چگونه یک کشیش کلیسای بزرگ در کانزاس به دموکرات ها دعا کرد

ELLSWORTH، کانزاس - دیوید رنکین هرگز یکی از کسانی نبوده است که تابلوهای چمنزارهای تبلیغاتی را نصب کند. او به عنوان یک جمهوری‌خواه مادام‌العمر در یک شهر 3000 نفری - جایی که دونالد ترامپ از سال 2016 با اختلاف 50 امتیازی پیروز شده است - هرگز دلیلی برای قرار دادن نام یک نامزد در حیاط خود ندید.

اما اخیرا رانکین و همسرش دینا کار جدیدی انجام دادند. آنها که از سناتورهای خود در واشنگتن دی سی ناامید شده بودند، به چمن جلویی خود رفتند و علامتی در حمایت از کشیش آدام همیلتون، کشیش کلیسایی متدیست که برای مجلس سنای ایالات متحده نامزد شده بود – و یک دموکرات، چکش زدند.

با افزایش نشانه‌هایی از موج آبی میان‌دوره‌ای در سراسر کشور، شاید هیچ ایالتی به اندازه کانزاس شگفت‌انگیزتر از کانزاس نبوده باشد، ایالتی که در 94 سال دموکراتی را برای سنا انتخاب نکرده است. مجموعه‌ای از نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که راجر مارشال، سناتور کنونی جمهوری‌خواه، در رقابت تنگاتنگی برای بقا، که با محبوبیت پایین، مجموعه‌ای از جنجال‌های شخصی، کمپین ضعیف، و عدم محبوبیت ترامپ بر سر کاهش مراقبت‌های بهداشتی، هزینه‌های سوخت، قیمت گوشت گاو و تعرفه‌ها مواجه شده است، گرفتار شده است.

کانزاس در حال حاضر یک قلاب بزرگ است که هم توجه ملی و هم سرمایه گذاری نقدی لحظه آخری احزاب ملی را به خود جلب می کند. کارشناسان به دلایل مختلفی اشاره کرده اند: واکنش ملی علیه رئیس جمهور. ضعف غیرمعمول نامزدی مارشال؛ تداوم مسائل مربوط به کتاب جیبی برای رای دهندگان کانزاس.

اما نکته جالب‌تری نیز وجود دارد، تفاوتی که ممکن است پیامدهای ملی خود را داشته باشد. مبارزات انتخاباتی همیلتون نمونه نادری است که یک دموکرات عمدا افراد با ایمان را گرد هم می آورد، اناجیل را جسورانه اعلام می کند، آشکارا در مورد عیسی مسیح صحبت می کند و از رای دهندگان می خواهد که پیام عمیقا دموکراتیک را در باورهایی که هر یکشنبه اظهار می دارند بیابند - و آنها را بپذیرند.

همیلتون در اوایل اکتبر به من گفت: "ایمان ما محترم است... این عقاید عدالت و انصاف را منعکس می کند، چیزهایی که فقط برای کتاب مقدس اساسی هستند." "دو هزار آیه در کتاب مقدس در مورد فقر و مراقبت از فقرا صحبت می کند. این چیزی نیست که شما از ملی گرایان مسیحی می شنوید."

این بخشی از قرعه کشی رانکینز بود. آنها مدتی در مورد همیلتون می دانستند. دوستان به کلیسای او رفته بودند، و دیوید - یک مدیر گروه کر بازنشسته - به من گفت که جماعت پروتستان خودش از کتاب‌های همیلتون و مجموعه‌های موعظه‌های مختلف به عنوان بخشی از مطالعه کتاب مقدس خود استفاده کرده است. بنابراین وقتی فهمیدند که همیلتون تصمیم گرفته است در اوایل سال جاری - به عنوان یک دموکرات، نامزد شود - خود را برای احتمال جدایی از حزب سیاسی خود در سال جاری آماده کردند.

رانکین به من گفت: "همه چیز در حال حاضر درست نیست. آنها در واشنگتن درست نیستند و ما باید بهتر عمل کنیم." "ایمان او فقط می‌تواند او را در حالی که به ما خدمت می‌کند بهتر کند."

