چگونه کتاب یک فرانسوی در مورد «دموکراسی در آمریکا» در حدود 200 سال پیش، میان‌ترم‌ها، از مراکز داده تا تگزاس را توضیح می‌دهد.

بعد از اینکه انتخابات میان دوره ای 3 نوامبر به دموکرات ها «سونامی آبی» داد که مانند آن را در 43 سال زندگی ام ندیده بودم، به الکسیس دو توکویل روی آوردم، در حالی که سال ها درباره او خوانده بودم و در واقع هرگز او را نخواندم. تگزاس در خط آبی قرار گرفت. و در 40 رای از 41 رای محلی در 10 ایالت، آمریکایی ها تصمیم گرفتند مراکز داده را محدود کنند.

در عرض چند روز، 3.2 تریلیون دلار از ثروت بازار سهام مرتبط با هوش مصنوعی از بین رفت زیرا سرمایه گذاران شرط می‌بندند که برندگان انتخابات سرعت رشد هوش مصنوعی را کاهش دهند. تگزاس یک پنجم خط لوله مرکز داده برنامه ریزی شده را در اختیار دارد و فرماندار منتخب آن قول داده است که تا زمانی که قانونگذار ایالتی اقدام نکند، مجوزهای جدید را ممنوع کند.

من به طور خصوصی مشکوک بودم، زیرا مراکز داده بستر رونق عظیم صنعتی هستند که بیشتر رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا را تامین می کند. از منظر اقتصادی، ضد مرکز داده بودن مانند طرفدار رکود اقتصادی است، اما دموکراسی توکویل در آمریکا بسیاری از آنچه را که واقعا طی قرن‌ها در آمریکا رخ داده است را توضیح می‌دهد.

توکویل یک اشراف زاده جوان فرانسوی بود که در سال 1831 به ایالات متحده سفر کرد و دموکراسی در آمریکا را در دو جلد به تاریخ 1835 و 1840 منتشر کرد. یکی از ایده‌های بزرگی که او ارائه کرد، چیزی بود که او آن را «برابری عمومی شرایط» در میان آمریکایی‌ها می‌نامید، به این معنی که دارایی و موقعیت چقدر در اطراف پخش شده است. و او پیشنهاد کرد که این واقعیتی است که بقیه زندگی آمریکایی از آن بیرون می آید.

او استدلال می‌کرد که آمریکایی‌ها به اموال خود محکم پایبند هستند، به برابری بیشتر از آزادی اهمیت می‌دهند، و برای رسیدن به آنچه می‌خواهند، سازماندهی محلی می‌کنند. صنعت مرکز داده برنامه‌های خود را بدون در نظر گرفتن هیچ یک از آن‌ها انجام داد، و این یک سوال باز است که آیا دموکرات‌هایی که به تازگی پیروز شده‌اند، واقعا خودشان آن را درک می‌کنند یا خیر.

اکثر Gen Xers به ​​سختی می توانند موجی مانند این را به خاطر بسپارند. نزدیکترین مقایسه تاریخی، موج آبی 1974 است که فساد دوران نیکسون واترگیت را کنار زد. انتخابات میان دوره ای 2026 نشان می دهد که محاسبات ایالت های قرمز و ایالت های آبی بسیار شبیه به انتخابات تکان دهنده دونالد ترامپ در یک دهه پیش بود، زمانی که "دیوار آبی" پنسیلوانیا، ویسکانسین و میشیگان فرو ریخت.

در سطح ملی، دموکرات‌ها تاکنون هفت کرسی سنا را تغییر داده‌اند و در مسیر دستیابی به حداقل 258 کرسی مجلس هستند. آنها برای اولین بار از سال 2010 اکثر خانه های فرمانداران را تصاحب کردند و ترامپ اذعان کرد که دموکرات ها امنیت هر دو اتاق را تامین کرده اند. در پایان رای گیری، رای دهندگان در 10 ایالت، 41 اقدام محلی را در مورد مراکز داده تصمیم گرفتند و در 40 مورد از 41 ایالت، محدودیت هایی را برای توسعه ترجیح دادند. در نظرسنجی خروجی NBC، 76٪ گفتند که با یک مرکز داده جدید در جامعه خود مخالف هستند.

خیره کننده های زیادی وجود داشت، مانند انتخاب اولین سناتور دموکرات کانزاس از سال 1932، اما تگزاس به عنوان شوک اصلی برجسته است.

