کارگردان Doc میگوید که پرونده برادران الکساندر یک «جهان کوچک برای سؤالات زیادی در مورد تجاوز جنسی» است.
اما شوارتز، کارگردان «گرگهای املاک: برادران الکساندر» معتقد است که این پرونده پرمخاطب بدون قانون بازماندگان بزرگسالان نیویورک آشکار نمیشد.
قبل از محکومیت آنها در هفته آینده در یک پرونده قاچاق جنسی فدرال، یک مستند طاووس در حال روشن کردن داستان کثیف برادران اسکندر است.
The Wolves of Real Estate: برادران الکساندر که اولین نمایش آن یکشنبه است، درست در زمانی که برادران تال، اورن و آلون الکساندر - دو نفر از آنها ستاره های زمانی در دنیای پر زرق و برق املاک و مستغلات لوکس بودند - به حبس ابد محکوم می شوند. پس از متهم شدن به مواد مخدر و تجاوز به ده ها زن در دادگاه فدرال در اوایل سال جاری، آنها به قاچاق جنسی محکوم شدند، در حالی که دو نفر از آنها هنوز در انتظار محاکمه برای یک پرونده ایالتی در فلوریدا هستند.
این مستند سه قسمتی، ظهور برادران را از دوران جوانی ممتازشان در میامی تا رسیدن به بالاترین رده های املاک و مستغلات، ابتدا در داگلاس الیمن و سپس در کارگزاری خودشان به نام Official را دنبال می کند. و پس از انتشار اخباری مبنی بر اینکه دو زن شکایت مدنی علیه اورن و آلون را به اتهام تجاوز و تجاوز شکایت کرده اند و پس از آن ده ها زن با اتهامات وحشتناک خود مطرح کردند، آنها را از طریق سقوط سریع آنها ردیابی می کند. (برادران گفته اند که هرگز به کسی مواد مخدر و تجاوز نکرده اند.)
اما شوارتز، کارگردان املاک و مستغلات گرگها، مبتدی به داستانهای آزار جنسی و خشونت نیست: او تهیهکننده و کارگردانی اجرایی The Fall of Diddy برای HBO Max بود که اتهامات مربوط به شان «دیدی» کامبز را دنبال میکرد. با این حال، او میگوید، حتی با وجود سابقهاش در گفتن تحقیقات پیچیده فرهنگ پاپ با شرکت سازنده Maxine (او همچنین در فیلم آرام در مجموعه تلویزیونی: قسمت تاریک تلویزیون کودکان کار میکرد)، او به هالیوود ریپورتر گفت: «این یکی از سختترها قطعا از نظر یافتن سوژههایی بود که میخواهند جلوی دوربین بروند.
در این مصاحبه، شوارتز همچنین درباره یک راز ماندگار در داستان برادران، جزئیات پرونده ای که به او چسبیده است و سؤالاتی که امیدوار است بینندگان پس از تماشای مستند بپرسند، صحبت کرد.
این داستان به شدت در مطبوعات پوشش داده شده است. چه چیزی بیشتر از این احساس کردید که یک مستند می تواند به داستان بیاورد؟
فکر میکنم بسیاری از داستانهایی که ما دوست داریم در Maxine روی آنها تمرکز کنیم، نگاه بزرگی به داستان دارند. پوشش روزانه فقط بخشی از آن را به شما می گوید. و حتی مقالاتی که در تابستان 2024 از چندین حساب بازدید کردند، به نوعی بخشی از ساخت یک داستان بودند. و کاری که می توانید با یک مستند انجام دهید این است که می توانید به کل آن نگاه کنید. چگونه شروع شد؟ قبلا چه اتفاقی افتاد؟ شما می توانید به بیرون از دیوار یک پرونده جنایی نگاه کنید. درست می گویید، چند روز در محاکمه خبرنگارانی بودند که مقاله می نوشتند، اما این فقط بخشی از ماجرا را به شما گفت.
و بخشی از کاری که ما می توانیم انجام دهیم کمک به طرح این سوالات بزرگتر است. چرا اینقدر طول می کشد که زنان جلو بیایند؟ ما چه سیستم هایی داریم که زنان را قادر می سازد در آینده احساس امنیت کنند؟ قدرت و ثروت چقدر در مسیری که سیستم قضایی پس از مواردی از این قبیل پیش می رود، نقش دارد؟ و بنابراین فکر میکنم سؤالات بزرگتری وجود دارد که میتوانید در زمینه در یک مستند ببینید که ممکن است نفهمید یا نبینید [در غیر این صورت].
