کانن در مورد تمایل به ادامه بازی و تأثیر فارل

کانن بخشی از تیم ایرلندی فارل بود که در سال 2023 قهرمان گرند اسلم شش ملت شد.

جک کانن، تیم عقب ایرلند، اندی فارل سرمربی تیم را به دلیل اجرای یک تغییر فرهنگی در اردو برای تشویق بازیکنان به صحبت بیشتر در مورد احساساتشان تحسین کرده است.

کونان که از اولین بازی خود در ایرلند در سال 2015 تاکنون 62 بازی ملی انجام داده است، بیشتر دوران حرفه ای بین المللی خود را با فارل گذرانده است که در سال 2019 پس از کار به عنوان مربی دفاع در دوران سلطنت جو اشمیت به عنوان سرمربی به عنوان سرمربی ارتقا یافت.

کانن معتقد است که رویکرد فارل به ارتباطات باز از زمانی که به عنوان سرمربی منصوب شد، تیم را به هم نزدیک‌تر کرده و به بازیکنان جدید کمک کرده تا سریع‌تر تسویه حساب کنند.

"من فکر می کنم وقتی شما آسیب پذیر هستید یا باز هستید، به شخص دیگری اجازه می دهد همان باشد و باعث ایجاد ارتباط می شود. من فکر می کنم این یک کیفیت واقعی قوی از تیم است.

«پیش از این، شما عصبی و متلاطم بودید و نمی‌خواهید در جلسات [تیم] به طور عمومی [احساسات] را با کسی در میان بگذارید.

"حالا، فاز می‌گفت آیا همه فهمیدید؟" و مردم اکنون می گویند "من نمی دانم" یا "من مطمئن نیستم". همیشه تا حدی از اشتباه کردن می ترسید، اما اگر بهترین نیت را دارید و اشتباه می کنید، خوب است. این یک چیز بزرگ بوده است."

کانن در جریان پیروزی 48 بر 23 لنستر مقابل کلرمونت از ناحیه کتف آسیب دید.

کونان در اوایل ماه جاری در بازی قهرمانی لنستر مقابل کلرمون از ناحیه کتف آسیب دید و بازی‌های قهرمانی ملل ایرلند در نوامبر برابر آرژانتین، فیجی و آفریقای جنوبی در دوبلین را از دست خواهد داد.

بومی بری، که دو بار شیر بریتانیایی و ایرلندی است، قصد دارد برای شش ملت سال آینده بازگردد و در دسترس باشد و ناامید است که در جام جهانی راگبی 2027 اکتبر آینده حضور یابد.

مادرش آن در ماه آگوست درگذشت و کانن در تلاش است تا به تناسب اندام بازگردد و از راگبی خود برای گرامیداشت یاد او لذت ببرد.

کانن که به وضوح احساساتی بود گفت: "او قبل از هر بازی به من پیام می داد و می گفت "موفق باشید، ما افتخار می کنیم".

"این یک چیز بزرگ برای من در حال حاضر، لذت بردن از آن و باعث افتخار او. استرس را به عنوان یک چیز خوب و این چیزی است که من می خواهم انجام دهد."

در حالی که این مرد 34 ساله اذعان می کند که در سال های گرگ و میش زندگی حرفه ای خود به سر می برد، از نظر جسمی و ذهنی می تواند برای آینده قابل پیش بینی ادامه دهد و تنها زمانی شروع به بازنشستگی می کند که احساس کند این توانایی را برای ادامه کار از دست داده است.

او توضیح داد: "بدون آسیب، بدنم احساس خوبی دارد. با بالا رفتن سن، ضعیف تر نمی شوم. من هرگز سریع نبودم و باور نکردنی نبودم، بنابراین از نظر بدنی افت نمی کنم، هنوز هم قوی هستم."

"فکر می‌کنم وقتی کمی بزرگتر می‌شوی، آیا هنوز واقعا آن را می‌خواهی؟ آیا آن را در وجودت داری تا در روزهای سخت ظاهر شوی؟ گاهی اوقات در حال توانبخشی، وقتی سوار دوچرخه هستم، به پایین بشکه خیره شده‌ام و آن لحظات چالش‌برانگیز واقعی هستند.

"من هنوز هم کاری که انجام می دهم و محیط را دوست دارم، بنابراین این چیزی است که به شما انگیزه می دهد. چه یک، دو یا سه سال بازی کنم، باید منتظر بمانیم و ببینیم، اما در حال حاضر احساس خوبی دارم و این سخت گیری هنوز وجود دارد.

"من کمی مریض می شوم که بچه های دیگر بازی می کنند - این به من انگیزه می دهد که فکر می کنم سالم هستم. من هنوز می خواهم رقابت کنم."