کامالا هریس سرپرست سایه سال 2028 است

کامالا هریس هنوز کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری 2028 را اعلام نکرده است، اما اظهارات گاوین نیوسام مبنی بر اینکه در صورت نامزدی او کنار نمی‌ماند، موقعیت عجیب او را در سیاست دموکرات‌ها آشکار کرده است: نامزد سابق بدون دفتر، بدون مبارزات انتخاباتی و نفوذ کافی برای برنامه‌ریزی دیگر دموکرات‌های بلندپرواز.

معاون سابق رئیس جمهور ممکن است تنها سیاستمداری در آمریکا باشد که از برخی امتیازات پست ریاست جمهوری بدون کسب مقام ریاست جمهوری برخوردار است. سایر دموکرات‌ها باید قبل از اینکه جاه‌طلبی‌های خود را دنبال کنند، پاسخگوی جاه‌طلبی‌های او باشند، در حالی که او در تصمیم‌گیری آزاد باقی می‌ماند که آیا می‌خواهد فرصت دیگری در این کار داشته باشد یا خیر. برای کسی که در انتخابات گذشته شکست خورد، موقعیت نسبتا غبطه‌انگیزی است.

با این حال، با توجه به موقعیت عجیبی که هریس اشغال می کند، این چیدمان گیرایی دارد. او جدیدترین نامزد ریاست جمهوری این حزب بود، چهار سال در کاخ سفید خدمت کرد و به طور قابل قبولی می تواند استدلال کند که سال 2024 آزمون فوق العاده ضعیفی برای توانایی های سیاسی او بود: 107 روز برای نجات نامزدی که هرگز انتظار نداشت تحت شرایطی که هیچ نامزد ریاست جمهوری به میل خود انتخاب نمی کرد، به ارث ببرد.

اما همان رزومه‌ای که به او ادعایی در مورد آینده حزب می‌دهد، او را به گذشته نزدیکش پیوند می‌دهد. دموکرات‌هایی که می‌خواهند ورق سال‌های بایدن را برگردانند، ابتدا باید با زنی که چهار سال را در کنار او سپری کرد و سپس برای جانشینی او در انتخابات شکست خورد، مبارزه کنند.

در ماه سپتامبر، نیوسام، فرماندار دموکرات کالیفرنیا، به CNN گفت: "اگر او نامزد شود، نامزد نمی‌شوم."

او رقابت بین دو کالیفرنیایی (هریس به عنوان دادستان کل ایالت و سناتور ایالات متحده در کاخ سفید خدمت می کرد) را به عنوان "ویرانی مطمئن متقابل" توصیف کرد و استدلال کرد که رقابت آنها به نفع سایر نامزدها خواهد بود.

محاسبه نیوسام واضح است: آنها از همان ایالت آمده‌اند، دهه‌ها را صرف پرورش کمک‌کنندگان و متحدان سیاسی خود کرده‌اند، و خطر تقسیم پایگاه کالیفرنیا خود را دارند در حالی که رقبای خود از جاهای دیگر سود می‌برند. چرا میلیون ها دلار برای مبارزه با کسی که ممکن است در نهایت به حامیانش نیاز داشته باشید خرج کنید؟ نیوسام با قول دادن به بیرون ماندن در صورت کاندیداتوری، عملا به هریس در مورد آینده سیاسی خود نظر داده است.

اما نیوسام دلایل خاصی برای اجتناب از هریس دارد که سایر نامزدهای احتمالی آن را ندارند. فرمانداری از کنتاکی یا مریلند پایگاه سیاسی متفاوتی دارد و به طور قابل توجهی کمتر از به چالش کشیدن او ضرر می کند. بنابراین احترام نیوسام ممکن است بیشتر در مورد ویژگی های سیاست کالیفرنیا آشکار شود تا فرماندهی هریس بر حزب دموکرات.

بنابراین نیوسام برنامه های خود را منوط به تصمیم او کرده است، در حالی که دیگران در حال پیشروی هستند و احتمالا با او رقابت می کنند. در هر صورت، نامزدی احتمالی او بخشی از محاسبه است.

جو تریپی، استراتژیست کهنه کار دموکرات، به نیوزویک گفت: «نامزدهای بالقوه در سال 2028 احمقانه خواهند بود که ورود احتمالی او به رقابت و تأثیر آن بر جمع آوری کمک، حمایت و پیام رسانی آنها را در نظر نگیرند.»

و این تفاوت بین نفوذ هریس و قدرت واقعی اوست: او می تواند برنامه های دیگر نامزدها را بدون اینکه لزوما متوقف کند، پیچیده کند. همانطور که تریپی می گوید: "هیچ کس، از جمله معاون رئیس جمهور هریس، به یک میدان پاکسازی نمی رسد."

استدلال قوی‌تر برای موقعیت غیرمعمول هریس از رای‌دهندگانی است که به او کمک کردند تا نامزد سال 2024 شود.

مرکز تحقیقات پیو دریافت که 83 درصد از رای دهندگان سیاه پوست از هریس در انتخابات عمومی 2024 حمایت کردند. سهم دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا از 8 درصد در سال 2020 به 15 درصد در سال 2024 افزایش یافت.

