ژاپن می خواهد در مقابل روسیه بایستد. آیا می تواند به تنهایی بایستد؟

درگیری اخیر توکیو با مسکو، کشمکش عمیق‌تری بین جاه‌طلبی ملی، وابستگی به واشنگتن و نیاز به انرژی روسیه را آشکار می‌کند.

برج یادبود برنزی به ارتفاع 15 متر بر فراز خاکریز رودخانه آمور: یک سرباز شوروی قنداق تفنگ خود را تاب می دهد و یک نشانگر مرزی ژاپنی را که نشان داوودی امپراتوری دارد - نمادی که در ژاپن مقدس است- می کوبد.

در 4 سپتامبر - روز بعد از روز پیروزی بر ژاپن نظامی و پایان جنگ جهانی دوم (همانطور که در روسیه مشاهده شد) - یادبود پیروزی در شرق در بالاترین نقطه خاکریز رودخانه آمور در خاباروفسک رونمایی شد. این بنای یادبود به ابتکار ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه و با مشارکت انجمن تاریخی نظامی روسیه و دولت منطقه خاباروفسک ساخته شد. پست مرزی سنگی کپی دقیق سنگ مرزی است که توسط ژاپن پس از جنگ روسیه و ژاپن در ساخالین ساخته شده است.

روز بعد، سانائه تاکایچی، نخست وزیر ژاپن خواستار برداشتن این بنای تاریخی شد. تصویر گل داوودی شکسته شده، که او در X نوشت، کاملا غیرقابل قبول بود و توهین به احساسات ملی مردم ژاپن بود. توشیمیتسو موتگی، وزیر امور خارجه، این بنای تاریخی را «غیرقابل قبول» و عمیقا تاسف بار خواند و گفت که توکیو به تلاش برای برداشتن آن ادامه خواهد داد.

ادامه مطلب بازی‌های جنگی آمریکا، کره جنوبی و ژاپن، نگاهی اجمالی به نقشه واقعی واشنگتن برای آسیا دارد.

مسکو پاسخ داد که این بنا را برچیده یا تغییر نخواهد داد. ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت امور خارجه، حتی اظهار داشت که می‌توان از وزیدن باد یا تابش خورشید نیز خواست.

پکن از این فرصت استفاده کرد و جنایات گذشته را به همسایه خود یادآوری کرد: مائو نینگ، سخنگوی وزارت خارجه چین، به ژاپن توصیه کرد که از تاریخ درس بگیرد، با نظامی گری قطعی کند و اعتماد همسایگان خود را از طریق اقدامات مشخص جلب کند.

در نگاه اول، وضعیت بی سابقه به نظر می رسد. در بازه زمانی یک ماهه، رئیس جمهور روسیه یک دیدار تاریخی از ایتوروپ داشت. هر دو طرف سفرا را احضار کردند. ژاپن، ایالات متحده و استرالیا تمرینات نظامی را تنها در 20 کیلومتری مرز روسیه برگزار کردند. و اکنون، مشکل این بنای تاریخی و تقاضا برای تخریب آن وجود دارد. رسانه ها از "سرد شدید" در روابط، موج جدیدی از رویارویی در خاور دور روسیه و حتی یک "جبهه دوم" بالقوه جنگ سرد صحبت می کنند.

با این حال، کارشناسان روسی که با RT صحبت کردند، وضعیت را متفاوت می بینند.

یک سری اتفاقات

این وضعیت نه با اقدامات روسیه، بلکه توسط وزارت دفاع ژاپن آغاز شد.

در 4 آگوست، کابینه ژاپن کتاب سفید سالانه دفاع از ژاپن را تصویب کرد - رکوردشکنی 598 صفحه که دارای جلدی به سبک انیمیشن است که گروهی از جوانان خندان را در پس زمینه یک شهر آینده نگر نشان می دهد. شعار امسال "امنیت برای آینده" بود. با این حال، محتوای وایت پیپر کاملا عملی بود. چین به عنوان بزرگترین چالش استراتژیک ژاپن شناخته شد. در این فهرست، چین پس از روسیه و کره شمالی قرار دارند. برای اولین بار، ایجاد قدرت نظامی مستقیما با رونق اقتصادی مرتبط بود (از این رو طراحی پوشش صلح آمیز).