اگر همیلتون و تعداد انگشت شماری از نامزدهای مذهبی در آیووا و تگزاس در نزدیکی آن پیروز شوند، می تواند نشان دهنده تغییر در سیاست ایالات متحده باشد - یا حداقل لرزشی در یکی از قوی ترین قطعیت های آن. یکی از داستان های تعیین کننده قرن گذشته، همسویی مجدد دین، زندگی مذهبی و رأی دهندگان مذهبی در طیف سیاسی - و تغییر کامل انجیلی ها به سمت جمهوری خواهان بود.

از دهه 1960 تا 1980، دموکرات‌ها می‌توانستند به طور معمول روی حمایت اکثریت پروتستان‌های انجیلی سفیدپوست در انتخابات کنگره، و حداقل حمایت قابل‌توجه از سوی آنها در سطح ریاست جمهوری حساب کنند. اما در دهه 1990 - با تبدیل شدن آمریکایی ها به انجیلی و جمهوری خواه شدن انجیلی ها - حزب جمهوری خواه عملا در یک بلوک رای دائمی قفل شده بود، به ویژه در قلب و جنوب قدرتمند.

در همین حال، برعکس برای حزب دموکرات صادق است: آزادسازی و سکولاریزاسیون سریع، رأی دهندگان غیرمذهبی و ضد مذهبی را به سمت دموکرات ها سوق داده است، در حالی که رأی دهندگان دموکرات مذهبی تمایل دارند از کلیساهای مترقی کوچکتر آمده باشند. این تغییر در سال‌های اخیر سرعت بیشتری گرفته است، زیرا ترامپ رای دهندگان انجیلی را ادغام کرده است، در حالی که رای دهندگان سفیدپوست تحصیل کرده - که عمدتا سکولار هستند - به سمت چپ حرکت کردند. و هنگامی که دموکرات‌های ایالت آبی سعی می‌کنند پیام‌های مبتنی بر ایمان را به کار گیرند، آنها را به‌عنوان ناهنجار، ناصادق یا نامتعارف مورد تمسخر قرار می‌دهند یا رد می‌کنند.

نتیجه: در سال‌های اخیر، دموکرات‌ها عمدتا رأی دهندگان مذهبی، اطلاع‌رسانی و پیام‌رسانی را به جمهوری‌خواهان واگذار کرده‌اند. این امر رقابت حزب را در ایالت های قرمز و روستایی که در آن رای دهندگان انجیلی سفید پوست سهم قابل توجهی از رای دهندگان را تشکیل می دهند، تقریبا غیرممکن کرده است. به نوبه خود، دموکرات‌ها برای کسب کرسی‌های سنا یا گسترش نقشه انتخاباتی در رقابت‌های ریاست‌جمهوری با شانس‌های طولانی‌تری مواجه شده‌اند.

چه او در کانزاس برنده شود یا ببازد، کمپین عملکرد بیش از حد همیلتون در سطح ملی یک سوال پرمخاطب را برای دموکرات ها ایجاد می کند: آیا یک میانه رو واقعی، یک میانه رو رادیکال خودخوانده، و یک فرد آشکارا مذهبی می تواند نقشه راهی برای بازپس گیری مسیحیت و بازگرداندن رای دهندگان مذهبی ارائه دهد؟

شاید همیلتون نماینده چنین کتاب بازی باشد. اما برای تماشای او در مسیر، واقعیت دیگری را می‌یابید که راه او را برای سایر دموکرات‌ها سخت‌تر می‌کند.

فقط این نیست که همیلتون یک دموکرات مذهبی است، یا حتی پیامی برای رای دهندگان نوسان مذهبی که امیدوارند ایمان خود را با یک نامزد دموکرات آشتی دهند، تسلط یافته است. او همچنین یک سخنران عمومی بسیار با استعداد، رهبر جامعه با ارتباط خوب و صدای مذهبی معتبری است که - بر خلاف اکثر کشیش ها - مایل است مستقیما وارد سیاست های انتخاباتی شود. او به عبارت دیگر یک اسب شاخدار است.

