کاخ سفید استیون میلر خطوط قرمز مکزیک را آزمایش خواهد کرد

روز جمعه، پرزیدنت ترامپ، استیون میلر، معمار برنامه مهاجرتی خود را به عنوان رئیس دفتر کاخ سفید منصوب کرد و سه روز پس از پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس کنگره، جای سوزی وایلز را گرفت. همانطور که بسیاری از ما که تکامل او را از زمان اولین دولت ترامپ مشاهده کرده‌ایم، این انتصاب برای مکزیک بیشتر از نتایج میان دوره‌ای اهمیت دارد. اگرچه توجه میلر به مهاجرت مورد علاقه رای دهندگان قرار نگرفته است، اما این امر مانع از آن نمی شود که مکزیک را در زمینه امنیت، با تهدیدهای آشکارتر از اقدام نظامی مستقیم ایالات متحده، مجبور کند.

عمر گارسیا هارفوچ، رئیس امنیت مکزیک، از قبل باید برای کاخ سفیدی آماده شود که به تنهایی و احتمالا در مخالفت با کنگره عمل کند. میلر از اینکه مشکل را چگونه می بیند خجالتی نبوده است. در کنفرانس ضدکارتل پنتاگون در میامی در ماه مارس گذشته، او کارتل‌ها را «داعش و القاعده این نیمکره» خواند و گفت که باید با قدرت سخت و نیروی کشنده به جای عدالت جنایی مقابله شود.

این سیاستی را توصیف می‌کند که قبلا وجود داشته است: هشت گروه جنایتکار مکزیکی سازمان‌های تروریستی خارجی را از فوریه 2025 شناسایی کرده‌اند، حملات مرگبار مداوم به قایق‌های مشکوک به مواد مخدر از سپتامبر 2025، و حدود 500 سرباز در پاییز امسال پس از یک تیراندازی ادعایی به مرز تگزاس اعزام شدند. به عنوان معاون رئیس ستاد، میلر به شکل گیری این تصمیمات کمک کرد. به عنوان رئیس ستاد، او کنترل می کند که چه کسی به رئیس جمهور می رسد و چه چیزی روی میز او قرار می گیرد.

مقاماتی که در مورد مکزیک توصیه به صبر کردند، در صورت باقی ماندن، اکنون راه های کمتری برای ورود دارند. کنگره دموکرات و جمهوری خواهان از دست دادن بسیاری از مناصب منتخب در سراسر ایالت های مرزی، این را تغییر نخواهد داد. در هر صورت، میلر کاخ سفید را به سمت ابزارهایی که به تنهایی کنترل می کند سوق خواهد داد: نامگذاری تروریستی، تحریم های وزارت خزانه داری، کیفرخواست، اعزام نیرو و اقدامات مخفیانه. میلر ترامپ را تشویق می‌کند تا از تعرفه‌ها برای گرفتن امتیاز از رئیس‌جمهور کلودیا شینبام استفاده کند، مگر اینکه کنگره او را متوقف کند.

همه اینها دقیقا ابزارهایی هستند که به مکزیک می رسند و ریاست جمهوری او را تضعیف می کنند. برای دو سال، مکزیک فشار بی امان را با نتایج پاسخ داده است. رئیس جمهور شینبام امتیازات غیرقابل تصوری را برای جلوگیری از حمله مستقیم به حاکمیت مکزیک اعطا کرده است. تحت مدیریت او، مکزیک 133 شخصیت کارتل را در سال 2025 و 37 نفر دیگر را در ژانویه به ایالات متحده مسترد یا منتقل کرده است. در ماه فوریه، یک حمله که بر اساس اطلاعات مشترک ایالات متحده ساخته شده بود، نمسیو اوسگوئرا سروانتس، معروف به "ال منچو"، رهبر کارتل نسل جدید جالیسکو را کشت.

تا به حال، رئیس جمهور کلودیا شینبام در کنفرانس های مطبوعاتی صبح خود یک استراتژی دو مسیره از لفاظی های حاکمیتی را اجرا کرده است، اما در عمل همکاری نزدیکی داشته است. با این وجود، این همکاری برای مکزیک وقت خریده است، نه امنیت. ادواردو گوئررو، یکی از تیزبین ترین تحلیلگران امنیتی مکزیک، این پویایی را در تمام سال پیگیری کرده است. در ژانویه، او هر دسته از زندانیان منتقل شده را پیشکشی به عمو سام خواند و پیش‌بینی کرد که کاخ ملی بار دیگر به واشنگتن تسلیم خواهد شد.