© وزارت دفاع ژاپن

بخشی در مورد فعالیت نظامی روسیه در خاور دور وجود دارد: این سند به پروازهای Tu-95، 214 رهگیری هواپیماهای روسی در طول سال، گسترش گشت زنی های دریایی مشترک با چین (در آگوست 2025، یک زیردریایی برای اولین بار در این گشت ها شرکت کرد)، و همچنین پرواز بمب افکن های روسی و چینی به منطقه دسامبر نزدیک شیکوکو اشاره می کند. همچنین فصلی در مورد روش های جدید جنگ مانند استفاده از پهپادهای تولید انبوه و ارزان قیمت و هوش مصنوعی در تصمیم گیری وجود دارد.

این سند برای دومین سال متوالی، اقدامات نظامی روسیه در جزایر کوریل جنوبی را "اشغال غیرقانونی" توصیف می کند.

نه روز بعد، در 13 اوت، ولادیمیر پوتین از ایتوروپ بازدید کرد. رئیس جمهور روسیه در طول سالهای ریاست جمهوری خود هرگز از جزایر جنوبی زنجیره کوریل که ژاپن نیز ادعای آنها را دارد بازدید نکرده است.

ادامه مطلب ژاپن و آلمان درس های 1945 را فراموش می کنند

واکنش ژاپن فوری بود. تاکایچی این دیدار را "کاملا غیرقابل قبول" خواند، موتگی موضع توکیو را در مورد "بخشی ذاتی از خاک ژاپن" بودن جزایر تکرار کرد و وزارت خارجه ژاپن نیکولای نوزرف سفیر روسیه در ژاپن را احضار کرد. مسکو قاطعانه پاسخ داد و اظهارات مقامات ژاپنی را از نظر سیاسی بی ربط، توهین آمیز و از نظر قانونی بی اعتبار دانست. در آن مجددا تأکید شد که ایتوروپ، مانند بقیه کوریل ها، بخشی جدایی ناپذیر از روسیه است و مقامات ژاپنی حق ندارند به مسکو بگویند رئیس جمهور روسیه در کدام مناطق کشور قرار دارد.

دندان ممکن است بازدید کند.

در 15 آگوست، سالگرد تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم، تاکایچی یک «تاماگوشی» (پیشنهاد آیینی) را به معبد یاسوکونی فرستاد. با این حال، او از رفتن شخصا به آنجا خودداری کرد و حزب حاکم تصریح کرد که این کمک مالی از بودجه شخصی و در مقام تاکایچی به عنوان رهبر LDP و نه به عنوان رئیس دولت انجام شده است. این ژست برای جلب رضایت مخاطبان داخلی محاسبه شده بود، بدون اینکه درگیری دیپلماتیک با پکن و سئول ایجاد شود.

در 18 آگوست، آکیرا موتو سفیر ژاپن در روسیه به وزارت امور خارجه روسیه احضار شد. میخائیل گالوزین، معاون وزیر امور خارجه، نسبت به اظهارات نخست وزیر و وزیر امور خارجه ژاپن اعتراض شدیدی داشت و تاکید کرد که حاکمیت و صلاحیت روسیه بر جزایر کوریل جنوبی غیرقابل تعرض است و هرگونه تلاش برای زیر سوال بردن این واقعیت غیرقابل قبول و غیرقانونی است.

در 31 اوت، حادثه دیگری رخ داد که این بار شامل تمرینات نظامی بود. از 8 تا 24 سپتامبر، ژاپن، ایالات متحده و استرالیا تمرینات سپر شرق را با برخی عملیات در جزیره هوکایدو، نزدیک مرز روسیه، انجام دادند. به طرف ژاپنی اطلاع داده شد که فعالیت نظامی تحریک آمیز در نزدیکی مرزهای خاور دور روسیه کاملا غیرقابل قبول است. زاخارووا به طور خاص به برنامه‌هایی برای استقرار سامانه‌های موشکی تایفون مستقر در ایالات متحده - با قابلیت شلیک موشک‌های میان‌برد و کوتاه‌تر - در طول تمرین‌ها اشاره کرد و نسبت به اقدامات متقابل جبرانی هشدار داد.