او رهبر یک کلیسای بسیار منحصر به فرد است - نه فقط یک سیاستمدار «وابسته» به مسیحیت یا آموزش دیده برای پیوستن به روحانیون، بلکه یک چهره تثبیت شده در یک فرقه نهادی تثبیت شده است که او را در برابر حملات به ایمان و شخصیت او محافظت می کند. (یکی از آن ها متعلق به معاون رئیس جمهور جی.

و همیلتون توانسته است نگرانی‌های لیبرال‌های سکولار یا غیرمذهبی را بدون به خطر انداختن باورهای میانه‌رو، گاه دگرگون‌ساز، مذهبی و سیاسی خود کاهش دهد.

کمپین او می تواند کنترل کنگره را تغییر دهد. اما فراتر از آن، زبان سیاسی جدید، احتمالا مؤثرتر، برای دموکرات‌ها در جهان پس از ترامپ نیز ارائه می‌کند.

در یک پنجشنبه اخیر در هاچینسون، کانزاس، آدام همیلتون خود را در حال درمان یک جمعیت چند صد نفری دید. پین‌های «جمهوری‌خواهان برای همیلتون» در میان تماشاگران در این تئاتر مرکز شهر در وسط ایالت شناور بودند، زیرا او مشکلاتی را در واشنگتن تشخیص داد که به کانزاس سرازیر شده است. همیلتون به آرامی گفت که اعضای مجلس سنای ایالات متحده مانند همراهان دوروتی در سفر جادوگر شهر اوز شده بودند: آنها عقل، قلب و شجاعت خود را از دست داده بودند.

او گفت که در طول راه، آنها و رئیس جمهور دونالد ترامپ، تار و پود جامعه را از هم پاشیدند و همسایگان را به غریبه های مشکوک تبدیل کردند. سرها به نشانه موافقت سر تکان دادند. نزدیک ترین ها به من آهی کشیدند و سرشان را پایین انداختند. همیلتون چیزی را تعریف کرد که یک بار مادری از او پرسید: "کسی باشد که به من کمک کند دیگر از همسایگانم با کلاه قرمزی متنفر نباشم."

او با کنایه گفت: "و او در مورد طرفداران چیفز صحبت نمی کرد." خنده سکوت را شکست.

دیدن همیلتون در عمل به معنای بازگشت به دوران فراموش شده سیاست است: لحن او آشتی جویانه است. او مشتاق است که از "افراط" چشم پوشی کند. او به موعظه درباره «عشق رادیکال» لغزش می‌دهد، و هنگام پاسخ دادن به سؤالات خط‌مشی، راحت از کتاب مقدس نقل قول می‌کند و به آموزه‌های مسیحی ارجاع می‌دهد. به وقتش دست می دهد و به همه در یک اتاق سلام می کند.

شخصیت عمومی او بسیار کمتر بر اساس تجربه سیاسی او ساخته شده است - این اولین مسابقه او است - تا تجربه سه دهه او در رهبری یک کلیسا. به گفته خودش، گرایش به وسط بخشی تعیین کننده از کار زندگی او بوده است.

سفر ایمانی او از دبیرستان شروع شد. او که اسما کاتولیک بزرگ شده بود، با تماشای طلاق والدینش و پس از مرگ مادربزرگش بر اثر خودکشی، بی خدایی را پذیرفت. پس از یک شب آخر دود کردن علف هرز با یکی از دوستانش، صدای کوبیدن در را شنید: یک مبلغ پنطیکاستی او را به کلیسا دعوت می کرد. اگرچه لزوما در این جنبش فروخته نمی شد، اما او با همسرش لاون در کلیسا ملاقات کرد - و آنها یک هفته پس از فارغ التحصیلی ازدواج کردند.

با این حال، در این زمان، او می‌گوید که برای کشیش شدن احساس هیجان داشته است. او در دانشگاه اورال رابرتز انجیلی ثبت نام کرد تا به عنوان واعظ آموزش ببیند، اما زمانی که دو دوست صمیمی اش در یک تصادف جان باختند، دچار ناامیدی، سرخوردگی و تردید شد. به دنبال مشاوره و آرامش از کشیشان و رهبران پنطیکاستی، با سخنان بی‌معنی («همه چیز به دلیلی اتفاق می‌افتد») و سؤالات بی‌پاسخ مواجه شد - و بنابراین سفری آغاز شد که او را به جان وسلی، الهی‌دان انگلیسی، و جنبشی که او پایه‌گذاری کرد، متدیسم، آغاز کرد.

