کارگران زیمبابوه پس از ورود به ایرلند به هر کدام 30 هزار یورو جایزه دادند تا ببینند شغلی ندارند.

جوایز بیش از 30000 یورویی هر کدام به دو کارمند بهداشت و درمان زیمبابوه که به ایرلند سفر کرده بودند و معتقد بودند شغلی خواهند داشت و متوجه نشدند که کار محقق نشده است، توسط دادگاه کار تایید شده است.

Tatenda Ncube و Brenda Mubaiwa هر دو توسط Unity Healthcare که قراردادی با Tusla برای ارائه مراقبت‌های اضطراری به کودکان آسیب‌پذیر بسته بود، پیشنهاد داده بودند و به آنها گفته شد که در مرکزی در ویرجینیا، Co Cavan کار خواهند کرد.

این زوج از 9 کارگر زیمبابوه ای بودند که پرونده ها را به کمیسیون روابط با محل کار (WRC) بردند و گفتند که آنها بدون کار یا پول برای پرداخت صورت حساب های اولیه توسط شرکت مانده اند. آنها گفتند که تقریبا یک سال پس از ورود آنها به آنها گفت که قرارداد آن لغو شده است و کاری وجود نخواهد داشت.

کارگران گفتند که به دلیل تأخیر یونیتی در صدور نامه هایی که طبق مقررات مجوز برای آنها برای کار برای کارفرمای دیگری لازم است، نتوانسته اند شغل جایگزین را انتخاب کنند.

WRC به 9 کارگر مجموعا 273780 یورو (هر کدام 30420 یورو) اعطا کرد که دوبرابر دستمزدی است که آنها گفته بودند برای دوره شش ماهه ای که می توانستند مطالبه کنند. این حداکثر مبلغی بود که حق داشت یونیتی را بپردازد و رفتار با کارگران را «بخصوص فاحش» توصیف کرد.

در تصمیماتی که اخیرا در رابطه با سه درخواست تجدیدنظر گرفته شده توسط شرکت منتشر شد، یکی از جوایز صادر شده به Silibaziso Nondo لغو شد زیرا او یک ماه قبل از دوره تحت پوشش پرونده خود توانسته بود در یک شرکت دیگر نقشی را ایفا کند. دادگاه متوجه شد که این رابطه کار با یونیتی را قطع کرده و به این معنی است که صلاحیت رسیدگی به ادعای او را ندارد.

با این حال، در مورد Ncube و Mubaiwa، متوجه شد که درخواست‌های تجدیدنظر شرکت یک روز پس از محدودیت 42 روزه ثبت شده است، و بنابراین آنها خارج از مهلت هستند.

یکی از مدیران شرکت، بروس ماگاما، به دادگاه گفت که او معتقد است که یک شرکت وکلا در حال رسیدگی به درخواست تجدید نظر است، اما دو روز قبل از مهلت اعلام شده بود که این کار را انجام نخواهد داد.

او سپس تلاش کرد و در نهایت شکست خورد تا خودش این روند را در دو روز باقی مانده به پایان برساند. او استدلال کرد که این شرایط با معیارهای "شرایط استثنایی" مورد نیاز دادگاه برای اعطای تمدید مطابقت دارد.

در تصمیم خود که توسط نیام مک‌گوان، معاون دادگاه کار امضا شد، دادگاه گفت: «هیچ توضیح معتبری برای توضیح درست این تأخیر ارائه نشده است که بهانه‌ای ارائه کند یا تأخیر در ارائه درخواست تجدیدنظر به دادگاه کار در خارج از مهلت قانونی را توضیح دهد».

«تا آنجا که بهانه‌ها یا دلایلی اقامه شده‌اند، بر اساس هیچ تعریفی، شرایط استثنایی محسوب نمی‌شوند. در تمام شرایط، دیوان بر این نظر است که مبنای موجهی برای تمدید مهلت در این مورد ارائه نشده است.»

در طول پرونده‌های اولیه، این شرکت استدلال کرده بود که وقتی متوجه شد هیچ کاری برای کارگران وجود نخواهد داشت، سعی کرد جلوی سفر کارگران را بگیرد.

کارگران این موضوع را تکذیب کردند و به دادگاه گفتند که از آنها خواسته شده بود از قبل در هزینه مجوزها و اسکان مشارکت کنند و سپس بدون هیچ درآمدی ترک کردند و باعث سختی قابل توجهی برای آنها شد. یکی از کارگران گفت: دوره‌هایی وجود داشته است که او «متعجب است که وعده غذایی بعدی خود را کجا می‌خورید».

تصمیمات در مورد شش پرونده دیگر که در تاریخ های بعدی مورد رسیدگی قرار گرفتند، هنوز منتشر نشده است. در زمان تصمیمات WRC، پرتی نداوو از مرکز حقوق مهاجران ایرلند، که نماینده کارگران همراه با DJM Legal بود، خواستار حمایت بهتر از کارگرانی شد که تحت سیستم مجوز به ایرلند می آیند.