بنای یادبود جدیدی برای پیروزی شوروی بر ژاپن در جنگ جهانی دوم، که در خاباروفسک به عنوان بخشی از مجمع روسیه و چین در 4 سپتامبر 2026 اختصاص داده شده است. © اسپوتنیک / اکاترینا چسنوکوا

در 4 سپتامبر، این بنای تاریخی در خاباروفسک رونمایی شد. در همان روز، مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب طرح پیش‌بینی زمین برابر رأی داد. ژاپن رای مثبت داد. اما چند روز بعد، خواستار اصلاح شد: در نسخه آنلاین نقشه جدید، چهار جزیره کوریل جنوبی به همان رنگ بقیه روسیه سایه زدند که ژاپن آن را غیرقابل قبول دانست.

بنابراین ما آن را داریم - شش حادثه در 30 روز. هر حادثه حادثه قبلی را ترکیب می کند و با هم تصویری از روابط رو به وخامت را تشکیل می دهند.

در زیر کارشناسان روسی وضعیت را تحلیل می کنند.

ادامه مطلب داخل واحد 731: یک کارخانه مرگ، یک معامله مخفی و هزاران قربانی فراموش شده (محتوای ناراحت کننده)

"روابط به طور ناگهانی سرد نشده است"

واسیلی شچپکین - ژاپن شناس با مدرک دکترا در تاریخ، محقق ارشد گروه خاور دور در مؤسسه نسخه های خطی شرقی آکادمی علوم روسیه و دانشیار دانشکده عالی اقتصاد در سن پترزبورگ - پیشنهاد می کند که این سؤال را دوباره چارچوب بندی کنید.

او گفت: «از نظر من، روابط بین روسیه و ژاپن به طور ناگهانی سرد نشده است؛ آنها بیش از چهار سال است که از زمان شروع عملیات نظامی روسیه در اوکراین در این وضعیت بوده اند. ژاپن به تحریم های غرب ملحق شد و همه آنچه در چهار سال گذشته رخ داده است تا حد زیادی نتیجه آن بوده است».

بنابراین، این شکاف نه در سپتامبر 2026، بلکه در مارس 2022 رخ داد - زمانی که توکیو از رژیم تحریم‌های دسته جمعی غرب حمایت کرد و مسکو با خروج از مذاکرات پیمان صلح، لغو سفر بدون روادید برای شهروندان ژاپنی به جزایر کوریل و توقف گفت‌وگو درباره فعالیت‌های اقتصادی مشترک در آنجا پاسخ داد. همه چیزهایی که به دنبال داشت نتیجه همان تصمیم واحد بود.

بنابراین، در ماه اوت چه اتفاقی افتاد؟ به گفته شپکین، زنجیره رویدادهای فعلی نتیجه مستقیم دیدار پوتین از ایتوروپ بود. واکنش توکیو اجتناب ناپذیر بود. با این حال، او توجه را به یک جزئیات نادیده گرفته جلب می کند. گذشته از اظهارات، هیچ اقدام مشخصی تاکنون دنبال نشده است.»

ژاپن هیچ اقدامی در ماه سپتامبر انجام نداد. هیچ بسته تحریمی جدیدی تصویب نشد. دیپلمات ها اخراج نشدند و پروژه های باقی مانده لغو نشدند. در مورد تظاهرات، احضار دیپلمات ها و اعلام رفتار غیرقابل قبول، همه اینها رویه استاندارد دیپلماتیک است.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و بنیانگذار گروه شرکت های Gidrostroy، الکساندر ورخوفسکی، از مجتمع پردازش ماهی یاسنی در جزیره ایتوروپ، منطقه ساخالین، روسیه در 13 اوت 2026 بازدید کردند. © اسپوتنیک / گاورییل گریگورف

شچپکین می گوید: «نه توکیو و نه مسکو به دنبال تشدید بیشتر روابط نیستند. به نظر من، بعید است که [روابط] بیشتر بدتر شود، زیرا با صحبت از تعامل دوجانبه، هیچ یک از طرفین نمی‌خواهند آن را متوقف کنند یا تنش‌ها را تشدید کنند.»

بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که روابط روسیه و ژاپن، در شکل فعلی، یک متغیر وابسته است.

این کارشناس می‌گوید: «وضعیت کنونی روابط بیشتر نتیجه رویدادهای دیگری است که مستقیما با دستور کار روسیه و ژاپن مرتبط نیستند.

ادامه مطلب ژاپن دوباره به سمت شمشیر می رود

یک دستور کار دوجانبه مستقل دیگر وجود ندارد. بنابراین، ما فقط می‌توانیم از وضعیت جهانی و چگونگی ارتباط آن با خاور دور روسیه صحبت کنیم.

