کارشناسان به بی بی سی می گویند که افزایش تعداد نوزادان در مراحل مراقبت، ترس از فرزندخواندگی های غیرضروری را افزایش می دهد

به گفته کارشناسانی که ارقام جدیدی را منتشر کرده اند، تعداد کودکانی که قبل از رسیدن به اولین سالگرد تولدشان درگیر اقدامات مراقبتی هستند، در سراسر انگلیس به طور مداوم در سطح بالایی قرار دارد.

داده‌های دانشگاه‌های لنکستر و آکسفورد نشان می‌دهد که اقدامات مراقبتی از نوزادان طی دو دهه گذشته 64 درصد افزایش یافته است و از هر 118 نوزاد یک نوزاد تحت تأثیر قرار گرفته است. این ارقام - تا سال 2024-25 - در طول کووید به اوج خود رسید، قبل از اینکه اندکی کاهش یابد و به سمت فلات برود.

در حالی که مواردی وجود دارد که ادامه تماس والدین با فرزندانشان ناامن است، کارشناسان به File on 4 Investigates گفته اند که اگر حمایت وجود داشت، ممکن است بسیاری از نوزادان نیازی به مراقبت نداشته باشند.

و از آنجایی که کودکان بسیار خردسالی که تحت مراقبت قرار می‌گیرند بیشتر از کودکان بزرگتر به فرزندخواندگی پذیرفته می‌شوند، نگرانی‌هایی از سوی کارشناسان وجود دارد که ممکن است برخی به‌طور دائمی از خانواده متولد شده خود جدا شده باشند.

بی‌بی‌سی می‌داند که دستورالعمل‌های جدید برای قضات دادگاه خانواده، برای کاهش چشمگیر تعداد جلسات مراقبت کوتاه مدت - ظرف چند ساعت یا چند روز پس از تولد نوزاد - قبل از پایان سال اعلام خواهد شد.

پروفسور کارن برودهرست می‌گوید، تنها تا یک چهارم اقدامات مراقبت از کودکان «روشن» است که شامل آسیب جدی یا سوءاستفاده می‌شود.

طبق آخرین آمارهای دولتی، 72 درصد از کودکانی که به فرزندخواندگی در انگلیس به فرزندخواندگی می‌شوند، قبل از رسیدن به یک سالگی تحت مراقبت قرار گرفتند.

بیشتر فرزندخواندگی ها، بیش از 90 درصد، بدون رضایت کتبی والدین انجام شد - طبق گفته CoramBAAF، که نماینده کسانی است که در فرزندخواندگی و مراقبت کار می کنند.

دادگاه ها در کمتر از نیمی از این موارد خواسته های والدین را رد کردند. بقیه به عنوان "بدون مخالف" طبقه بندی شدند و به بسیاری از والدین توصیه شد که در مورد فرزندخواندگی اعتراض نکنند، زیرا بعید است که موفق شوند.

دولت و سازمان‌های فرزندخواندگی به ما گفته‌اند که فرزندخواندگی باید به‌عنوان آخرین راه‌حل دنبال شود، زیرا در عین اینکه ثبات ایجاد می‌کند، رابطه حقوقی بین کودک و خانواده‌اش را برای همیشه قطع می‌کند.

کارشناسان به File on 4 Investigates می گویند، برخی از نوزادانی که قبل از اولین تولدشان تحت مراقبت قرار می گیرند، اگر خانواده ها حمایت مناسب را دریافت می کردند، ممکن بود در خانه بمانند.

اکنون ساعت 20:00 روز سه شنبه 6 اکتبر در بی بی سی ساوندز یا رادیو بی بی سی 4 گوش دهید

هنگامی که کودک تحت مراقبت قرار می گیرد، والدین متولد شده اغلب مجاز به تماس هستند - اما نه همیشه.

پروفسور کارن برودهرست از دانشگاه لنکستر می‌گوید: تجزیه و تحلیل اقدامات مراقبتی نشان می‌دهد که بین یک پنجم تا یک‌چهارم یک کودک به طور جدی آسیب دیده یا مورد آزار قرار گرفته است.

