ژانرهای متنی مختلف به دانشجویان دکترا کمک می کند تا نوشته های خود را برای دستیابی به خوانندگان جدید تطبیق دهند

توسط جنی پالم، دانشگاه صنعتی چالمرز

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک چکیده دانشگاهی، یک پست وبلاگ و یک مقاله اطلاع رسانی عمومی، همگی خواسته های متفاوتی از نویسنده دارند. دانش قبلی خوانندگان، مانند هدف متن و آنچه نیاز به توضیح دارد، متفاوت است. بنابراین تسلط بر یک نوع متن به طور خودکار به معنای توانایی نوشتن متن دیگری نیست.

محققان باید بتوانند هم برای همکاران و هم برای افراد خارج از دانشگاه بنویسند. اما چگونه یاد می گیرند که برای مخاطبان جدید بنویسند؟ مطالعه‌ای از چالمرز نشان می‌دهد که چگونه کار کردن همزمان با ژانرهای متنی مختلف می‌تواند به دانشجویان دکترا کمک کند تا نوشته‌های خود را با زمینه‌های جدید تطبیق دهند.

پیتر وینگرو، محقق فوق دکتری در دپارتمان ارتباطات و یادگیری در علوم در چالمرز و نویسنده اصلی مقاله منتشر شده در مجله انگلیسی PAS Academic، می‌گوید: "ما نمی‌توانیم هر تکلیف نوشتاری را که یک دانشجوی دکترا با آن روبرو می‌شود آموزش دهیم. بنابراین آموزش باید به آنها کمک کند تا بفهمند چگونه با توسعه چابکی بلاغی به یک نوع متن ناآشنا نزدیک شوند."

در این مطالعه، محققان یک رویکرد آموزشی را آزمایش کردند که در آن هشت دانشجوی دکترا با سه ژانر متن مختلف در طول یک کارگاه واحد کار کردند. شرکت کنندگان ابتدا یک چکیده دانشگاهی را تجزیه و تحلیل کردند و در مورد مخاطبان، هدف و ساختار آن بحث کردند. آنها سپس به صورت گروهی کار کردند تا یک پست وبلاگ تحقیقاتی را به یک چکیده دانشگاهی تبدیل کنند و روش های مختلف ارائه محتوا را با هم مقایسه کردند.

در نهایت، آنها چکیده ای از تحقیقات خود را نوشتند و آن را در یک مقاله علمی عمومی کوتاه دوباره کار کردند. به شرکت کنندگان نمونه هایی برای مطالعه داده شد، اما هیچ راهنمایی گام به گام در مورد چگونگی تکمیل کار نهایی ارائه نشد. محققان متون شرکت کنندگان را تجزیه و تحلیل کردند، بحث های گروهی را ضبط کردند و مصاحبه هایی در مورد نحوه برخورد آنها با وظایف انجام دادند.

تجزیه و تحلیل نشان داد که چگونه شرکت کنندگان زبان و ساختار را به وظیفه نوشتاری جدید منتقل کردند. برخی یافته های کلیدی را در ابتدای متن قرار دادند. برخی دیگر از داستان سرایی یا پرسش برای جذب خواننده استفاده می کردند. شرکت کنندگان همچنین با توجه به مخاطبان جدید، انتخاب های متفاوتی در مورد اصطلاحات فنی داشتند.

مصاحبه‌ها و بحث‌های گروهی همچنین نشان داد که شرکت‌کنندگان چگونه در مورد انتخاب‌های خود استدلال می‌کردند: از کدام دانش موجود می‌توانستند استفاده کنند، چه چیزی باید تغییر کند و چه چیزی را باید بیشتر بدانند. محققان این رویکرد را "آموزش چند ژانر" می نامند. هدف آن توسعه مهارت‌های نوشتاری انعطاف‌پذیر و آگاهی عمیق‌تر از ژانرها با اجازه دادن به شرکت‌کنندگان برای مقایسه و حرکت بین متون مختلف است.

رافائلا نگرتی، استاد دانشگاه چالمرز و یکی از نویسندگان این مطالعه، می‌گوید: «در دسترس‌کردن پژوهش می‌تواند به معنای توسعه ایده‌ها با جزئیات بیشتر و توضیح چیزهایی باشد که متخصصان آن را بدیهی می‌دانند. این در مورد درک آنچه خوانندگان برای پیگیری بحث نیاز دارند، است.

پیتر وینگرو و همکاران، گام برداشتن در راه عالی: چگونه آموزش چند ژانر، دانش ژانر و انتقال پرطرفدار را در میان ژانرهای آکادمیک و غیر آکادمیک ترویج می کند، مجله انگلیسی برای اهداف آکادمیک (2026). DOI: 10.1016/j.jeap.2026.101795

ارائه شده توسط دانشگاه صنعتی چالمرز

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →