چین در انتخابات میان‌دوره‌ای بر حزب جمهوری‌خواه ترامپ بسیار سوار است

شی جین پینگ، رهبر چین، سرمایه زیادی را در روابط خود با رئیس جمهور دونالد ترامپ سرمایه گذاری کرده است. آنها امسال دو اجلاس برگزار کرده اند و انتظار می رود دو بار دیگر برای برقراری روابط دوستانه تر ملاقات کنند.

بازگشت سرمایه به قدری برای چین خوب بوده است که انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه توسط دموکرات‌ها می‌تواند تنش‌زدایی ظریف با ایالات متحده را که به پکن اجازه داده است بی سر و صدا برنامه خود را در سایر نقاط جهان پیش ببرد، برهم بزند.

همه چیز مطابق با چین پیش نمی رود، اما توافق با کاخ سفید برای ایجاد "روابط سازنده با ثبات استراتژیک" بالانس بسیار مورد نیاز شی را برای استواری اقتصاد چین و تمیز کردن خانه در ارتش یک سال قبل از تجدید نظر رهبری خود فراهم کرده است.

چین درباره میان‌دوره‌ها اظهار نظر نمی‌کند و اصرار دارد که رای‌گیری یک مسئله داخلی ایالات متحده است، اما این بدان معنا نیست که رهبران آن نتیجه مطلوبی ندارند. پکن شاهد تسلط مطلق ترامپ بر حزب جمهوری خواه بوده است و از او انتظار دارد که در صورت پیروزی مجدد حزب جمهوری خواه، شاهین های حزبش را کنترل کند.

دولت اول ترامپ به قدری با پکن پایان داد و افکار عمومی ایالات متحده در مورد چین در طول همه‌گیری کووید-19 به حدی پایین آمد که مشخص نبود روابط هرگز نمی‌تواند بهبود یابد. اما شی به سبک شخصی ترامپ در دیپلماسی رهبری چاپلوسانه با اشتیاق ظاهری پاسخ داده است - و نتیجه داده است.

شکوه و تشریفات دیدارهای دولتی پشت سر هم در پکن و واشنگتن دی سی، ترامپ را به دست آورده و حتی احساسات آمریکایی های عادی را که دیدگاه هایشان در مورد چین نیز در حال کاهش است، تغییر داده است. نتیجه دو رهبر رقیب است که اکنون به ندرت در راه یکدیگر قرار می گیرند.

ثبات با چین به ترامپ کمک کرده است تا منافع مورد نظر خود را در ونزوئلا و گرینلند حفظ کند، در حالی که جنگ ایالات متحده با ایران به عاملی مفید برای شی چین تبدیل شده است زیرا دولت او ادعاهای خود را در اقیانوس هند و اقیانوس آرام مطرح می کند.

چین با دیپلماسی مبادله ای ترامپ آشنا است که ریشه در دستاوردهای اقتصادی دارد تا ارزش های غربی مانند حقوق بشر یا دموکراسی.

آمریکائی که بر نیمکره غربی متمرکز است، آماده به چالش کشیدن قدیمی ترین متحدان خود است، و تا حد زیادی نسبت به جنوب جهانی بی تفاوت است، به خوبی با پکن مناسب است – از رهبری نهادهای جهانی که ایالات متحده دیگر به اشغال آنها اهمیتی نمی دهد بسیار خوشحال است.

خوشایند کنونی ترامپ و شی در نشست سران آنها در بوسان، در کره جنوبی، یک سال پیش تضمین شد، زمانی که دو طرف توافق کردند که از تشدید جنگ تعرفه‌ای در ازای محصولات خاص از جمله تعهد چین به خرید سویا از آمریکا و کاهش کنترل صادرات فلزات کمیاب خاکی کم کنند.

واشنگتن آتش بس بوسان را از دریچه تجارت می بیند، اما پکن آن را چیزی بزرگتر می بیند. مقامات چینی که درباره تحریم‌های اقتصادی احتمالی آمریکا اظهار نظر می‌کنند، بارها هشدار داده‌اند که هرگونه اقدام منفی بر خلاف اجماع شخصی سران دو کشور است.

