کالیفرنیا برنامه ای برای باران سیل آسا ال نینو دارد: آن را برای بعد حفظ کنید

چیزی شوم به تازگی در کالیفرنیا رخ داده است: باران.

آب حیات بخشی که به طور معمول به مردم و محصولات آبرسانی می کند، به لطف قوی ترین ال نینوی ثبت شده در پاییز امسال هاله ای از وحشت را به ارمغان می آورد. در حالی که این پدیده باعث خشکسالی و گرمای شدید در بسیاری از نقاط جهان می شود، از نظر تاریخی بارندگی فوق العاده ای را برای ایالت گلدن به ارمغان آورده است. به عنوان مثال، ال نینوی هیولایی در سال‌های 1997 و 1998، باعث سیل و جریان‌های آوار (نه فقط از آب و خاک، بلکه تکه‌های بزرگ سنگ) شد، اموال را تخریب کرد و ساکنان را کشت.

ایالت نمی تواند جلوی باریدن باران را بگیرد، بنابراین در چند دهه اخیر در حال مذاکره مجدد درباره رابطه خود با بارش بوده است. از آنجایی که تغییرات آب و هوایی کالیفرنیا را از سال‌ها خشکسالی شدید به سال‌ها باران شدید تبدیل می‌کند، آژانس‌های آب تا آنجا که می‌توانند H2O را جذب می‌کنند تا وابستگی به استفاده از کانال‌ها برای وارد کردن آن از راه دور را کاهش دهند. این ایالت را آماده می کند تا حداقل از برخی سیلاب جلوگیری کند زیرا ال نینو در حال نفوذ است و هدایایی را برای طلسم های خشک در راه است.

سخنگوی اداره آب و برق لس‌آنجلس در بیانیه‌ای که به Grist ارائه شده است، گفت: طوفان‌های شدید می‌توانند زیرساخت‌های منطقه‌ای، برنامه‌های ساخت و ساز و مناطق آسیب‌پذیر در برابر جریان زباله یا قطع برق را تحت تأثیر قرار دهند. "با این حال، این رویدادهای بارانی نیز فرصت قابل توجهی را ارائه می دهند. جذب آب طوفان یک ستون مهم در برنامه بلندمدت LADWP برای کاهش اتکا به آب وارداتی خریداری شده است."

تهدید فقط بارندگی بیشتر نیست، بلکه نحوه رسیدن آن است. اگر طوفان اتفاق بیفتد، آب می تواند جمع شود و سیل جاری شود، اما مقداری از آن در زمین فرو می رود و از سیل بیشتر جلوگیری می کند. اما اگر طوفان های متوالی از بین برود، خاک اشباع می شود. استیون اسپرینگ‌هورن، ناظر زمین‌شناس مهندسی در دفتر مدیریت پایدار آب‌های زیرزمینی دپارتمان منابع آب کالیفرنیا، می‌گوید: «حتی یکی از آنها می‌تواند بسیار بزرگ و تأثیرگذار باشد». "اما اگر آنها شروع به پخش در یک سریال کنند، اینجاست که شما شروع به وارد شدن به موقعیت هایی می کنید که در آن آب اضافی زیادی دارید."

آب، مانند هر چیز مادی، در زمان و مکان حرکت می کند، اما چالش های منحصر به فردی را در هر دو قلمرو به همراه دارد. به عنوان مثال، سنگین است، بنابراین هدایت آن نیاز به استفاده از پمپ یا نیروی جاذبه دارد، مانند هنگام تخلیه آب از یک مخزن. و حداقل برای انسان‌ها، زمان‌بندی باران همیشه ایده‌آل نیست: ممکن است مقدار زیادی به یکباره ببارد، یا ماه‌ها متوالی نمی‌بارد.

برای رسیدگی به مشکل زمان بندی، کالیفرنیا نزدیک به 1500 مخزن را اداره می کند. اما این یک چالش با فضا ایجاد می کند، زیرا سدها فقط می توانند آب زیادی را در خود نگه دارند - در زمستان های مخصوصا مرطوب، مخازن گاهی اوقات آب را آزاد می کنند تا از پر شدن بیش از حد یا حتی شکسته شدن جلوگیری کنند. این بدان معنا نیست که انبوهی از مضرات زیست‌محیطی ناشی از سدسازی رودخانه‌ها، مانند تخریب مسیرهای مهاجرت برای ماهی‌ها، وجود دارد.

