کاشتن اطلاعات نادرست در اخبار؟ خیلی راحت تر از آن چیزی است که فکر می کنید.

نباید به این راحتی اطلاعات نادرست به گزارش‌های خبری اصلی نفوذ کند. اما هست. چند رسانه خبری و جمع‌آوران نظرسنجی هفته گذشته پس از اینکه یک شرکت نظرسنجی جدید به نام Wedgewood Polling فاش شد که یک عملیات جعلی است، شرمنده شدند. این شرکت ده ها نظرسنجی ساختگی از رأی دهندگان ارائه کرده بود که بسیاری از آنها به نفع نامزدهای دموکرات بودند. Wedgewood اکنون ادعا می کند که صرفا یک آزمایش اجتماعی انجام داده است تا نشان دهد داده های جعلی چقدر می توانند به راحتی وارد پوشش انتخابات شوند.

قربانیان فریبکاری Wedgewood بسیارند، از جمله بولتن نقره ای نیت سیلور، یو اس ای تودی، نیوزویک، و نیویورک تایمز که 15 نظرسنجی بالونی سازمان را از صفحه ردیابی خود حذف کردند و یادداشت سردبیری را منتشر کردند. حادثه Wedgewood متأسفانه منحصر به فرد نیست. این معضل بسیار عمیق تر و جدی تر در رسانه است. اطلاعات بد، خواه عمدی یا تصادفی، معمولا به گزارش‌های جریان اصلی وارد می‌شوند، موضوعاتی را فراتر از انتخابات میان‌دوره‌ای تحت تأثیر قرار می‌دهند و اغلب به باورهای سیاسی، تصمیم‌های بهداشتی و حتی قوانین شکل می‌دهند.

این ادعای بسیار تبلیغ شده را در نظر بگیرید که جناح راست مسئول بیشتر خشونت‌های سیاسی در ایالات متحده است، زمانی که این ادعا برای اولین بار مطرح شد، در مطبوعات بازتاب زیادی پیدا کرد. مشکل این است که مطالعه اساسی مزخرف است. "راست" مسئول سهم شیر از تمام خشونت های سیاسی ایالات متحده است - تا زمانی که ما دعواهای زندان را "خشونت سیاسی" حساب کنیم و زندانیان را به عنوان "جناح راست" طبقه بندی کنیم. توجه داشته باشید که هیچ گروه دیگری مطابق با این استاندارد نیست. این یک شوخی یک مطالعه است - آیا کسی آن را خوانده است؟ اما برای کشیدن پوشش مکرر و نفس گیر مشکلی نداشته است.

این قسمت سال 2018 را به یاد می‌آورد، زمانی که رسانه‌های بزرگ به‌طور غیرانتقادی، آزمایش DNA سناتور دموکرات الیزابت وارن را به‌عنوان اثبات اصل و نسب او در آمریکای بومی تبلیغ کردند. آسوشیتدپرس اعلام کرد: «تحلیل DNA انجام شده روی سناتور الیزابت وارن شواهد محکمی را ارائه می دهد که او دارای میراث بومی آمریکایی است، ادعایی که منتقدان او مدت هاست آن را مسخره می کردند. برخی از پوشش‌ها حتی لحنی از عدالت از خود راضی نشان می‌داد که مستقیما رئیس‌جمهور ترامپ را هدف قرار داده بود، کسی که اصل و نسب ادعایی وارن را به سخره گرفته بود.

آرون بلیک، خبرنگار سیاسی ارشد واشنگتن پست، نوشت: «دولت ترامپ، برای دومین بار در 12 ساعت: علم را باور نکنید». اما سپس خوانندگان کاری را انجام دادند که روزنامه نگاران و نویسندگان تیتر ظاهرا نتوانسته بودند انجام دهند: آنها در واقع گزارش DNA را مطالعه کردند و دریافتند که وارن شش تا ده نسل از هر گونه اصل و نسب بومیان آمریکا حذف شده است - در بهترین حالت بین 1/64 و 1/1024 بومیان آمریکا. به نظر می رسد شخصی خلاصه اجرایی را نخوانده است.

اپیزود DNA به خودی خود یادآور یک حادثه قبلی در سال 2015 بود، که در آن رسانه‌های خبری با یک مطالعه دروغین ادعا می‌کردند که افراد می‌توانند به سادگی با خوردن شکلات وزن کم کنند. آن مطالعه بخشی از آزمایش گسترده‌تری بود که توانایی گزارشگران را برای تشخیص علم ناخواسته آزمایش می‌کرد. آنها البته شکست خوردند. یافته های فرضی بلافاصله در مقالات خبری بدون هیچ ردی از تردید - در Daily Mail، HuffPo، Modern Healthcare و دیگران ظاهر شد.