اما فراتر از آن، من فکر میکنم حسابهای منحصربهفردی وجود دارد که ما از افرادی که لزوما در حوزه عمومی نبودهاند و در آنجا حضور نداشتهاند، وجود دارد که به شما کمک میکند تا روابط مردم با برادران، نوع قدرتی که آنها دارند و خیلی چیزهای دیگر را درک کنید.
آیا فرآیند یافتن موضوعات برای این پروژه ساده بود یا پیچیده؟
نگاه کنید، فکر نمیکنم کسی که مستند ساخته است به شما بگوید که این کار آسانی است. مطمئنا مستندهایی نیستند که به بررسی افراد قدرتمند بپردازند، اما من فکر می کنم این مستند قطعا یکی از سخت ترین آنها بود. نوعی سکوت در اطراف برادران و افرادی که آنها را میشناختند وجود داشت و هنوز هم ترس زیادی از سوی بسیاری از زنان وجود داشت که در حالی که پیش آمده بودند، بسیاری از آنها نمیخواستند واقعا آن را به صورت عمومی به اشتراک بگذارند. حتی اگر به دادگاه نگاه کنید، تعدادی از زنان با نام مستعار شهادت دادند.
آنها میخواستند شهادت دهند، اما نمیخواستند نامشان در اینترنت منتشر شود. و من می توانم آن را درک کنم، درست است؟ بنابراین، این داستان واقعا دشواری بود تا مردم را به صحبت عمومی برسانند و زمانها و شروعهای زیادی طول کشید و افرادی بودند که میخواستند و سپس نمیخواستند. و این بخشی از فرآیند است. اما من فکر میکنم در پایان، ما توانستیم افرادی را در دورهها و در جنبههای مختلف زندگی برادران پیدا کنیم تا، حداقل امیدوارم، روایت کاملی از آنچه اتفاق افتاده و بهترین درک ما از چگونگی وقوع برخی از این اتفاقات را بیان کنیم.
چه چیزی شما را بیشتر از همه در حین کار بر روی این مستند شگفت زده کرد؟
همیشه شگفتیهای زیادی در این راه وجود دارد، و به نقطهای میرسی که تقریبا دیگر نمیتوانی چیزهای شگفتانگیز را به خاطر بیاوری. اما فکر میکنم یکی از چیزهایی که مدام به آن بازمیگردم روشی بود که برادران آنقدر به نوشتن متعهد بودند، آنقدر درباره طرز فکرشان در مورد زنان و روشی که به قول خودشان زنان را شکار میکردند، زنان را شکار میکردند و زنان را چیزی میدانستند که میتوانید بازده سرمایه خود را تقریبا مانند دارایی دریافت کنید. این نوع زبان به نوعی سوزاننده است.
و در حالی که ما هرگز نمیفهمیم که چرا مردم مرتکب تجاوز جنسی میشوند یا دقیقا چه چیزی منجر به هر موقعیت خاصی میشود، به وضوح این ذهنیت وجود داشت که زنان کمتر از آنها بودند، و اینکه آنها در نحوه صحبت کردن درباره زنان، حداقل در میان دوستانشان، کاملا آشکارا بسیار گستاخانه بودند. منظورم این است که حتی پیامهایی که هرگز در سند ثبت نشدهاند، هنوز به یاد دارم.
این یکی هست که در محاکمه بود. منظورم این است که نمیدانم، گفتنش واقعا نامناسب و ناراحتکننده است، اما با این یک زن رد و بدل شد که او به اورن پیام میدهد و او میگوید: "من با یک دیک از خواب بیدار شدم. این اشکالی ندارد." و او مانند "اوه، متاسفم." و سپس او می گوید: "قبل از انجام این کار باید رضایت خود را بخواهید." و او می گوید: "من اول از انگشتانم استفاده کردم." منظورم این است که نمی توانم آن یکی را فراموش کنم، و این بخشی از شواهد در دادگاه بود. بنابراین من فکر می کنم واقعا بسیاری از آن پیام ها برجسته بودند.
