ژنرال Z به طور کلی دانشگاه را زیر سوال می برد. در همین حال، نسلهای قدیمیتر برای اتمام آن برمیگردند
دانش آموزان بزرگسال در حال بازگشت به دانشگاه هستند. مدارس باید به آنها کمک کنند تا کاری را که شروع کردهاند را به پایان برسانند.
در سراسر کشور، میلیون ها دانش آموز برای سال تحصیلی جدید به کالج باز می گردند. اما صحنه در بسیاری از دانشگاه ها احتمالا آن چیزی نیست که شما تصویر می کنید. امروزه، تعداد کمتری از دانشآموزان سنتی دوم که پس از تعطیلات تابستانی به خوابگاه خود بازمیگردند، وجود دارد و تعداد بزرگسالان بیشتری نیز پس از سالها دوری به دانشگاه بازمیگردند.
به دنبال دههها رشد ثابت، سهم فارغالتحصیلان دبیرستانی که مستقیما به کالج میروند، از تقریبا 70 درصد در یک دهه پیش به حدود 60 درصد امروز کاهش یافته است. پسر 20 ساله من تصمیم گرفت ثبت نام کند، اما من می شنوم که او و دوستانش دائما در مورد اینکه آیا شغلی که برای آنها آموزش می بینند هنوز پس از فارغ التحصیلی وجود خواهد داشت یا خیر صحبت می کنند. یکی از نظرسنجیهای اخیر گالوپ نشان داد که تقریبا نیمی از دانشآموزان به دلیل نگرانی در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر رشته تحصیلی خود، تغییر رشته خود را در نظر گرفتهاند. با این پسزمینه، درک اینکه چرا یک جوان 18 ساله ممکن است بپرسد که آیا دانشگاه هنوز ارزشش را دارد، دشوار نیست.
اما در حالی که پاسخ به این سوال پیچیده تر می شود، دانشگاه یکی از مطمئن ترین اهرم های ما برای ارتقای تحرک اقتصادی است. و درست زمانی که ایمان ژنرال Z به مدرک شروع به فروپاشی کرده است، گروه دیگری از آمریکاییها به تعداد بیسابقه روی تحصیلات عالی شرطبندی میکنند. بیش از 40 میلیون آمریکایی دارای اعتبار دانشگاهی هستند، اما مدرک ندارند، و سهم فزاینده ای از آنها به دنبال تکمیل کاری هستند که شروع کرده اند.
بیش از یک میلیون دانشآموز در طول سال تحصیلی 2023-24 مجددا ثبتنام کردند، بیشترین ثبتنام توسط مرکز ملی دانشجویی تا کنون و افزایش 7 درصدی نسبت به سال قبل.
آنها به دلایل خوبی برمی گردند. در کارولینای شمالی، یک طرح ایالتی به نام NC Reconnect به کالجهای محلی کمک میکند تا با بزرگسالانی که بدون مدرک تحصیلی را ترک کردهاند ارتباط برقرار کنند و سپس از ثبتنام مجدد تا فارغالتحصیلی حمایت کنند. این ابتکار نشان داد که افرادی که یک گواهینامه را تکمیل کردند، شاهد افزایش درآمد سالانه آنها به طور متوسط حدود 20000 دلار بودند. این مبلغی است که زندگی یک خانواده را تغییر می دهد. همچنین این یک درس قدرتمند برای هر ایالت دیگری است که شاهد کاهش خط لوله نیروی کار خود است.
البته، گواهینامه فقط برای دانشآموزانی که واقعا به پایان میرسند، جواب میدهد، و آموزش عالی به ندرت حول محور زندگی یادگیرندگان بازگشته ساخته میشود. امروزه، تقریبا 20 درصد از دانشجویان کارشناسی، بچهها را بزرگ میکنند و حدود نیمی از آنها در حین ثبتنام کار میکنند. این دانشجویان در حال انجام وظایفی هستند که دانشجویان سنتی به ندرت با آن روبرو هستند. در میان دانشآموزان بازگشتی که در سال اول خود مدرکی کسب نمیکنند، کمتر از 60 درصد برای سال دوم بازمیگردند.