نویسنده این مطالعه، روزنامه‌نگاری که نام اصلی جان است، در آن زمان به من گفت: «منظور ما این نبود که روزنامه‌نگاران توسط جعل‌کنندگان فریب بخورند، بلکه خود دانشمندان در این زمینه و سایر رشته‌ها اشتباهاتی را مرتکب می‌شوند که ما عمدا مرتکب شده‌ایم». او افزود: «کل این حوزه علمی به نوعی با استانداردهای واقعا ضعیف بین دانشمندان و روزنامه نگاران فاسد شده است.

"افراد باهوشی وجود دارند که فریب این چیزها را می خورند زیرا فکر می کنند دانشمندان می دانند دارند چه کار می کنند." اما پسر، برخی از دانشمندان به وضوح نمی‌دانند در مورد چه چیزی صحبت می‌کنند یا فقط در حال ساختن چیزهایی هستند - با این حال پیش‌بینی‌های آنها مرتبا معتبر تلقی می‌شود. این ادعاها که به طور معمول بدون هیچ سوالی مطرح می شوند، اغلب خطرناک ترین هستند. به عنوان مثال، پاول آر. ارلیخ را به یاد بیاورید. او در اواسط قرن بیستم پیش‌بینی کرد که ازدیاد جمعیت تا دهه‌های 1970 و 1980 باعث کمبود مواد غذایی، کاهش منابع، شورش‌ها و قحطی جهانی می‌شود.

او در سال 1970 پیش بینی کرد که در 20 سال آینده چهار میلیارد نفر به دلیل کمبود مواد غذایی و منابع جان خود را از دست خواهند داد. هیچ چیزی که او پیش بینی می کرد اتفاق نیفتاد - درست برعکس. با این حال، ادعاهای ارلیخ از سطح خاصی از مشروعیت برخوردار بود زیرا به عنوان اخبار مستقیم پوشش داده می شد. مردم او را باور کردند زیرا رسانه ها از او حمایت کردند. حتی برخی تصمیم می‌گیرند که بچه دار نشوند، زیرا به پیش‌بینی‌های او درباره افزایش جمعیت اعتقاد داشتند. اعتلای رسانه ای ارلیخ یک رویداد منفرد نبود.

ما چندین دهه است که از یک رژیم غذایی ثابت از چنین آشپزی‌هایی تغذیه می‌کنیم، از جمله سرفصل‌هایی که می‌خوانند، "زمین احتمالا در دهه آینده از آستانه بحرانی گرمایش جهانی عبور خواهد کرد، مگر اینکه تغییرات شدیدی ایجاد شود" (2023). «بزرگترین شهرهای اروپایی در زیر دریاهای خروشان غرق خواهند شد، زیرا بریتانیا تا سال 2020 در آب و هوای «سیبری» فرو خواهد رفت» (2004). «سازمان ملل در صورت عدم کنترل گرمایش جهانی فاجعه را پیش‌بینی می‌کند» (1989). "ایالات متحده

دانشمند عصر یخبندان جدید را می بیند» (1971)؛ «کارشناس می گوید اقیانوس منجمد شمالی به زودی به یک دریای آزاد تبدیل خواهد شد. تغییرات فاجعه بار در آب و هوا در صورت وقوع تغییر بیمناک است. دانشمندان می‌گویند دیگر متخصصان نازک شدن کلاهک یخی قطبی را نمی‌بینند» (1969)، و «گرم شدن آب و هوای قطب شمال یخچال‌های طبیعی را سریع‌تر ذوب می‌کند و سطح اقیانوس‌ها را بالا می‌برد» (1947). برای اطلاعات نادرست جعلی، معیوب و مسطح نباید به این راحتی باشد. فشار

گاهی اوقات آنها فقط مطالب را درک نمی کنند. آنها صرفا خطوط اصلی را می پذیرند و به نویسنده به عنوان صادق و شایسته اعتماد می کنند. گاهی خود روزنامه نگار بی صداقت است. منابع اطلاعات بد نیز متفاوت است. گاهی اوقات خطا صادقانه است. گاهی اوقات، یک ایدئولوگ متعهد یک نتیجه گیری صادقانه اما ناقص ارائه می دهد. گاهی اوقات این بدترین سناریو است: یک بازیگر بد اخلاق که تبلیغات را به مگافون رسانه ای می دهد.

چه تقصیر روزنامه‌نگار باشد و چه منبع، نتیجه یکسان است: یک دروغ مشروعیت پیدا می‌کند، به اعتبار یک سازمان خبری معتبر می‌چسبد، و قبل از اینکه کسی بفهمد چیزی اشتباه است، ده‌ها بار در سراسر جهان راه می‌یابد. نظرسنجی میان دوره ای اشتباه یک چیز است. نتیجه‌ی بسیار بیشتر این است که حقایق جعلی و علم ناخواسته در مورد مسائل وجودی از بررسی دقیق رسانه‌ها دور می‌شوند و از دروازه‌بانان رسانه‌ها عبور می‌کنند و درست به گوش نماینده یا رئیس‌جمهور شما می‌رسند. بکت آدامز روزنامه نگار و منتقد رسانه ای در واشنگتن است.