کاتلین آریزمندی در مورد ایجاد دیدگاهی جدید با «مادرت مادرت مادرت»

در فیلم بسام طارق، مادرت، مادرت، کاتلین آریزمندی، فیلمبردار، ژانر اکشن را برای اولین بار به نمایش می‌گذارد و حس بصری متمایزی را به فیلمی می‌بخشد که بین فیلم جنایی، درام خانوادگی و مدیتیشن معنوی حرکت می‌کند. مرکز آن لطیف (ماهرشالا علی)، یک قاتل مسلمان و حرفه ای است که با مرگ همسرش و خواسته های مراقبت از سه فرزندشان، به ویژه جست و جوی شیر مادر برای تغذیه دختر تازه متولد شده اش، دنیایش به هم ریخته است.

چیدمان غیرمعمول به طارق و آریزمندی راه جدیدی در ساختار یک فیلم اکشن می‌دهد تا داستانی درباره مردانگی، ایمان و پدری روایت کنند، همان‌طور که به آسیب‌پذیری عاطفی و خشونت فیزیکی توجه دارد. مادر شما مادر شما مادر شما برای اولین بار در تورنتو نمایش داده شد و در ایالات متحده از طریق استودیو ام جی ام آمازون در 25 سپتامبر منتشر شد. آرزوی ممنوع (تریلر اختصاصی تالین، چت)

آریزمندی در گفتگو با THR در جشنواره TorunCamerimage، درباره یافتن آن زبان بصری با طارق، چالش‌های عملی فیلمبرداری سکانس‌های اکشن پیچیده فیلم و تجربه یک فیلمبردار زن کار در زمینه‌ای که هنوز هم بسیار مردانه است، صحبت کرد.

اولین گفتگوی شما با کارگردان درباره این فیلم چه بود؟ درباره طراحی بصری بود یا با داستان شروع کردید؟

همیشه در مورد داستان و شخصیت های هر پروژه است. من دوست دارم قبل از شروع به ارائه ایده ها به صورت بصری حداقل ابتدا در مورد آن صحبت کنم. به او گفتم که در فیلمنامه چه چیزی مرا به سمت آن کشانده است، و آن این است که این یک برداشت تازه از ژانر معمولا مردانه‌تر فیلم‌های اکشن است. این در مورد چیزی است که این مرد برای آن تلاش می کند، یعنی شیر مادر، که هیچ ارزش مادی برای آن ندارد.

اما من همچنین ارتباط بسیار محکمی با دخترش داشتم، که به او اشاره کردم که می‌خواهم به اندازه او وزن داشته باشم، زیرا او همیشه یک آینه به او می‌تابد. و سپس، بدیهی است که جنبه معنوی این موضوع وجود دارد، مبارزه روحانی او با ایمانش. من مسلمان نیستم، بنابراین کمی در مورد ایمان او سؤال می کردم. به طور طبیعی شروع به پیشرفت در برخی ایده‌های بصری کرد، و سپس یک دک بصری ساختم که ارائه کردم و آن را طی کردیم. بنابراین اولین گفتگوها همیشه فقط در مورد ارتباط من با پروژه است.

وقتی شروع کردید به طور خاص در مورد تصاویر بصری صحبت کنید، نکات کلیدی چه بود؟ آیا سنگ محک یا مرجع خاصی وجود داشت که به آنها نگاه می کردید؟

من تمایل دارم همیشه پروژه هایی را انتخاب کنم که در آن دیدگاه اول شخص بسیار بیشتر باشد. بنابراین می‌دانستیم که این داستان باید از طریق لطیف گفته شود، و این راهنمایی می‌کند که چگونه چیزها را کادربندی کنیم، دوربین در کجا قرار می‌گیرد یا حتی در طول یک صحنه روی پشت سر او متمرکز می‌شویم، حتی اگر کسی خارج از فوکوس با او صحبت می‌کند. ما می دانستیم که این یک فیلم بسیار ذهنی خواهد بود. اما به تدریج، از طریق دخترش، فاتحه [آدیا] نیز ذهنی‌تر می‌شود. در پایان، احساس می کنید در طول این سفر بیشتر با او هستید.

