چگونه یک اقتباس «هتل شیشه‌ای» به امیلی سنت جان مندل کمک کرد تا رمان جدیدش را بنویسد

در بهار 2022 امیلی سنت جان مندل با وقت زیادی در لس آنجلس یافت. این نویسنده ساکن بروکلین، که برای اولین بار پس از اینکه رمان همه‌گیر «ایستگاه یازده» در سال 2014 به پرفروش‌ترین و فینالیست جایزه ملی کتاب تبدیل شد، شهرت ادبی پیدا کرد و دوباره زمانی که این کتاب به سریال محدود محبوب HBO تبدیل شد، به شهر آمده بود تا بر روی اقتباسی از فیلم «هتل شیشه‌ای» در سال 2020 کار کند. این سریال که در نهایت به دلیل تحولات HBO و شرکت مادر برادران وارنر جلو نرفت، شروع به شکست‌هایی می‌کرد.

مندل به هالیوود ریپورتر توضیح می دهد: "معامله هیچ کس به موقع بسته نشد، بنابراین آنها اتاق نویسنده ما را دو ماه عقب انداختند." اما من یک Airbnb رزرو کرده بودم و یک برنامه پیچیده مراقبت از کودک برای دخترم تنظیم کرده بودم، بنابراین می دانستم که باید بمانم.» داستان های مرتبط سبک زندگی لبرون جیمز، جک نیکلسون در میان مقاله نویسان در کتاب میز قهوه رسمی لیکرز سبک زندگی در اولین روزهای آری امانوئل در هالیوود: قهوه دویدن، کاناپه گردی و جایگزینی دستمال توالت مایکل اویتز

مندل با پاتریک سامرویل، مجری برنامه، شروع به چکش زدن فیلمنامه کرد (این دو در حال حاضر مجوز فروش فیلمنامه ها را دارند اگر شبکه دیگری علاقه نشان دهد) اما بیشتر روزهای خود را صرف فکر کردن درباره رمان بعدی او کرد. در آن زمان، او دو جذابیت داشت: محیط سیاسی فعلی، با تهدید یک ریاست جمهوری دیگر ترامپ، و شخصیت آری، که شرور رمان دومش The Singer’s Gun بود.

نویسنده که به خاطر استفاده مکرر از شخصیت‌ها در کتاب‌های مختلف شهرت دارد، می‌گوید: «او در زندان بود و من هرگز راهی روایی برای بیرون کردنش نداشتم. اما در این مرحله فکر کردم که زمان زیادی گذشته است و می‌توانم این کتاب را کمی در آینده قرار دهم. بنابراین این شخص را که 18 سال است از زمان خارج شده بود، گرفتم و او را وارد دنیایی پر از هرج و مرج و امیدوار کردم.»

که در نهایت تبدیل به پارتی خروج شد، داستانی گمانه‌زنی درباره آینده‌ای نه چندان دور که در آن دولت ایالات متحده سقوط کرده و لس‌آنجلس چیزی شبیه به اردوگاه پناهندگان از جنگ داخلی پنهان شده است. این رمان زمانی آغاز می‌شود که آری در مهمانی جشن لغو اخیر مقررات منع آمد و شد در سراسر شهر شرکت می‌کند و دریچه‌ای را به دنیایی دیگر می‌یابد که در آن لس‌آنجلس به یک ایالت نظارتی تبدیل شده است.

در گفتگو با THR، نویسنده و فیلمنامه‌نویس درباره آخرین اثرش بحث می‌کند و درباره آخرین اقتباس‌هایش به‌روزرسانی می‌دهد.

مطمئن نیستم جنگ داخلی را دیده‌اید یا نه، اما وقتی آن فیلم منتشر شد، مخاطبان سؤالات زیادی در مورد چگونگی تصور او از رویدادها و اقدامات نظامی که قبل از نسخه کشوری که در فیلم می‌بینیم، داشتند، داشتند. من تصور می کنم گفتمان مشابهی با حزب خروج وجود خواهد داشت.

من این کار را کردم و فکر می کنم تصور این سناریوها بسیار آسان است. به عنوان مثال، فرض کنید که مایک جانسون قرار بود پس از انتخابات میان‌دوره‌ای از کرسی دموکرات‌ها خودداری کند. اما برای من، تقریبا اهمیتی نمی‌دادم [چه اتفاقی افتاد]، زیرا بیشتر به عواقب بعدی علاقه داشتم تا اینکه چگونه تجزیه کشور اتفاق افتاد. ویراستاران من در این مورد قاطی شده اند، به همین دلیل است که در صفحه اول یک پاراگراف وجود دارد که مانند «ایالات متحده در پی یک کودتا از هم پاشید». من آن را تحت فشار کمی قرار دادم.