همیلتون در حالی که نسخه‌ای از اناجیل و رساله‌های یوحنا را بیرون می‌آورد، به من گفت: «من وصیت‌نامه جیبی‌ام را همه جا با خودم حمل می‌کنم، همان‌طور که تمایل دارد در مسیر انجام دهد. "این داستان تعیین کننده من است. این کتاب و داستان آن مشخص می کند که من چگونه می فهمم که انسان بودن به چه معناست و در مرکز زندگی من قرار دارد."

او تنها 25 سال داشت که کلیسای رستاخیز را تأسیس کرد که توسط اسقف هایش در کلیسای متحد متدیست مأمور شد تا کلیسایی «برای افراد متفکر» راه اندازی کند.

او روی بیخ می‌گوید: «از عقل خود استفاده کنید و مغزتان را پشت در بررسی نکنید». "و قلب داشته باشید. هم بر زندگی معنوی تمرکز کنید، بلکه بر ایمان و عدالت در دنیا نیز تمرکز کنید. این چیزها دست به دست هم می دهند."

و به این ترتیب چنین شد که جماعتی که در دهه 1990 در کلیسای کوچک یک تشییع جنازه شروع به جلسه کردند به بزرگترین کلیسای کانزاس و بزرگترین جماعت متدیست در کشور تبدیل شدند. این کلیسا در حال حاضر دارای 9 مکان در دو ایالت است که حدود 24000 عضو را در بین آنها تشکیل می دهند، که توسط یک مجموعه شبیه به سفینه فضایی در لیوود، حومه شهر کانزاس لنگر انداخته است.

همیلتون و اعضای کلیسا به سرعت به مرکزگرایی رادیکال کلیسا اشاره می‌کنند: این کلیسا تقریبا به طور مساوی بین جمهوری‌خواهان، دموکرات‌ها و مستقل‌ها تقسیم شده است. خود همیلتون یک جمهوری خواه سابق است. مکان لیوود دارای یک پناهگاه با ظرفیت 3500 نفر، با یک ارکستر کامل و گروه کر 80 نفره برای خدمات سنتی، یک فضای کوچکتر برای عبادت مدرن و غیر مذهبی و یک کلیسای کوچک است.

و اگرچه کانون توجه این کمپین بررسی دقیق، بازدیدهای رسانه‌ای، و جنبه‌های گسترده از خارج از ایالت را به همراه داشته است، اما تجربه همیلتون در کلیسا، همراه با یک رئیس جمهوری غیرمحبوب و بی‌تجربه، باعث رقابتی شدن مسابقه شده است.

نوری که از پنجره‌های کلیسای سوئدی در لیندزبورگ می‌ریخت، به نظر می‌رسید که صدها صدای آواز را تقویت می‌کرد. همیلتون که در جلوی اتاق تلوتلو خورده بود، آهنگ سرود - "همه مخلوقات خدا و پادشاه ما" سرودی بر اساس دعای 800 ساله سنت فرانسیس آسیزی - و جمعیت در این کالج لوتری به سرعت به آن ملحق شدند.

چگونه این داستان را گزارش کردم

من چند ماه به آدام همیلتون چشم دوخته بودم. من امیدوار بودم که کمپین اولیه او را پوشش دهم، اما با توجه به پیشینه مذهبی و سیاسی معتدل او، مشخص نبود که او پیروز شود.

وقتی او این کار را انجام داد، فرصتی را دیدم که یک سوال محوری را بررسی کنم: سیاست چگونه بر مذهب آمریکایی تأثیر می‌گذارد، و چگونه مذهب می‌تواند بر دو حزب بزرگ - به‌ویژه دموکرات‌های امروزی - تأثیر بگذارد؟

من این داستان را از کانزاس گزارش کردم - پرواز به کانزاس سیتی و رانندگی نزدیک به 200 مایل به یک کتابفروشی در سالینا، جایی که همیلتون قرار بود سخنرانی کند و با حامیانش ملاقات کند. بقیه روز را دنبال کمپین او به لیندزبورگ (حدود 45 دقیقه دورتر) و هاچینسون (30 دقیقه دیگر) گذراندم.

