چگونگی فروپاشی Ueno پاراگوئه تنها آخرین بحران بانکی آن است

رئیس جمهور پاراگوئه در بحبوحه بحران سقوط بانک استیضاح شد

رئیس جمهور پاراگوئه، سانتیاگو پنا، پس از سقوط Ueno Bank، یک بانک دیجیتال بزرگ، که این کشور آمریکای جنوبی را در عمیق ترین بحران سیاسی خود در بیش از یک دهه گذشته فرو برده است، با استیضاح روبرو شده است.

پنا روز پنجشنبه استعفای خود را اعلام کرد، اما سیاستمداران رسما اتهامات استیضاح رئیس جمهور را مطرح کردند. پنا، اقتصاددان سابق صندوق بین‌المللی پول، پس از آن درخواست 72 ساعت تمدید برای ارائه دفاعیات خود در جلسه استیضاح کرد، زیرا کمتر از 12 ساعت به او فرصت داده شده بود تا به «یک برگه اتهامی و حدود 300 صفحه پیوست» پاسخ دهد و افزود: «این روند قانونی نیست.»

با این حال، مجلس سنا روز جمعه جلسه نادری را برای بررسی آینده سیاسی پنا تشکیل داد و تصمیم گرفت تا با تلاش برای برکناری او از سمت خود، تلاش کند.

تا مارس 2025، پنا سهامی در Grupo Vazquez، شرکت مادر مالک Ueno Bank داشت.

بانک Ueno در سال 1976 تأسیس شد و برای چندین دهه یک عملیات مالی کوچک باقی ماند.

پس از اعطای مجوز کامل بانکداری در سال 2023، برند خود را تغییر داد و در عرض پنج سال به یک نام آشنا در پاراگوئه تبدیل شد. مشتریان با پیشنهادات بازپرداخت خواربار تشویق شدند و شبکه ای با بیش از 70 شعبه ایجاد کرد. این بانک از تیم ملی فوتبال پاراگوئه حمایت مالی کرد و نام آن در سراسر استادیوم اصلی این کشور چسبانده شد.

بانک Ueno گزارش داد که 3 میلیون مشتری دارد که تقریبا 60 درصد از جمعیت بزرگسال پاراگوئه است.

روز دوشنبه، بانک مرکزی پاراگوئه تصمیم گرفت بانک Ueno را حل و فصل کند - قوی‌ترین اقدامی که می‌توان برای انحلال بانک انجام داد - پس از اینکه دریافت که نسبت پرداخت بدهی آن، معیاری از سرمایه آن در برابر دارایی‌های موزون ریسک، به کمتر از نیمی از الزامات قانونی کاهش یافته است.

این قطعنامه به رگولاتورها اجازه می‌دهد تا سپرده‌های یک بانک در حال ورشکستگی را قبل از انحلال دارایی‌های باقی‌مانده به مؤسسات دیگر منتقل کنند.

حساب‌های مشتریان مسدود شد و میلیون‌ها سپرده‌گذار، بازنشسته و کارگر در تلاش بودند تا پس‌اندازها و دستمزدهای پرداخت‌نشده خود را جبران کنند.

نزدیک به 3 میلیون مشتری Ueno Bank هنوز نمی توانند پول نقد برداشت کنند، پرداخت های دیجیتالی انجام دهند یا از کارت های بانکی خود استفاده کنند.

لوئیس پیندا، یکی از معترضانی که روز چهارشنبه به سمت کنگره راهپیمایی کرد، گفت: «سانتیاگو پنا و حزب کلرادو تمام پس‌اندازهای ما را دزدیده‌اند. او افزود: «ما از 70 سال غارت به ستوه آمده ایم.

بازرسان دریافتند که مبالغ وام داده شده فراتر از محدودیت های قانونی بوده و در صورت خراب شدن بدهی ها توسط وثیقه کافی برای پوشش بدهی ها پشتیبانی نمی شود.

تنظیم‌کننده‌های بانک مرکزی دریافتند وام‌های Ueno به شرکت‌های مرتبط با صاحبان آن مستند ضعیفی دارند در حالی که بانک به اشتباه برخی از هزینه‌ها را به عنوان دارایی حساب کرده است.

پس از تصحیح دفاتر، مشخص شد که سرمایه Ueno، که بانک‌های بالشتک باید برای جذب زیان نگه دارند، کمتر از نصف حداقل قانونی است.

