ژنرال Z در واقع از هر نسل قبلی ثروتمندتر است - اما آنها نفرین بزرگ انتظارات را دارند

اکنون برای خرید خانه به ثروت اندکی نیاز است و هر کالای مبلمان تقریبا سه برابر ده سال پیش هزینه دارد. این شکایت از یک ویدیوی TikTok یا یک خبرنامه Substack نیست - این یک خط در یک قطعه با عنوان "مردان پیشنهاد نمی کنند" است که در سال 1866 در مجله بهداشتی به نام Hall's Journal of Health منتشر شد، بیش از یک قرن قبل از اینکه کسی اصطلاح "Gen Z" را ابداع کند.

این نقل قول گزارش جدیدی از مرکز BCG برای اقتصاد کلان را باز می کند، "کودکان خوب هستند: اضطراب بی انتها از جوانان و پول". اقتصاددانان فیلیپ کارلسون-سلزاک، پل سوارتز و هنری روبین استدلال می کنند که حکمت دریافت شده در مورد یک نسل شکست خورده و عقب مانده از تماس با داده ها باقی نمی ماند: ژن Z، بر اساس محاسبه آنها، در همان سنی از نسل هزاره ها، ژنرال ایکس یا بیبی بومرها ثروتمندتر است.

جنرال Z نسبت به هر نسلی که در تاریخ ثبت شده احساس بدتری نسبت به پول دارد. نسلی که با هر تعداد مهم و بدبختی رشد می‌کند، نوعی تضاد است که چارلز دیکنز روی آن حرفه‌ای ساخته است.

بهترین زمان، بدترین زمان

همه ما سطرهای آغازین داستان دو شهر را می دانیم: "این بهترین زمان بود، بدترین زمان بود، عصر خرد بود، عصر حماقت بود، عصر باور بود، عصر ناباوری بود، فصل روشنایی بود، فصل تاریکی بود، فصل تاریکی بود، بهار امید بود."

به گفته Carlsson-Szlezak، اقتصاددان ارشد جهانی این شرکت، این کم و بیش شکل داده های BCG است. بخش بزرگی از کار او به مقابله با این برداشت های نادرست مداوم از حقایق اقتصادی اختصاص دارد. شوک‌ها، بحران‌ها و هشدارهای کاذب او در سال 2024، که با همکاری پل سوارتز نوشته شد، فهرستی از بهترین کتاب‌های اقتصادی آن سال را در فایننشال تایمز قرار داد، تا حدی به این دلیل که روایت‌ها را می‌توان بیش از حد پر کرد و داده‌های بنیادی همیشه راهنمای بهتری هستند.

نویسندگان درباره رویکرد خود می نویسند: «روایت های بسیار رایج از فروپاشی و افول اقتصادی اغلب خود هشدارهای دروغین هستند» - بسیار شبیه به برداشت آنها از پارادوکس دیکنزی ژنرال Z.

کارلسون-سلزاک از طریق ایمیل به فورچون گفت: «من با ژنرال Z همدلی دارم. آنها خوکچه‌های هندی انقلاب گوشی‌های هوشمند بودند و کمک کمی از والدین و مربیان برای ساخت فیلترهای مؤثر برای تشخیص TikTok از IRL داشتند.

اما در عین حال، واقعیت ها دروغ نمی گویند.

از نظر درآمد، ژنرال Z بیشترین پیشروی نسلی را از زمان بومرها باز کرده است: مسن ترین کارگران ژنرال Z با 28 سال، میانگین 42000 دلار دلار ثابت دریافت می کنند - 25٪ بیشتر از Millennials ساخته شده در آن سن، و 50٪ بیشتر از Boomers.

در مورد ثروت، BCG می گوید که ژنرال Z به تنهایی برای مقایسه معنادار بسیار جوان است. اما وقتی این گزارش با هزاره‌ها ترکیب می‌شود، اشاره می‌کند که جوانان امروزی از نسل‌های گذشته جلوتر بوده‌اند. افراد هزاره در 34 سالگی دارای میانگین دارایی خالص 331,000 دلار هستند، در مقابل 251,000 دلار برای Gen X و 229,000 دلار برای Boomers در همان سن.

احساسات برعکس حرکت کرده است. در چهار دهه اول که نظرسنجی‌ها این سوال را دنبال می‌کردند، آمریکایی‌های مسن‌تر نسبت به جوان‌ها به‌طور قابل اعتمادی نسبت به اقتصاد تیره‌تر بودند - الگویی که حداقل از سال 1980 تا سال 2025 ادامه داشت. برای اولین بار در تاریخ، جوانان بدبین‌تر از افراد مسن هستند. یک نظرسنجی جدید SoFi/YouGov از 4090 بزرگسال آمریکایی در همان خط گسل قرار دارد: 62٪ از Gen Z و Millennials هنوز هم آرزوی بازنشستگی راحت دارند، اما فقط 46٪ معتقدند که واقعا این کار را انجام خواهند داد.

