کارشناس دانشگاه پکن میگوید: ایالات متحده باید «اطمینان بیشتری» داشته باشد و کمتر نگران از دست دادن زمین به چین باشد.
با گرم شدن روابط ایالات متحده و چین، یو تیجون از دانشگاه پکن استدلال می کند که ترس واشنگتن از از دست دادن رقابت فناوری نابجا است.
یک استراتژیست برجسته چینی روز سه شنبه گفت که رقابت ایالات متحده و چین "تقریبا همه چیز را بیش از حد امنیتی" کرده است و افزود که لحظه کنونی بازتاب دوره منتهی به جنگ جهانی دوم است.
یو تیجون، رئیس مؤسسه مطالعات بینالمللی و استراتژیک دانشگاه پکن، در مجمع آسیایی نیو ویژن در سنگاپور در 29 سپتامبر گفت: «در نوآوریهای فناوری، ایالات متحده فرصتهای زیادی دارد و باید در رقابت [با چین] مطمئنتر باشد».
روابط دیپلماتیک بین ایالات متحده و چین پس از سفر هفته گذشته شی رئیس جمهور چین به واشنگتن، جایی که رهبران دو کشور آتش بس تجاری دوجانبه خود را به مدت دو ماه تمدید کردند، اندکی گرم شد.
گرم شدن خفیف یک تغییر خوشایند از یک رابطه معمولا پرتنش بین دو اقتصاد بزرگ جهان است. روابط بین پکن و واشنگتن در دهه گذشته به طور پیوسته بدتر شده است، با لفاظی های تند فزاینده و نگرانی های فزاینده مبنی بر اینکه یکی در تلاش برای سرکوب دیگری است.
یو گفت: «امروزه، تقریبا همه چیز بیش از حد امنیتی شده است: احساس می شود دهه 1930، با افزایش ناسیونالیسم و پوپولیسم بین قدرت های مختلف.
او استدلال کرد که واشنگتن دلیل کمی برای مضطرب بودن به لطف بازارهای عمیق سرمایه ایالات متحده دارد.
بر اساس گزارش گروه مشاوره بوستون، شرکتهای برتر فناوری ایالات متحده بیش از 400 میلیارد دلار در هزینههای سرمایهای در سال 2025 صرف کردند، در حالی که این رقم برای شرکتهای فناوری چینی تنها 63 میلیارد دلار است. ارزش گذاری های Anthropic و OpenAI نیز به طور قابل توجهی از DeepSeek، Moonshot AI و دیگران پیشی گرفته است.
یو دیدگاه شی برای جهانی چندقطبی برابر و منظم را تکرار کرد. چین میخواهد یک نیروی تثبیتکننده باشد، مخصوصا که آمریکا و روسیه - دو کشور بزرگ جهان - در درگیریهای منطقهای درگیر هستند.
جوزف لیو، رئیس مدرسه سیاست عمومی لی کوان یو (LKYSPP) و همکار یو، خاطرنشان کرد که هر دو قدرت باید فرصتهایی برای همکاری پیدا کنند. او با اشاره به حکمرانی هوش مصنوعی و بیوتکنولوژی به عنوان نقاط بالقوه همکاری، گفت: «زمینههایی در فناوری وجود دارد که ایالات متحده و چین میتوانند برای بهبود بشریت با یکدیگر همکاری کنند.» "مشکل اساسا سیاست است."
"هدف متحرک"
کشورهای کوچکتر، مانند کشورهای جنوب شرقی آسیا، به طور فزاینده ای مجبور به انتخاب بین ایالات متحده و چین هستند. به گفته لیو، کلید این است که استقلال استراتژیک را دنبال کنیم.
او گفت: «کشورها باید فضای لازم را داشته باشند تا منافع خود را به روشی که صلاح میدانند دنبال کنند». "این به معنای مستقل بودن از بقیه جهان نیست... بلکه مدیریت وابستگی آنها به قدرت های خارجی است تا این وابستگی ها به آسیب پذیری تبدیل نشوند."
اقتصاد جنوب شرقی آسیا نیز به طور پیوسته در حال رشد است. در 23 سپتامبر، بانک توسعه آسیایی (ADB) پیشبینی رشد خود را برای منطقه به 4.7 درصد در سال 2026 و 4.9 درصد در سال 2027 افزایش داد.
لیو توضیح داد که ادغام ASEAN هنوز یک "هدف متحرک" است. "ما هرگز [به نظر می رسد] نمی توانیم نقطه پایانی پیدا کنیم." (سنگاپور که قرار است در سال 2027 ریاست این اتحادیه را بر عهده بگیرد، متعهد شده است که مرکزیت و اتحاد جنوب شرق آسیا را تقویت کند.)
یاسوتو واتانابه، مدیر دفتر تحقیقات اقتصاد کلان آسهآن+3 (AMRO) گفت که آسیای جنوب شرقی میتواند از ائتلافهای منطقهای گستردهتر مانند چارچوب ASEAN+3 استفاده کند که کشورهای عضو را با چین، ژاپن و کره جنوبی مرتبط میکند.
واتانابه نتیجه گرفت: «منطقه ASEAN+3 از یک مدل رشد مبتنی بر باز بودن و یکپارچگی استفاده کرده است. "این یک مدل رشد قوی است که با یک شوک تهدید نمی شود."
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
The U.S. should be ‘more confident’ and less worried about losing ground to China, says Peking University expert
As U.S.-China relations thaw, Peking University’s Yu Tiejun argues that Washington's fears of losing the tech race are misplaced.