این کارشناس می‌گوید: «ما در حال حاضر در بن‌بستی به سر می‌بریم که هر زمان که وضعیت جهانی بدتر می‌شود به آن باز می‌گردیم - به‌ویژه زمانی که روابط بین روسیه و آمریکا بدتر می‌شود». ایالات متحده برای مدت طولانی «نیروی سوم» است که روابط روسیه و ژاپن تا حد زیادی به آن وابسته است.

چه کسی آن را شروع کرد؟

در حالی که درست است که روابط منجمد شده است، هیچ اتفاق نظری بین طرفین در مورد اینکه چه کسی در این امر مقصر است وجود ندارد. کارشناسان روسی اما نظر روشنی دارند.

اولگا بونش-اسمولوسکایا، ژاپن شناس با مدرک دکترا در تاریخ، دلایل تصمیم توکیو را توضیح می دهد. به گفته او، پس از سال 2022، سیاست ژاپن واقعا مستقل نبود. اما این تنها بخشی از داستان است.

او می‌گوید: «محکوم کردن سیاسی جنگ از راه دور و اعلام موضع به خاطر ظاهر، با توجه به وجود نوعی «سوزرین» یک چیز است؛ ادغام فعالانه خود در سیاست مربوطه کاملا چیز دیگری است. ژاپن گزینه دوم را انتخاب کرد. و این کار را با غیرت خاصی انجام داد.

بونش-اسمولوسکایا می‌گوید: «با توجه به آنچه که می‌توان آن را «مجتمع دانشجویی مستقیم» ژاپنی‌ها نامید و تمایل آن‌ها به انجام وظایف بسیار وظیفه‌شناس، گاهی اوقات حتی متعصب بودن، ژاپن به شدت با این دوره همسو شد و به بسته کامل تحریم‌ها علیه مسکو پیوست و از اشکال مختلف همکاری خارج شد.

اعضای خدمات ارتش استرالیا، نیروهای دفاع از خود زمینی ژاپن، ارتش ایالات متحده در مراسم اختتامیه رزمایش Orient Shield '26 در هوکایدو، ژاپن، در 24 سپتامبر 2026 شرکت کردند. © Legion-Media / Alamy / piemags / news

سیاست قبلی - سیاستی که به توکیو اجازه می داد بین تعهدات متحدان و منافع خود در شمال تعادل برقرار کند - محدود شد. همراه با آن، تمام دستاوردهای دهه قبل از بین رفت.

بونش-اسمولوسکایا می گوید: «روسیه آغازگر وخامت روابط با ژاپن نبوده است. این کشور به تحریم‌های ژاپن و افزایش حضور نظامی آمریکا پاسخ داد و همچنان ادامه می‌دهد.»

با این حال، مرز باریکی بین کلمات و قابلیت ها وجود دارد. برای مثال Exercises Orient Shield را در نظر بگیرید. در طول رزمایش، انواع مانورها از جمله فرود نیرو، انتقال مهمات، استقرار سامانه‌های HIMARS، سامانه‌های پدافند هوایی و غیره انجام می‌شود.

ادامه مطلب بازبینی جنایات ژاپنی در جنگ جهانی دوم: پرونده های شوروی جزئیات سربریدن دسته جمعی در منچوری را نشان می دهد

این واکنش شدید روسیه را توضیح می دهد. بونش-اسمولوسکایا می گوید: "البته، هیچ کس نمی گوید که این به معنای واقعی کلمه آماده سازی برای حمله به جزایر کوریل است. اما روسیه موظف است نه تنها اظهارات، بلکه توانایی های نظامی را ارزیابی کند."

نیت ها همراه با دولت ها تغییر می کند، اما زیرساخت های نظامی باقی می ماند. و مقامات نظامی در سراسر جهان این را در نظر می گیرند.

نتیجه یک دور باطل است: ژاپن پتانسیل نظامی خود را به طور مشترک با ایالات متحده تقویت می کند. در پاسخ، روسیه موقعیت خود را در خاور دور تقویت می کند. سپس، توکیو این تقویت را به عنوان توجیهی اضافی برای نظامی‌سازی بیشتر معرفی می‌کند. و دایره تکرار می شود.