گزارش SoFi استدلال می‌کند که ژنرال Z «افزایش مالی» و «زندگی مکس» است و به فراتر از بازده مالی نگاه می‌کند تا «بازده بازگشت سرمایه احساسی» را در نظر بگیرد که تا چه حد می‌تواند پول آن‌ها پیش برود. داده‌های نظرسنجی بسیاری از استدلال‌های BCG را تأیید می‌کند و می‌گوید که ژنرال Z مورد انتظارات زیادی دارد و به نظر می‌رسد که از وضعیت واقعی آنها چشم پوشی می‌کند.

نویسندگان BCG تز خود را پرچین می کنند. این گزارش می‌گوید: «تحلیل ما از پیشرفت نسلی این ادعا نیست که همه چیز برای همه خوب است، بلکه یک عقب‌نشینی در برابر ادعاهای ضعیف است که همه چیز اشتباه است». بدهی دانشجو واقعی است مسکن شهری واقعا گران تر است. برخی در این نسل از والدین خود بیشتر درآمد نخواهند داشت، همانطور که برخی در هر نسل قبل از آنها این کار را نکرده بودند.

نویسندگان می نویسند: "Gen Z و Millennials مبارزه نسلی منحصر به فرد خود را برای ایجاد مشاغل، درآمد و ثروت انجام می دهند - و آنها با چالش های منحصر به فردی مانند بدهی دانشجویان و مقرون به صرفه بودن مسکن روبرو هستند."

زمان‌های سخت و ساختاری بودن آن‌ها

تندترین رد گزارش، روایت «اقتصاد K-شکل» را هدف قرار می دهد - این ایده که ثروتمندان در حال عقب نشینی هستند در حالی که بقیه عقب می مانند. نویسندگان دریافتند از سال 2020، رشد دستمزد برای چارک پایین تقریبا هر سال از بالا پیشی گرفته است و افزایش ثروت تقریبا در بین پنجک های درآمدی متناسب بوده است.

و با توجه به SoFi، 77٪ از Gen Z معتقدند که می توانند یک کسب و کار راه اندازی کنند، در مقابل 58٪ از نسل های قدیمی، و Gen Z چهار برابر بیشتر از Boomers برای سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال (26٪ در مقابل 6٪) است. به طور مشابه، جوانان نیز سهم بیشتری از دارایی های خود را در انبار دارند، اما این باعث می شود که آنها در برابر نوسانات بازار آسیب پذیرتر شوند.

Carlsson-Szlezak با اشاره به آسیبی که بحران مالی 2008 در منحنی های ثروت Gen X و Boomer ایجاد کرد، گفت: "قرار گرفتن بیشتر در معرض سهام، خطر عقب افتادن ژنرال Z را به طور دوره ای در بازار نزولی افزایش می دهد." اما او استدلال می‌کند که شرط‌بندی بلندمدت همچنان به نفع جوانان است، زیرا «بازده مورد انتظار سهام از اکثر طبقات دارایی پیشی می‌گیرد» - و او خاطرنشان می‌کند که ثروت مسکن در دهه‌های 2000 و 2010 نیز از شکست در امان نبود.

در یک نظرسنجی Empower در سال 2024 که توسط BCG استناد شد، ژنرال Z گفت که باید سالانه 600000 دلار درآمد داشته باشد تا از نظر مالی احساس موفقیت کند - صدک 99 درآمد ایالات متحده، در مقابل 100000 دلار بومر که توسط خود گزارش شده است. میانگین حقوق تمام وقت حدود 60000 دلار است.

نویسندگان این شکاف را «بدشکلی مالی» می‌نامند که تا حدی ناشی از قرار گرفتن در رسانه‌های اجتماعی با ثروت غیرقابل بازنمایی است. با این حال، آنها استدلال می کنند که نباید اجازه داد بدشکلی مالی ریشه دوانده و همچنان به درک نادرست واقعیت اقتصادی ادامه دهد: "با رسیدن به سن بلوغ، آنها مسئول استفاده از فیلترهای موثر برای بررسی پیامدهای دیجیتال و تمرکز بر واقعیت پیش روی خود هستند."

مسکن و دیکنز

مسکن جزئی ترین یافته گزارش است و جایی که پایان نامه «بچه ها خوب هستند» با اصطکاک واقعی روبرو می شود. اکنون تقریبا شش سال درآمد متوسط ​​برای خرید یک خانه با قیمت متوسط ​​طول می‌کشد که از سه و نیم در سال 1975 افزایش یافته است - اما متوسط ​​خانه جدید نیز 50 درصد بزرگ‌تر است و مقرون‌به‌صرفه تنظیم‌شده با فوت مربع به سختی تغییر کرده است. نویسندگان استدلال می کنند که پیوند واقعی این است که 90٪ از جوانان اکنون در شهرها و حومه شهرها زندگی می کنند و به دنبال مسکن هایی هستند که به اندازه کافی سریع ساخته نمی شوند.