روز بعد، برای یک ایستگاه کمپین دیگر (200 مایلی دیگر) به گاردن سیتی در منتهی الیه غرب ایالت رفتم، در مسیر بازگشت به الزورث در مرکز کانزاس برای یک وعده غذایی در هانستون توقف کردم. روز بعد را در سالینا گذراندم و در توپکا توقف کردم، قبل از رفتن به پارک اورلند، جایی که در یک مراسم یکشنبه در کلیسای همیلتون شرکت کردم قبل از اینکه عصر به دی سی برگردم. در مجموع، من حدود 900 مایل از جاده ها را در چهار روز طی کردم، از ایالت دوروتی و توتو عبور کردم و با ده ها رای دهنده صحبت کردم.

او پس از آخرین آللویا گفت: «فقط باید برای این کار وقت بگذارید.

قبل از این آهنگ، او درباره ریشه‌های مسیحی مبارزات انتخاباتی خود صحبت می‌کرد: دعوت کتاب مقدس برای اجرای عدالت، عشق به رحمت و راه رفتن فروتنانه، همه به خاطر خلقت خدا. اغلب اوقات زندگی و به خصوص سیاست، دیدن زیبایی در طبیعت و پیچیدگی همه چیز را سخت می کند.

محبوبیت همیلتون هم در کلیسای خود و هم در میان رای دهندگان کانزاس، به میزان زیادی مدیون این واقعیت است که او فردی میانه رو است. از سواحل، این کلمه که در اطراف همیلتون استفاده می شود، کاملا به معنای آن چیزی نیست که من انتظار داشتم. یک «میانه‌رو» در سیاست دموکرات آمریکا معمولا یک دموکرات قدیمی را توصیف می‌کند که یک خط میانی را برای موضوعات بسیار خاص ایجاد می‌کند - معمولا دفاع یا کاهش کسری بودجه. اما همیلتون هیچ مشکلی با دیدگاه‌های پیچیده، ثابت نشده و گاها هترودکس، از جمله در مورد مسائل اجتماعی داغ ندارد.

به سوالی که زنی در کلیسای کوچک در مورد سقط جنین از او پرسید: نظر او در مورد حقوق باروری در ایالتی مانند کانزاس چیست؟

او دو دهه گذشته را صرف نوشتن و صحبت در مورد افکار در حال تحول خود در مورد سقط جنین کرده است. او خود را "طرفدار زندگی با قلب سنگین" می نامد و به زن می گوید که به عنوان یک کشیش، "شخصا در مورد سقط جنین احساس تنش اخلاقی می کند."

همیلتون گفت، اما او نقش متفاوتی را به عنوان یک سناتور آمریکایی بر عهده خواهد گرفت. او گفت که حاملگی های بحرانی "من را به دلسوزی می کشاند و می گویم که باید دسترسی قانونی و ایمن به سقط جنین وجود داشته باشد." در این موضوع، سیاستمداران معمولا تحت فشار قرار می‌گیرند تا مواضع مطلق‌گرایانه را برای جلب رضایت پایه حزب خود اتخاذ کنند، اما همیلتون دیدگاه خود را نشان‌دهنده چیزی می‌داند که اکثر کانسان‌ها واقعا می‌خواهند.

او گفت که مردم اینجا قبلا چندین بار برای حفظ دسترسی به سقط رای داده اند، و زمانی که تلاش برای لغو حمایت از حقوق سقط جنین در قانون اساسی ایالت در سال 2022 در رای گیری قرار گرفت، تقریبا 20 امتیاز شکست خورد. او گفت که در آن زمان معتقد بود که قانونگذار نباید «این تصمیم را برای زنانی که با موقعیت‌های واقعا دشواری مواجه هستند، بگیرد».