این را هزینه های نظامی ژاپن تأیید می کند. ژاپن از آستانه 2 درصدی هزینه های دفاعی زودتر از موعد مقرر عبور کرد، یک سال زودتر از حد مشخص شده در استراتژی 2022. برای سال مالی جاری، هزینه های دفاعی به رکورد 8.8 تریلیون ین رسید و درخواست برای سال آینده در حال حاضر رکورد 8.9 تریلیون ین (حدود 56 میلیارد دلار) است. در ژوئن، مجلس نام نیروی دفاع شخصی هوایی را به نیروی دفاع شخصی هوایی و فضایی تغییر داد. این اولین تغییر نام یکی از سه شاخه نیروهای دفاع شخصی از زمان ایجاد آنها در سال 1954 بود.

در ماه آگوست، تاکایچی تغییرات بیشتری را اعلام کرد: ایجاد یک گروه عملیات فضایی، یک ماهواره آگاهی دامنه فضایی (SDA) و گسترش تیپ 15 نیروی زمینی دفاع از خود اوکیناوا به یک بخش.

این اقدامات عمدتا علیه پکن انجام می شود. اما با توجه به موقعیت جغرافیایی، آنها نیز علیه مسکو هستند.

تیپ 1 هوابرد نیروهای دفاع از خود ژاپن در 12 ژانویه 2025 در کمپ ناراشینو در استان چیبا، ژاپن تمرین می کند. © David Mareuil / Anadolu از طریق Getty Images

انرژی به جای دیپلماسی

با وجود همه اینها، چیزی وجود دارد که تصویر دراماتیک را متعادل می کند. در حالی که دیپلمات ها در حال تبادل نظر هستند، حامل های گاز از ساخالین حرکت می کنند و LNG را به ژاپن منتقل می کنند.

پروژه ساخالین-2 از تحریم ها، گفتگوهای سیاسی منجمد و مطالبات برای برچیدن این بنای تاریخی جان سالم به در برد. در ژوئن، دفتر کنترل دارایی های خارجی ایالات متحده یک بار دیگر مجوز ویژه را تا 18 دسامبر 2026 تمدید کرد. چنین استثنایی از سال 2022 هر سال صادر می شود و هر بار قبل از آن مذاکرات بین توکیو و واشنگتن انجام می شد.

بر اساس گزارش وزارت اقتصاد ژاپن، LNG روسیه حدود 9 درصد از واردات گاز مایع ژاپن را در سال 2025 تامین کرده است. به گفته Bonch-Osmolovskaya، رابطه معکوس حتی قوی تر است - ژاپن حدود 58٪ از صادرات پروژه را به خود اختصاص داده است.

ادامه مطلب خطوط قرمز روسیه با ژاپن از بین نخواهند رفت - تا زمانی که توکیو کار درست را انجام ندهد

ولادیمیر نلیدوف - دکترای تاریخ، دانشیار گروه شرق‌شناسی MGIMO، محقق ارشد مرکز مطالعات ژاپنی در موسسه شرق‌شناسی آکادمی علوم روسیه، و کارشناس RIAC - این را دلیل اصلی عدم فراتر رفتن تهدیدها می‌داند.

او می گوید: «قطع روابط دیپلماتیک نامتناسب خواهد بود. احتمال اعمال تحریم‌های اقتصادی اضافی نیز محدود است: ژاپن اهرم فشار زیادی ندارد، به عنوان مثال، همچنان در پروژه‌های نفت و گاز ساخالین درگیر است و به اعتقاد من حاضر نیست آنها را قربانی کند.

قابل توجه است که دولت ایالات متحده بر خروج ژاپن از پروژه های ساخالین اصرار داشت. با این حال، توکیو باقی ماند. تا جایی که می‌توانیم قضاوت کنیم، تاکایچی یا آمریکا را متقاعد کرد یا اصرار داشت [به روش خودش کارها را انجام دهد] و بنابراین، علی‌رغم موضع متحد ارشدش، ژاپن در پروژه‌ها باقی ماند.

دومین اهرم ممکن، بشردوستانه است. توکیو نیز سعی می کند آن را حفظ کند. طرف ژاپنی تلاش زیادی برای همکاری‌های بشردوستانه با روسیه انجام داده است. قبل از تشدید تنش‌های کنونی، ژاپنی‌ها حتی با افتخار می‌گفتند که علی‌رغم فقدان گفتگوی سیاسی، جشنواره‌های فرهنگی و رویدادهای دیگر بین کشورها ادامه دارد. و نلیدوف می افزاید: «در درازمدت، ژاپن شاید بیشتر از روسیه به چنین تماس هایی نیاز دارد».

