کارشناس امنیتی هشدار داد که کارخانه جدید سیمان کرانه باختری خطر امنیتی بزرگی را به همراه دارد

یک کارشناس امنیتی روز سه شنبه به روزنامه جروزالم پست هشدار داد که افتتاح اولین کارخانه سیمان فلسطینی در منطقه A می تواند راه را برای رشد صنعتی بزرگ هموار کند، اما ممکن است پیامدهای امنیتی برای اسرائیل نیز داشته باشد. محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین روز دوشنبه این تاسیسات را در اریحا افتتاح کرد.

این کارخانه از طریق مشارکت بین صندوق سرمایه گذاری فلسطین و گروه عیسی خوری برای معادن و صنایع ساختمانی تأسیس شد. پروتکل اقتصادی پاریس (PEP) در سال 1994 سهمیه های سختی را برای واردات سیمان از کشورهای عربی همسایه از جمله اردن و مصر در نظر گرفته است و سقف آنها را 400000 تن متریک می کند. این امر خریداران فلسطینی را تا حد زیادی به شرکت های خصوصی اسرائیلی برای تامین سیمان خود متکی کرده است.

بر اساس توافقنامه PEP، سیمان به عنوان کالای فهرست A1 طبقه بندی شد و واردات آن تحت محدودیت های خاصی قرار گرفت. شرکت صنعت سیمان جریکو (JCIC)، سرمایه گذاری مشترک بین شرکت Sanad فلسطین و شرکت Unifive اردن، به خود می بالید که ظرفیت تولید 1.3 میلیون تن را در سال دارد و به عنوان فرصتی برای به کارگیری 10 کارگر، پروژه را ایجاد می کند. مشاغل، کاهش وابستگی به واردات و تقویت صنعت ساخت و ساز فلسطین، سرهنگ دوم.

موریس هیرش، مدیر ابتکار پاسخگویی و اصلاحات تشکیلات خودگردان فلسطین در مرکز امور عمومی اورشلیم و تحلیلگر حقوقی ارشد در Human Rights Voices، هشدار داد که تولید کنترل نشده و نظارت نشده سیمان می‌تواند خطر امنیتی قابل توجهی برای اسرائیل ایجاد کند. ساخت زیرساخت های زیرزمینی مشابه شبکه تونل گسترده ای که حماس در غزه ساخته است.

این شبکه در طول جنگ‌های اخیر چالش‌های مهمی را برای ارتش اسرائیل ایجاد کرد و امکان جابجایی و مخفی کردن گروگان‌ها، تروریست‌ها و سلاح‌ها را فراهم کرد. مکان یابی چنین تونل هایی نیز می تواند دشوار باشد، به ویژه زمانی که به اطلاعات هوایی برای شناسایی زیرساخت های زیرزمینی تکیه می شود. پروفسور

آری رایش، استاد دانشکده حقوق دانشگاه بارایلان و معاون رئیس دانشگاه، به پست گفت که بر اساس معاهده اسلو 2، صلاحیت مدنی بر این منطقه در اختیار تشکیلات خودگردان است. وی خاطرنشان کرد، با این حال، اگر مقصد سیمان غزه باشد، جایی که به عنوان یک ماده با کاربرد دوگانه طبقه بندی می شود و فقط مقادیر محدودی مجاز است، یا اگر شواهدی وجود داشته باشد که بتوان از آن برای ترور استفاده کرد، وضعیت متفاوت خواهد بود. «اگر اسرائیل لاغر شود

و شواهدی دارد که حتا در یهودیه و سامره از سیمان برای مقاصد نظامی توسط تروریست ها استفاده می شود یا قرار است مورد استفاده قرار گیرد و هدف آن آسیب رساندن به اسرائیل است، داستان متفاوت است. از آنجایی که ضمیمه اول اسلو دوم، ماده دوم هر دو طرف را ملزم به همکاری در تبادل اطلاعات و هماهنگی فعالیت های خود علیه تروریسم و ​​خشونت می کند.» رایش گفت: «همچنین از هر طرف می خواهد که به اقدامات واقعی یا پیش بینی شده فورا و مؤثر واکنش نشان دهد و اقدامات پیشگیرانه را انجام دهد.

برای مثال، اگر اسرائیل مدارک معتبری داشت که محموله‌های سیمان جریکو را به یک تونل حمله مرتبط می‌کند، می‌توانست این وظیفه را برای تحقیق فلسطینی، شناسایی خریداران و استفاده‌کنندگان نهایی و اقدام برای جلوگیری از انحراف بیشتر، استناد کند. این بند به اسرائیل مبنایی برای درخواست همکاری موثر می دهد. در غیاب چنین مواردی، اسرائیل احتمالا اقدامات یکجانبه‌ای برای جلوگیری از خطر امنیتی اتخاذ خواهد کرد.

یک نهاد دوجانبه که تحت ماده 3 PEP برای اداره روابط اقتصادی بین اسرائیل و تشکیلات خودگردان تأسیس شده است، به پست تأیید کرد که هیچ هماهنگی وجود نداشته است. تشکیلات خودگردان به تعهدات قبلی خود در قبال اسرائیل عمل نمی کند. ما پوشش اطلاعاتی محدودی داریم و تقریبا هیچ صلاحیت نظارتی نداریم.

فلسطینی ها اساسا می توانند هر کاری که می خواهند انجام دهند. اینکه آیا این به منزله نقض توافقنامه اسلو است یا نه، سوالی کاملا متفاوت است، زیرا فلسطینی ها خود را ملزم به این توافقات نمی دانند. آنها اهمیتی نمی دهند، و اسرائیل هیچ کاری در مورد آن انجام نخواهد داد.» «من معتقدم که تشکیلات خودگردان یک تهدید دائمی برای اسرائیل است. من فکر نمی‌کنم که به هیچ وجه مقاصد صلح‌آمیز داشته باشد، و من احتمال تغییر مثبت را در آنجا بسیار کم می‌بینم.

بنابراین، هر چیزی که بتواند قابلیت‌های آن را بهبود بخشد، مایه نگرانی است.» وی افزود که نگرانی‌هایی نیز وجود دارد که با توجه به فساد در تشکیلات خودگردان، چه کسی از چنین صنعتی منتفع می‌شود. «کارخانه سیمان یکی از این صنایع است که در رده کاربرد دوگانه قرار می‌گیرد: صنعتی به ظاهر بی‌گناه که می‌تواند بسیار سودآور باشد، اما می‌تواند برای اهداف بسیار دور هم استفاده شود.

این فرضیه همیشه باید در مورد تشکیلات خودگردان باشد.» او ادامه داد. هیرش همچنین در مورد اینکه آیا برنامه هایی برای صادرات سیمان وجود دارد یا خیر، با توجه به اینکه اکثریت عمده صادرات کرانه باختری به اسرائیل است ابراز نگرانی کرد، با این استدلال که خریدهای اسرائیل تشکیلات خودگردان را از ادامه فشار جامعه بین المللی برای تحریم اسرائیل منصرف نمی کند.