این تنش خاص از تجربه خود مادرش سرچشمه می‌گیرد: پدرش که یک خلبان TWA بود، نگران بود که او نتواند در ۱۷ سالگی از یک کودک حمایت کند یا بزرگ کند، او را تشویق کرده بود که برای سقط جنین در هنگام بارداری به سوئیس سفر کند. او آن را در نظر گرفت، اما در نهایت نپذیرفت، که منجر به اخراج او از خانه و نقل مکان با پدر 16 ساله همیلتون شد. حتی امروز او به همیلتون می‌گوید که داستانش را به خاطر بسپارد - "فقط نمی‌توانم تصور کنم اگر من سوار آن هواپیما می‌شدم و تو هرگز به دنیا نمی‌آمدی، دنیا چقدر فقیرتر می‌شد."

همیلتون پس از مراسم کلیسای کوچک به من و سایر خبرنگاران گفت: «چیزهایی وجود دارند که به وضوح سیاه و سفید هستند، اما جاهایی که جا هست، چیزهای زیادی وجود دارد؛ ممکن است هرگز به جایی که شما هستید نرسم، اما می‌توانم ببینم از کجا آمده‌اید و می‌توانم به شما احترام بگذارم.» «افراد افراطی در هر دو طرف، نمی‌خواهند من داستان مادرم را بگویم... اما در مرکز وسیع، افرادی که در سمت چپ هستند می‌گویند، «می‌دانی چیست؟ این واقعی است.

من می‌دانم که شما کاملا مطمئن خواهید شد که حقوق سقط جنین وجود دارد.» و در سمت راست، مردم می‌گویند: «من از این واقعیت قدردانی می‌کنم که تنش اخلاقی را درک می‌کنید.»

او طرز فکر مشابهی را در مورد مسائل LGBTQ به کار می برد. کلیسای خودش از همجنس‌گرایان و همجنس‌گرایان استقبال می‌کند، حتی با این که او می‌پذیرد که مجامع متدیست می‌توانند رویکرد خود را انتخاب کنند (او از این حد وسط دفاع می‌کرد در حالی که تلاش می‌کرد از شکاف بین جریان اصلی UMC و یک شاخه سنت‌گرا و محافظه‌کار که در سال 2023 منفجر شد) جلوگیری کند.

در این مسیر، همیلتون در مورد سایر موضوعات سیاستی نیز تا وسط پیش می‌رود و نگرانی‌هایی را درباره بدهی ملی ایجاد می‌کند، امنیت مرزی و هدف «اصلی» ICE را تأیید می‌کند، به جوامع محلی اجازه می‌دهد درباره مراکز داده هوش مصنوعی تصمیم‌گیری کنند، و از فعالیت‌های «اقلیم چپ افراطی» انتقاد می‌کند. او در حال پخش تبلیغات در محکومیت سوسیالیسم و ​​افراط گرایی هر دو طرف است. و سخنان خود را با عبارت «دموکرات مستقل» تسکین می دهد.

به همین ترتیب، همیلتون از بشارت هراسی ندارد. او هم مشتاق و هم مایل است در مورد ایمان خود صحبت کند، انجیل را موعظه کند، و سفر شخصی خود را به سوی خدا در میان بگذارد، در حالی که به افراد لیبرال، غیرمذهبی و عموما دموکرات ها اطمینان می دهد که به جدایی کلیسا و دولت اعتقاد دارد. به نظر می‌رسد که او یکی از آن مسیحیان نیست، اما همچنان مسیحی سازش ناپذیر است.

او گفت: «ما نمی‌خواهیم دین خود را به دیگران تحمیل کنیم، بلکه به‌عنوان افرادی که می‌گویند انجیل ما را به چیزی متفاوت فرا می‌خواند، می‌رویم. او گفت که هنگام مقایسه اولویت‌های اصلی جمهوری‌خواه - مسئولیت مالی، دولت محدود، آزادی‌های مدنی شخصی و دفاع قوی - با اولویت‌های اصلی دموکرات‌ها - شبکه‌های ایمنی اجتماعی، آموزش، سالمندان، اطمینان از اینکه از افراد آسیب‌پذیر مراقبت می‌شود - فضای یک دموکرات انجیل‌خوان کاملا واضح است.

