب، کمک، تشدید یا تقویت می شود.

بر اساس تحقیقات UN Women، نهاد سازمان ملل متحد که به برابری جنسیتی اختصاص دارد، 68٪ از زنان در خاورمیانه مجبور به مقابله با آن بوده اند، در حالی که تقریبا همه - نزدیک به 100٪ - آن را به صورت آنلاین دیده اند.

در مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵، زنان سازمان ملل دریافتند که ۴۹ درصد از زنانی که از اینترنت در خاورمیانه استفاده می‌کنند، از آزار و اذیت آنلاین احساس امنیت نمی‌کنند. اگر زنان فعال، روزنامه نگار یا سیاستمدار بیشتر در معرض دید عموم باشند، این رقم به 70 درصد می رسد.

و در حال حاضر واضح است که افزایش در دسترس بودن برنامه های کاربردی مبتنی بر هوش مصنوعی، آزار و اذیت آنلاین را بدتر می کند.

به گزارش زنان سازمان ملل متحد، هوش مصنوعی این پتانسیل را دارد که این نوع سوء استفاده را افزایش دهد، "هم از طریق تسهیل انتشار اطلاعات نادرست هدفمند و هم از طریق گسترش سوء استفاده مبتنی بر تصویر و ویدئوهای مستهجن عمیق".

در این نشست خبری گفت: از زنانی که در حین کار خشونت آنلاین را تجربه کرده‌اند، حدود یک چهارم آنها قبلا «سوءاستفاده‌هایی را که توسط ابزارهای هوش مصنوعی ایجاد یا تقویت شده است» شناسایی کرده‌اند.

سیذارت ونکاتاراماکریشنان، تحلیلگر مؤسسه گفتگوی استراتژیک مستقر در لندن (ISD) که به بررسی افراط گرایی می پردازد، می گوید: پتانسیل استفاده از آخرین فناوری به منظور آزار و اذیت مردم به صورت آنلاین همیشه وجود داشته است. "اما تولید محتوای مضر در مقیاس و به روشی بیش از حد هدفمند آسان تر شده است. و تولید تصاویر غیر توافقی نشانگر واقعی دموکراتیک شدن آن فناوری است، بنابراین از هدف قرار دادن افراد مشهور به افراد عادی فاصله می گیرد."

ونکاتاراماکریشنان در حال تحقیق در مورد حوادثی است که در آغاز سال 2026 رخ داد، زمانی که Grok، چت ربات مجهز به هوش مصنوعی متعلق به شرکت SpaceXAI ایلان ماسک، توانست عکس‌ها را تغییر دهد تا یک سوژه کاملا لباس پوشیده را تقریبا برهنه نشان دهد. این رسوایی باعث شد که خدمات Grok محدود شود، اما همانطور که Venkataramakrishnan اشاره کرد، محافظه‌کاری‌ها در مدل‌های مختلف هوش مصنوعی ناسازگار هستند و کاربران همچنان می‌توانند راه‌حل‌هایی برای دریافت نتایج مشابه پیدا کنند.

در فرهنگ‌های محافظه‌کار در خاورمیانه، تهدید انتشار این نوع تصویر نیمه برهنه از یک زن، پیامدهای جدی زندگی واقعی دارد، عمدتا به دلیل آنچه برای زنان در سراسر منطقه قابل قبول است و نمی‌شود.

چیزی که افزایش جعلی‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی را در خاورمیانه مشکل‌سازتر می‌کند این است که سوء استفاده آنلاین نیز شانس بیشتری برای تأثیرات آفلاین دارد.

در نشست ژوئن بانک جهانی آمده است: «هنجارهای مربوط به شرافت، شهرت خانوادگی و کنترل مردانه می‌توانند سوءاستفاده دیجیتالی را به عواقب واقعی تبدیل کنند».

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

همچنین اغلب برای افرادی که هدف این نوع سوء استفاده قرار می گیرند، یافتن حمایت قانونی یا حتی جایی برای گزارش آن آسان نیست. در حالی که برخی از کشورهای خاورمیانه قوانین جرایم سایبری دارند، اکثر آنها به طور خاص به خشونت آنلاین مبتنی بر جنسیت نمی پردازند و برای مقابله با سوء استفاده های مرتبط با هوش مصنوعی به روز نشده اند.