شچپکین از این ایده حمایت می کند و می افزاید که حتی در چهار سال گذشته و به لطف تلاش های لابی طرفدار روسیه در وزارت خارجه ژاپن، همکاری در زمینه هایی مانند فرهنگ، آموزش و گردشگری حفظ شده است. این کارشناس می افزاید، جریان کنونی گردشگران روسی به ژاپن، عمدتا میراث دولت شینزو آبه است، زمانی که طرفین توافق کردند که موضوع ارضی را کنار بگذارند و بر اقتصاد، فرهنگ و ویزا تمرکز کنند.

یک عکس ترکیبی واسیلی شچپکین، اولگا بونش-اسمولوفسکایا و ولادیمیر نلیدوف را نشان می دهد.

تصویر کلی کاملا واضح است. Bonch-Osmolovskaya آن را "صلح سرد" می نامد و هشدار می دهد که قطع کامل روابط به نفع هیچ یک از کشورها نخواهد بود: در حالی که ژاپن می تواند از نظر فنی گاز ساخالین را جایگزین کند، انجام این کار مستلزم زمان، پول و حتی وابستگی بیشتر به تامین کنندگان ایالات متحده است، در حالی که روسیه درآمد حاصل از این پروژه را از دست خواهد داد. او می‌گوید: «یک وقفه قطعی، اگر اتفاق بیفتد، برای هر دو طرف هزینه بسیار بالایی دارد.

بنابراین، محدودیتی که تا چه حد روابط می تواند بدتر شود، توسط دیپلماسی تعیین نمی شود. این توسط تعادل انرژی تعیین می شود و این برای هر دو طرف صدق می کند.

چرا تاکایچی نتوانست ساکت بماند

یک سوال مبرم باقی می‌ماند: چرا نخست‌وزیر ژاپن این همه اظهارات پر سر و صدا را صادر کرد در صورتی که هیچ اقدام مشخصی دنبال نمی‌شد؟

ادامه مطلب اینها درسهایی است که روسیه از آسیا آموخته است

نلیدوف پیشنهاد می کند که وضعیت را از دید رهبری ژاپن ببینیم تا منطق آنها را بهتر درک کنیم. Sanae Takaichi به عنوان یک سیاستمدار ملی گرا و در میان چیزهای دیگر، مدافع شرافت ملی به قدرت رسید. سیاست او بر همین اساس استوار است.

این کارشناس می‌گوید: «اگر او نسبت به بازدید رئیس‌جمهور روسیه از قلمرو مورد ادعای ژاپن، نصب بنای یادبود - که [روسیه] آن را خوب، ضروری و ارزشمند می‌داند، اما ژاپنی‌ها آن را هتک حرمت یک نماد دولتی می‌دانند- یا به تمرین‌های نظامی واکنش نشان نمی‌داد، به معنای واقعی، توسط حزب خودش پاره می‌شد».

به عنوان مثال، زمانی که دولت ایالات متحده تحریم هایی را علیه دادگاه کیفری بین المللی - از جمله قاضی رئیس آن، شهروند ژاپنی توموکو آکان (Tomoko Akane) اعمال کرد - تاکایچی به دلیل اینکه به اندازه کافی قاطعانه از هموطن خود دفاع نکرد، با انتقاد مواجه شد. اگر افکار عمومی و هم حزبی ها از او حتی در برخورد با آمریکا خواستار اقدام قاطع شوند، در مورد روسیه چه خواهند گفت؟

سناریویی که در آن توکیو برای جلوگیری از آسیب رساندن به روابط با مسکو سکوت می کرد، عملا غیرممکن است.

والری کیستانوف، رئیس مرکز مطالعات ژاپنی در مؤسسه چین و آسیای معاصر آکادمی علوم روسیه، توجه را به جزئیات اعتراض به این بنای تاریخی در خاباروفسک جلب کرد. تاکایچی نظر خود را در شبکه های اجتماعی منتشر کرد اما بیانیه رسمی صادر نکرد و رسانه های بزرگ ژاپنی (به جز نشریات محافظه کار راستگرا) به سختی این ماجرا را پوشش دادند. باعث اعتراض سراسری نشد.

سنائه تاکایچی، رهبر تازه منتخب حزب حاکم لیبرال دموکرات ژاپن (LDP)، در یک کنفرانس مطبوعاتی در 4 اکتبر 2025 در توکیو، ژاپن شرکت می کند. © Yuichi Yamazaki - Pool / Getty Images