کشیش آل شارپتون در مصاحبه ای با نیوزویک گفت که هریس جایگاه ویژه ای در میان دموکرات های سیاه پوست دارد که بسیاری از آنها معتقدند کمپین مخفف او سزاوار شنیدن دیگری است.

شارپتون با اشاره به مجموع آرای خود و 107 روزی که برای مبارزات انتخاباتی داشت، گفت: "من فکر می کنم که او جایگاه ویژه ای دارد."

شارپتون گفت که هریس در کنوانسیون شبکه اقدام ملی خود با بیشترین استقبال مواجه شد. او همچنین تمایزی را که از رای‌دهندگان می‌شنید توضیح داد: اگر هریس از نامزدی امتناع کند، آن‌ها سایر نامزدها را در نظر می‌گیرند، اما در صورت ورود او تمایلی به رها کردن او ندارند.

این امر دیگر دموکرات‌ها را با یک وظیفه ظریف باز می‌گذارد: آنها می‌توانند حامیان سابق هریس را پرورش دهند، اما ممکن است برای تبدیل حسن نیت به تعهدات در حالی که نیات او حل نشده باقی می‌مانند، دچار مشکل شوند.

شارپتون فرماندار مریلند وس مور و فرماندار کنتاکی اندی بشیر را به عنوان گزینه‌هایی که توجه را به خود جلب می‌کنند، معرفی کرد. شارپتون گفت که توانایی بشیر برای دو بار پیروزی در یک ایالت جمهوری خواه و زبان مذهبی او در میان رای دهندگان سیاه پوست طنین انداز شده است.

با این حال، شارپتون نسبت به این که هریس به سادگی حمایت آنها را به ارث ببرد هشدار داد. او گفت: "من فکر می کنم او مقدار مشخصی خواهد داشت که به طور خودکار به او می رسد، اما او همچنان باید برای آن کار کند، نه اینکه چیزی را بدیهی فرض کند."

نماینده الکساندریا اوکاسیو کورتز واضح ترین نشانه را ارائه کرده است که نفوذ هریس محدودیت هایی دارد. دموکرات نیویورکی در پاسخ به سوالی درباره آینده سیاسی خود به نیویورک تایمز گفت: "فکر نمی کنم تصمیمات من به احترام باشد."

برخی از دموکرات‌هایی که در ایالت‌های جمهوری‌خواه با رای‌دهندگان روبرو هستند، فراتر رفته‌اند و ارتباط با هریس را به عنوان یک مسئولیت بالقوه انتخاباتی تلقی می‌کنند. آدام همیلتون، نامزد دموکرات سنای کانزاس، گفت که هریس باید از کمپین انتخاباتی خود دوری کند، زیرا حضور او به شانس او ​​برای جذب رأی دهندگان آسیب می رساند. در آلاسکا، مبارزات انتخاباتی مری پلتولا، نامزد دموکرات سنا، درخواست جمع آوری کمک های مالی ناخواسته از هریس را رد کرد، که باعث تقسیم کمک های مالی بین پلتولا و سازمان سیاسی هریس می شد.

هر دو قسمت به سمت دیگر تصدی سایه هریس اشاره می‌کنند: همان هویت سیاسی که به او در حوزه ۲۰۲۸ نفوذ می‌کند می‌تواند او را برای دموکرات‌هایی که تلاش می‌کنند در جاهای دیگر به پیروزی برسند، مسئول کند.

دلیل واضحی برای احتیاط آنها وجود دارد. هریس در سال 2024 از ترامپ شکست خورد، با 312 رای الکترال در مقابل 226 رای. مبارزات انتخاباتی 107 روزه او به او استدلال معتبری می دهد مبنی بر اینکه سزاوار فرصت دیگری است، اما به سختی دموکرات ها را مجبور می کند که به او فرصت بدهند.

امتناع اوکاسیو کورتز از تعویق، همراه با مقاومت نامزدهای کانزاس و آلاسکا، به ما یادآوری می‌کند که اقتدار رئیس‌جمهور در سایه در نهایت بستگی به انتخاب سایر دموکرات‌ها برای به رسمیت شناختن آن دارد.

بنابراین، برای هریس، محاسبه ظریف است. هر چه بیشتر صبر کند، بیشتر می تواند از مزایای یک نامزدی آینده نگر بدون اینکه با بررسی دقیق یک نامزد واقعی مواجه شود، لذت ببرد. اما حزب نمی تواند به طور نامحدود منتظر بماند. در کنوانسیون آوریل شارپتون، هریس گفت که در حال بررسی یک مسابقه دیگر است.

اگر او وارد شود، دموکرات ها باید تصمیم بگیرند که آیا شکست او به دلیل شرایط استثنایی بوده است یا دلیلی برای انتخاب شخص دیگری. اگر او بیرون بماند، کاندیداهایی که از هواداران سابق او خواستگاری کرده‌اند، می‌توانند آشکارتر آنها را پیگیری کنند.

تا آن زمان، هریس یک موقعیت غیرعادی را اشغال می کند: او می تواند بدون شرکت در مسابقه تأثیر بگذارد. سوال این است که دیگر دموکرات‌ها تا کی به او اجازه این تجمل را می‌دهند.