کارشناسان فکر می کنند موج آبی دموکراتیک چه معنایی برای اقدام اقلیمی خواهد داشت

ساختمان کنگره ایالات متحده در 4 نوامبر 2026 در واشنگتن دی سی - کوین کارتر - گتی ایماژ مشاهده شد.

پس از دو سال قانون ضد آب و هوا از واشنگتن، موج جزر و مد آبی روز سه شنبه - که به دموکرات ها کنترل سنا و مجلس نمایندگان را می دهد - می تواند فرصتی برای تغییر مسیر ایجاد کند.

پرزیدنت ترامپ پس از انتخاب مجدد خود در سال 2024 از توافقنامه پاریس خارج شد، یافته های مهم خطر را پس گرفت و زمین های عمومی را برای حفاری نفت و گاز اجاره کرد - در حالی که دموکرات ها قادر به انجام کار زیادی در این زمینه نیستند.

دو سال آینده احتمالا سیاست تهاجمی اقلیمی را به همراه نخواهد داشت، با این وجود، انتظار می‌رود که در نتیجه میان‌دوره‌ها تغییری ایجاد شود. کن گیلینگهام، استاد اقتصاد محیط زیست و انرژی در دانشکده محیط زیست ییل می گوید: "آیا ما شاهد اقدامات جاه طلبانه اقلیمی خواهیم بود؟ پاسخ منفی است." ما هنوز یک قوه مجریه با حق وتو داریم که توسط پرزیدنت ترامپ کنترل می شود و بنابراین هر کاری انجام شود باید از وتو عبور کند.»

جفری هندرسون، استادیار سیاست زیست محیطی و برنامه‌ریزی در دانشگاه میشیگان، می‌گوید در حالی که دموکرات‌ها ممکن است نتوانند بسیاری از عقب‌نشینی‌ها را معکوس کنند، اکنون میان دوره‌ها «دست قوی‌تری برای بازی کردن» به آنها می‌دهد.

یکی از اولویت ها ممکن است بازگرداندن میلیاردها دلار بودجه آب و هوایی باشد که رئیس جمهور ترامپ از آن خودداری کرده است. چلی پینگری، یک دموکرات که مجددا در مین انتخاب شد، در کمیته تخصیص بودجه مجلس نمایندگان خدمت می کند و گفته است که قصد دارد دولت را مجبور به خرج کردن پول آب و هوا کند.

دموکرات‌ها همچنین این قدرت را دارند که روی افزایش لایحه اصلاح مجوزها تمرکز کنند، که هدف آن بازنگری فرآیند مجوز برای سرعت بخشیدن به پروژه‌های انرژی است. به نظر می‌رسید که این لایحه حتی قبل از انتخابات تصویب شود، اما مملو از امتیازات بود. هندرسون می‌گوید: «قبل از انتخابات، این لایحه شامل تعدادی مقررات برای تضعیف قوانین زیست‌محیطی اصلی مانند قانون سیاست ملی محیط‌زیست بود. «آنچه دموکرات‌ها اکنون می‌توانند انجام دهند، اساسا درخواست یک توافق بهتر است.»

افزایش حمایت از تولید باتری داخلی نیز محتمل است - که می تواند بخش مهمی در تحقق اهداف انرژی پاک باشد. گیلینگهام می‌گوید: «اشتیاق برای تقویت داخلی برخی از زنجیره‌های تامینی که به وسایل نقلیه الکتریکی می‌رود وجود دارد، و من فکر می‌کنم که این امر کاملا دو حزبی است.

گیلینگهام همچنین اشاره می‌کند که می‌توانیم ببینیم دموکرات‌ها «همه موارد فوق» را در سیاست‌های اقلیمی دنبال می‌کنند، که اغلب شامل امتیازات نفت و گاز همراه با رشد انرژی پاک می‌شود.

او خاطرنشان می‌کند: «در میان مجموعه‌ای از اعضای گروه دموکرات، اشتهایی برای اقدام جاه‌طلبانه آب‌وهوایی وجود نخواهد داشت، حتی اگر آنها ممکن است نسبت به اقدامات اقلیمی همدل باشند، از پشتوانه سیاسی برای انجام این کار از جایی که نشسته‌اند، ندارند». اما آنها از پشتوانه سیاسی برای انجام تمام سیاست های انرژی فوق برخوردارند.

دموکرات‌ها همچنین در میشیگان، ویسکانسین، مینه‌سوتا، پنسیلوانیا و نوادا به موفقیت‌هایی دست یافتند - کنترل مجلس نمایندگان، سنا و فرمانداری. به عنوان مثال، در پنسیلوانیا، این راه را برای تصویب قوانینی برای تنظیم مراکز داده، اجازه انرژی خورشیدی جامعه و الزام شرکت‌های برق برای ذخیره برق اضافی باز می‌کند.

این انتخابات - که در آن مقرون به صرفه بودن انرژی در مرکز توجه قرار گرفت - همچنین ثابت کرد که تغییرات آب و هوایی موضوع تابویی نیست که بسیاری آن را اعلام کرده‌اند.

بتانی پتن، مدیر اجرایی مرکز سیاست اقلیم MIT، در ایمیلی گفت: «نتایج فرصت‌های جدیدی ایجاد می‌کند و فضای تنفسی برای بازگرداندن آب و هوا به بحث انرژی می‌دهد، به‌ویژه اگر این بحث‌ها بتواند هم منافع اقتصادی و هم کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، به ویژه در مورد قیمت برق، زیرساخت‌های شبکه و سرمایه‌گذاری در انرژی پاک را به همراه داشته باشد».

کتی کاستور، نماینده دموکرات فلوریدا، و مارسی کپتور، دموکرات اوهایو، هر دو نامزدهایی هستند که تسلیم "سکون آب و هوا" نشدند که بسیاری از دموکرات های دیگر قربانی آن شدند. هندرسون می‌گوید: «پیروزی آن‌ها نشان می‌دهد که مدافع سرسخت اقدامات اقلیمی با برنده شدن در مسابقات سخت، حتی در ایالت‌های قرمز همخوانی دارد». در ادامه، فکر می‌کنم نامزدها باید قدرت بیشتری برای صحبت در مورد این موضوع داشته باشند.»