به نظر می رسد که به عنوان یک فیلمساز در دادگاه حضور داشته باشم و بتوانم شاهد آن باشیم، اما نتوانیم آن را جلوی دوربین ببریم. پس چگونه به نظرتان رسید که آنچه را که از طریق فیلم دیدید و شاهد بودید، منتقل کنید؟
بله، این یک چالش باورنکردنی بود. بسیاری از مستندها، به ویژه آنهایی که در ایالت های خاص هستند، شما فیلم را دارید، شما شهادت را دارید. ما رونوشتهایی داشتیم، طرحهایی از دادگاه داشتیم، و سپس با لیندسی که در دادگاه شهادت داده بود و روزنامهنگارانی که آنجا بودند، به وضوح مصاحبهای داشتیم.
به یاد دارم که اولین کاهشی که از محاکمه انجام دادیم بسیار طولانی بود، زیرا می گوییم: «چیزهای زیادی وجود داشت». اما در تلاش برای کمک به مردم برای درک آنچه در دادگاه اتفاق افتاده است، ما دادستانی نیستیم که شواهد ارائه میدهیم، ما سعی میکنیم جوهر آنچه اتفاق افتاده و نه تک تک جزئیات را به شما ارائه دهیم. و بنابراین بخشی از آن چیدمان الگوها، قرار دادن برخی از پیامها، چیدمان برخی از حسابها، و چیدمان ویدیوها بود.
چیزی که در مورد تجاوز جنسی و تجاوز جنسی وجود دارد این است که نه همیشه، اما بیشتر اوقات اینطور نیست که شاهدانی وجود داشته باشند. کسی نیست که چاقوی خونین را در یک قتل دیده باشد، درست است؟ و اغلب اوقات آنها موارد بسیار دشواری هستند زیرا او و او است. اما در این یک مورد، زنی بود که حتی به یاد نداشت چه اتفاقی برای او افتاده است. او در آن زمان 17 سال داشت و در دادگاه شهادت داد که به نظر می رسید او را پیدا کرده اند زیرا این ویدئو را در یکی از هارد دیسک های برادر پیدا کردند.
و این ویدئویی بود که در آن او به وضوح مست بود، نه فقط با الکل، بلکه مواد مخدر، و اورن درگیر اعمال جنسی مختلف و ضبط آن بود، که منجر به اتهام بهرهکشی جنسی از یک خردسال شد زیرا در آن زمان 17 سال داشت. و بنابراین مردم هرگز آن را ندیدند، که خدا را شکر، ما نیازی به دیدن آن نداریم، اما آن 12 هیئت منصفه مجبور بودند آن ویدیوی هفت دقیقه ای را تماشا کنند. و برای آن هفت دقیقه، مثل یک شهر ارواح بود. ساکت بود. من فکر میکنم که سکوت گویای شدت چیزی است که آنها تماشا میکردند.
وحشتناک است آیا قسمت هایی از داستان وجود داشت که نتوانید به موقع آن را برای ارائه این مستند شکست دهید؟
یکی از مواردی که بسیاری از مردم مطرح کردند این بود که برادران دوستانی در اطراف خود داشتند، اتهاماتی در رابطه با برادران و گاهی اوقات یک دوست وجود داشت، و هیچ کس دیگری متهم به جرم نبود، بنابراین آنچه برای آن افراد اتفاق میافتد این است که مسئولیت دارند، موارد زیادی وجود دارد که در مورد همه آن چیزها نامشخص است. اما نگاه کنید، با هر داستانی، همیشه سوالاتی وجود دارد، همیشه چیزهایی وجود دارد که آرزو میکنید میتوانید به آنها پاسخ دهید و گاهی اوقات وظیفه شما این است که بهترین چیزی را که میتوانید مطرح کنید و این سؤالات را مطرح کنید و امیدوارم که باعث تحریک بیشتر افراد دیگر شود.