ایالت Lone Star در سراسر دفاتر خود در سراسر ایالت آبی شد. فراتر از رقابت‌های سنا و فرمانداری، دموکرات‌ها برنده کمیسر کشاورزی، دادستان کل، کمیسر زمین، ناظر، معاون فرماندار و کمیسر راه‌آهن شدند. آنها برای اولین بار از سال 2002 مجلس ایالتی را تصاحب کردند. جینا هینوجوسا فرماندار گرگ ابوت را برکنار کرد و اولین فرماندار منتخب دموکرات تگزاس پس از آن ریچاردز در سال 1990 و اولین فرد اسپانیایی تبار است که این مقام را بر عهده می گیرد.

به نظر می رسد مجلس تگزاس اولین زن و اولین سخنران سیاه پوست خود را به شکل سنفرونیا تامپسون 87 ساله داشته باشد که در سال 1973 به قدرت رسید.

خواندن توکویل در این آب و هوا کاملا ترسناک است. او در سال 1835 نوشت که مشاجره‌های سیاسی آمریکا در ابتدا به نظر یک غریبه «آنقدر نامفهوم و ناباب» می‌آید که نمی‌تواند تصمیم بگیرد که برای مردم ترحم کند یا به شادی که به آنها اجازه بحث می‌دهد حسادت کند. من شخصا برای ماه‌ها به موضوع مراکز داده فکر می‌کردم - یک خطر زیست‌محیطی بسیار اغراق‌شده، اما یک موضوع سیاسی و احساسی بسیار کم‌تصور شده - تا رای‌دهندگان ثابت کردند که در حال خرابکاری نیستند.

"اقتدار مردمی"

توکویل نوشت، نزدیک‌تر نگاه کنید، و تقریبا هر جناحی از زندگی سیاسی آمریکا به یک طرف می‌رسد که سعی می‌کند «محدود کردن» و طرف دیگر «توسعه اقتدار مردمی» را انجام دهد. پنج سال بعد، او در جلد دوم خود توضیح داد که چه چیزی آمریکایی‌ها را از اروپایی‌هایی که آنها را تماشا می‌کردند متفاوت می‌کرد. "مزیت بزرگ آمریکایی ها این است که بدون تحمل یک انقلاب دموکراتیک به یک وضعیت دموکراسی رسیده اند و به جای اینکه چنین باشند، برابر به دنیا می آیند." دو قرن بعد، این حق اولاد در نوامبر منتشر شد.

3 همانطور که انبوهی از رای دهندگان به حزب جمهوری خواه و سازندگان مرکز داده گفتند، چیزی شبیه به "نه، من اینطور فکر نمی کنم."

مالکیت، بر خلاف اروپای اشرافی که قرن‌ها از طریق خانواده‌ها منتقل می‌شود، چیزی است که باعث می‌شود همه چیز برای اکثر آمریکایی‌ها که «دارای دارایی کافی برای حفظ نظم باشند، اما برای برانگیختن حسادت کافی نیستند، از هم گسیخته شود». توکویل مشاهده کرد که "علاقه های ناشی از مالکیت شدیدترین و سرسخت ترین در میان طبقات متوسط ​​است." و از آنجا که برابری هر فرد را به تنهایی ضعیف می‌کند، آمریکایی‌ها با هم متحد می‌شوند تا انجمن‌هایی را تشکیل دهند که او آن‌ها را «انجمن‌هایی» می‌نامید، که بدون آن «اگر داوطلبانه یاد نگیرند که کمک کنند ناتوان می‌شوند».

نه دیگری."

توکویل همچنین پیشگویی کرد که تگزاس کلید آینده آمریکا را در دست خواهد داشت. او یک دهه قبل از پیوستن تگزاس به اتحادیه نوشت: «ساکنان ایالات متحده دائما به تگزاس مهاجرت می‌کنند، جایی که زمین می‌خرند؛ و اگرچه با قوانین کشور مطابقت دارند، اما به تدریج در حال تأسیس امپراتوری زبان و آداب خود هستند».

