چگونه یک میدان نفتی چند میلیارد دلاری باعث اختلاف بریتانیا و آرژانتین بر سر فالکلند شده است

جزایر فالکلند که کمتر از 4000 نفر زندگی می‌کنند و در گوشه‌ای دورافتاده از اقیانوس اطلس جنوبی واقع شده‌اند، اغلب در سرفصل‌های تجاری جهانی دیده نمی‌شوند.

با این حال، یک پروژه اکتشاف نفت بریتانیا و اسرائیل در آب های این کشور به تنش های طولانی مدت بین آرژانتین و مردم مجمع الجزایر دامن می زند.

آرژانتین دو قرن است که ادعای مالکیت این جزایر را داشته و از آنها به عنوان لاس مالویناس یاد می کند. این مناقشه 200 ساله بر سر حق حاکمیت جزایر منجر به جنگ سال 1982 بین بریتانیا و آرژانتین شد، اگرچه کنترل بریتانیا به سرعت پس از حمله نیروهای آرژانتینی به جزایر بازگردانده شد.

رفراندوم حاکمیتی در سال 2013 در این جزایر، 99.8 درصد رای موافق باقی ماندن با بریتانیا به عنوان یک قلمرو خودگردان برون مرزی بریتانیا را برگرداند. اکنون پروژه میدان نفتی Sea Lion این موضوع را دوباره به سطح آورده است.

ماه گذشته، خاویر مایلی، رئیس‌جمهور آرژانتین تهدید کرد که اگر این پروژه ظرف دو هفته متوقف نشود، یک چالش حقوقی بین‌المللی علیه بریتانیا آغاز خواهد کرد.

این پروژه نفتی توسط شرکت اسرائیلی Navitas Petroleum و Rockhopper Exploration بریتانیا اداره می شود و از حمایت کامل مجمع قانونگذاری جزایر فالکند برخوردار است که این پروژه را از سال 2010 دنبال کرده است. این شرکت ها قصد دارند تا اوایل سال 2028 استخراج نفت از میدان نفتی Sea Lion را آغاز کنند.

مایلی می گوید این پروژه "غارت غیرقانونی منابع ما" است و او این موضوع را به دادگاه بین المللی حقوق دریاها، یک نهاد قضایی مستقل که مسئول اجرای کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها است، خواهد برد.

استیسی براگر، یکی از اعضای مجمع 12 عضوی جزایر فالکلند، به دویچه وله گفت که این مناقشه "هیچ چیز جدیدی" نیست و آرژانتین از پروژه نفتی به عنوان "وسیله ای برای پیگیری ادعای حاکمیت خود" استفاده می کند.

او فکر می کند که مایلی ممکن است در آستانه انتخابات 2027 در آرژانتین، لفاظی های خود را افزایش دهد.

او گفت: "زمانی که انتخابات در راه است، فالکلند ابزار بسیار مناسبی برای استفاده برای گردهمایی مردم و منحرف کردن آنها از مشکلات داخلی است."

هنری زیمر، تحلیلگر برنامه آمریکا در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در واشنگتن، می‌گوید که فالکلند "یک نقطه دردناک همیشگی در سیاست آرژانتین" است و از دهه 1980، دولت‌های مختلف این موضوع را در تلاش برای جلب حمایت و "برافروختن آتش ملی‌گرایی" مطرح کرده‌اند.

او فکر می‌کند که مداخله مایلی قابل توجه است، زیرا او قبلا برای روابط بهتر با بریتانیا در این زمینه آماده بود. او موافق است که ممکن است این یک استراتژی برای «افزایش رتبه‌بندی محبوبیت در زمانی است که دولت تحت فشار شدید داخلی قرار دارد».

حتی اگر مایلی منافع سیاسی را در این موضوع ببیند، احتمال موفقیت پروژه شیر دریایی به طور قابل توجهی خطرات اقتصادی را برای همه افراد ذینفع افزایش خواهد داد.