واضح‌ترین نشانه رضایت چین از وضعیت جدید در جریان مذاکرات در سپتامبر برای تمدید قرارداد بوسان قبل از انقضای آن در این ماه بود. مذاکره کنندگان پکن به دنبال تمدید چند ساله تا اواخر سال 2028 - عملا پایان دوره ریاست جمهوری ترامپ - بودند، اما اسکات بسنت، وزیر خزانه داری، تنها تمدید دو ماهه تا 10 ژانویه را تایید کرد.

دولت چین می‌خواست شرایط مطلوبی را برای صادرکنندگان خود در طولانی‌مدت تضمین کند، اما به نظر می‌رسد کاخ سفید به ارزیابی مجدد پس از دوره‌های میان‌دوره‌ای تمایل دارد - در صورتی که دست ترامپ تقویت شود و شی به وعده‌هایش عمل نکند.

حتی اگر دموکرات‌ها کنترل مجلس و سنا را در دست بگیرند، کاخ سفید قدرت اجرایی قابل توجهی را حفظ خواهد کرد، اما ترامپ می‌تواند در هر مرحله انتظار مخالفت با برنامه سیاست خارجی خود را داشته باشد.

او زمان قابل توجهی را صرف شیرین نگه داشتن چین کرده تا دسترسی بیشتر به بازار چین را برای کسب و کارهای آمریکایی تضمین کند، اما رهبران کنگره بدبین پکن می توانند او را وادار کنند که موضع محکم تری در مورد مسائل حقوقی اتخاذ کند و حمایت از شرکای خود را مانند تایوان، جزیره ای که چین مدعی آن است، جایی که سهم اقتصادی آمریکا در حال افزایش است، تقویت کند.

کنگره ای که توسط دموکرات ها اداره می شود احتمالا بودجه فدرال را متوقف می کند یا به طور مشروط به آن اعطا می کند تا ماجراجویی های نظامی بیشتر را محدود کند، مثلا در کوبا، و ترامپ را مجبور به پایان دادن به جنگ ایران کند. و قانونگذاران اپوزیسیون تقریبا به طور حتم توافق نامه های چانه زنی محبوب ترامپ در مورد تحریم ها، معافیت ها و پیمان های تجاری را محدود خواهند کرد.

چین چرخه‌های سیاسی ایالات متحده را درک می‌کند و هیچ توافقی با یک دولت دموکراتیک تضمینی برای همیشه باقی نخواهد ماند.

شی با شرکت در دو نشست دیگر با ترامپ - ابتدا در اجلاس APEC در شنژن این ماه و سپس در نشست سران گروه 20 در میامی در دسامبر - برای خود وقت خریده است، اما او می‌داند که کنگره به رهبری دموکرات‌ها می‌تواند موانعی ایجاد کند.

دموکرات‌ها نمی‌توانند آتش‌بس غیررسمی بوسان را خنثی کنند - و لزوما نمی‌خواهند - اما می‌تواند گذر از یک توافق تجاری رسمی را دشوارتر کند.

ییلون ژانگ، پژوهشگر مؤسسه مطالعات چین-آمریکا، یک اندیشکده غیرمجاز که توسط پکن در واشنگتن به عنوان یک اندیشکده غیرمجاز ثبت شده است، می‌نویسد: «با این حال، حتی تغییر اکثریت لزوما قوه مقننه را به تلاش‌های ترامپ برای تثبیت روابط با پکن نزدیک‌تر نمی‌کند. در عوض می‌تواند به دموکرات‌ها دلیل دیگری برای به چالش کشیدن او بدهد: اینکه دیپلماسی او نسبت به چین بسیار سازگار است».

ژانگ در تحلیلی اخیر گفت: "پیروزی دموکرات ها در یک یا هر دو مجلس، رهبری کمیته، نظارت و شرایطی را که ترامپ باید از توافقاتش دفاع کند، تغییر می دهد. دلیل کمی برای انتظار دموکرات ها برای کنار گذاشتن رقابت استراتژیک وجود دارد. حتی زمانی که احزاب بر سر سیاست های خاص اختلاف نظر دارند، آنها همچنان این فرض را دارند که ایالات متحده باید با چین رقابت کند."

این که چین اولویت دارد به این معنی نیست که برای یک لغزش دموکرات در این هفته آماده نیست. یک دولت تقسیم شده که در آن جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها دو سال دیگر درگیر درگیری‌های داخلی هستند، می‌تواند برای پکن نیز راحت باشد.