نظرسنجی زنان سازمان ملل در سال گذشته نشان داد که 36 درصد از زنان گفته اند که فقط به آنها گفته شده است که خشونت آنلاین را نادیده بگیرند، در حالی که 23 درصد خودشان به خاطر آن مقصر شناخته شده اند و 12 درصد به دلیل آن توسط خانواده هایشان تنبیه بدنی شده اند.

مطالعات دیگر نشان می دهد که تنها حدود 7 درصد از زنانی که خشونت ناشی از فناوری را تجربه کرده اند، بعدا آن را به مجریان قانون گزارش می دهند. نگرانی‌های مختلف آنها را از انجام این کار باز می‌دارد، از جمله مجبور به ارائه تصاویر جنسی یا پاسخ به سؤالات شخصی در مقابل غریبه‌ها - اغلب برای بسیاری از زنان در منطقه نیز تحقیر می‌شود.

زنانی که آزار و اذیت آنلاین را تجربه کرده بودند، گفتند که اغلب فقط مرتکبین را مسدود می‌کردند و حدود یک چهارم می‌گفتند که پس از آن بیشتر مراقب مطالبی هستند که آنلاین می‌فرستند. بیست درصد اکانت های خود را حذف کرده یا به طور کلی شبکه های اجتماعی را ترک کردند.

رشد سریع آزار و اذیت مبتنی بر هوش مصنوعی نیز می‌تواند در خاورمیانه مشکل‌سازتر باشد زیرا زنان مورد هدف در موقعیت‌هایی زندگی می‌کنند.

آوارگی، جنگ، درگیری و بی ثباتی همگی می توانند زنان را در برابر سوء استفاده و استثمار آنلاین آسیب پذیرتر کنند. حتی توسعه سریع فناوری‌های مرتبط با هوش مصنوعی در کشوری بدون حفاظ قانونی یا سواد دیجیتالی می‌تواند خطر را افزایش دهد.

به عنوان مثال، ناظران اشاره می کنند که عربستان سعودی، یک کشور به طور کلی محافظه کار با قوانین سختگیرانه برای رفتار زنان، در حال گذراندن یک برنامه سریع تحول دیجیتال است.

روزنامه‌نگار زینا ارحیم در ژوئیه امسال برای ابتکار اصلاحات عربی نوشت و در سوریه، پس از سرنگونی رژیم دیکتاتوری اسد، بسیاری از سوری‌ها «به رسانه‌های اجتماعی هجوم آوردند تا آزادانه صحبت کنند».

قبلا. سیاست های دیجیتال از نزدیک توسط دیکتاتور سوریه کنترل شده بود و یک پست سیاسی می توانست نویسنده را به زندان انداخت. ارحیم استدلال می‌کند که اکنون سوری‌ها "در حال عبور از این آزادی جدید بدون حفاظ، نظارت یا حفاظت هستند."

در یک مقاله سیاسی که در ماه مه منتشر شد، جنبش سیاسی زنان سوریه توضیح داد که سوء استفاده آنلاین چقدر بد شده است. در گروه‌های متمرکز با 120 زن از سراسر سوریه، اکثر شرکت‌کنندگان موافق بودند که سوء استفاده دیجیتال راهی برای خاموش کردن آنها شده است. فعالان جوانتر گزارش دادند که تصاویر شخصی از رسانه های اجتماعی به سرقت رفته و سپس علیه آنها استفاده شده است.

این سازمان با این استدلال که آنچه مورد نیاز است قانونی است که خشونت دیجیتالی را جرم انگاری می کند، نوشت: «کمپین های بدنامی که «ناموس» و توهین سیستماتیک زنان را هدف قرار می دهد، به طور فعال به عنوان اقدامات تنبیهی علیه زنانی که سعی در ابراز عقیده سیاسی انتقادی دارند، به کار گرفته می شود.

اگر شما یا شخصی که می‌شناسید هر نوع خشونت مبتنی بر جنسیت را تجربه کرده‌اید، وب‌سایت lila.help (https://lila.help) خطوط کمک قابل اعتماد و سازمان‌های غیردولتی را فهرست می‌کند که تقریبا در همه کشورهای جهان پشتیبانی ارائه می‌دهند.