قبلا هرگز فیلم اکشن بازی نکرده بودم، بنابراین ایده‌هایی داشتم و می‌دانستم چه کاری را نمی‌خواهم انجام دهم. من نمی‌خواستم دو فیلم داشته باشم: فیلمی که احساس می‌کرد خیلی احساسی بود و در جلوه‌های بصری مستقر بود، و بعد ناگهان به صحنه‌ای اکشن می‌روی و فیلم متفاوتی است. می‌خواستم مطمئن شوم که آنهایی که ازدواج کرده‌اند و احساس انسجام می‌کنند.

اما شما هنوز هم باید به روش خاصی تیراندازی کنید زیرا باید برخی از مشت ها و ضربه ها و مواردی از این قبیل را فریب دهید. دشوار است زیرا می‌توانستم هر صحنه را در یک پلان انجام دهم، مانند Oldboy یا چیزی دیگر، و از آن راضی باشم. اما ما همچنین باید کاری کنیم که این صحنه‌های اکشن بسیار متفاوت باشند، بنابراین آنها فقط با همان زبان بصری ختم نمی‌شوند، بلکه باید بیشتر و بیشتر ارتقا پیدا کنند، بنابراین پایان واقعا حماسی‌تر به نظر می‌رسد.

برای هر مبارزه صفت های مختلفی پیدا کردیم. اولین مورد واقعا در مورد بی رحمی، دقت و آرامش است. ما باید ببینیم که او یک قاتل ماهر است. این امر نحوه قفل شدن دوربین و روی یک لنز بلند را راهنمایی می کند، بنابراین کمی انتزاعی تر به نظر می رسد. من نمی خواستم همه چیز را فورا بدهم.

صحنه دوم مبارزه، کلوپ استریپ است، جایی که او بیشتر به کودکش، عزیزا فکر می کند. این عزیزه، عزیزه، عزیزه است. آن مبارزه کثیف است و همیشه در حال حرکت است. این به هدایت دوربین کمک کرد، دوربینی که دائما در اتاق می چرخید، از بازتاب های Steadicam عکس می گرفت و با او ردیابی می کرد. در کار دوربین نیز به هم ریختگی وجود دارد.

مبارزه سوم، مبارزه در خانه اوست، پس در فضای مقدس اوست. آگاهی از خانواده و فرزندان و همسرش وجود دارد. او احساس پشیمانی می کند. با فکر کردن به آن چیزها، ما می‌دانستیم که باید در یک ضربه گسترده در اینجا باشیم. وقتی او این مرد را می‌کشد، ما تمام اتاق را می‌گیریم و آثار هنری بچه‌هایش را روی دیوار و حضور خانواده‌اش را در اطراف می‌بینیم.

آخرین مورد واقعا در مورد یک جنگجو، انتقام و مقیاس حماسی بود. ما کمی بیشتر به فیلم‌های سامورایی ارجاع دادیم و می‌خواستیم واقعا حماسی باشد. ما سعی کردیم تا حد امکان شلیک های کمتری انجام دهیم. ما چند عکس Steadicam طراحی کردیم، و سپس چیزی که ما آن را پرسپکتیو ماورایی می نامیم نیز وجود دارد. قبل یا بعد از هر صحنه اکشن، یک شات عظیم با زاویه بالا و چشم پرنده وجود دارد. به این موجود برتر اشاره دارد که او را تماشا می کند و او را برای اعمالش قضاوت می کند.

هنگامی که او به اتاقی می رود که در آن صحنه مبارزه نهایی در عمارت را دارد، این را خواهید دید. ما شات Steadicam و یک شات جرثقیل که بالای سر بالا می رود را به هم دوختیم.

ما همچنین از اوقات نماز بسیار آگاه بودیم زیرا زمان های بسیار خاصی وجود دارد که مردم نماز می خوانند و من باید در مورد نورپردازی برای آن صادق باشم. با وجود اینکه آپارتمان روی صحنه بود، نمی‌توانستم تصمیم بگیرم که اگر واقعا ظهر بود، چیزی بسیار زیباتر به نظر می‌رسید، با نور طلایی کم جهت و روشن. من باید در مورد آن بسیار صادق باشم.

این فیلم داستان انتقام قاتل حرفه ای را در خود دارد، اما لحن خانواده و عناصر مذهبی کاملا متفاوت است. چگونه از نظر بصری به آن انتقال ها نزدیک شدید؟

صمیمیت بیشتر و لنزهای طولانی‌تر در صحنه‌های خانوادگی، به‌ویژه با نوزاد، وجود دارد و این عمدی بود. ما این صمیمیت واقعی را با خانواده می خواستیم. اما ما همچنین باید هر از چند گاهی خودمان را بررسی می‌کردیم، زیرا حتی در آن صحنه‌ها، باید به یاد می‌داشتیم که اجازه دهیم همه چیز نفس بکشد و به وسعت بیرون بیاید.