تگزاس دهه 2020 را صرف اثبات درستی او کرده است. در سال منتهی به جولای 2025، 391243 نفر اضافه شد که برای سومین سال متوالی بیش از هر ایالت دیگر بود و به 31.7 میلیون نفر رسید. در سال 2025، 2.9 تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی تولید کرد و یک پنجم خط لوله مرکز داده 253 گیگاواتی برنامه ریزی شده در سراسر کشور را در اختیار دارد. اداره سرشماری در ماه مه فاش کرد پنج شهر آمریکایی که سریع‌ترین رشد را داشته‌اند، همگی در تگزاس بودند، برخی برای دومین سال متوالی.

امسال، تگزاس هر یک از استدلال های توکویل را به یکباره در صندوق رای آورد. مالکان زمین پس از اینکه قانون سال 2023 زمان را برای در نظر گرفتن آنها از 365 روز به 180 روز کاهش داد، با خطوط انتقال مبارزه کردند. گروه‌هایی مانند Save Rural Texas علیه مراکز داده سازماندهی کردند، و در حالی که ابوت دستور ممیزی از هر مرکز داده در صف شبکه را صادر کرد، هینوجوسا خواستار توقف در سراسر ایالت شد و چند روز قبل از رای‌گیری قول داد که «تصرف مرکز داده را متوقف کند». سپس رای دهندگان احساس خود را در مورد مالکیت، برابری و اقتدار مردمی به شکلی کاملا واضح بیان کردند.

برابری، مالکیت و انجمن ها در قرن بیست و یکم

برای بسیاری از رای دهندگان امسال، برابری به هزینه زندگی کاهش یافت. در نظرسنجی نهایی پیش از انتخابات گالوپ، 44 درصد از رأی دهندگان، توزیع درآمد و ثروت را بسیار مهم خواندند، بالاترین میزان در سه دوره میان دوره ای گالوپ آن را اندازه گیری کرده است، از 32 درصد در سال 2018 و 31 درصد در سال 2014. در PJM، شبکه ای که از ایلینویز تا نیوجرسی، آخرین مرکز داده مستقل مانیتور 3 در مرکز داده های مستقل مانیتور6 قرار داده شده است. 16.4 میلیارد دلار هزینه ظرفیت و 29.4 میلیارد دلار یا 46 درصد در چهار حراج گذشته.

در نظرسنجی اکتبر ABC News/Washington Post/Ipsos، 57 درصد از آمریکایی ها هزینه های انرژی و آب و برق خانه را غیرقابل مقرون به صرفه خواندند که این رقم در ماه فوریه 45 درصد بود.

توکویل در مورد دارایی نوشت که «قلب انسان نه آنقدر گرفتار داشتن بدون مزاحمت چیز باارزش، بلکه گرفتار میل، در عین حال ناکامل، داشتن آن، و ترس بی وقفه از دست دادن آن است». ترس از مرکز داده، نگرانی‌های زیست‌محیطی به کنار، مستقیما به ترس آمریکایی‌ها از از دست دادن دارایی ختم می‌شود. در ماه آگوست، یک نظرسنجی پروژه سیاست دانشگاه تگزاس/تگزاس نشان داد که 57 درصد از رای دهندگان تگزاس با یک مرکز داده در جامعه خود مخالف بودند، از جمله 43 درصد از جمهوری خواهان و 60 درصد از رای دهندگان روستایی. طرف مقابل نیز ادعای مالکیت دارد.

تحقیقات سیاست تگزاس، یک اندیشکده بازار آزاد، استدلال می‌کند که تگزاس باید از حقوق مالکیت خصوصی و سرمایه‌گذاری آزاد محافظت کند، در حالی که کاربران بزرگ برق را مجبور می‌کند هزینه‌هایی را که بر شبکه تحمیل می‌کنند بپردازند.

«انجمن‌هایی» که توکویل مشاهده کرد در این فصل انتخابات آنقدر آشکار بودند که نیازی به ذکر آنها نیست. Data Center Watch، یک ردیاب توسط شرکت تحقیقاتی هوش مصنوعی 10a Labs، 833 گروه مخالف را در 49 ایالت تا مارس 2026 شمارش کرد که از 396 در پایان سال 2025 افزایش داشت. در ژوئن، شورای شهر سیاتل به اتفاق آرا به ممنوعیت یک ساله رای داد و آن را به بزرگترین شهر ایالات متحده تبدیل کرد که یکی از آنها را تصویب کرده است. هیچ کدام از اینها از واشنگتن عبور نکردند.

