چین و هند به گرم شدن دیپلماتیک دست یافتند. حالا مرز در حال شعله ور شدن است

شاتروجیت کاپور، مدیرکل پلیس مرزی هند و تبت (ITBP) با تأیید اینکه نیروهای هندی و چینی در چندین نقطه در امتداد مرز عملی در ایالت آروناچال پرادش، در شمال شرقی هند با یکدیگر روبرو شده اند، زنگ خطر را در سراسر هند به صدا درآورد.

او ماه گذشته به خبرنگاران گفت: «در چند روز گذشته، وضعیتی به وجود آمد که رویارویی (با نیروهای چینی) در مکان‌های مختلف در آروناچال رخ داد و هنوز هم ادامه دارد.

او گفت: «مقابله با چین با روش‌های متعارف ممکن است دشوار باشد زیرا PLA و BDR (هنگ دفاع مرزی) آنها با سرمایه‌گذاری و مدرن‌سازی پیش رفته‌اند.

مرز مورد مناقشه چین و هند از یک منطقه کوهستانی دورافتاده می گذرد.

در طول دهه‌ها، درگیری‌ها در امتداد خط کنترل واقعی (LAC)، مرز واقعی، بارها و بارها باعث ایجاد بحران‌های امنیتی بین دو کشور پرجمعیت جهان شده است.

روابط بین پکن و دهلی نو هنوز تحت تأثیر خشونت های مرگبار در سال 2020 است، زمانی که هر دو کشور یکدیگر را به تلاش برای تصرف قلمرو متهم کردند.

به گفته منابع هندی، در ژوئن همان سال، درگیری در دره رودخانه گالوان در شرق لاداخ باعث کشته شدن 20 سرباز هندی و چهار سرباز چینی شد. چین بعدا تایید کرد که چهار سرباز خود کشته شده اند.

اظهارات کاپور توجه تازه ای را به مرز هیمالیا جلب کرده است. پما خاندو، وزیر ارشد آروناچال پرادش، تجاوزات مرزی را تصدیق کرد، اما آن را کم اهمیت دانست و گفت که چنین حوادثی جدید نیست و وضعیت در امتداد مرز عادی است.

خاندو اذعان کرد که مرزها به درستی مشخص نشده است و چین خط مک ماهون را که توسط امپراتوری بریتانیا در سال 1914 ترسیم شده بود، که آروناچال پرادش را از تبت جدا می کند، به رسمیت نمی شناسد.

همچنین مشخص نیست که آیا درگیری های اخیر بین نیروهای چین و هند شامل خشونت فیزیکی بوده است یا خیر.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

حزب مخالف کنگره از اظهارات خاندو انتقاد کرد و BJP حاکم به رهبری نارندرا مودی، نخست وزیر هند را به «عقلانی کردن» اقدامات چین به جای تاکید بر موضع هند متهم کرد.

جیرام رامش، دبیر کل کنگره در پستی در X با اشاره به اظهارات تایید شده توسط رئیس پلیس مرزی گفت: «در این مورد سکوت کرکننده‌ای از سوی نخست‌وزیر و استقرار وی برقرار شده است.

در همین حال، راندیر جیسوال، سخنگوی وزارت امور خارجه، این حوادث را به تغییر مسیرهای گشت زنی نیروهای چینی نسبت داد.

وی گفت: «همانطور که در گذشته اشاره کردیم، هر از چند گاهی که نیروهای چینی از الگوهای گشت زنی تعیین شده فاصله می گیرند، وضعیت در مناطق مرزی هند و چین آشفته می شود.

گوئو جیاکون سخنگوی وزارت خارجه چین این اتهامات را رد کرد و گفت که نیروهای چینی "گشت زنی های عادی" انجام می دهند و به توافقات دوجانبه پایبند هستند.

LAC تا حد زیادی قلمرو تحت کنترل هند و چین را از هم جدا می کند. با این حال، هنگامی که نیروهای هر دو کشور در سرزمینی که آنها را متعلق به خود می دانند، گشت زنی می کنند، گاهی اوقات به مناطق مورد مناقشه می روند.

گوتام بامباواله، سفیر سابق هند در چین، به دویچه وله گفت: «دلیل بسیار ساده‌ای وجود دارد، زیرا هیچ خط توافقی بین این دو وجود ندارد.

طبق گفته هند، مرز واقعی 3488 کیلومتر (2167 مایل) امتداد دارد، اما چین ادعا می کند که کوتاهتر است. دو کشور از سال 2003 تاکنون 25 دور گفتگو بین نمایندگان ویژه خود برگزار کرده‌اند، اما هنوز به حل و فصل مرزی دست نیافته‌اند.

