چگونه چکمهسازی در انگلستان ویکتوریایی به ما کمک میکند درباره آینده کار فکر کنیم
خود را به جای یک چکمهساز در انگلستان قرن نوزدهم بگذارید. چکمهسازی یک صنعت پیچیده بود که شامل برش و دوخت چرم بود. نیاز به مهارت، تجربه و زمان داشت.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
خود را به جای یک چکمهساز در انگلستان قرن نوزدهم بگذارید. چکمهسازی یک صنعت پیچیده بود که شامل برش و دوخت چرم بود. نیاز به مهارت، تجربه و زمان داشت.
این کشور همچنین یکی از صنایع پیشرو انگلستان بود: تا سال 1851، این کشور خانه حدود 220000 چکمهساز بود. چرخ خیاطی هایی که قادر به کار با چرم چکمه سنگین بودند به سرعت مورد استفاده قرار گرفتند و بهره وری را افزایش دادند. کارگران می توانند چهار تا هشت برابر بیشتر چکمه در یک بازه زمانی تولید کنند و صنعت را متحول کنند. تا سال 1911، دو سوم مشاغل صنعتی چکمهسازی از بین رفته بودند.
هیلاری ویپوند، مورخ اقتصادی و پژوهشگر فوق دکترا در مرکز علوم پیچیدگی (CSH) می گوید، تخریب شغل تنها نیمی از داستان است. از لحاظ تاریخی، فناوریهای جدید نیز شغل ایجاد کردهاند، اما ما اطلاعات کمی در مورد آن روی سکه داریم.»
ویپوند با تکیه بر سوابق سرشماری انگلیسی از سال 1851 تا 1911، از دست دادن و ایجاد شغل را به عنوان مکانیزه شدن صنعت چکمهسازی، از آغاز تا تکمیل، تعیین کرد. او با از دست دادن خالص نسبتا کمی شغل مواجه شد و چکمهسازان موجود عموما با جابجایی نیروی کار مواجه نشدند.
در کمال تعجب، آنها از شغل خود اخراج نشدند و به مکانهایی که فرصتهای جدید پدیدار شد نقل مکان نکردند.» در عوض، تجارت آنها به مرور زمان ناپدید شد زیرا نسل جوان وارد آن نشد.
ویپوند دریافت که 153000 شغل سنتی چکمهسازی با مکانیزه شدن صنعت منسوخ شده است. در همین دوره، 140000 نقش جدید ایجاد شد، از جمله مشاغل در ماشین آلات، فروش، مدیریت، مدیریت و کارهای تخصصی تر که بخشی از فرآیند تولید جدید شد.
با این حال، آن مشاغل جدید به طور یکسان برای همه در دسترس نبود. با تغییر صنعت به سمت کار در کارخانه، مشاغل جدید به طور فزاینده ای در مکان هایی متمرکز شدند که کارخانه های بزرگ ساخته می شدند. Vipond گزارش می دهد: "از مشاغل جدید، 44٪ فقط در دو شهرستان پدید آمدند: Northamptonshire و Leicestershire." مشاغل جدید نیز عمدتا به کارگران جوان اختصاص یافت.
ویپوند سپس پرسید که کارگران چگونه این تغییرات را هدایت کردند. او با ردیابی مسیرهای شغلی تک تک کارگران، متوجه شد که کارگران پیشهور صنعت، در بیشتر موارد، نه از شغل خود اخراج شدهاند و نه برای جستجوی کار در کارخانه حرکت میکنند. این موضوع او را با یک سوال گیجکننده برانگیخت: "چطور ممکن است این همه شغل از بین برود در حالی که اکثر کارگران صنعتگر مستقر مجبور به ترک تجارت خود نبودند؟"
ویپوند پاسخ را در میان گروههای جوانتر پیدا کرد: "جوانان از ورود به صنعت در حال مرگ دست کشیدند. من شاهد سقوط عظیمی در ورود به این گروهها بودم."
این بدان معناست که جوانان اکثر تغییرات بازار کار، چه در مشاغل از دست رفته و چه در مشاغل ایجاد شده را به دوش می کشند. آنها مشاغل جدید را انتخاب کردند، هرچند که فقط در صورتی که در مناطقی که کار جدید در آنجا پدیدار شد، متولد شده باشند. بنابراین دسترسی به مشاغل جدید بسیار نابرابر بود.
چرا چکمهسازان فعلی با چرخ خیاطیهای جدید فورا منسوخ نشدند؟ Vipond می گوید: «مکانیزه شدن در واقع به طور کامل جایگزین محصول اصلی نشد. چکمه های کارخانه ای ارزان بودند، اما همچنان تقاضا برای چکمه های دست ساز باکیفیت وجود داشت. ویپوند میگوید: «آنها یک محصول ممتاز بودند که جمعیتهای ثروتمند همچنان مایل به خرید بودند.