Carlsson-Szlezak استدلال کرد که ترجیح موقتی است، ثابت نیست: "این ترجیح در اواسط تا اواخر دهه 20 به اوج خود می رسد، و یک حرکت به سمت حومه شهر آغاز می شود. در سن 42 سالگی، بسیاری از هزاره ها به حومه شهر نقل مکان کرده اند، و این دقیقا زمانی است که با نسل X در میزان مالکیت خانه پیش می روند."

دیکنز چیزی در مورد شکاف بین ثروت و سقف بالای سر می دانست. پدرش در سال 1824 به دلیل بدهی زندانی شد و چارلز 12 ساله به مدت 10 ساعت در روز به کار فرستاده شد و برچسب هایی را روی شیشه های سیاه چکمه می چسباند - شرم آور است که او تا پایان عمر تقریبا هیچ کس درباره آن صحبت نکرد. مرگ مادربزرگش ارث کمی برای خانواده باقی گذاشت که برای تسویه بدهی کافی بود. این کم و بیش طرح انتظارات بزرگ است که قهرمانش پیپ ثروت اسرارآمیزی را به ارث برد، تصور کرد که این ثروت او را به عظمت نشان می دهد و نیمه دوم رمان را شرمنده خانواده ای گذرانده است که او را بزرگ کرده اند.

دیکنز با این توهم بالقوه اتوبیوگرافیک موافق نبود: رمان به نجابت آشکار جو گارجری نسبت به آرزوی متورم پیپ پاداش می دهد.

دیوید کاپرفیلد، قهرمان رمان مورد علاقه خود دیکنز در میان رمان‌هایش، یک ضد پیپ بیشتر با کد بومر است: یتیمی که با کار، صبر و دلبستگی سرسختانه از فقر بیرون می‌آید که در طول راه با او مهربان بودند، نه از طریق پول بادآورده‌ای که به دست نیاورد. جایی که ثروت پیپ به طور تصادفی به دست می آید و او را فاسد می کند، ثروت دیوید به تدریج می آید و او را کم و بیش دست نخورده رها می کند. این تفاوت بین زندگی ساخته شده و زندگی به ارث رسیده است.

یک سفر، نه یک حکم

استدلال خود BCG این است که رونق بومر اتفاقی بود - با این حال بومرها مبنای گزارش هستند. Carlsson-Szlezak با اشاره به اینکه آنها تنها نسلی هستند که چرخه زندگی کاملی از داده‌ها دارند، می‌گوید: «بومرها پایه‌ای برای مقایسه از نظر فرهنگی و دانشگاهی هستند. نکته عمیق‌تر در مورد اندازه میله است: "از نظر پیشرفت درآمد یا انباشت ثروت، ژنرال Z می‌تواند بومرها را شکست دهد. اما بعید است که ژن Z بتواند از نسل X بیشتر از نسل‌های Silent و Greatest بهتر باشد - فقط به این دلیل که این نوار بسیار پایین بود."

کارلسون-سلزاک اذعان داشت که رونق بومر نمی تواند تکرار شود. او با اشاره به ورود انبوه زنان به نیروی کار، گفت: «آنچه تکرار نشدنی است، تغییر خانوارهای تک درآمدی به خانوارهای دودرآمد است. او دومین مزیت کمتر آشکار را مطرح می کند: نسلی که بومرها با آن رقابت می کردند. نسل ساکت رکود بزرگ، که زخم‌های اقتصادی‌اش از لحاظ تاریخی یک نوار پایین را برای بومرها ایجاد می‌کند.

کارلسون-شلزاک فکر نمی کند که این فاصله به راحتی بسته شود. امید ملموس‌تر او نسلی است: «تحصیلات کنونی نوجوانان حداقل در ساعات مدرسه از گوشی‌های هوشمند خود حذف می‌شوند. شاید «اوج بدشکلی مالی» پشت سر ما باشد.» او اضافه می کند که درک بهتر تاریخ، از جمله قدردانی از پیشرفت، نیز کمک خواهد کرد.

کارلسون-سلزاک با توجه به اینکه کدام توضیح بیشترین وزن را دارد - روانشناسی، معیار معیوب یا ساختار اقتصادی - پاسخ داد: "هیچ چیز هیچ علتی تک علتی ندارد، اما به نظر من بزرگترین چالش، انتظارات تحریف شده است." و فکر می‌کند چارلز در مورد این همه انتظارات نابجا چه خواهد گفت؟ "من فکر می کنم دیکنز به ژنرال Z نگاه می کند و می گوید که آنها باید تلاش کنند تا دیوید باشند اما انتخاب کنند که پیپ باشند."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد