کارشناسان در COP31: پیروزی دموکرات های ایالات متحده ممکن است تأثیر محدودی بر تأمین مالی آب و هوا برای کشورهای جنوب شرقی آسیا داشته باشد.

تامین مالی آب و هوا، یا وجوهی که کشورهای توسعه یافته مانند ایالات متحده موظف به کمک به کشورهای در حال توسعه هستند، موضوع اصلی بحث در اجلاس آب و هوا است.

آنتالیا، ترکیه - پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در 3 نوامبر ممکن است به مذاکرات جاری در کنفرانس آب‌وهوای سازمان ملل متحد COP31 مثبت تزریق کند، اما ناظران می‌گویند که بعید است این امر بلافاصله به سرمایه‌گذاری سبز بیشتر در جنوب شرق آسیا تبدیل شود.

کارشناسان به The Straits Times گفتند که منطقه در حال توسعه احتمالا باید به دولت های منطقه، بانک های توسعه چندجانبه و سرمایه خصوصی برای تامین مالی انتقال انرژی خود ادامه دهد.

COP31 در تاریخ 9 نوامبر در شهر آنتالیا ترکیه آغاز شد و انتظار می رود در 20 نوامبر به پایان برسد.

چنین بودجه هایی برای کمک به کشورهای فقیرتر در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و محافظت از مردم خود در برابر تأثیرات آب و هوایی است.

انتظار می رود کشورهای در حال توسعه از کشورهای ثروتمندتر بخواهند که شفافیت بیشتری در مورد زمان و به چه شکلی ارائه کنند - مانند اینکه آیا به عنوان کمک های بلاعوض یا وام پرداخت می شود، که می تواند بدهی را تثبیت کند.

اما دولت ترامپ بودجه پروژه های آب و هوایی خارج از کشور از جمله پروژه های جنوب شرق آسیا را برداشته است. این شامل قراردادهای مشارکت انتقال انرژی با اندونزی و ویتنام برای کمک به آنها برای دور شدن از زغال سنگ است.

تان سو جی شنگ، مدیر مؤسسه محیط زیست و پایداری در مدرسه سیاست عمومی لی کوان یو، خاطرنشان کرد که بزرگ‌ترین مانعی که در برابر سرمایه‌گذاری‌های سبز در منطقه وجود دارد، قابلیت بانکداری است.

این به مشکل در جذب منابع مالی تجاری به دلیل هزینه های اولیه بالا، جریان های درآمد نامشخص و ریسک های نظارتی اشاره دارد.

او گفت: «یارانه‌های عمومی، تأمین مالی امتیازی و تضمین‌ها برای اجرای بسیاری از پروژه‌های سبز مهم هستند.

وی افزود که منطقه باید به پول های دیگر از جمله بانک های توسعه چندجانبه و بخش خصوصی تکیه کند.

تان سو خاطرنشان کرد، اما محیط سیاسی در ایالات متحده طی دو سال گذشته، عدم اطمینان قابل توجهی در مورد سرمایه گذاری های مرتبط با آب و هوا و بشردوستی ایجاد کرده است.

تان سو گفت: «موج آبی» که کنگره را فرا گرفت، می‌تواند سرمایه‌گذاران را تشویق کند تا برای رژیم متفاوتی از سیاست‌های اقلیمی پس از انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 آماده شوند.

اما این احتمال نیز وجود دارد که عدم قطعیت سیاست باعث شود سرمایه گذاران نسبت به تعهدات بلندمدت محتاط باقی بمانند. زیرساخت های اقلیمی اغلب نیازمند سرمایه گذاری های چندین دهه است.

تان سو گفت که برای ادامه جریان سرمایه گذاری های ایالات متحده در منطقه، برای سایر اقتصادهای بزرگ مهم است که تعهد خود را به کربن زدایی نشان دهند.

او گفت: «تا زمانی که بقیه جهان به سمت کربن زدایی ادامه دهند، شرکت‌های آمریکایی با انگیزه‌های قوی برای پیروی از این روش، به‌ویژه در عملیات‌های خارج از کشور خود، مواجه خواهند شد.»

او گفت که صرف نظر از جهت گیری سیاست های آب و هوایی ایالات متحده، این شرکت ها باید به الزامات نظارتی، انتظارات بازار و فشارهای زنجیره تامین در کشورهایی که در آن فعالیت می کنند، پاسخ دهند.

از این نظر، تلاش‌های جهانی کربن‌زدایی می‌تواند بر رفتار شرکت‌های ایالات متحده تأثیر بگذارد، حتی بدون رهبری قوی واشنگتن».

کلی سیمز گالاگر، رئیس و استاد سیاست انرژی و محیط زیست در مدرسه فلچر در دانشگاه تافتس، گفت که با کنترل کنگره توسط دموکرات ها، آنها قادر خواهند بود بودجه ای را برای سرمایه گذاری ایالات متحده در نوآوری فناوری انرژی پاک اختصاص دهند تا ایالات متحده را برای رقابت با چین بهتر قرار دهد.

او افزود، با این حال، سرمایه‌گذاری‌های آمریکا در منطقه همچنان بیشتر توسط سیاست‌ها و مشوق‌ها در آسیا هدایت می‌شود.

گالاگر گفت: شکست خیره‌کننده حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا پیامی غیرقابل انکار می‌دهد که اکثریت آمریکایی‌ها از اقدامات و سیاست‌های پرزیدنت ترامپ حمایت نمی‌کنند.

خورخه گاستلومندی، مدیر ارشد مرکز انعطاف‌پذیری آب و هوای شورای آتلانتیک، یک اندیشکده مستقر در ایالات متحده، گفت: پیروزی دموکرات‌ها در میان‌دوره ایالات متحده، در میان‌مدت، نشانه‌ای از رهبری آب و هوا از سوی ایالات متحده است.

کلارنس ادواردز، مدیر اجرایی اندیشکده سیاست اقلیم E3G در دفتر واشنگتن گفت: نتایج انتخابات سیاست انرژی و آب و هوای آمریکا را در سال های آینده شکل خواهد داد.

برای مثال، او خاطرنشان کرد که یک لایحه دو حزبی برای ساده‌سازی مجوزها و توسعه زیرساخت‌های انرژی می‌تواند پیامدهای کوتاه‌مدتی به همان اندازه برای سرمایه‌گذاران و حامیان انرژی و اقلیم داشته باشد.

از زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده در ژانویه 2025 به کاخ سفید بازگشت، چندین آژانس آب و هوا را برچیده و مقررات را برای گازهای گلخانه ای بزرگ در ایالات متحده تضعیف کرده است.

جنگی که او با اسرائیل علیه ایران به راه انداخت همچنین باعث یک بحران انرژی شد که قیمت انرژی را در سراسر جهان افزایش داد - و حتی کشورهایی که زمانی محکم در اردوگاه جمهوری خواهان مستقر بودند به رنگ آبی درآمدند.

ایالات متحده در ژانویه از توافق پاریس - پیمان آب و هوای جهان - خارج شد. همچنین هیچ هیئت رسمی ایالات متحده در COP31 وجود ندارد که تمرکز زیادی بر برق رسانی دارد.

اما گاستلومندی خاطرنشان کرد که مشارکت شرکتی قوی - اعم از مالی، کشاورزی، دارویی و انرژی - در این کنفرانس وجود دارد.

او افزود که این نشان دهنده حس قوی فرصت های تجاری و سرمایه گذاری در فضای آب و هوایی است.

تان سو در پاسخ به این سوال که چه شاخص هایی نشان دهنده تغییر واقعی در رویکرد ایالات متحده برای مقابله با تغییرات آب و هوایی است، گفت که او مراقب تلاش ها برای بازسازی آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده است که به شدت بازسازی شده بود.

شاخص دیگر حمایت قوی تر ایالات متحده برای تامین مالی آب و هوا از طریق بانک های توسعه چندجانبه است.

چین هوی شان روزنامه نگاری است که در نشریه «استریتز تایمز» محیط زیست را پوشش می دهد.