چیکلایو، خانه دیگر پاپ لئو، به اجبار به استقبال پدر رابرت می آید

باورش سخت بود که کسی که در شیکلایو، پرو زندگی می‌کرد، روز جمعه در خیابان‌های آن صف نمی‌کشید.

هنگامی که کاروان پاپ لئو چهاردهم، که بیش از یک هفته در آمریکای جنوبی به سر می‌برد، از شهری که او آن را یکی از خانه‌هایش می‌خواند، عبور می‌کرد، جریانی تقریبا ناگسستنی از مردم در کنار جاده ایستاده بودند، دست تکان می‌دادند، تابلوهایی در دست داشتند و بالن‌های سفید و زرد، رنگ‌های پرچم واتیکان را در دست داشتند.

آخرین باری که بسیاری از آنها او را دیدند، "پدر رابرت" - پدر رابرت - بود، اما اکنون آنها با خوشحالی از او به عنوان پاپا لئون استقبال کردند.

یک ماه پس از تشخیص سرطان و انجام عمل جراحی برای برداشتن لوب ریه راست، لئو به مقصدی رسید که این تور 12 روزه اروگوئه، آرژانتین و پرو را به یک بازگشت واقعی تبدیل کرد.

به مدت هشت سال، لئو - که در آن زمان با نام رابرت پریوست شناخته می شد - به عنوان اسقف شیکلایو خدمت کرد، شهری ساحلی که در آن به خاطر کار دوشادوش با صلیب سرخ در طول سیل های ویرانگر یا ساعت ها رانندگی برای رسیدن به اهل محله در ارتفاعات یاد می شود.

هنگامی که سال گذشته پس از انتخاب شدن به عنوان پاپ از بالکن میدان سنت پیتر بیرون آمد، تنها جامعه ای که از آن نام برد «چیکلایوی عزیز» او بود. در حین خدمت در اینجا بود که شهروند پرو شد.

بعد از اینکه هواپیمای او صبح جمعه در یک پایگاه هوایی فرود آمد، لئو روی فرش قرمز پا گذاشت و به جای دست دادن معمولی خود، با چند نفر از مقامات با در آغوش گرفتن استقبال کرد. در حالی که یک گروه برنجی می نواخت و رقصندگان یک رقص سنتی "marinera norteña" را اجرا می کردند، یک رقص محلی از شمال پرو، پاپ ایستاده بود و صورتش کمی مچاله می شد، گویی می خواهد احساسات خود را کنترل کند.

قبل از رسیدن لئو، یک کارگر ساختمانی روز چهارشنبه در حالی که روی یک قوس برای استقبال از پاپ کار می کرد جان باخت. سخنگوی اسقف نشین Chiclayo درخواستی برای اظهار نظر در مورد مرگ پاسخ نداد.

روز جمعه، مقامات تخمین زدند که حدود یک میلیون نفر در خیابان های یک منطقه شهری با جمعیت کمتر از 900000 نفر صف کشیده اند. 500000 نفر دیگر، که برخی از آنها شب قبل مکانی را به زمین زده بودند، در یک زمین خاکی روباز در نزدیکی یک دهکده ماهیگیری در خارج از شهر جمع شدند و ساعت ها زیر آفتاب شدید ایستادند تا مراسم عشای ربانی صبحگاهی را با پاپ برگزار کنند.

"پاپ چیکلایایی!" برخی از مؤمنانی که پشت موانع ایستاده بودند فریاد زدند. دیگران از لئو مانند یک قهرمان فوتبال استقبال کردند و شعار "Olé, Olé, Olé" را سر دادند. هاوکرها جاکلیدی، تقویم، تی شرت، عکس و پوستر با تصویر لئو با تم پاپ می فروختند، در حالی که ماشین های آتش نشانی قرمز در میان جمعیت حرکت می کردند و برای خنک نگه داشتن مردم آب می پاشیدند. دو مرد یک پرتره بزرگ از لئو را که با درب بطری ساخته بودند حمل کردند.

میریام چاوز، 38 ساله، اهل شیکلایو، و سه فرزندش از نیمه شب برای اینکه بتوانند جایی را در زمین ببینند که در آن پاپ را ببینند، چادر زده بودند. او گفت: "ما نمی خواستیم او را از دست بدهیم." "او ارزش انتظار را دارد."

کریستیان ولاسکوز، 28 ساله، گفت که دیدار پاپ در زمان حیاتی برای شهر انجام شد، زیرا "جنایت، گرسنگی و مردم به حال خود رها شده اند."

به آقای ولاسکز، دوازده نفر از همکاران تحویل‌دهنده موتورسیکلت که تصاویر پاپ را روی کوله‌های حرارتی که برای حمل کالا استفاده می‌کردند، پیوستند. او گفت که نگران آسیب هایی است که پدیده آب و هوای ال نینو ممکن است وارد کند و امیدوار است که پاپ "به همه برکت دهد، زیرا در حال حاضر، بیش از هر زمان دیگری، ما به ایمان و صلح نیاز داریم."

هنگامی که لئو به محل مراسم عشای ربانی رسید، موبایل پاپ او به سرعت در میان جمعیت چرخید، اما بخش بزرگی را از دست داد، و باعث شد جریانی از مردم به سمت مسیری که به صحنه منتهی می‌شد هجوم بردند. پلیس و گروهی از داوطلبان که تی‌شرت‌های زرد زعفرانی پوشیده بودند، بازوها را به هم بستند تا مانعی ایجاد کنند و آنها را قبل از شروع مراسم به عقب برانند.

اما با شروع مراسم، سکوت بر جمعیت نشست و مردم با صدای «آمین» که در سراسر میدان موج می‌زد، از پاپ خود در خانه استقبال کردند.

موتوکو ریچ رئیس دفتر تایمز در رم است، جایی که ایتالیا، واتیکان و یونان را پوشش می دهد.