وقتی یک رمان بسیار موضوعی مانند این را می نویسید، به این فکر می کنید که تور مطبوعاتی اجتناب ناپذیر چگونه خواهد بود، و به چه نوع سوالاتی برای سال آینده زندگی خود پاسخ خواهید داد؟

من کمی از آن می ترسیدم. من Station Eleven را در سال 2014 منتشر کردم، و در آن زمان مثل وای، چه سناریوی خارق‌العاده‌ای بود. سپس کتاب پس از همه گیری همه گیر وزن بسیار بیشتری به خود گرفت و من دوباره به جاده رفتم و مکالمات و سخنرانی های پولی را به عنوان یک کنسرت جانبی انجام دادم و مردم می خواستند در مورد آنچه در طول کووید برای آنها اتفاق افتاده است با من صحبت کنند. ممکن است احساس کند که من صلاحیت قبولی در آن را ندارم. گوش می دهم و جذب می کنم. همسرم در مورد این کتاب به این نکته اشاره کرد که من برای سال آینده نگرانی‌های سیاسی همه را جذب خواهم کرد.

اما ببینید، من برای این کار اینجا هستم، و احساس خوشبختی می کنم که کتاب به اندازه کافی مخاطب برای این کار پیدا می کند.

چه چیزی در مورد نحوه انتشار کتاب در حال تغییر مشاهده کرده اید، به خصوص با موفقیت بیشتر؟

چیزی که با این کتاب متفاوت است، این است که محیط رسانه تا چه حد شکسته است. من با بسیاری از روزنامه‌نگاران جریان اصلی صحبت می‌کنم، اما همچنین با افرادی با Substacks که فالوورهای زیادی دارند صحبت می‌کنم. یک تیم بازاریابی باورنکردنی در Knopf وجود دارد، اما من در اینستاگرام نیز بسیار سخت کار می کنم. من دائما از اکانت هایی با تعداد زیادی دنبال کننده اسکرین شات می گیرم و از تیم می خواهم که برای آنها یک گالری بگیرد. من دیدم که جاستین ترانتر چیز دوست داشتنی در مورد کار من گفت، بنابراین به او پیام دادم که آیا کتاب می‌خواهد یا نه، و حالا او چیزهای خوبی در مورد Exit Party می‌گوید. هیاهو هرگز تسلیم نشده است.

شما با سریال Station Eleven به موفقیت بزرگی دست یافتید، آیا این کار شما را در دنیای نشر قدرت یا نفوذ بیشتری می‌آورد؟

من نمی دانم که انجام داد. فکر می‌کنم تعداد مخاطبانم را افزایش داد و به سمت نویسندگی تلویزیون در حرفه‌ام و تلاش برای اقتباس از آثارم کمک کرد. من درگیر این اقتباس نبودم، اما به عنوان اثبات این مفهوم بود که کتاب‌های عجیب و غریب من می‌توانند در تلویزیون کار کنند.

در آن زمان آیا تمایلی به مشارکت در اقتباس داشتید؟

من در سال 2017 با پاتریک سامرویل تماس تلفنی داشتم، فکر می کنم او سر صحنه فیلم Maniac بود. او به تازگی توانسته بود ایستگاه یازده را به پارامونت بیاورد و به من جایی در اتاق نویسنده پیشنهاد داد. در آن زمان می‌گفتم: «برو کار خودت را بکن، من می‌خواهم هتل شیشه‌ای را بنویسم.» اما پس از آن همه گیری یک تجربه انزوا بود و من می خواستم به جای کار به تنهایی در یک اتاق، با مردم همکاری کنم. من برای همکاری و بیمه درمانی وارد تلویزیون شدم.

آیا هنوز در تلاش برای اقتباس از آثار دیگر خود هستید؟

خوب، من تمام سال گذشته در Assassin’s Creed بودم و واقعا سرگرم کننده بود. من در حال نوشتن فیلمنامه ای برای Last Night in Montreal با Semi Chellas [Mad Men] هستم، بنابراین امیدوارم این اتفاق بیفتد. من با Semi برای تکرار متفاوتی از The Glass Hotel همراه شدم، که بدیهی است که فروش نرفت، اما کار کردن و معاشرت با او بسیار سرگرم کننده است، بنابراین نوشتن این همان چیزی بود که من با دوستم در Zoom همنشینی کردم. ناتالی لیت که در سریال The Handmaid’s Tale حضور داشت، به‌تازگی به‌عنوان کارگردان وارد هیئت شد. و ما یک بازیگر داریم، اما مطمئن نیستم که این را بگویم یا نه.

تجربه انتخاب بازیگر وقتی برای یکی از کتاب‌های خودتان است چگونه است؟

خوب، گاهی اوقات به جنبه غیرانسانی هالیوود و بازیگر بودن برخورد می کنید. یا باید بگویم از بازیگر بودن. من در آن جلسات بازیگری بوده ام که در آن درباره کسی صحبت می کنیم و آنها می پرسند: "آیا او خیلی پیر شده است؟" و او 27 سال دارد. بنابراین من اغلب در اتاق بحث می کنم که بازیگر زن بزرگتر از من در کتاب باشد.

من روی فیلمنامه آزمایشی کار می کنم. من آن را به لایکا استودیو فروختم. من به نت های دور دوم استودیویی علاقه دارم. من همچنین یک فیلمنامه آزمایشی برای The Lola Quartet نوشتم، رمان سومم، که به نوعی یک چیز نوآر فلوریدا است.