بنابراین در سال های اخیر، کالیفرنیا توجه خود را در زیرزمین، به سفره های زیرزمینی گسترده خود معطوف کرده است. در سال 2014، ایالت قانون مدیریت پایدار آب های زیرزمینی را تصویب کرد که سازمان های آب محلی را ملزم می کند تا با بحران کاهش ذخایر زیرزمینی مقابله کنند. کالیفرنیا مدت‌هاست که مقدار ناپایداری از آب‌های زیرزمینی را استخراج می‌کند که بخشی از آن به دلیل خشکسالی‌های تشدید شده توسط تغییرات آب و هوایی است.

این موضوع به ویژه در دره مرکزی کشاورزی حاد است، جایی که کشاورزان آنقدر آب زیرزمینی را برداشته‌اند که سفره‌های زیرزمینی مانند بطری‌های پلاستیکی خالی در حال فروریختن هستند و باعث می‌شوند زمین تا عمق 30 فوتی فرو برود.

اما این مشکل نیز یک فرصت است. به گفته مایکل کیپارسکی، مدیر مؤسسه آب ویلر در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، در حالی که مخازن اصلی ایالت در حال حاضر حدود 21 میلیون جریب آب را در خود جای داده است - یعنی مقداری که برای پوشش یک جریب در یک فوت آب لازم است - زمین آن می تواند چیزی حدود یک میلیارد جریب فوت زیر زمین نگه دارد. کیپارسکی گفت: «پس فضای بالقوه برای ذخیره سازی بسیار زیاد است.

سوال فریبنده این است: آیا راهی وجود دارد که بتوانیم آن جریان‌های سیلابی را قبل از اینکه به دریا بریزند، در زیر زمین نگه داریم و در نتیجه ظرفیت خود را افزایش دهیم؟

این استراتژی به عنوان تغذیه مدیریت شده آبخوان شناخته می شود که نحوه حرکت آب در فضا و زمان را تغییر می دهد. به عنوان مثال، آژانس‌های آب کالیفرنیا، بارندگی‌های اضافی را به کاسه‌های خاکی بزرگ روی مناظر منحرف کرده‌اند. این باعث کاهش سرعت آن می شود و به آن اجازه می دهد تا به داخل آبخوان زیرین نفوذ کند. اسپرینگ‌هورن گفت: «اگر این آب پر شود، آن‌ها می‌روند و با کشاورزان منطقه صحبت می‌کنند و ببینند آیا فرصت‌هایی برای ریختن آن آب در زمین‌های کشاورزی وجود دارد یا خیر.

چه در حوضه ها و چه در مزارع، آب در زیر زمین حرکت می کند، جایی که به عنوان یک مزیت، در اثر تبخیر که به طور اجتناب ناپذیر در یک مخزن رخ می دهد، از بین نمی رود. زمانی که تابستان فرا می رسد، مدیران آب و کشاورزان می توانند آن آب زیرزمینی را دوباره پمپاژ کنند. در واقع، در یک سال متوسط، این انبار زیرزمینی حدود 40 درصد از عرضه کالیفرنیا را تامین می کند. اسپرینگ‌هورن گفت: «اما در یک خشکسالی، حتی بیشتر می‌شود. بنابراین به همین دلیل است که می‌خواهیم از سال‌های مرطوب و آب اضافی که ممکن است وجود داشته باشد، برای پر کردن سفره‌های زیرزمینی استفاده کنیم تا سال به سال بیشتر در آنجا وجود داشته باشد.»

به عنوان یک امتیاز، تغذیه مدیریت شده آبخوان می تواند تنوع زیستی را تقویت کند. کالیفرنیا 95 درصد از تالاب های خود را از دست داده است که برای کاهش سیل و ایجاد زیستگاه حیاتی به ویژه برای پرندگان مهاجر استفاده می شد. برای کمک به احیای آنها، یک پروژه حفاظت از طبیعت به نام BirdReturns، کشاورزان دره مرکزی را تشویق می‌کند تا زمین‌های زیر کشت خود را زیر آب ببرند و اکوسیستم‌های قبلی را تکرار کنند. کیپارسکی گفت: «مالکین محلی می توانند با انجام خدمات برای این بخش واقعا ارزشمند اکولوژی سود ببرند، و همچنین به عنوان یک پروژه تغذیه آب زیرزمینی عمل می کند.»

