کانتور موسیقی یهودی گمشده در Kristallnacht را به آلمان بازگرداند - مصاحبه

نزدیک به 90 سال پس از اینکه قتل‌عام‌گران نازی کنیسه‌ها، طومارهای تورات، آلات موسیقی و موسیقی را در سراسر آلمان در طول کریستال‌ناخت سوزاندند، یک خواننده اسرائیلی الاصل تلاش می‌کند تا میراث موسیقایی از دست رفته یهودیان کشور را زنده کند. آساف لویتین، یک خواننده مقیم آلمان و معاون رئیس انجمن کنتور آلمانی، یک کانتور آلمانی را راه‌اندازی کرده است. ناشر مشهور موسیقی Edition Peters برای بازیابی و انتشار مجدد آثار خوانندگی یهودی که پس از نابودی جوامع یهودی آلمان ناپدید شدند.

نویسنده همکار او کانتور آمنون سیلیگ، رئیس انجمن است. جلد اول، که عصر جمعه پیش از سوکوت منتشر شد، شامل 18 اثر برای کانتور، گروه کر مختلط و ارگ مربوط به سال‌های 1838 تا 1938 است. داستان خلق هاشیونو از نظر تاریخی مهم است. این اثر، آثار کانتوریایی یهودی آلمانی را که در نوامبر 19-30 در کریستال‌ناخت پوگرو نابود یا ناپدید شدند، به وجود می‌آورد. حزب ناسیونال سوسیالیست. از 1400 کنیسه و مؤسسه یهودی که در طول کریستال ناخت ویران شدند، چندین اندام، پیانو و غیره

سازهای تورات نیز سوزانده شدند، مانند طومارهای تورات، آثار موسیقی، و سایر اقلام موسیقی که به مدت 100 سال در جامعه مرکزی بودند. آلمان: زادگاه یهودیت اصلاحات تجدید آرشیوی دقیق لویتین یک دایره کامل ایجاد می کند: آلمان زادگاه یهودیت اصلاحات است، و خود لویتین به خود اجازه می دهد که این مجموعه های فضایی اصلاح طلبان را یکبار دیگر به اصلاحات تبدیل کنند. طیف اعمال مذهبی - نه فقط یهودیت اصلاحی.

این شامل آثاری از اسرائیل مایر یافث از فرانکفورت است که برای یک گروه کر آکاپلای مردانه با آلتوس و سوپرانوهای مرد نوشت و کارهای جکوب دیمونت که تکنوازی مردانه کانتور و آهنگ آکاپلای مردانه برای کابالات شبات نوشت. اما آنچه که لویتین گفت این مجموعه موسیقی نوشته شده را برای ارگانیک بسیار جالب و جذاب می کند.

البته، این نوع قرار بود در یک محیط اصلاحی نواخته شود، زیرا صداها و سازهای زنانه در کنیسه های ارتدکس در روز سبت مجاز نبودند." لویتین از سالومون سولزر در وین صحبت کرد که به اندازه کافی پول به دست آورده بود تا آهنگسازان را برای نوشتن قطعات برای او سفارش کند.

سولزر از دوست خود، آهنگساز مشهور رمانتیک اولیه، فرانتس شوبرت، خواست که برای مزمور 92 موسیقی بنویسد. این تنها قطعه موسیقی بود که شوبرت برای کنیسه ای به زبان عبری ساخته بود." برخی از این قطعات توسط آهنگسازان بسیار بسیار خوب و مشهور زمان خود نوشته شده بودند که حتی یهودی هم نبودند، و آنها بسیاری از نوازندگان ارگ را داشتند که هرگز برای یهودیان اهل موسیقی نبودند. با تاکید بر اینکه آهنگسازان غیر یهودی استثنا بودند. روند بررسی آرشیوها طولانی بود.

400 عنوان در مجموعه فریمان در فرانکفورت وجود دارد، جایی که این قطعات از آنجا تهیه شده است. کل مجموعه حدود 20000 صفحه است. برخی از موسیقی ها فقط دو صفحه هستند، اما برخی کتاب های قطوری هستند.» برای مثال، عنوان فهرست شده «Schir Zion» نوشته سالومون سولزر فقط سال و شهری را نشان می دهد که در آن منتشر شده است، اما سپس آن را باز می کنید و می بینید که Schir Zion جلد شبات است و دارای 400 صفحه با 700 عنوان است.

حتی اگر برخی از آثار را بیرون بیندازید، باز هم ممکن است 150 قطعه برای بررسی باقی بمانید." لویتین ادامه داد: "من مجبور شدم زمینه مذهبی را کاوش کنم و اگر به اندازه کافی خوب باشد." اما برخی از چیزها واقعا موسیقی عالی هستند.

و من فقط می خواستم تا جایی که امکان دارد نماینده آهنگسازان بیشتری باشم.» با این حال، او با خود گفت که اگر «به اندازه کافی خوب نیستند» نیازی به حفظ آثار نیست. چیزهایی که مایه شرمساری است که هیچ کس آن را نمی داند." Kristallnacht: "شبی که موسیقی مرد" کریستال ناخت، او گفت، "شبی بود که موسیقی در آن مرد." تمام اندام ها سوختند و هرگز بازسازی نشدند.

پس از شوآ، آنها دیگر کانتورها را نداشتند: یا فرار کردند، یا به قتل رسیدند. و جماعت ها، مردمی که به آلمان برگشتند، کنیسه هایی با اعضای بدن نداشتند. آنها به سرعت کنیسه های کوچک ساختند. هیچ کس دوباره به فکر ساخت ارگ نیفتاد." لویتین از اهمیت ارائه این مجموعه به عنوان مجموعه ای از موسیقی آلمانی - بخشی از قانون آلمانی - به جای موسیقی صرفا یهودی که برای کنیسه در نظر گرفته شده است صحبت کرد. او گفتگویی را با یکی از دوستانش که رهبر ارکستر آلمانی است به یاد آورد که به او گفت: "این موسیقی آلمانی است.

به آلمانی توسط آهنگسازان آلمانی به زبان عبری برای کنیسه نوشته شده بود، اما این یک ژانر کامل از موسیقی آلمانی است.» لویتین متفکر گفت: «از این که او این را گفت بسیار متاثر شدم. زیرا نقش یهودیان در زندگی فرهنگی آلمان تا زمان آمدن نازی ها بسیار زیاد بود. برای من مهم بود که نه تنها در مورد وحشتناک بودن ناپدید شدن همه چیز صحبت کنم، بلکه نگاهی به کار بیندازم و بگویم "این یک موسیقی عالی است، این یک موسیقی عالی است."" در حالی که مجموعه فعلی بر Shabbat متمرکز است، لویتین مجموعه های بعدی را برنامه ریزی می کند که بر روی یوم کیپور، روش هاشانه، هانوکا و چرخه زندگی تمرکز کند.

او و تیمش در نیمه راه مجموعه دوم هستند، اما او امیدوار است که کل مجموعه در حدود 4 تا 5 سال تکمیل شود. او به جروزالم پست گفت که کارش جامع است. من نمی‌خواهم فقط یک یا دو قطعه را به کارنامه برگردانم و بگویم "دیگر هرگز"." "من "دیگر هرگز" نمی‌خواهم. من آن را می خواهم."