من می دانم که برخورد یک برنامه کلاسی سخت با یک شیفت کاری یا یک بچه بیمار چگونه است. مسیر خود من در آموزش عالی خطی نبود. به عنوان یک دانشجوی نسل اول، با امتیازهایی که قبلا در دانشگاه ایالتی پورتلند و کالج اجتماعی کلاکاماس کسب کرده بودم، به دانشگاه اورگان رسیدم. من در مدرسه به صورت پاره وقت کار می کردم، از جمله تحصیل در کار، برای کمک به پرداخت شهریه ام. چند سال پس از شروع کارم، در کالج اجتماعی پورتلند ثبت نام کردم تا مدرک دستیار حقوقی بگیرم.
بعدا دوباره برای مدرک M.B.A به مدرسه برگشتم، در حالی که به طور تمام وقت کار می کردم و بچه هایم را بزرگ می کردم، در کلاس های شبانه شرکت می کردم. در آن زمان، من معتقد بودم که داستان من یک استثنا بود. الان داره به چیزی عادی تبدیل میشه
در سالهای اخیر، فراگیران بزرگسال و در حال بازگشت از حاشیه آموزش عالی به مرکز ثقل آن نزدیکتر شدهاند. تعداد معدودی از ایالتها قبلا زیرساختهایی را برای انعکاس این تغییر ایجاد کردهاند، و همکاری با حمایت علمی و مالی که برای شخصی که بین شغل و خانواده تعادل برقرار میکند، هماهنگ کردهاند. برنامه هایی مانند NC Reconnect در کارولینای شمالی بسیار بیشتر از یک کمپین بازاریابی که فراگیران را ترغیب به بازگشت می کند، در حال تبدیل شدن به مدل هایی هستند که سایر ایالت ها در حال مطالعه و تطبیق آن هستند.
اما روایت فرهنگ پاپ ما در مورد اینکه چه کسی به کالج میرود، با افرادی که واقعا ثبتنام میکنند همگام نبوده است. فیلمها، تلویزیون و بروشورهای کالج همچنان به شکل پیشفرض تصویر کلاسیک افرادی که بیخیال به خوابگاه میروند، هستند. به طور فزایندهای، آن تصویر نشاندهنده یادگیرندگان جوانتر نیز نیست. زمان نشان خواهد داد که آیا ژنرال Z از تحصیلات عالی دور میشود یا خیر، اما حقیقت این است که دانشآموزان قدیمی که ثبتنام میکنند نیز با طیف وسیعتری از نیازهای قبلی وارد میشوند. تغییراتی که کالج ها برای دانش آموزان بازگشته ایجاد می کنند، به دانش آموزان Gen Z و Gen Alpha نیز خدمت خواهند کرد.
زمان آن فرا رسیده است که کالج ها، سیاست گذاران و فرهنگ ما به واقعیت نزدیک شوند. کالجها باید از همان ابتدا سیستمهای مشاوره، زمانبندی و دادهها را برای دانشآموزان بزرگسال و بازگشتی طراحی کنند، نه اینکه آنها را بهعنوان یک فکر بعدی بازسازی کنند. سیاستگذاران باید طرحهای ثبتنام مجدد را با همان فوریتی که برای استخدام دانشجویان جدیدالورود در نظر میگیرند، بودجه و مقیاسبندی کنند، و باید موفقیت را با تکمیل، نه فقط با ثبتنام، اندازهگیری کنند.
و ارزش این را دارد که تصویر چند دهه ای «دانشجوی کالج» را به نفع کسی که واقعا وارد محوطه دانشگاه می شود بازنشسته کنیم: والدین، کارگران تمام وقت و دیگر بزرگسالانی که برای تکمیل مدرک خود بازمی گردند.
آموزش عالی، و داستانی که ما در مورد اینکه برای چه کسی میگوییم، باید بازتاب دانشجویانی باشد که در پاییز امسال حضور پیدا میکنند، از جمله آنهایی که بازگشتهاند تا کاری را که شروع کردهاند به پایان برسانند.
نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
Gen Z is questioning college altogether. Meanwhile, older generations are coming back to finish it
Adult learners are returning to college. Schools must adapt to help them finish what they started.