و این بدان معناست که تجارت صنایع دستی ادامه دارد.
در حالی که کارگران فعلی به طور کلی با جابجایی نیروی کار قابل توجهی مواجه نشدند، تفاوتهای شدید جنسیتی وجود داشت. بیشتر کارگران زن در این صنعت «صحاف کننده» بودند که قطعات چرمی را با دست به هم می دوختند. ماشین های جدید به طور کلی جایگزین آنها شدند.
تقریبا همین تعداد شغل جدید برای زنان ایجاد شد، اما این مشاغل به زنان جوان در نورث همپتون شایر و لسترشایر رسید. در مقابل، مردان طیف گستردهتری از وظایف و مهارتها داشتند که هنوز مورد تقاضا بود.
در طول سه قرن گذشته، فناوری های جدید میلیون ها شغل را منسوخ کرده است. با این حال، مشاغل جدیدی که نیازمند مهارتهای جدید هستند، پدیدار شدهاند. ویپوند میگوید: «تقریبا 60 درصد از تمام عناوین شغلی در ایالات متحده امروز در سال 1940 وجود نداشت.
مطالعه ویپوند در مورد چکمهسازی در انگلستان دوره ویکتوریایی به بررسی این میپردازد که چگونه نیروی کار از شغلی که توسط فنآوری جدید رو به زوال شده بود، دور شد. در این مورد، انتقال عمدتا از طریق جوانان اتفاق افتاد.
مدیران فعلی تا حد زیادی مشاغل خود را حفظ کردند. برای کارگران جوان، فرصتها در چکمهسازی صنایع دستی ناپدید شدند، اما فرصتهای جدیدی در فرآیند تولید مکانیزهتر پدیدار شدند.
ویپوند میگوید: «تأثیر بر کارگران، خانوادهها و مناطق آنها تنها به تعداد شغلهایی که به دلیل هوش مصنوعی مولد از دست میرود بستگی ندارد.
ویپوند میگوید: «آنچه که این بار متفاوت است این است که، اگرچه مشاغل جدید با پذیرش هوش مصنوعی مولد پدیدار میشوند، اما این سوال وجود دارد که آیا انسانها آنها را میگیرند یا خیر. "برای اولین بار در تاریخ بشر، این احتمال وجود دارد که ماشینها تقریبا بلافاصله برای انواع جدید کار از نیروی انسانی پیشی بگیرند."
ویپوند خاطرنشان می کند که چه کسی هزینه انتقال را متحمل می شود به سرعت پذیرش فناوری جدید نیز بستگی دارد. از لحاظ تاریخی، فناوری های جدید اغلب به تدریج پذیرفته شده اند. دههها طول کشید تا موتور بخار جایگزین آسیابهای آبی در انگلستان شود و کشتیهای بخار چندین دهه طول کشید تا جایگزین کشتیهای بادبانی شوند.
وقتی پذیرش کند است و تقاضا برای مهارتهای قدیمیتر ادامه دارد، یک شغل میتواند منسوخ شود زیرا نیروی کار آن پیر میشود و کارگران جوان وارد آن نمیشوند. در آن صورت، کارگران جوان به ظهور مشاغل جدید متکی هستند.
با این حال، پذیرش برخی از فناوری های جدید نسبتا ناگهانی بوده است. به عنوان مثال، در دهه 1920، زمانی که عملکرد تلفن از دستی به ماشین تغییر کرد، اپراتورها تقریبا بلافاصله غیرضروری شدند. در چنین مواردی، کارگران مستقر از کار بیکار می شوند و باید شغل جدیدی پیدا کنند.
دانستن سرعت استفاده از فناوریهای هوش مصنوعی مولد میتواند به ما کمک کند تا بهتر بفهمیم کدام نسل هزینههای انتقال را متحمل خواهد شد. ویپوند می گوید: «پذیرش هوش مصنوعی ساده نیست، و ما شواهدی داریم که نشان می دهد مدتی طول می کشد. با این حال، احتمالا این سرعت بسیار سریعتر از قرن نوزدهم است.
مطالعه "بیکاری فناوری در بریتانیای ویکتوریایی: کارگران جوان و فروپاشی ورود" به عنوان بخشی از مجموعه مقالات SSRN منتشر شده است. ویپوند این یافته ها را در کنفرانس مطالعات کار NBER SI در سال 2026 ارائه کرد.
هیلاری ویپوند، بیکاری فناوری در بریتانیای ویکتوریایی: کارگران جوان و فروپاشی ورود، SSRN (2026). DOI: 10.2139/ssrn.7404339
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
How bootmaking in Victorian England helps us think about the future of work
Put yourself in the shoes of a bootmaker in 19th-century England. Bootmaking was a sophisticated craft that involved cutting and stitching leather. It required skill, experience and time.