همیلتون گفت: «عیسی هرگز در مورد آزادی های مدنی صحبت نکرد. او هرگز در مورد مسئولیت مالی، دفاع قوی یا دولت محدود صحبت نکرد. اما او در مورد "من گرسنه بودم و شما به من چیزی دادید تا بخورم. من تشنه بودم و شما به من چیزی برای نوشیدن دادید."

این همان جایی است که درس های دیگر دموکرات ها به وضوح نمایان می شود. همیلتون فکر می‌کند حزبی که اوایل سال جاری به آن پیوست، می‌تواند چیزهای کمی از مبارزات انتخاباتی او بیاموزد، و حزبی که به‌عنوان دموکرات در سراسر کشور شرکت می‌کند.

او گفت: «گاهی اوقات آنها به طور ناخواسته رأی دهندگان مذهبی را که دقیقا در مرکز قرار دارند، از خود دور کرده اند و اگر احساس می کردند که از آنها استقبال می شود، به راحتی می آمدند. حزب دمکرات اگر علنا بخواهد بگوید «البته ما افراد با ایمان را در آغوش می‌گیریم و به آنها نیاز داریم» بسیار قوی‌تر و عاقل‌تر خواهد بود.

و این توانایی، ترکیب ایمان با میانه روی و صراحت است که برای رای دهندگان در سراسر طیف سیاسی که من با آنها صحبت کردم، قانع کننده است.

سوزان کامبز، یک جمهوری‌خواه 73 ساله به من گفت: "من یک مسیحی هستم و احساس می‌کنم که در مسیحیت به گرسنگان غذا می‌دهیم، به فقرا لباس می‌پوشانیم، همه چیزهایی که در عهد جدید می‌خوانم. و احساس می‌کنم که او این را دریافت می‌کند." "این ناسیونالیسم مسیحی که در جریان است، واقعا برای من شخصا چیزی نیست که مسیحیت درباره آن است."

او و دیگران به همیلتون و نامزد دموکرات‌های تگزاس در سنا، جیمز تالاریکو، یک روحانی مذهبی پروتستان، به عنوان نمونه‌هایی از نوعی احیای سیاسی مسیحی اشاره کردند. هر دوی آن‌ها، به‌علاوه تعداد انگشت شماری از دموکرات‌های دیگر که بر اساس پیام‌های آشکارا مبتنی بر ایمان اجرا می‌شوند، مطالعات موردی را برای استراتژیست‌ها، محققان و دیگرانی که به دنبال درس‌های سیاسی هستند، ارائه می‌کنند.

دیو کمپبل، محقق دین و سیاست در دانشگاه نوتردام، گفت: وقتی تالاریکو و همیلتون از زبان مذهبی استفاده می‌کنند، «واقعا برجسته می‌شود، حتی اگر واقعا بازگشتی به آنچه در گذشته دیده‌ایم است». ترفند زبان دینی این است که افراد از درون یک جامعه مذهبی، نکات ظریف را درک می‌کنند. آیا آنها واقعا به همان شکلی که من صحبت می‌کنم صحبت می‌کنند؟ آیا واقعا جهان را همانطور که من می‌دانم می‌فهمند؟ و اگر واقعا آن نکات ظریف را درک نکنید، لفاظی‌های شما می‌تواند نه تنها غیر معتبر، بلکه حتی توهین‌آمیز باشد.»

کشیش باپتیست سابق، محقق مذهبی و پروفسور رایان بورگ خاطرنشان کرد که دموکرات ها احتمالا نخواهند توانست بسیاری از مسیحیان انجیلی سفیدپوست را به ائتلاف خود بکشانند.

اما بررسی خود او از داده‌ها نشان می‌دهد که فضای زیادی برای دموکرات‌ها وجود دارد که در میان کاتولیک‌های سفیدپوست و رای‌دهندگان اصلی پروتستان - کسانی که به کلیساهای نهادی غیر انجیلی قدیمی مانند کلیساهای پرسبیتری، اسقفی، لوتری و متدیست تعلق دارند، حاشیه‌های خود را افزایش دهند.