اما او می‌گوید که اکثر موارد بی‌توجهی خانواده‌هایی با نیازهای پیچیده، از جمله سوء مصرف مواد مخدر و الکل، و مسائل مربوط به مسکن، «منطقه خاکستری» بودند که ممکن بود با حمایت بهبود یابد.

با این حال، موسسه خیریه کودکان Coram - که مانند CoramBAAF بخشی از شبکه گسترده‌تری از سازمان‌های متخصص کودکان است - هشدار می‌دهد که اگر نوزادان تحت مراقبت به فرزندخواندگی نپذیرند، احتمالا تحت مراقبت خواهند ماند. و تحقیقات نشان می‌دهد که بسیاری از کودکانی که در سیستم مراقبت بزرگ شده‌اند، نتایج بسیار ضعیف‌تری را در زندگی نسبت به کودکان خارج از آن تجربه می‌کنند.

مددکاران اجتماعی در قلب فرآیند تصمیم گیری در مورد اینکه آیا کودک باید تحت مراقبت باشد قرار دارند.

یکی از آنها، که ما او را تریسی می نامیم، معضلاتی را که او و همکارانش هر روز با آن روبرو هستند، توصیف می کند و به خانواده ها زمان می دهد تا از بحران عبور کنند، در مقابل خطر عدم مداخله.

او می‌گوید که او و همکارانش ارزیابی‌های گسترده و دقیقی از والدین انجام می‌دهند - از جمله قضاوت در مورد اینکه آیا شواهد کافی در گذشته و حال در مورد خطر آسیب آینده به فرزندانشان وجود دارد یا خیر.

او می‌گوید که در برخی موارد، آنها با خانواده‌هایی که «آغشته به سوءاستفاده و بی‌توجهی» هستند، سر و کار دارند، جایی که هیچ‌کس نمی‌تواند با خیال راحت فرزندی را بزرگ کند.

ریسک نمی توانست بالاتر باشد. موارد شدید و پرمخاطب، مانند موارد بیبی پی در شمال لندن و سارا شریف در ووکینگ، ساری، یادآور این موضوع بوده است.

انجمن بریتانیایی مددکاران اجتماعی به ما گفت که اعضای آنها در پس زمینه افزایش حجم پرونده و کاهش منابع، تمام تلاش خود را انجام می دهند.

طبق گفته CoramBAAF، تنها حدود 10 درصد از فرزندخواندگی‌ها در انگلستان با رضایت کتبی والدین متولد شده انجام می‌شود، این امر باعث شده است که کمپین‌ها و برخی کارشناسان وضعیت را به‌عنوان «فرزندخواندگی اجباری» امروزی توصیف کنند.

ژان با دخترش تای قبل از فرزندخواندگی

برودهرست تصدیق می‌کند که اصطلاح «بارگذاری سیاسی» است و سیستم مراقبتی مدرن بسیار متفاوت از شیوه‌های اجباری است که عمدتا بین سال‌های 1949 و 1976 رخ داد - و دولت اخیرا برای موارد در انگلیس عذرخواهی کرد.

اما او می‌گوید «در واقع این چیزی است که اتفاق می‌افتد زیرا والدین موافق نیستند».

او می‌گوید: «آنها می‌خواهند با یک کودک در تماس باشند. حتی والدینی که احساس می‌کنند نمی‌توانند در آن مرحله از کودک مراقبت کنند، این که تا سن 18 سالگی هیچ تماسی یا ارتباط بسیار کمی با آن کودک داشته باشند، بسیار وحشیانه است.

یکی از مادران تولد، ژان، به ما می گوید که هرگز نمی خواست دخترش، تای را برای فرزندخواندگی رها کند - و آن را "اجباری" توصیف می کند. شورای محلی او می گوید که از یک روند قانونی پیروی کرده است.

ژان به مدت 16 سال از دخترش جدا شد، پس از اینکه تای در 11 هفتگی تحت مراقبت قرار گرفت و سپس در سن دو سالگی به فرزند خواندگی پذیرفت.

اکنون، با یک بزرگسال تای، آنها دوباره متحد شده اند. زمانی که او 18 ساله شد، با مشکل فرزندخواندگی و سوالاتی در مورد هویت خود، تای در شبکه های اجتماعی به دنبال مادرش گشت.

او می‌گوید: «می‌دانستم که در جایی مادر دارم و آن‌ها کسانی نیستند که با آنها بزرگ شده‌ام» - فرزندخواندگی خود را به‌عنوان چیزی توصیف می‌کند که او را «کاملا تنها» بدون «کلی از میراث» رها کرده است.

وقتی ژان باردار شد، مشتاقانه منتظر مادر شدن بود. اما او نگرانی هایی نیز داشت: "تنها چیزی که من به طور قطع می دانستم این بود که معلول هستم، نمی توانستم به درستی از خودم مراقبت کنم، بنابراین مطمئن نبودم که چگونه می توانم از یک نوزاد مراقبت کنم، بنابراین به کمک نیاز داشتم."

او می گوید که مقامات محلی او در آن زمان، شورای نیوهام در شرق لندن، به او گفتند که چنین کمکی در دسترس نیست. تای تحت سرپرستی قرار گرفت، اما ژان می توانست اغلب او را ببیند.

زمانی که ژان سعی کرد تای را حفظ کند، ارزیابی‌ها و مکان‌های مسکونی متعددی انجام شد. اما متخصصان، از جمله پزشکان و مددکاران اجتماعی، در نهایت به دادگاه توصیه کردند که تای به یک خانواده پایدار و دائمی نیاز دارد و ژان نمی‌تواند آن را فراهم کند.

ژان می‌گوید که او در طول سال‌ها دادگاه مبارزه کرد و «همه چیزم را داد». او حتی پرسید که آیا می تواند حق ملاقات داشته باشد، به روشی مشابه والدینی که در طلاق هستند. او می گوید: «به من گفته شد که این یک انتظار غیر واقعی است.

ژان و تای که اکنون بالغ شده است، اکنون دوباره در تماس هستند

شورای نیوهام به بی‌بی‌سی گفت که ژان "حمایت گسترده" از جمله کمک 24 ساعته در یک واحد مسکونی مادر و نوزاد دریافت کرده است.

در این بیانیه آمده است که ژان از طریق "ارتباطات دو طرفه با صندوق پستی" - زمانی که والدین متولد شده و والدین فرزندخوانده نامه یا ایمیل برای یکدیگر ارسال می کنند - پیشنهاد شده است - که "روشی استاندارد برای والدین متولد شده برای حفظ ارتباط با فرزندانی است که به فرزندی پذیرفته شده اند".

سارا جوهال - که ریاست Adoption England را بر عهده دارد، که با آژانس‌های فرزندخواندگی کار می‌کند - می‌گوید که می‌داند چرا برخی از والدین ممکن است از اصطلاح "فرزندخواندگی اجباری" استفاده کنند. اما تصمیمات امروز "پاسخی به حمایت از کودکان" است، و دادگاه خانواده همه گزینه ها را برای هر کودک در نظر گرفته است.

اگرچه والدینی که متولد می‌شوند تمام مسئولیت‌های قانونی را در قبال فرزندانشان پس از فرزندخواندگی از دست می‌دهند، جوهال می‌گوید فرصتی برای رد و بدل شدن ایمیل‌ها و عکس‌ها وجود دارد.

از زمان پذیرش تای، حمایت از خانواده های تولد در سراسر انگلستان کاهش یافته است.

بر اساس گزارشی که توسط اتحاد تامین مالی خدمات کودکان تهیه شده است، هزینه خدمات مداخله زودهنگام طی یک دهه 44 درصد کاهش یافته است. هزینه های مراقبت از کودکان در مدت مشابه 50 درصد افزایش یافته است.

تریسی، مددکار اجتماعی، می‌گوید با بودجه کمتری برای مقامات محلی، کمک به والدینی که با مشکل مواجه هستند، دشوار بوده است.

او می‌گوید که اگر خانواده‌ای در ابتدای مراحل مراقبت از حمایت بهتری برخوردار می‌شد، "شاید نیازی به برداشتن کودک نبود... شاید کودک نیازی به فرزندخواندگی نداشت."

کارن برودهرست از دانشگاه لنکستر می‌گوید کاهش حمایت به این معنی است که موارد بیشتری از «منطقه خاکستری» اتفاق می‌افتد.