فراتر از جزئیات این داستان، آیا پیام بزرگتری وجود دارد که امیدوار باشید این سریال بینندگان را با آن همراه کند؟
بله کاملا، و از شما برای این سوال متشکرم. من فکر می کنم گاهی اوقات خدایان زمان در اینجا به نفع شما عمل می کنند، یعنی فکر می کنم ما همیشه با ورود به این داستان احساس می کردیم که به عنوان یک جامعه، حتی پس از #MeToo، واقعا به این سؤالات فکر نکرده بودیم که چه رفتاری مناسب است؟ درنده چیست؟ چگونه زنان را در مقابل تجاوز جنسی احساس امنیت کنیم؟ و قضاوت و عدالت مناسب برای این نوع رفتار چیست؟ ما واقعا در هفته گذشته دیدیم که این سؤالات بسیار زنده در گفتگوی عمومی ما و با جوانان هستند، وقتی
خوب، در تمام مکالمات پیرامون جین دو از کرنل، وجود دارد - باز هم، این موارد متفاوت هستند - اما موضوعات خاصی وجود دارد. مضامینی درباره اینکه آیا زن فورا متوجه تجاوز جنسی شده است؟ در مورد جین دو، هفته ها طول کشید تا او به این موضوع پی برد. در مورد برخی از این زنان سال ها طول کشید. بچه های برادر هرچه اتفاق افتاد را گفتند، توافقی بود. این هسته اصلی بحث برادران بود - آنها پسر بازی بودند، آنها شکارچی نبودند. بله، آنها رابطه جنسی زیادی داشتند، اما این توافقی بود.
و بنابراین اینها سؤالاتی هستند که فکر می کنم هنوز در حال بررسی آنها هستیم و امیدوارم در گفتن این داستان ها همچنان از خود بپرسیم که چه چیزی باید خوب باشد؟ و سعی کنید به جاهایی بیایید که زنان بیشتری برای حضور در آنجا احساس امنیت کنند. فکر میکنم دلیل بزرگی که مردم به طور کلی شرکت کردند، اما بهویژه زنان، این بود که، فکر میکنم شخصی گفت: «فقط امیدوارم این اتفاق دیگر تکرار نشود.» آنها می خواستند مردم یاد بگیرند. و ببینید، ما از تجربیات همه به طور کامل یاد نمی گیریم، اما اگر کسی بتواند، پس من فکر می کنم امیدوارم کاری انجام داده باشیم.
بنابراین مطمئنا فکر میکنم این یک عالم کوچک برای بسیاری از سؤالات در مورد تجاوز جنسی، در مورد نحوه عملکرد قدرت، در مورد سیستم عدالت است، که همه ما میتوانیم از آن بیاموزیم، امیدوارم، و آن سفر را طی کنیم.
تنها چیزی که من اینجا پرت می کنم و این ممکن است کمی مبهم باشد، اما فکر می کنم در اینجا واقعا مهم است دلیل این است که این زنان حتی توانستند این شکایت های مدنی را مطرح کنند، دو زن به گلوله برفی وارد این دروازه های سیلابی ده ها زن شدند، اما این فقط به این دلیل اتفاق افتاد که یک قانون ویژه در نیویورک به نام Adult Survivors Act وجود داشت که بدون شک به زنان اجازه می داد تا دریچه ای برای ادعای مدنی وجود داشته باشند. محدودیت ها که دیگر وجود ندارد
و در بیشتر ایالتها، دریچههای زمانی برای تجاوز جنسی وجود دارد، زمانی که بازماندگان تجاوز جنسی میتوانند ظاهر شوند و در واقع منجر به نوعی پرونده جنایی شوند. بنابراین فکر میکنم سؤالات زیادی در مورد سیستمی که امروز داریم وجود دارد و اینکه آیا این سیستم برای آن طراحی شده است یا خیر، آنچه ما از تحقیقات میدانیم این است که چه زمانی افراد به جلو میآیند یا چگونه مردم به جلو میآیند. که اغلب فورا انجام نمی شود و اغلب ممکن است سال ها طول بکشد. بنابراین من فکر می کنم سوالات واقعی در مورد اینکه آیا هر یک از آن سیستم ها دوباره پیکربندی می شوند یا لغو می شوند وجود دارد.
این مصاحبه برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Alexander Brothers Case Is a “Microcosm for a Lot of Questions about Sexual Assault,” Says Doc Director
'The Wolves of Real Estate: The Alexander Brothers’ director Emma Schwartz argues the high-profile case would not have come to light without New York’s Adult Survivors Act.