250 سال شگفتی های آمریکایی

توکویل این درس را در سال 1840 بیان کرد: آمریکایی ها زندگی مدنی خود را بر اساس منافع شخصی توصیف می کنند. او می‌نویسد: «آمریکایی‌ها... علاقه‌مندند که تقریبا تمام اعمال زندگی‌شان را با اصل علاقه که به درستی درک شده است توضیح دهند.» "آنها با رضایت نشان می دهند که چگونه توجه روشنگرانه به خود آنها را به طور مداوم تشویق می کند تا به یکدیگر کمک کنند."

وقتی کاری را با روحیه عمومی انجام می دهند، به عبارت دیگر، اصرار می کنند که این کار به نفع خودشان است. آنها «به ندرت اجازه می‌دهند که تسلیم احساساتی از این دست شوند؛ آنها بیشتر مشتاق هستند که به فلسفه خود احترام بگذارند تا به خود». منظور او از این توهین نبود، و این اصل را «بهترین تئوری‌های فلسفی برای خواسته‌های انسان‌های زمان ما مناسب‌تر است» و «امنیت اصلی آن‌ها علیه خودشان» نامید.

این همان چیزی است که بیشتر خوانش‌های جنگ مرکز داده، از جمله من، از دست داده‌اند. از بیرون به نظر می رسد که مردم از قبوض برق و زمین خود محافظت می کنند. برخی دیگر مشکوک بودند که اپوزیسیون حتی از چین ساخته شده است. کارشناسانی که فورچون در ژوئن با آنها صحبت کرد، آن را ارگانیک و با شواهد کمی برای حمایت از ادعاهای مداخله چین یافتند. مردم در دعوا در مورد اسکناس ها و اموال صحبت می کنند، همانطور که توکویل گفته بود، و در 41 مکان سازماندهی و رای دادند.

آمریکایی ها نیز در مورد سوال بزرگتر، خود را اشتباه خوانده اند. طبق نظرسنجی دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، قبل از رای گیری، کمتر از نیمی از آنها انتظار داشتند میان دوره ای آزاد و منصفانه برگزار شود. کارشناسان خیلی آفتابی تر نبودند. در نظرسنجی اکتبر Bright Line Watch، میانگین پیش‌بینی آنها از برگزاری یک انتخابات آزاد و منصفانه 75 درصد بود و یک مقاله در فصلنامه علوم سیاسی استدلال کرد که کشور به سمت اقتدارگرایی رقابتی نرم فرو رفته است. اما توکویل در فصل «چرا انقلاب‌های بزرگ نادرتر خواهند شد» استدلال کرد که کشوری با مالکان کوچک چیزهای زیادی برای از دست دادن دارد تا خود را منفجر کند.

او می‌نویسد: «ملت‌ها کمتر تمایل دارند که به نسبت افزایش اموال شخصی و تقسیم بین آنها، انقلاب کنند. انقلاب‌های آمریکایی‌ها زمانی از صندوق‌های رای می‌آیند که برابری در خطر باشد. تضاد با آلمان و فرانسه، جایی که اعتراضات ژنرال زرز ناراضی در خیابان ها به خشونت تبدیل شده است، مستقیما از اواخر قرن هجدهم به نظر می رسد.

دموکرات‌ها اشتباهی به اندازه توکویل مرتکب می‌شوند که 3 نوامبر را به عنوان یک تبدیل بخوانند. شهرستان های مرزی که به سمت آنها حرکت می کردند، دو سال قبل به سمت دیگری حرکت کرده بودند. در سال 2024، ترامپ در هر چهار شهرستان در دره ریو گراند، منطقه‌ای که دموکرات‌ها حداقل از دهه 1920 تقریبا در همه انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شده بودند، پیروز شد. در تگزاس، جایی که دموکرات‌ها بیشترین اکثریت مجلس نمایندگان را از جلسه 1993 به دست آوردند، چندین تلنگر دموکرات تنها با صدها رأی قطعی شد.

در کانزاس، همیلتون به عنوان یک "دموکرات مستقل" پیروز شد. او از ارتباط با دموکرات های ملی اجتناب کرد و گفت که از سناتور چاک شومر برای یک مقام رهبری دیگر حمایت نخواهد کرد، حتی اگر کمپین او 5 میلیون دلار از PAC مرتبط با شومر دریافت کرد.

رای دهندگانی که آنها را انتخاب کردند، لوایح، جلسه زمین و شهر را دنبال می کردند و مطمئنا دوباره آنها را دنبال خواهند کرد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد