چین در حال حرکت به سمت شکل جدیدی از اجبار در دریا است

از زمانی که پکن عملیات ویژه دریایی را در 6 ژوئن اعلام کرد، نیروهایش قاطع‌تر شدند - گشت‌زنی‌ها را به آب‌های جدید هل دادند، تشکل‌های چرخشی برای منظم کردن حضور، و استقرار کشتی‌های تحقیقاتی که می‌توانند شناسایی نظامی انجام دهند. همه اینها نشان دهنده شکل گیری شکل جدیدی از اجبار است. در 4 ژوئیه، گلوبال تایمز - سخنگوی حزب کمونیست چین - اعلام کرد که گشت‌های دریایی چین وارد "مرحله جدیدی" شده است که با حرکت به سمت "چارچوبی منظم‌تر، نهادینه‌تر و بلندمدت" و به دور از "تمرین‌ها یا گشت‌های نظامی منزوی" تعریف می‌شود. آر

استقرار سریع این را نشان می دهد. بین 6 تا 10 ژوئن، وزارت حمل و نقل چین اولین عملیات ویژه خود را در آب های شرق تایوان انجام داد و کشتی های تجاری را متوقف کرد و اطلاعاتی در مورد مبدا و مقصد آنها درخواست کرد. در حالی که چین بازرسی های اجباری را در تمرینات گذشته اعلام کرده است، اما هرگز آنها را با موفقیت اجرا نکرده است. این بار متفاوت بود. کشتی های گارد ساحلی چین به طور انبوه از طریق ارتباطات رادیویی با همه کشتی های تجاری در حال عبور بازرسی انجام دادند.

حتی کشتی‌های تجاری خارجی - از جمله سه کشتی از سنگاپور، بنین و لیبریا - گزارش دادند که از مقامات چینی پیام‌های رادیویی دریافت کرده‌اند تا با درخواست‌ها موافقت کنند. به گزارش خبرگزاری دولتی چین، شین هوا، در طول این چهار روز، مقامات دریایی چین 198 کشتی عبوری را بازرسی کردند و حتی «تخلفات مربوط به سه کشتی را اصلاح کردند». حجم انبوه بازرسی های گزارش شده و به دنبال آن اعلام عمومی نتایج، توانایی چین را در کنترل تردد کشتی ها در آب های تایوان نشان می دهد.

پکن از آن به‌عنوان زمینه‌ای برای اعمال صلاحیت قضایی بر جزیره و پیشبرد این روایت استفاده می‌کند که پویایی‌های عبور از تنگه‌ها امور داخلی چین است. این عملیات ممکن است زمینه های آزمایشی برای یک قرنطینه نهایی باشد، جایی که چین به طور انتخابی به کشتی های تجاری اجازه ورود یا خروج می دهد و فشار زیادی بر خطوط عرضه تایوان وارد می کند. اگر اینطور باشد، سری گشت های چند روزه دو کارکرد دارند. اول، آنها نحوه واکنش کشورهای خارجی به کنترل ترافیک دریایی را آزمایش می کنند. دانستن اینکه کدام کشورها تصمیم می‌گیرند به آن واکنش نشان دهند و تا چه حد، به پکن احساس می‌کند که چه چیزی باید انتظار داشته باشد.

به عنوان مثال، بریتانیا، آلمان و فرانسه بیانیه مشترکی صادر کردند و نسبت به فعالیت های دریایی ابراز نگرانی کردند. استرالیا نگرانی های خود را مستقیما با مقامات چینی مطرح کرد. اینکه پکن تا چه اندازه در مورد این پس‌باخت قضاوت می‌کند، بر شدت عملیات تأثیر می‌گذارد. با این حال، در صورت قرنطینه واقعی، پاسخ‌ها احتمالا واضح‌تر خواهند بود. دوم، آنها بازرسی کشتی های چین را عادی می کنند و جهش را به قرنطینه کوتاه می کنند. در ماه جولای، گارد ساحلی چین شروع به چرخش تشکیلات خود کرد تا حضور مجری قانون خود را منظم کند.

گلوبال تایمز به مزایای حفظ «حضور ثابت» اشاره کرده است، زیرا «حضور عادی به خودی خود فشار وارد می‌کند». هر چه پکن بتواند کشتی ها را در ایستگاه نگه دارد، سریعتر می تواند قرنطینه را اعمال کند. مکان عملیات نیز غیرعادی است. تا ژوئن، به نظر می‌رسید که چین تنگه تایوان را در اولویت قرار می‌داد، جایی که شرایط برای آغاز یک تهاجم آبی خاکی مساعدتر است. به اندازه کافی عجیب، عملیات دریایی در آب های روبروی تنگه، در شرق تایوان متمرکز شده است.

ساحل شرقی جزیره برای مدت طولانی به عنوان یک منطقه کم اولویت در نظر گرفته می شود زیرا کوه های شیب دار فرود نظامی را دشوار می کند. اما انتخاب برای فعالیت در شرق تصادفی نیست. این اقدام عملا فضایی را که تایوان می‌تواند در آن فعالیت کند، کاهش می‌دهد و با استراتژی گسترده‌تر چین برای انقباض جزیره برای جدا کردن جزیره از حمایت بین‌المللی همسو می‌شود. گویاتر این است که چین مدعی است که این گشت‌ها در پاسخ به مذاکرات ژاپن و فیلیپین برای تحدید مرزهای دریایی در شرق تایوان آغاز شده است. پکن امیدوار است از همکاری استراتژیک بین دو ایالات متحده جلوگیری کند.

متحدان، یکی در شمال و دیگری در جنوب جزیره واقع شده اند، که ممکن است هر یک در طول درگیری بر سر تایوان نقش مهمی ایفا کنند. آخرین نکته جدید در عملیات اخیر افزایش شدید کشتی های تحقیقاتی چینی است که در آب های اطراف تایوان فعالیت می کنند. در حالی که پکن معتقد است که این کشتی‌ها فقط تحقیقات علمی دریایی را انجام می‌دهند، مأموریت‌های آن‌ها بسیار کم‌خطر به نظر می‌رسد. داده‌های ردیابی در دسترس عموم نشان می‌دهد که این کشتی‌ها می‌توانند به طور سیستماتیک از زمین‌های زیردریایی نقشه‌برداری کنند و برنامه‌ریزی برای عملیات دریایی را پیش‌بینی کنند.

از 6 ژوئن، حداقل هفت کشتی تحقیقاتی مظنون به انجام تحقیقات با کاربردهای نظامی هستند. روی هم رفته، این نشانه ها نشان می دهد که شکل مزاحم تری از اجبار در حال شکل گیری است. کشورهای منطقه عاقلانه نیستند که این را بیشتر به عنوان یک چیز رد کنند.