کاهش جمعیت خفاش‌ها می‌تواند مزایای اکوسیستم را تضعیف کند، حتی در حالی که گونه‌ها همچنان گسترده هستند

توسط Gesine Steiner، موزه تاریخ طبیعی، برلین

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

خفاش ها از طرق مختلف سلامت اکوسیستم ها را ارتقا می دهند. گونه های حشره خوار به تنظیم جمعیت حشرات از جمله آفات کشاورزی و جنگلی کمک می کنند. در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری، خفاش های شهد خوار و میوه خوار گیاهان را گرده افشانی کرده و دانه ها را پراکنده می کنند و از تولید مثل گیاهان و بازسازی جنگل ها حمایت می کنند.

مقاله جدیدی که در Nature Reviews Biodiversity توسط محققان موزه für Naturkunde، دانشگاه ناپل فدریکو دوم و Humboldt-Universität zu Berlin منتشر شده است، این فقدان اغلب نادیده گرفته شده عملکردهای زیست محیطی را بررسی می کند.

دانیلو روسو از دانشگاه فدریکو دوم ناپل و موزه فور Naturkunde در برلین می گوید: «ضبط یک گونه خفاش به ما می گوید که وجود دارد، اما نه اینکه آیا هنوز نقش اکولوژیکی خود را ایفا می کند یا خیر. "ممکن است جمعیت آن خیلی کوچک شده باشد یا روابط آن با گیاهان و طعمه تغییر کرده باشد. این تلفات می تواند پنهان بماند تا زمانی که گونه هنوز در لیست چک است."

کاهش اعداد تنها بخشی از مشکل است. نور مصنوعی و تکه تکه شدن زیستگاه می تواند دسترسی به مناطق تغذیه را محدود کند یا سفر بین گیاهان گلدار و لکه های جنگلی را مختل کند.

تغییر در دسترس بودن یا زمان بندی فصلی حشرات، گل ها و میوه ها می تواند روابط اکولوژیکی را تضعیف کند. گرما، خشکسالی، بیماری و سایر فشارها نیز می‌توانند بر رفتار و تولید مثل تأثیر بگذارند، با عواقبی که ممکن است قبل از آشکار شدن تلفات جمعیت جمع شوند.

نویسندگان توجه ویژه ای را به گونه های رایج جلب می کنند. در زمین‌های کشاورزی، شهرها و دیگر مناظر به‌شدت اصلاح‌شده، تعداد کمی از گونه‌های خفاش فراوان ممکن است سهم بزرگی از عملکردهای اکولوژیکی باقی‌مانده را به خود اختصاص دهند. بنابراین کاهش آنها می تواند عواقبی در مناطق وسیعی داشته باشد، حتی در حالی که هنوز گسترده در نظر گرفته می شوند.

Mirjam Knörnschild از موزه für Naturkunde Berlin و Humboldt-Universität zu Berlin می گوید: «مشترک نگه داشتن گونه های مشترک یک هدف مهم حفاظتی است. بسیاری از اثرات زیست محیطی خفاش ها به تعداد زیادی از حیوانات بستگی دارد.

این بررسی اقدامات حفاظتی را پیشنهاد می‌کند که از ظرفیت خفاش‌ها برای سازگاری، حرکت و تعامل با دیگر موجودات و فرآیندهای اکوسیستم محافظت می‌کند. اینها شامل حفظ جمعیت‌های بزرگ و دارای تنوع ژنتیکی، حفاظت از شبکه‌های اقامتگاه‌ها و راهروهای پرواز تاریک، کاهش قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها و حفظ زیستگاه‌هایی است که غذا را در طول فصول سال تامین می‌کنند.

نظارت نیز باید ارزیابی کند که آیا اقدامات حفاظتی عملکردهای اکولوژیکی را حفظ می کنند یا خیر. سوابق حضور گونه ها و فعالیت های صوتی را می توان با اندازه گیری های هدفمند بقا، تولید مثل، سرکوب آفات، گرده افشانی موفق یا استقرار نهال ترکیب کرد. این امر به آشکار شدن خساراتی کمک می کند که فهرست گونه ها به تنهایی قادر به تشخیص آن نیستند.

جلوگیری از انقراض و حفظ سهم زیست محیطی گونه های خفاش اهداف مکمل هستند. با پرداختن به هر دو، حفاظت از خفاش‌ها می‌تواند به حفظ فرآیندهایی که اکوسیستم‌ها را کار می‌کنند کمک کند.

دانیلو روسو و همکاران، حفظ توابع اکوسیستم با واسطه خفاش، بررسی های طبیعت تنوع زیستی (2026). DOI: 10.1038/s44358-026-00217-2

اطلاعات مجله: Nature Reviews Biodiversity

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →