کارشناس می گوید اعدام دوباره کریستا پایک می تواند خطری مضاعف باشد

یک کارشناس حقوقی استدلال کرده است که اعدام کریستا پایک پس از زنده ماندن از دو دوز داروی تزریقی کشنده در طی یک بار اقدام به اعدام می‌تواند حفاظت قانون اساسی در برابر خطر مضاعف را نقض کند و سؤالات جدیدی در مورد اینکه آیا تنسی می‌تواند دوباره محکوم به اعدام را بکشد، ایجاد می‌کند.

دبورا دنو، جرم شناس و استاد دانشکده حقوق دانشگاه فوردهام که در زمینه مجازات اعدام تخصص دارد، به نیوزویک گفت که پرونده پایک اساسا با موارد قبلی که در آن زندانیان از اقدام به اعدام جان سالم به در برده بودند، متفاوت است. او استدلال کرد که مقامات تنسی هر مرحله از روشی را که قصد انجام آن را داشتند در 30 سپتامبر انجام دادند، زمانی که به پایک دو دوز پنتوباربیتال داده شد اما زنده ماند.

دنو با تشریح بحث خطرناکی که وکلای پایک می‌توانستند دنبال کنند، گفت: «ایالت یک لقمه سیب دارد. آنها نمی توانند برگردند و بگویند، "خب، ما این کار را درست انجام ندادیم."

قرار بود پایک 50 ساله به دلیل قتل 19 ساله کالین اسلمر در سال 1995 در موسسه امنیتی حداکثری ریوربند تنسی اعدام شود. تلاش برای اعدام چندین ساعت به طول انجامید تا اینکه مقامات این عمل را متوقف کردند و پایک را به بیمارستان منتقل کردند.

زنده ماندن او سؤالاتی را در مورد اینکه چه اتفاقی می افتد زمانی که یک ایالت تلاش می کند حکم اعدام را اجرا کند اما زندانی زنده می ماند، ایجاد کرده است. اگرچه دادگاه عالی قبلا پس از شکست اولیه اجازه اجرای دومین اعدام را داده بود، دنو گفت که شرایط پرونده پایک می‌تواند زمینه‌ای برای استدلال حقوقی متفاوتی فراهم کند.

بند خطر مضاعف اصلاحیه پنجم از تعقیب یا مجازات دو بار برای یک جرم محافظت می کند. اینکه آیا این اقدام تنسی را از تلاش مجدد برای اعدام پایک باز می دارد، توسط دادگاه تصمیم گیری نشده است.

دنو گفت وکلای پایک می‌توانند استدلال کنند که ایالت قبلا مجازات را اجرا کرده است، زیرا مقامات مراحل اعدام مورد نظر را تکمیل کردند، از جمله دو بار تجویز دارو.

دنو گفت: «از نظر خطر مضاعف، آنها قبلا مجازات را به طور کامل اجرا کرده اند. هر مرحله از آن مجازات را انجام دادند.»

این استدلال با سؤالات حقوقی مهمی روبرو خواهد شد. حکم اعدام معمولا به عنوان حکم اعدام شناخته می شود، نه صرفا به اعدام. این واقعیت که مقامات این داروها را تجویز کرده اند به طور خودکار نشان نمی دهد که مجازات از نظر قانونی کامل شده است.

با این وجود، دنو معتقد است که تمایز بین پرونده پایک و اعدام های ناموفق قبلی مهم است.

او گفت: "آنها دسترسی IV پیدا کردند. آنها داروها را تزریق کردند. آنها این کار را دو بار انجام دادند." آنها در واقع دو بار مراحل اعدام را طی کردند.»

دنو تاکید کرد که نمی تواند پیش بینی کند که دادگاه چگونه پرونده را حل و فصل می کند. بحث خطر مضاعف یک چالش قانونی بالقوه است، نه مانعی برای اجرای دیگری.

مهم ترین سابقه دادگاه عالی لوئیزیانا سابق است. فرانسیس علیه رسوبر، در سال 1947 تصمیم گرفت.

ویلی فرانسیس، یک نوجوان سیاه‌پوست 17 ساله که به جرم قتل در لوئیزیانا محکوم شده بود، پس از خراب شدن دستگاه، از تلاش برای اعدام او روی صندلی برقی جان سالم به در برد. ایالت دوباره به دنبال اعدام او بود و فرانسیس استدلال کرد که تلاش دوم قانون اساسی را نقض می کند.

دادگاه عالی اعتراض او را رد کرد و به لوئیزیانا اجازه داد تا به اعدام دیگری ادامه دهد. فرانسیس در سال 1947، یک سال پس از اولین تلاش ناموفق اعدام شد.

دنو گفت که شرایط پایک در یک جنبه بسیار مهم متفاوت است: فرانسیس یک برق گرفتگی کامل را تجربه نکرد، در حالی که مقامات تنسی داروها را در طول تلاش برای اعدام پایک تجویز کردند.

دنو گفت در مورد فرانسیس، نقص تجهیزات مانع از تکمیل اجرای آنطور که در نظر گرفته شده بود، شد. او استدلال کرد که در مورد پایک، ایالت رویه ای را که برنامه ریزی کرده بود انجام داد، اما پایک جان سالم به در برد.

دنو همچنین این سوال را مطرح کرد که تصمیم 1947 چقدر باید در مورد یک مورد تزریق کشنده مدرن اعمال شود. چشم انداز مشروطه از آن زمان تغییر کرده است. ممنوعیت متمم هشتم در مورد مجازات بی رحمانه و غیرعادی، که در ابتدا فقط برای دولت فدرال اعمال می شد، نه دولت های ایالتی، متعاقبا در سال 1962 در مورد ایالت ها اعمال شد.