معترضان شخصا رئیس جمهور پنا را مقصر این بحران می‌دانند، زیرا او با بانک ورشکسته ارتباط دارد. او تا همین اواخر، سهامی مالی در شرکت هلدینگ مادر Ueno Bank داشت. پنا پس از روی کار آمدن در سال 2023، رئیس سابق شرکت سلف اوئنو، کارلوس کاروالو، را به عنوان رئیس بانک مرکزی کشور منصوب کرد و به یک شخص خودی نقش نظارت بر این موسسه را داد. کاروالو از سمت خود استعفا داد.

معترضان همچنین می گویند که از سرمایه گذاری این همه پول بازنشستگی عمومی در بانک تحت مدیریت پنا، علیرغم هشدارها در مورد شیوه های وام دهی پرخطر این بانک، ناراضی هستند.

دفتر دادستان عمومی پاراگوئه دستور تحقیقات جنایی متعدد را صادر کرده است. روز پنجشنبه، یک قاضی دستور داد شش مدیر Ueno، از جمله میگل وازکز، موسس و خوان مانوئل گوستاله، رئیس بانک، تا پایان محاکمه بازداشت شوند، در حالی که دو نفر دیگر در حبس خانگی قرار گرفتند. در مجموع، دادستان ها 27 مقام و همکاران بانک را به نقض امانت و تلاش برای کلاهبرداری متهم کرده اند.

سانتیاگو پنا، رئیس‌جمهور پاراگوئه تلاش کرده است تا از قدرت کناره‌گیری کند و از کنگره می‌خواهد استعفای او را تایید کند. با این حال، سیاستمداران اپوزیسیون خواهان برکناری رسمی او از سمت خود هستند نه اینکه صرفا به او اجازه استعفا بدهند. آنها استدلال می کنند که اجازه دادن به پنا برای کناره گیری، صلاحیت او را برای سناتور شدن مادام العمر حفظ می کند و او را از تعقیب احتمالی محافظت می کند.

دفتر دادستانی پاراگوئه روز پنجشنبه اعلام کرد، امیلیانو رولون فرناندز، دادستان کل پاراگوئه دستور سه تحقیق جنایی در مورد بحران Ueno Bank، از جمله اتهامات مربوط به پنا و دیگر مقامات فعلی و سابق دولت را صادر کرده است.

این تحقیقات نظارت مقامات بر بانک، نحوه رسیدگی آنها به شکست آن و قرار دادن وجوه عمومی در وام دهنده را بررسی خواهد کرد.

نه. پاراگوئه سابقه طولانی در ورشکستگی بانک ها دارد و از اواسط دهه 1990 تا اوایل دهه 2000 یک بحران بانکی طولانی را پشت سر گذاشته است.

در سال 1995، بانک مرکزی مجبور به تعطیلی بانکوپار شد که مشکلات نقدینگی شدیدی داشت و همچنین به شرکت‌های مرتبط با صاحبان بانک وام‌های داخلی اعمال می‌کرد. سه بانک دیگر نیز به دلیل اقدامات پرخطر و نظارت ضعیف شکست خوردند. دولت مجبور شد سپرده‌های مشتریان هر چهار بانک را پوشش دهد و باعث آسیب دائمی به اعتماد عمومی به سیستم بانکی پاراگوئه شود.

سایر بانک ها از جمله Banco General و Banco Aleman در این دوره تعطیل شدند. اتحادیه بانک و بانک ملی دو تراباجادورس و بانک پلاس وابسته به دولت نیز شکست خوردند.

در سال 2008، سه بانک تجاری بزرگ در ایسلند - Glitnir، Kaupthing و Landsbanki - همه در عرض چند روز پس از ورشکستگی Lehman Brothers سقوط کردند. این سه بانک به شدت در معرض خطر قرار گرفتند، زیرا آنها به شدت از بازارهای سرمایه خارجی وام گرفته بودند. ایسلند از بانک ها حمایت نکرد، در عوض از صندوق بین المللی پول کمک گرفت و تحقیقات جنایی را آغاز کرد.

فروپاشی Lehman Brothers باعث بحران بانکی در کشورهای دیگر از جمله بریتانیا شد، اما بانک‌های آنجا عمدتا توسط دولت‌ها حمایت یا نجات یافتند.