چین وارد شد: از کفش‌های کتانی گوچی 1000 دلاری گرفته تا خودروهای آلمانی، چین به سراغ صنایعی می‌آید که اروپا را ثروتمند کرده است.

گوچی شهرت لوکس خود را بر اساس صنایع دستی ایتالیایی ایجاد کرد، اما جدیدترین کفش های کتانی 1000 دلاری آن سنت 105 ساله خود را با یک برچسب جدید شکسته است: ساخت چین. اما این خانه مد به جای استناد به نیروی کار ارزان مدت طولانی در کارخانجات چینی، اعلام کرد که یک تولید کننده چینی را انتخاب کرده است که به دلیل "دانش فنی" و توانایی خود در برآورده کردن استانداردهای کیفیت برند شناخته شده است.

گوچی به رویترز گفت که به تولید محصولات دیگر خود در ایتالیا ادامه خواهد داد. اما برخلاف مفهوم برچسب «ساخت چین» که از روزهای گذشته حمل می‌شد، حرکت به چین آخرین سیگنال حرکت تولید چینی به سمت مشهورترین صنایع اروپا مانند کالاهای مصرفی گران‌قیمت و خودروها است.

کر گیبس، رئیس سابق اتاق بازرگانی آمریکا در شانگهای، به فورچون گفت: «فکر می‌کنم به طور نمادین، چین وارد شده است. "این دیگر جایی نیست که فقط کالاهای ارزان و بی کیفیت این و آن تولید شود."

این تغییر بخشی از چیزی است که برخی از اقتصاددانان، مانند تورستن اسلوک، اقتصاددان ارشد مدیریت جهانی آپولو، آن را دومین شوک چین نامیده اند. لباس‌ها، مبلمان و لوازم الکترونیکی ارزان‌قیمتی که در چین تولید می‌شدند در اولین موج در اوایل دهه 2000 وارد بازارهای غربی شدند. اکنون، چین خودروهای برقی و ماشین‌آلات صنعتی را صادر می‌کند که با تولیدکنندگان معتبر اروپایی رقابت می‌کنند، در حالی که کارخانه‌های این کشور تخصص فنی برای تولید کالاهای رده بالا برای برندهای لوکسی مانند گوچی به دست آورده‌اند، که فروش آن در سه سال گذشته به نصف کاهش یافته است و شرکت مادرش Kering قیمت‌ها را برای مقابله با این مشکل کاهش داده است.

تقاضای کم

هاوارد یو، استاد مدیریت در مؤسسه بین‌المللی توسعه مدیریت سوئیس، به فورچون گفت: چین مسیر کره جنوبی، تایوان و ژاپن را دنبال می‌کند تا از تی‌شرت‌ها و کالاهای مزخرف برندهای نام تجاری به لوازم خانگی و ماشین‌ها و محصولات گران‌قیمت «در مقیاسی بی‌سابقه» حرکت کند.

یو گفت که بیشتر دانش چین از اروپا آمده است. به عنوان مثال، فولکس واگن از دهه 1980 در چین خودرو می ساخت و «اساسا نسلی از تأمین کنندگان را برای مطابقت با استانداردهای غربی آموزش داده است».

یو گفت: «زمانی که تأمین‌کنندگان چینی قابلیت‌های کافی دارند، آنگاه می‌خواهید برای توسعه برندهای خود برای کسب حاشیه‌های بهتر، شعبه‌ای بکنید.

این امر شرکت های اروپایی را در موقعیتی نامناسب قرار داده است زیرا تولیدکنندگان چینی از عرضه کننده بودن به رقیب بودن دور می شوند. اما هنوز هم ساختن اشیا در چین ارزانتر از اروپا و آسیای شرقی است. طبق نظرسنجی آژانس بازرگانی ژاپن، کارگران تولیدی چینی در سال گذشته به طور میانگین 629 دلار در ماه درآمد داشتند در مقایسه با 1341 دلار در تایوان و 2075 دلار در کره جنوبی.

غول های صنعتی آلمان در حال از دست دادن جایگاه خود هستند

هیچ کشور اروپایی به اندازه آلمان، بزرگترین اقتصاد قاره و چهارمین اقتصاد بزرگ جهان، این تغییر را احساس نکرده است. از سال 2019، ترکیبی از کالاهایی که چین به کشورهای دیگر صادر می کند، شبیه آلمان شده است: عمدتا ماشین آلات کارخانه و اتومبیل. بر اساس تحلیلی که اوایل این هفته توسط اقتصاددانان بانک مرکزی اروپا منتشر شد، این همپوشانی برای آلمان بیش از هر کشور دیگر اتحادیه اروپا افزایش یافت.