او همچنین استدلال کرد که تاریخ اخیر اعدام‌های ناموفق، توصیف چنین شکست‌هایی را به‌عنوان تصادف دشوارتر می‌کند.

دنو گفت: «ما در سال 2026 هستیم. "این نوع چیزها بارها و بارها و بارها اتفاق افتاده است."

حتی اگر دادگاه استدلال خطر مضاعف را رد کند، دنو گفت که پایک می‌تواند اعدام دیگری را تحت اصلاحیه هشتم به چالش بکشد.

این اصلاحیه مجازات بی رحمانه و غیرعادی را ممنوع می کند. در دعاوی مربوط به تزریق کشنده، دادگاه‌ها بررسی کرده‌اند که آیا یک روش اعدام خطر قابل‌توجهی از درد شدید را به همراه دارد یا خیر و اینکه آیا یک جایگزین عملی و قابل اجرا می‌تواند به میزان قابل توجهی این خطر را کاهش دهد.

دنو معتقد است که تجربه پایک می‌تواند با چنین چالشی مرتبط باشد.

او گفت: «فکر می‌کنم استدلال بسیار خوبی وجود دارد که برای او، تزریق کشنده یک مجازات بی‌رحمانه و غیرعادی بود.

او افزود که تجربه قبلی پایک می تواند این استدلال را تقویت کند که تلاش دیگری او را در معرض درد شدید قرار می دهد.

دنو گفت: «مطمئنا در مورد او، خطر درد شدید وجود دارد، زیرا قبلا وجود داشته است.

با این حال، تلاش دوم به طور خودکار خلاف قانون اساسی نخواهد بود. وکلای پایک باید شواهدی در مورد آنچه در اولین رویه اتفاق افتاد، جراحات وارده به او و خطرات مرتبط با هر روش اعدام پیشنهادی ایجاد کنند. دولت فرصتی برای اعتراض با این ادعاها خواهد داشت.

اگر تنسی دوباره به دنبال اجرای حکم باشد، وضعیت پزشکی پایک می‌تواند به موضوع مهم دیگری تبدیل شود.

دنو گفت که صدمات جسمی به طور کلی زندانی را از اعدام معاف نمی کند صرفا به این دلیل که فرد به شدت بیمار یا از نظر جسمی ضعیف است. اما جراحات در صورتی می توانند اهمیت داشته باشند که یک روش خاص اعدام را به احتمال زیاد باعث درد غیرقانونی کنند.

او گفت که در مورد پایک، آسیب به بازوها یا رگ‌های او می‌تواند تلاش دیگری برای تزریق کشنده را پیچیده کند.

دنو می‌گوید: «آسیب‌های بدنی می‌تواند در این استدلال نقش داشته باشد که او مطمئنا نمی‌تواند با تزریق کشنده به دلیل این آسیب‌های فیزیکی اعدام شود».

این بدان معنا نیست که صدمات جسمی به تنهایی لزوما مانع از اجرای حکم با روش دیگری توسط دولت می شود. سؤال حقوقی به شواهد و شرایط اجرای پیشنهادی بستگی دارد.

دنو همچنین این احتمال را مطرح کرد که پایک ممکن است دچار آسیب های شناختی شده باشد. اگر شواهد پزشکی یک معلولیت ذهنی واجد شرایط را ثابت کند، می‌تواند مانع قانون اساسی جداگانه‌ای ایجاد کند: دیوان عالی حکم داده است که اعدام افراد دارای معلولیت ذهنی بر اساس اصلاحیه هشتم ممنوع است.

تمایز مهم است. آسیب جسمی، بیماری روانی، ناتوانی ذهنی و صلاحیت اجرا شامل استانداردهای قانونی متفاوتی است. تشخیص یا جراحت به طور خودکار ثابت نمی کند که یک زندانی از نظر قانون اساسی فاقد صلاحیت برای اعدام است.

تیم حقوقی پایک به دنبال پاسخی در مورد آنچه در طول اعدام ناموفق او در 30 سپتامبر رخ داده است، در حالی که به تلاش‌های خود برای جلوگیری از تلاش مجدد دولت برای اعدام او ادامه می‌دهد.

وکلای پایک گزارش داده‌اند که او در روزهای پس از تزریق نادرست مرگ‌آور به هوش آمده و واکنش نشان داده است.

وکلای او همچنین به دنبال حفظ شواهد از اعدام هستند که می تواند به تعیین چگونگی انجام این رویه و دلیل شکست آن کمک کند. این شواهد می‌تواند در هر چالش قانونی آینده برای یک اقدام دیگر برای اعدام مهم باشد.

در همین حال، تیم دفاعی پایک از بیل لی فرماندار تنسی درخواست عفو می کند و استدلال می کند که او نباید مورد اعدام دیگری قرار گیرد. لی اعلام کرده است که اعدام ها تا پایان سال 2026 متوقف می شود و پس از این حادثه دستور بررسی مستقل را صادر کرده است.

تمرکز فوری بر روی بهبود پزشکی پایک، تحقیقات در مورد اعدام ناموفق و اینکه آیا وکلای او می‌توانند زمینه‌های قانونی را برای جلوگیری از تلاش مجدد تنسی ایجاد کنند، باقی می‌ماند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سامانتا بیچ و گری آر توماس