چگونه «هیمن بودن» اپل بازنمایی هالیوود را تغییر می‌دهد؟

جودیت هیومن که به عنوان "جنبش مادر حقوق معلولان" شناخته می شود، زندگی خود را وقف مبارزه برای برابری و دسترسی افراد معلول و کمک به توسعه و اجرای قوانین مهم، از جمله آنچه اکنون به عنوان قانون آموزش افراد دارای معلولیت شناخته می شود، وقف کرد. بخش مهمی از سفر او مبنای ساخت فیلم جدید Apple Original Being Heumann به کارگردانی Siân Heder، فیلمساز سازنده بهترین فیلم برنده جایزه اسکار CODA است.

هدر به نیوزویک گفت: "من فکر می کنم مردم تشنه دیدن چیزی هستند که واقعی و جدید است و می توانند خود را در آن ببینند." این بسیار جالب است زیرا فوق‌العاده خاص است، اما به معنای واقعی انسان بودن و تلاش برای عبور از این جهان است.»

این فیلم به دنبال فعال هیومن با بازی روث مادلی است که در سال 1977 در بخش 504 تحصن در دفاتر وزارت بهداشت، آموزش و رفاه در سانفرانسیسکو سازماندهی می کند و به تاخیر در اجرای مقررات ضد تبعیض فدرال برای افراد معلول اعتراض می کند. این تحصن نزدیک به یک ماه به طول انجامید، طولانی‌ترین اشغال یک ساختمان فدرال است و یک لحظه کلیدی است که به هموار کردن راه برای تصویب قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت در سال 1990 کمک کرد.

هدر با اشاره به آرامشی که فعالان آزادی در اطراف افراد معلول دیگری که آنها را قضاوت نمی کنند احساس می کردند، در مورد اشغال توضیح داد: "مردم در ساختمان آن را اینگونه توصیف کردند: "اگر لازم باشد می توانم روی زمین خزیدم." "[آنها گفتند] "من می‌توانم از صندلی خود بلند شوم و بدنم را به گونه‌ای حرکت دهم که ممکن است دنیا به آن نگاه کند، اوه نه، این خیلی زیاد است." آزادی باورنکردنی در ساختمان وجود داشت، و آنها نمی‌خواستند وقتی تمام شد آن را ترک کنند.

برای مارک روفالو، بازیگر نقش جوزف کالیفانو جونیور، دبیر سابق HEW که در ابتدا با مقررات 504 مخالف بود، این پروژه شخصی بود.

روفالو با اشاره به اینکه اغلب اوقات، زمانی که معلول هستید یا کسی را دوست دارید که معلول است، متفاوت به دنیا نگاه می کنید، گفت: «بهترین دوست من فلج است، بنابراین من آن دنیا را به خوبی درک می کنم. "من می دانم که باید حمل کنم، ما باید از آن پله ها بلند شویم. و چگونه می توانیم از این پله ها عبور کنیم و از ماشین سوار و پیاده شویم، و این فقط بخشی از زندگی ماست."

از بسیاری جهات، این فیلم هدفی مشابه اهدافی را دنبال می کند که هیومن زندگی خود را برای آن ها وقف کرده است و پیام دسترسی را به هر چه بیشتر مردم منتقل می کند. به همین دلیل است که فیلمی که در اپل در دسترس قرار می گیرد بسیار هیجان انگیز است و به طور گسترده در دسترس است.

مادلی گفت: «هر زمان که از [زمانی که] واقعا کوچک بودم [در] بیمارستان بودم، فیلم‌ها برای من فرار من بودند. "امیدوارم کسی بتواند کاری که من انجام می‌دهم تماشا کند، و من بخشی از این داستان سرایی هستم، کسی از هر جایی که راحت‌تر است یا بدنش به او اجازه می‌دهد تماشا کند. این برای من بسیار قدرتمند است."

و برای مادلی که از بدو تولد مبتلا به اسپینا بیفیدا بوده است، بازی در این پروژه فراتر از تحقق یک هدف فعال است. همچنین یک رویای مادام العمر برای بازیگر زن محقق می شود.

مادلی خاطرنشان کرد: «این نوع نقش در این سطح از هالیوود فقط با یک فرد معلول که آن نقش را بازی می کند، انجام نشده است. "این همیشه رویای من بود، هدفم هدایت یک فیلم هالیوودی. بنابراین اینکه این فیلم را به عنوان اولین فیلم از آن [نوع] من داشته باشم، به خاطر نقشی که بازی می‌کردم، شخصیتی که بازی می‌کردم و تاثیری که او بر من به‌عنوان یک فرد معلول داشت، ارزشمندتر از این برای من نیست."

در حالی که فیلم در حمایت از بازیگران معلول موفق است، چنین بازیگری هنوز آنطور که باید در هالیوود انجام نمی شود.

مادلی درباره میراث هیومن گفت: «فکر می‌کنم فداکاری‌اش قبل از مرگش می‌خواست هالیوود را تغییر دهد. "این ماموریت بعدی او بود. بنابراین برای اینکه من با جودی به این ترتیب همسویی داشته باشم و بتوانم آن را تا زمانی که به معنای واقعی کلمه از هر مجموعه ای خارج شوم پیش ببرم، آن را تا زمانی که ریه هایم از بین بروند، خواهم گفت."

در نهایت، فیلم در عین حال که پیامی بلند و مهم دارد، سرشار از طنز نیز هست.

هدر در پایان گفت: "وقتی می توانید مردم را بخندانید، آنها گارد خود را رها می کنند." "این یک ابزار فوق العاده مهم برای من است و فکر می کنم بخشی از همه چیز در زندگی است. همیشه در کنار تاریکی زندگی می کند."