در عین حال، چین نیز کمتر از آلمان خرید می کند. بر اساس گزارش اداره آمار آلمان، صادرات آلمان به چین در سال گذشته 9.7 درصد و واردات از چین 8.8 درصد افزایش یافت و کسری تجاری آلمان با چین یک سوم افزایش یافت. صادرات خودرو آلمان به چین به تنهایی در سال گذشته یک سوم کاهش یافت.

براد ستسر و ساندر توردویر اقتصاددانان در ماه مه نوشتند: «چین قبلا بیشتر ناهار [] صنعت آلمان را خورده است و در حال آماده شدن برای شروع شام است.

فولکس واگن یک مطالعه موردی در مورد اینکه چگونه ظرفیت تولید چین آلمان را به چالش کشیده است. چین زمانی نصف یا بیشتر از سود فولکس واگن را تامین می کرد، اما اکنون تحویل این خودروساز در چین در سه ماهه دوم 36.6 درصد کاهش یافته است. مرسدس بنز، ب ام و و پورشه همتایان ضررهای مشابهی را ثبت کردند. فولکس واگن همچنین اعلام کرد که خط تولید مدل های خود را تا نصف کاهش می دهد و 100000 شغل را کاهش می دهد که بزرگترین تغییر ساختار در تاریخ 90 ساله این شرکت است.

به گفته انجمن خودروسازان اروپا، خودروسازان چینی در اروپا نیز در حال پیشرفت هستند، جایی که در ماه مه برای اولین بار از برندهای ژاپنی پیشی گرفتند. اتحادیه اروپا سعی کرده از خودروسازان خود با 10 درصد تعرفه استاندارد خودرو محافظت کند و سپس تعرفه های اضافی تا 35.3 درصد را برای باتری های خودروهای الکتریکی ساخت چین اعمال کرده است.

یو گفت که تغییر به سمت خودروهای الکتریکی بزرگترین مزیت آلمان را نیز از بین برد: اعتباری که در موتور احتراق داخلی به دست آورد.

یو گفت: "اکنون خودروهای الکتریکی بعد عملکرد را به سمت باتری و نرم افزار تغییر داده اند، جایی که چین بسیار قوی است."

یک لبه فقط در بالا

یو در سوئیس زندگی می کند، بنابراین وقتی به آینده خودروسازان اروپایی فکر می کند، به ساعت فکر می کند.

در دهه 1970، ساعت‌های کوارتز ارزان و دقیق ژاپن، صنعت ساعت سوئیس را تقریبا از بین بردند. یو گفت برندهایی که زنده مانده اند، مانند امگا، به صدر بازار عقب نشینی کردند و ساعت های مکانیکی را به عنوان اشیاء لوکس فروختند. اما صنعت برای ایجاد آن باید کوچک می شد. تعداد کارکنان ساعت سوئیسی از حدود 90000 نفر در اوج دهه 1960 به 30000 کارمند شاغل در مشاغل ساعت در اواسط دهه 1980 کاهش یافت.

او گفت که همین انشعاب می تواند همان چیزی باشد که برای اروپا در پیش است زیرا چین در مناطقی که زمانی زمین اصلی آن بود، رقابت می کند. او گفت که خندق اروپا «اکنون فقط در بالاترین سطح قرار دارد، در حالی که بازار متوسط ​​کاملا از بین رفته است».

این امر باعث می شود خودروسازان بازار انبوهی مانند فولکس واگن راه آسانی برای خروج نداشته باشند.

او گفت: "اگر شما در بازار انبوهی مانند فولکس واگن هستید و سالانه 9 میلیون خودرو می فروشید، نمی توانید به تنهایی به سطح بالایی عقب نشینی کنید." کل شرکت نمی تواند با چنین حجم کمی مانند فراری دوام بیاورد.

در عوض، شرکت‌های اروپایی به تولیدکنندگان چینی روی می‌آورند که زمانی از آنها آموخته‌اند. کفش‌های کتانی Gucci's Drip با ترکیب یک برند ایتالیایی با دانش چینی با این الگو مطابقت دارند. فولکس واگن هم شروع کرده در سال 2023، 706 میلیون دلار برای تقریبا 5 درصد از سهام خودروساز برقی چینی Xpeng پرداخت و موافقت کرد که خودروهایی را با آن برای چین توسعه دهد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد