کارمند سابق SF می گوید: مردان نارنجی باید به دلیل سنت "بیهوده" در جاده گارواقی راهپیمایی کنند.

مدیر سابق تبلیغات سین فین گفته است که اعضای Orange Order که به دنبال راهپیمایی در جاده Garvaghy هستند باید از یک لژ بلفاست پیروی کنند که 60 سال پیش به طور یکجانبه تصمیم به ترک راهپیمایی در جاده فالز بلفاست گرفت.

دنی موریسون گفت که ادعای لژ نارنجی وفادار ناحیه پورتادون مبنی بر اینکه اعضا حق دارند از کلیسای درامکری به پایین جاده گارواگی به تالار کورکرین اورنج راهپیمایی کنند، به دلیل اینکه مسیر تاریخی آن مسیر تاریخی است، قابل بررسی نیست، زیرا سنت های سفارش در طول زمان تغییر کرده است.

او گفت: "من قبل از نقل مکان به برادوی در بلفاست در سال 1963 در جاده فالز زندگی می کردم و مردان نارنجی هنوز در آن زمان در جاده فالز راهپیمایی می کردند." «آنها از جاده سندی به سمت برادوی به سمت کلیسای پروتستان برادوی در محل اتصال به جاده فالز راهپیمایی می کردند.

آن‌ها بیرون ایستادند، خدا نجات ملکه را بازی کردند، پرچم‌های اتحادیه را در جاده فالز برافراشتند، به داخل کلیسا راهپیمایی کردند، بنرشان را برکت گرفتند، هر کاری که داشتند برگزار کردند و دوباره بیرون آمدند و به راه خود ادامه دادند.»

موریسون گفت که ملی‌گرایان هرگز اعتراض نکردند یا سنگ پرتاب نکردند "زیرا ما مغلوب شدیم، فقط کاملا شکست خوردیم". او گفت که اعضای این نظم "بیش از 100 سال سرود ملی بریتانیا را در جاده فالز نواختند، اما در اواسط دهه 1960 آنها به طور یکجانبه تصمیم به توقف گرفتند".

"آنها متوقف شدند زیرا متوجه شدند که ورود به یک منطقه کاتولیک احمقانه است. هیچ پروتستانی در آنجا وجود نداشت، حتی اگر کلیسایی هنوز مراسم یکشنبه را برگزار می کرد، و آنها فقط یک طرفه آن را متوقف کردند. آنها خودشان تصمیم گرفتند.

بنابراین، این تجارت که "ما باید در جاده گارواقی راهپیمایی کنیم زیرا این یک مسیر سنتی است" یک مزخرف است. منظورم این است که همه چیز تغییر می کند، جمعیت شناسی تغییر می کند، مناطق تغییر می کند، زندگی تغییر می کند و همه چیز ادامه می یابد، و نظم نارنجی باید این واقعیت را بشناسد."

موریسون در گفتگو با ایریش تایمز پیش از برگزاری مراسم بزرگداشت در غرب کورک برای داوطلب IRA، دیارموید اونیل، که در سپتامبر 1996 توسط پلیس ضد ترور لندن کشته شد، گفت که حماقت تلاش برای وادار کردن یک راهپیمایی نظم نارنجی در جاده گارواگی حتی توسط برخی از اتحادیه‌ها به رسمیت شناخته شد.

وی خاطرنشان کرد که والاس تامپسون، بنیانگذار DUP به همراه کشیش یان پیزلی، روز شنبه هشدار داده بود که کمیسیون رژه با تصویب این راهپیمایی پس از تقریبا 30 سال ممنوعیت آن، اشتباه کرده است. او گفت تامپسون بن بست را که روز یکشنبه در پورتادون آغاز شد، پیش بینی کرد.

موریسون گفت که کمیسیون سؤالات جدی برای پاسخ به این سؤال دارد که چرا مجوز راهپیمایی را داده است و باید از PSNI توضیح دهد که آیا به کمیسیون توصیه کرده است که راهپیمایی تهدیدی برای اعتراض یا اغتشاش ندارد.

او گفت: «زیرا فرض بر این است که پلیس گفته است: «ما پیش‌بینی نمی‌کنیم که اگر آنها در مسیر حرکت کنند مشکلی وجود ندارد»، که این یک قضاوت نادرست بزرگ است و شکاف، شکافی که بین رهبری PSNI و جامعه ما وجود دارد را به شما نشان می‌دهد.

تا آنجایی که من می‌دانم آن‌ها از هیچ‌کس در جاده گارواقی نپرسیدند. آنها نزد هیچ نماینده منتخبی نرفتند؛ آنها به هیچ نماینده مجلس شین فین نرفتند، اما این فرض را داشتند که چون در ۲۸ سال گذشته هیچ مشکلی در آنجا نبوده است، علیرغم اینکه احساسات خام هستند، می‌تواند کاهش یابد.»

موریسون انتقاد کارلا لاکهارت، نماینده حزب DUP از میشل اونیل از سین فین را رد کرد، کسی که متهم به عمل نکردن به تعهد خود برای «اولین وزیر برای همه» بودن پس از ایستادن در کنار مردم جاده گارواگی و نپذیرفتن حکم دادگاه عالی مبنی بر برگزاری راهپیمایی در روز یکشنبه بود.

او گفت: «بدیهی است که میشل اونیل نمی تواند وزیر اول مردان نارنجی فرقه ای باشد که می خواهند در یک منطقه کاتولیک راهپیمایی کنند. او نمی‌تواند برای آنها وزیر اول باشد، اما گروه‌های دیگری هستند که او از آنها بازدید کرده و به صورت بین‌جامعه‌ای آنها را تبلیغ کرده است و هنوز هم به او احترام می‌گذارند.»