ژاپن ماموریت رباتیک بلندپروازانه ای را به قمر مریخ فوبوس پرتاب کرد

ژاپن روز دوشنبه یک ماموریت بلندپروازانه 350 میلیون دلاری به مریخ را برای مطالعه دقیق دو قمر سیاره سرخ با جزئیات بی‌سابقه، پرتاب کرد و یک مریخ نورد کوچک را روی بزرگترین - فوبوس - پرتاب کرد. در اوایل تاریخ منظومه شمسی یا اینکه آیا این دو سیارک‌هایی هستند که زمانی به اندازه کافی از مریخ عبور کرده‌اند تا توسط گرانش سیاره سرخ دستگیر شوند.

اون‌ها بسیار کوچک‌تر از زمین هستند، فوبوس تنها 17 مایل عرض دارد در حالی که دیموس کمتر از نصف آن اندازه است. هر دو شکل نامنظم و شبیه به سیارک ها هستند. اما اندازه و شکل به تنهایی برای پاسخ به سؤال منشأ آنها کافی نیست." توماس استاتلر، که به نظارت بر توسعه دو ابزار ناسا در فضاپیمای MMX کمک کرد، یکی از جالب ترین سؤالات در مورد فوبوس و دیموس این است که چرا این دو قمر کوچک در وهله اول وجود دارند."

اما مدارک دیگری وجود دارد که نشان می دهد این قمرها بقایای برخورد غول پیکر در اوایل تاریخ مریخ هستند." نمونه های جمع آوری شده که انتظار می رود در سال 2031 به زمین بازگردانده شوند، باید به این سوال پاسخ دهند." با رفتن به قمرهای مریخ، مطالعه آنها از نزدیک و بازگرداندن نمونه ها به زمین، ما قادر خواهیم بود تعیین کنیم که آیا با ترکیب Phyroidos سازگارتر است یا خیر. استاتلر گفت: یک برخورد مریخ.» ماموریت در ساعت 3:41 بعد از ظهر به وقت شرقی (4:41 بامداد) آغاز شد.

به وقت ژاپن) با پرتاب موشک H3 ژاپنی از مرکز فضایی زیبای تانگاشیما که توسط آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن یا JAXA اداره می‌شود. چهار تقویت‌کننده تسمه سوخت جامد و دو موتور مرحله اول با سوخت هیدروژن، موشک را از متراکم متراکم خارج کردند و اتمسفر زیر ساعتی H3 به فضا ادامه داد. چند دقیقه پس از بلند شدن، پس از دو شلیک موتور مرحله بالایی، کاوشگر MMX 9900 پوندی آزاد شد تا به تنهایی پرواز کند. اگر همه چیز خوب پیش برود، فضاپیما در مدار سیاره سرخ ترمز خواهد کرد.

در سپتامبر 2027 در مسیری که به آن اجازه می‌دهد با فوبوس به دور سیاره بچرخد. MMX سه سال را در آن مدار سپری می‌کند و باتری ابزاری را روی فوبوس و محیط اطراف آن آموزش می‌دهد، ترکیب شیمیایی و معدنی آن را مطالعه می‌کند، استفاده احتمالی از آن را به‌عنوان پایگاهی برای فضانوردان آینده ارزیابی می‌کند و یک مریخ‌نورد کوچک را که توسط فضاپیمای آلمانی و اولیه در سطح فضاپیماهای فرانسوی ارائه شده است، می‌اندازد. 2029. مریخ نورد 55 پوندی مجهز به موشک های ترمز یا چیز دیگری برای کاهش سرعت فرود نیست.

با توجه به اینکه گرانش فوبوس فقط 1/1000م قدرت زمین است، انتظار می رود که این مریخ نورد بر روی سطح بپرد و به آرامی تا یک توقف غلت بزند. این مریخ نورد به گونه ای طراحی شده است که بدون توجه به اینکه پس از استراحت چگونه به پایان می رسد و سپس کاوش سطحی خود را آغاز می کند، خود را منحرف کند. این دستگاه مجهز به دوربین هایی برای ناوبری و مطالعه خاک در حین غلتیدن است، ابزاری برای پرتاب پرتوهای لیزر به داخل زمین برای تعیین مواد معدنی ممکن است وجود داشته باشد و دیگری که دمای خاک را کنترل می کند. حدود یک سال پس از فرود مریخ نورد، در بازه زمانی 2030، فضاپیمای MMX خود به زمین خواهد رسید.

n در فوبوس یک بار و احتمالا دو بار برای جمع آوری مقدار کمی خاک با استفاده از دو دستگاه، یکی ساخته شده توسط JAXA و دیگری ارائه شده توسط ناسا. لازمه ماموریت رسمی، گرفتن حداقل 10 گرم یا کمتر از نیم اونس از مواد است. بسته به ماهیت خاک، با این حال، اندازه نمونه می‌تواند بزرگ‌تر باشد. سپس MMX بلند می‌شود و پس از پایان مشاهدات از راه دور دیموس، به زمین برمی‌گردد و نمونه‌های فوبوس را در یک کپسول آیرودینامیک و مقاوم در برابر حرارت قرار می‌دهد که دوباره وارد اتمسفر بالای استرالیا می‌شود، جایی که یک تیم بازیابی در کنار آن هستند.

توسط یک تیم بین المللی از محققان مورد مطالعه قرار خواهد گرفت. "استاتلر گفت: "آدرنالین بسیار زیاد، هیجان بسیار، و بسیار شگفت انگیز وجود دارد." MMX اولین فضاپیمایی خواهد بود که از منظومه مریخ به زمین بازمی‌گردد. این خیلی چیزها را می‌گوید." اما "هیجان‌انگیزترین چیز از همه چیز، تماشای کپسول برگشت نمونه به جو زمین و باز کردن آن کپسول و دیدن آن مواد برای اولین بار است. مطلقا هیچ هیجان و آدرنالین در این ماموریت وجود ندارد."