اما در مورد شهرهای ایالتی چطور؟ مانند کلان شهرهای جهان، کالیفرنیا برای انتقال سریع آب به فاضلاب و خارج از محیط ساخته شده طراحی شده است. اما از آنجایی که تغییرات آب و هوایی بارندگی را تشدید می‌کند - جو گرم‌تر به طور پیش‌فرض رطوبت بیشتری را در خود نگه می‌دارد - سیستم‌های فاضلاب در تلاش هستند تا این وضعیت را حفظ کنند. ادیت دو گوزمن، متخصص توسعه تعاونی مشارکتی سیاست انطباق و عدالت آب در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، گفت: «زیرساخت خاکستری که ما در قرن بیستم ساختیم واقعا برای آب و هوایی ساخته شد که دیگر اینجا نیست.

ما فقط نمی‌توانیم راه خود را برای برون رفت از مشکلات مهندسی کنیم - باید در واقع کمی مهندسی معکوس کنیم و به روشی که طبیعت کارها را انجام می‌دهد فکر کنیم.

به عبارت ساده: زیرساخت خاکستری مانند بتن یک بدهی است، در حالی که فضاهای سبز و قهوه ای دارایی هستند. بنابراین در سال 2018، رای دهندگان شهرستان لس آنجلس مالیاتی معادل 2.5 سنت به ازای هر فوت مربع زمین غیرقابل نفوذ، مانند راهروها، تصویب کردند و سالانه نزدیک به 300 میلیون دلار جمع آوری کردند. این امر به حفظ حوضه‌های آبخیز محلی و توسعه پروژه‌های جذب آب طوفان کمک می‌کند و به این منطقه کمک می‌کند تا با «اسفنج‌تر شدن» راه بهتری برای مدیریت آب شهری پیشرو کند. با توسعه باغ‌های کنار جاده‌ای و بازسازی پارک‌های عمومی، لس‌آنجلس فضاهای بیشتری برای خیساندن مایعات در زمین ایجاد می‌کند.

همچنین چندین زمین گسترده ساخته شده است، یک سری کاسه که در آن آب جمع می شود.

در مجموع، اداره آب و برق لس آنجلس گفت که در سال آبی 2025-2026، حدود 37 میلیارد گالن آب طوفان را جذب کرده است. سخنگوی LADWP گفت: "در حالی که بارندگی های شدید نیاز به مدیریت فعال دارد، آنها به ما اجازه می دهند تا آب های زیرزمینی محلی را به حداکثر برسانیم و تا جایی که ممکن است باران گرانبها را در زمان رسیدن به ثبت برسانیم."

شهرهای کالیفرنیا مانند لس آنجلس با ایجاد زیرساخت‌های اسفنجی تا حد ممکن، بهتر است خود را نه تنها برای ویرانی‌های آبی ال نینو، بلکه برای تابستان‌های گرم‌تر پیش رو آماده کنند. فضاهای سبز به طور قابل توجهی محله ها را خنک می کنند که به اندازه کافی خوش شانس هستند، در حالی که مزارع شهری در تولید مواد غذایی مغذی برای ساکنان قدمی فراتر گذاشته اند.

دو گوزمن گفت: «مزایای روانشناختی و اجتماعی واقعا چیزی نیست که در این عصر نیازهای فزاینده برای ما به داشتن ارتباط بیشتر و دلایل بیشتر برای جشن گرفتن محل زندگی‌مان، به جای دلایلی برای ماندن در تلفن‌های خود در داخل خانه با تهویه مطبوع خود، نادیده گرفته شود.»

این داستان در ابتدا توسط Grist با این عنوان منتشر شد که کالیفرنیا برنامه ای برای باران سیل آسا ال نینو دارد: آن را برای بعد در 26 اکتبر 2026 ذخیره کنید.