برودهرست توضیح می‌دهد: «در مواجهه با کاهش خدمات پیشگیرانه و لیست‌های انتظار عظیم، آنچه اتفاق می‌افتد موارد خاکستری است، آن موارد مرزی، تعداد بیشتری از آن کودکان تحت مراقبت قرار می‌گیرند.

بی‌بی‌سی می‌داند که دستورالعمل‌های جدید دادگاه خانواده به قضات اجازه می‌دهد تا پرونده‌هایی را که در مدت کوتاهی طرح می‌شوند و معیارهای «فوری» را برآورده نمی‌کنند، رد کنند.

این نگرانی همچنین افزایش یافته است که تعداد فزاینده ای از تصمیمات مراقبتی خیلی سریع گرفته می شود.

بیش از نیمی از جلسات مراقبت فوری در انگلستان در سال‌های 2024-25 برای نوزادان بود، جایی که مادران مجبور بودند ظرف چند روز پس از زایمان یا حتی به طور بالقوه در همان روز در دادگاه شرکت کنند.

بی‌بی‌سی می‌داند که دستورالعمل جدید برای قضات به دادگاه‌های خانواده این امکان را می‌دهد که «در امتناع از رسیدگی به پرونده‌هایی که معیارهای فوریت را ندارند، سختگیرانه عمل کنند».

اما برودهرست، که در گروه کاری برای راهنمایی جدید حضور داشت، می‌گوید که قضات تنها یک «دنده در زنجیره» یک سیستم گسترده‌تر حمایت و مداخله برای خانواده‌های در بحران هستند.

"اگر پرونده ای در بعدازظهر جمعه مطرح شود، آنها [قضات] چه خواهند کرد؟ چه منابعی برای نه گفتن در اختیار دارند؟" او می گوید. بنابراین من فکر می کنم آنها در موقعیتی واقعا غیر قابل رشک هستند.»

ادل مارتین یک ماما در استحکام خانواده ها در سالفورد است که با والدینی کار می کند که قبلا فرزندانی تحت مراقبت داشته اند.

سخنگوی وزارت آموزش به ما گفت که دولت 2.4 میلیارد پوند برای تغییر مراقبت های اجتماعی کودکان - از جمله حمایت زودتر و بهتر از کودکان و خانواده هایشان، برای کمک به آنها در کنار هم ماندن هر کجا که ممکن است، سرمایه گذاری می کند.

تحقیقات رصدخانه عدالت خانوادگی Nuffield (NFJO) به طور مداوم نشان می دهد که ارائه حمایت اولیه و فشرده از مادران متولد شده - به ویژه آنهایی که با اقدامات مراقبتی مکرر روبرو هستند - برای کاهش ایمن تعداد کودکانی که وارد سیستم مراقبت می شوند بسیار مهم است.

در سالفورد، کار یک پروژه نشان می‌دهد که با حمایت مناسب، بسیاری از کودکان در موارد "منطقه خاکستری" می‌توانند از مراقبت دور بمانند.

«تقویت خانواده» با والدینی کار می کند که اکثر آنها قبلا یک فرزند را برداشته اند و در سال های اولیه کودک حمایت تخصصی و فشرده ارائه می دهد. کارکنان به ما گفتند که حدود سه چهارم خانواده های ارجاع شده توانسته اند با هم بمانند.

جود هانام، یکی از اعضای تیم، می‌گوید برخی از والدین «تجارب بسیار وحشتناکی در زندگی‌شان داشتند»، اما «این می‌تواند آنها را به والدین بهتری تبدیل کند، زیرا نمی‌خواهند آن‌طور که بودند تربیت کنند».

هنوز هم مواردی وجود دارد که کودکان هنوز باید از والدین خود جدا شوند. مامای فداکار پروژه، آدل مارتین - که با مادران باردار اعتماد کرده است - کسی است که باید وارد عمل شود.

او با احساس می‌گوید: "به نظرم احتمالا مهم‌ترین بخش شغل من است. و مادری که در بحران کامل است می‌گوید، "آره، می‌توانی کودکم را از آغوشم بگیری". این واقعا چیزی است."