این اختلاف به ویژه در آروناچال پرادش که چین مدعی است بخشی از جنوب تبت است، حساس است.

آراویند یلری، کارشناس چین در دانشگاه جواهر لعل نهرو، گفت که این منطقه از نظر استراتژیک برای پکن اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

یلری به دویچه وله گفت: «هر دو طرف در یک LAC مورد مناقشه گشت‌زنی می‌کنند، بنابراین اصطکاک در چیدمان ایجاد می‌شود.

"آنچه جدید است، تمرکز شدید چین بر بخش شرقی است. از زمان اعلام پروژه 60000 مگاواتی نیروگاه آبی Medog در تبت، پکن زیرساخت ها، نیروها، مهندسان و ماشین آلات را به این منطقه اعزام کرده است."

او LAC را به عنوان "خط نازک نیست، بلکه یک منطقه عمیق از ادعاهای همپوشانی است که در آن گشت‌ها ناگزیر به هم می‌رسند." او استدلال کرد که تا زمانی که دیپلماسی ترتیبات مشخصی را در زمین ایجاد نکند، رویارویی ها ادامه خواهد داشت.

به گفته یلری، اجرای تعهدات دیپلماتیک رهبران هند و چین به زمان نیاز دارد.

وی افزود: «شکاف گسترده ای وعده های رهبران را از اقداماتی که از تکرار سال 2020 جلوگیری می کند، یعنی جدایی و خویشتن داری متقابل جدا می کند».

برای هند، نگرانی فوری این است که آیا برخوردهای اخیر منعکس کننده اختلافات آشنای گشت زنی است یا تغییر قابل توجهی در فعالیت چین در امتداد مرز.

آشوک کانتا، یکی دیگر از سفیر سابق هند در چین، گفت که تخلفات چین در بخش شرقی جدید نیست، اما مکان و گستره آنها اهمیت دارد.

وی افزود: «اگر چینی‌ها در حال حاضر نفوذهای عمیق‌تری در سمت ما در LAC ایجاد کرده‌اند، یا حضور خود را در مناطق جدید ایجاد کرده‌اند، یا حضور موجود خود را گسترش داده‌اند، این یک پیشرفت جدی خواهد بود».

وی همچنین به توافقات امضا شده توسط دو کشور برای حفظ صلح در مرزها اشاره کرد.

"هر گونه تخلفی از این دست نقض کامل چندین توافقنامه مربوط به مرزهای هند و چین خواهد بود که هند و چین (1993، 1996، 2005، 2012 و 2013) امضا کرده اند.

دولت هند به طور علنی جزئیات مکان یا شرایط آخرین رویارویی ها را ارائه نکرده است، و مشخص نیست که آیا آنها وضعیت را در میدان تغییر داده اند یا خیر.

این رویارویی‌ها در حالی اتفاق می‌افتد که هند و چین تلاش می‌کنند تا روابط را تثبیت کنند و از درگیری‌های سال 2020 عبور کنند. هم پکن و هم دهلی نو اقدامات آشتی‌جویانه‌ای از جمله بازگرداندن برخی پروازهای مستقیم و کاهش محدودیت‌ها در سفر و مبادلات اقتصادی انجام دادند.

بازنشانی دیپلماتیک پس از دیدار نارندرا مودی و شی جین پینگ در اجلاس سران بریکس در کازان روسیه در اکتبر 2024 سرعت گرفت. آنها دوباره در اجلاس سازمان همکاری شانگهای در تیانجین در آگوست 2025 و در اجلاس بریکس در دهلی نو امسال ملاقات کردند.

با این حال، اختلاف مرز حل نشده باقی مانده است.

آلکا آچاریا، مدیر مؤسسه مطالعات چینی در دهلی نو، نسبت به نتیجه گیری درباره آخرین برخوردها بدون اطلاعات بیشتر هشدار داد.

او گفت که دولت این حوادث را رویارویی توصیف کرده است، اما نشان نداده است که نیروهای چینی کنترل قلمرو هند را به دست گرفته اند.

آچاریا به دویچه وله گفت: "سوال این است که ماهیت به اصطلاح "درگیری" چیست... نه اینکه چرا درگیری ها دوباره اتفاق می افتد؟

با وجود مذاکرات سیاسی و دیپلماتیک، حوادث مرزی به طور منظم در یک دهه و نیم گذشته رخ داده است. او افزود که اختلاف حل نشده همچنان بی اعتمادی را حفظ کرده و روابط گسترده تر را محدود می کند.

اینکه آیا آخرین رویارویی‌ها نشانه تشدید تنش جدی‌تر باشد یا خیر به جزئیاتی بستگی دارد که دهلی نو هنوز علنی نکرده است.