در ابتدا، ما شروع به یافتن لنزهایی کردیم که دوست داشتیم، و متوجه شدیم که با یک لنز بلند، 100 میلیمتری، در یک عکس بسیار محکم قرار داشتیم. ما می‌گفتیم: «خب، استودیو چیزی می‌خواهد بگوید اگر ما شروع به بیرون کشیدن از این ابعاد نکنیم.»

برای سکانس‌های مبارزه، در پایان به یک لنز بسیار واید برای عکس‌های Steadicam رسیدیم. اما من ترجیح می دهم با هر لنزی که در مجموعه خود دارید عکاسی کنید و هدفی برای آن پیدا کنید و با هم ازدواج کنید. وقتی به اندازه کافی بازی نمی کنید یا به اندازه کافی با روش های مختلف حرکت دوربین یا انتخاب های مختلف لنز آزمایش نمی کنید، واقعا دوست ندارم.

من قبلا به این روش کار می‌کردم و می‌توانم صحنه‌هایی را که با لنزهای واقعا واید گرفته شده‌اند، با صحنه‌های دیگر که خیلی صمیمی گرفته شده‌اند، تطبیق دهم. بنابراین آن جریان از قبل برای من طبیعی بود.

در نهایت، چیزی که هر صحنه را پایه گذاری می کند، چه در حال فیلمبرداری یک سکانس اکشن یا یک ضربان احساسی باشیم، احساسات سکانس های اکشن است. به محض اینکه ما آن را به آن بازگرداندیم، خیلی بیشتر شبیه همان فیلم بود.

مثلا صحنه دعوا در خانه او را حدود دو روز و نیم فیلمبرداری کردیم. فوق العاده سریع بود و ما وقت نداشتیم عکسی بگیریم که من احساس کردم خیلی مهم است: لحظه ای نفس که به اتاق بچه اش می افتد. این یک شات با زاویه بالا و اسلوموشن است که بالا می‌آید و متوجه می‌شوید که او فضای مقدس خود را نابود کرده است. من برای به دست آوردن آن جنگیدم زیرا اگر فقط این سکانس مبارزه باشد، شما شروع به از دست دادن ارتباط عاطفی با شخصیت‌ها می‌کنید. نگه داشتن چنین چیزهایی در آن احساس منسجم تر می کند.

آیا می‌توانید یک تفکیک فنی از آنچه روی آن عکس گرفته‌اید، از نظر دوربین و لنز به من بدهید؟

ما در الکسا 35 با لنزهای Panavision Variel و زوم پریمو، با کمی LF (فرمت بزرگ) برای مقیاس و وسعت بیشتر، عکس گرفتیم. من یک رنگ‌نویس باورنکردنی داشتم، دیمین واندرکروسن، که بافت فیلم را در پست اضافه کرد و آن را تا حد امکان به فیلم نزدیک کرد.

انجام اولین فیلم اکشن شما چگونه بود؟ آیا ذائقه ای برای آن ایجاد کرده اید؟

واحد دوم را برای Dune گرفتم، بنابراین اکشن انجام داده بودم، اما آن سکانس‌ها را طراحی نمی‌کردم. کار من در Dune بیشتر این بود که زبان بصری واحد دوم را با واحد اول منسجم نگه دارم.

اما من آن را دوست داشتم. من عاشق چالش هستم و عاشق ژانرهای مختلف و انواع مختلف فیلمنامه هستم. تا زمانی که احساس می کردم در هسته داستان، فیلمنامه خارج از اکشن چیزی است که به آن اهمیت می دهم، دوباره این کار را انجام می دهم. من فیلم‌های اکشنی را رد کرده‌ام که احساس می‌کردم چیزی وجود ندارد که بتوانم با آن طنین‌اندازی کنم.

آیا شات مورد علاقه شخصی در فیلم دارید؟

من حدس می‌زنم این شات باشد که به نوعی واقعیت را می‌شکند و به زیر آب می‌رود، وقتی دخترش برای او دعا می‌کند و او را به زندگی باز می‌گرداند.