او حمله زمینی را بعید ارزیابی کرد، اما گفت که حملات سریع هواپیماهای بدون سرنشین به کارتل یا اهداف سیاسی ممکن است. در ژوئیه، او چرخش واشنگتن را از جنگ با مواد مخدر به جنگ با کارتل ها توصیف کرد: دولت، دادگستری، خزانه داری، FBI و امنیت داخلی اکنون امور مالی، تدارکات و حامیان سیاسی کارتل را به عنوان زیرساخت های تروریستی می دانند. به عبارت دیگر، ساختار قانونی و بوروکراتیک برای اقدام یکجانبه از قبل وجود دارد. این منظره ای است که میلر به ارث برده است، بدون هیچ گونه حفاظی در مورد نحوه استفاده از آن. اهداف نیز در حال تغییر هستند. در ماه آوریل، ایالات متحده

دادستان ها، روبن روشا مویا، فرماندار سینالوآ، یکی از اعضای حزب مورنا شینباوم، به همراه 9 مقام را متهم کردند. مکزیک علیرغم ارتباط احتمالی آنها با جنایات سازمان یافته از استرداد آنها خودداری کرد. در همان ماه، پس از عملیات مشترکی که دولت فدرال می‌گوید هرگز اجازه نداد، دو افسر سیا در یک تصادف در چی‌هواهوا جان خود را از دست دادند. دادستان کل مکزیک از آن زمان یک دادستان سابق شیواهوا را به دلیل اجازه دخالت ایالات متحده در عملیات به خیانت متهم کرد.

گوئررو سؤال درستی می‌پرسد: چرا همکاری با واشنگتن در زمانی که دولت فدرال آن را اداره می‌کند، و خیانت در زمانی که یک ایالت انجام می‌دهد ضروری است؟ من فکر می‌کنم پاسخ این است که مکزیکوسیتی از واشنگتن انتظار دارد تا قدرت خود را دور بزند و سعی دارد درهای جانبی را ببندد. به همین دلیل است که گارسیا هارفوخ باید برای اقدام یکجانبه به جای دور دیگری از اشتراک اطلاعات برنامه ریزی کند. او بهتر از همه می داند که دستگاه امنیتی مکزیک تحت فشار خارجی چگونه رفتار می کند: پدرش اداره امنیت فدرال را در اواخر دهه 1970 رهبری می کرد.

برنامه ریزی به معنای پروتکل هایی برای آنچه مکزیک در صورت فرود حمله ایالات متحده به خاک این کشور انجام می دهد، است. این به معنای خط عمومی در مورد حاکمیت است که قبل از بحران حل شده و از مقامات دولتی که با حسن نیت همکاری می کنند محافظت می کند. این همچنین به این معنی است که به طور واضح به واشنگتن بگوییم که سر بریدن چه نتیجه ای داشته است. استراتژی فیلیپه کالدرون از سال 2006 تا 2012 کارتل ها را متلاشی کرد، خشونت را چند برابر کرد و دامنه جرایم سازمان یافته را گسترش داد. برکناری خواکین "ال چاپو" گوزمان و اسماعیل "ال مایو" زامبادا جنگ وحشیانه ای را بین جناح های کارتل سینالوآ به راه انداخت که امروز نیز ادامه دارد.

هدف قرار دادن رهبران واشنگتن را راضی می کند، اما به بحران ناامنی دامن زده و حاکمیت قانون را تضعیف کرده است. اجبار واشنگتن باعث همکاری مکزیک شده است. هزینه این همکاری بر دوش مهاجران، جوامع مرزی و ضعیف‌ترین نهادها و آسیب‌پذیرترین جمعیت مکزیک است. در زمان میلر، این هزینه افزایش خواهد یافت. گلدیس مک کورمیک صندلی وقفی جی و دبه مسکوویتز در مکزیک-ایالات متحده است. روابط در مدرسه شهروندی و روابط عمومی ماکسول در دانشگاه سیراکوز.

او قبلا به عنوان دستیار ارشد در مرکز مطالعات بین المللی و استراتژیک در واشنگتن خدمت کرده است.