این امر به طور قابل ملاحظه ای تولید ناخالص داخلی سالانه فعلی فالکلند را افزایش می دهد که تقریبا به طور کامل به بخش بی ثبات ماهیگیری و گردشگری وابسته است. دولت حتی در حال بررسی امکان ایجاد یک صندوق سرمایه گذاری مستقل در صورت موفقیت پروژه نفت است.

براگر گفت: "این یک پروژه بسیار مهم برای ما است که پتانسیل زیادی برای آینده ما دارد." تلاش زیادی برای رسیدن به این نقطه انجام شده است و با فرض اینکه همه چیز طبق برنامه پیش برود، می‌خواهیم تا حد امکان ارزش خود را حفظ کنیم.»

با این حال، مایلی فراتر از بازی در سیاست داخلی، ممکن است از فرصتی برای آرژانتین جاسوسی کند تا خود را به عنوان یک بازیگر انرژی در بحبوحه جنگ در ایران و مشکلات در تنگه هرمز قرار دهد.

بخش نفت داخلی آرژانتین با افزایش تولید در Vaca Muerta پاتاگونیا، یکی از بزرگترین توسعه‌های شیل جهان، در حال رشد است. اگر تلاش های قانونی او برای اثبات موفقیت آمیز بود، ممکن است دستاوردهای بیشتری داشته باشد.

زیمر می‌گوید: «وقتی منابع طبیعی بر مناقشات ارضی و خون‌های بد می‌پوشاند، این امر منجر به ایجاد درگیری‌های زیادی می‌شود.»

با این حال، براگر می‌گوید که مایلی و آرژانتین هیچ ادعای مشروعی نسبت به فالکلند یا هر ثروت نفتی که ممکن است در سال‌های آینده استخراج شود، ندارند.

او افزود: «آنها به حق ما برای تعیین سرنوشت احترام نمی گذارند. آنها به حق ما برای توسعه منابع خود احترام نمی گذارند. آنها فقط می خواهند ما را مستعمره کنند.

مایلی قصد دارد با تشدید تحریم‌های اقتصادی موجود، فالکلند را تحت فشار قرار دهد. آندریا کلاوزن، مدیر اجرایی فالکلند از سال 2025، اخیرا این کمپین را "جنگ اقتصادی" توصیف کرد.

بسیاری از تامین کنندگان بین المللی و شرکت های حمل و نقل از ترس خشم آرژانتین از عرضه فالکلند خودداری می کنند. اکنون دولت مایلی تحریم هایی را علیه 60 نفر از دست اندرکاران پروژه شیر دریایی آغاز کرده است.

در یک سخنرانی تلویزیونی ماه گذشته، او همچنین قول داد که شرکت های درگیر در این پروژه را تحریم کند. چنین اقدامی می‌تواند این پروژه را که قبلا در سال‌های 2014 و 2020 به دلیل مشکلات مالی، ضعف قیمت نفت و تاخیرهای ناشی از تحریم‌ها سقوط کرده بود، با تردید مواجه کند.

ناویتاس این هفته تایید کرد که دو پیمانکار به دلیل نگرانی های تحریمی از پروژه خارج شده اند و در حال جایگزینی آنها است. همچنین نگرانی‌هایی وجود دارد که مایلی می‌تواند حمایت بین‌المللی را به نفع موقعیت خود جلب کند، زیرا دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا اخیرا پیشنهاد کرده است که حمایت ایالات متحده از وضعیت موجود در جزایر "در حال بررسی است".

براگر این را نادیده می گیرد و به اظهارات اخیر مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده در تایید حمایت از فالکلند اشاره می کند. زیمر می گوید اگر ایالات متحده در کنار آرژانتین قرار بگیرد، "بسیار تکان دهنده" خواهد بود.

در حالی که عدم قطعیت در مورد اینکه پروژه نفت در نهایت به بهره برداری می رسد یا خیر حاکم است، انتظار کمی وجود دارد که این مناقشه بتواند به بازگشت درگیری مسلحانه مانند سال 1982 منجر شود.

زیمر گفت: «این یک گام خیلی دور است و قبل از اینکه ما پتانسیل درگیری نظامی را ببینیم، باید وضعیت به‌طور چشمگیری بدتر شود».