آن شات در واقع از ویدئویی الهام گرفته شده بود که طراح تولید باورنکردنی ما، آکیم مک کنزی، برای من فرستاد. این بچه ها بودند که با دوربین DSLR در آب عکاسی می کردند. ما در حال بحث بودیم که این لحظه از نظر بصری چگونه خواهد بود زیرا به یک لحظه واقعا حماسی نیاز داشت. اساسا، بسام چنین می‌گفت: «بقیه فیلم کار نمی‌کند، مگر اینکه بتوانیم چیزی را بفهمیم که برای او به زندگی برمی‌گردد.»

من این ویدیو را دیدم، و سپس به این فکر افتادم که از او شروع کنم و به نظر برسد که ما در حال حرکت در زمین هستیم، سپس از زیر او می‌آییم، و آب است. آب در اسلام اهمیت دارد. دلالت بر رحمت دارد، پس این معنا پیدا کرد.

من به مدیر هنری، Shawn [D. برونسون] و از او خواست تا دکلی بیاورد که بتوانیم عملا انجام دهیم زیرا احساس می‌کردم باید فضا را عملا از میان آب ببینیم. انجام این کار در صفحه آبی بسیار سخت خواهد بود، یا احساس متفاوتی خواهد داشت.

این یک پلتفرم است و دوربین می‌تواند با سر لیبرا به پایین بیاید و سپس در آب عکاسی کند. VFX باعث شد به نظر برسد که پلت فرم هنوز هم کف است.

سینماگران زن در حال حاضر در صنعت، از جمله در میان برندگان اسکار، بسیار بیشتر دیده می شوند. اما آیا جنسیت هنوز در این صنعت یک مسئله است؟

من می گویم هنوز یک مشکل است. من حتی در این فیلم با زن ستیزی زیادی مواجه شده ام. حتی وقتی کار را به دست می آورید، گاهی اوقات باید واقعا خود را ثابت کنید. اساسا کسی با من برخورد کرد که نیاز داشت کسی را سرزنش کند که نتوانستیم برنامه را تنظیم کنیم، خیلی قبل از اینکه شروع به تیراندازی کنیم. مثل این بود که «اوه، خب، او معمولا دو ساعت طول می‌کشد تا اولین عکس‌اش را بگیرد»، زیرا او با ADهای دیگری که من با آنها کار کرده بودم صحبت کرده بود.

من می گفتم: "شما دارید آن را با فیلمی مقایسه می کنید که در صحرا با حیوانات فیلمبرداری شده است، جایی که اولین فیلم کارگردان بود و ما در حال فیلمبرداری بودیم." کاملا واضح بود که او به اطراف اتاقی پر از مرد نگاه کرد و گفت: "اوه، خوب، به این زن جوان DP نگاه کنید، او نمی داند دارد چه کار می کند."

من تجربیاتی داشته ام که اصلا به آن فکر نمی کنم و اینطور نیست. و سپس مواقعی وجود دارد که به من یادآوری می شود، "اوه، بله، من یک زن هستم، و هنوز هم زن ستیزی و قضاوت وجود دارد."

اما من همچنین به دورانی رسیده‌ام که برای زنان بسیار آسان‌تر از حتی برای افراد ناپیوسته ۱۰ سال بزرگ‌تر از من است، و از این بابت بسیار سپاسگزارم. از برخی جهات، احتمالا بیشتر از اینکه مانعی باشد، به حرفه من کمک کرده است. من در زمانی آمده ام که مردم بیشتر در مورد استخدام یک زن هیجان زده هستند.

من همچنین متوجه می شوم که با نخواستن در مورد این واقعیت که من یک زن هستم صحبت کنم، واقعا به هیچ چیز کمک نمی کنم. من این کار را متوقف کردم من این واقعیت را پذیرفته‌ام که در حرفه‌ام در جایگاه افتخاری قرار دارم و چشم‌های زیادی به من دوخته‌ام. اگر من فقط در مورد این واقعیت صحبت نکنم که من یک زن هستم، پس به هیچ یک از زنانی که آرزو دارند جایی که من هستم باشند کمک نمی کنم.

شما باید زنان بیشتری را در این نقش ها ببینید. شما باید ببینید که می توانید آن را انجام دهید تا بتوانید آن را امتحان کنید. دیدن اینکه زنانی در حال فیلم‌برداری فیلم‌های اکشن هستند، ممکن است به این معنی باشد که زنان بیشتری می‌خواهند این کار را انجام دهند، زیرا می‌دانند این امکان پذیر است. و لازم نیست همه چیز به شکل خاصی به نظر برسد. شما می توانید یک حساسیت به آن بیاورید.