کاهش سریع جمعیت لاک‌پشت‌های چرمی؛ آیا شبکه پناهگاه‌های دریایی نجاتشان می‌دهد؟
کارشناسان هشدار می‌دهند با روند کنونی پیشرفت، دستیابی به هدف حیاتی حفاظت از ۳۰ درصد اقیانوس ممکن است ۲۶۵ سال طول بکشد.
ماهیگیری صنعتی برای لاک‌پشت‌های چرمی «مناطق خطر» ایجاد کرده است؛ جمعیت این گونه در بسیاری از نقاط جهان به سرعت در حال کاهش است.چرمی لاک‌پشت‌ها از تهدیدشده‌ترین مهره‌داران دریایی روی کره زمین به شمار می‌روند و از سال ۲۰۱۳ در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در رده آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده‌اند.در حال حاضر در آب‌های آزاد اقیانوس اطلس هیچ منطقه کاملا یا بسیار حفاظت‌شده‌ای وجود ندارد؛ این پهنه برای الگوی مهاجرت این گونه حیاتی است و نبود چنین مناطقی باعث شده هیچ بخشی از تهدید دائمی ادوات ماهیگیری تجاری در امان نباشد.با این حال گزارشی تازه اعلام می‌کند ایجاد شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته از «پناهگاه‌های دریایی» در آب‌های آزاد اقیانوس اطلس می‌تواند به حل این مشکل کمک کند.پیشرفت لاک‌پشتی در حفاظت از اقیانوس‌هاگزارش «خوب متصل»، که از سوی سازمان مردم‌نهاد گرینپیس بین‌الملل منتشر شده، نشان می‌دهد پناهگاه‌های دریایی می‌توانند بیش از ۳۵ درصد از مناطق خطرناکی را که لاک‌پشت‌های چرمی در برابر ماهیگیری صنعتی با آن روبه‌رو هستند، پوشش دهند و خطر مرگ‌ومیر این گونه را کاهش دهند.این گزارش در حالی منتشر شده که امروز (دوشنبه ۱۹ اکتبر) کنفرانس کلیدی سازمان ملل درباره تنوع زیستی (CBD COP17) در ارمنستان آغاز می‌شود؛ جایی که نخستین ارزیابی رسمی از میزان پیشرفت به سوی اهداف جهانی مورد توافق در سال ۲۰۲۲ انجام خواهد شد.این روند شامل تعهدی برای حفاظت از ۳۰ درصد اقیانوس‌های جهان تا سال ۲۰۳۰ نیز می‌شود؛ هدفی که دانشمندان می‌گویند حداقل میزان لازم برای دادن فرصت احیا به اقیانوس است.گرینپیس می‌گوید دولت‌ها باید «هر چه سریع‌تر شکاف آشکار میان تعهدات و عمل» را پر کنند و سرعت پیشرفت کنونی را «لاک‌پشتی» توصیف می‌کند.به گفته این گزارش، با روند فعلی ۲۶۵ سال طول خواهد کشید تا ۳۰ درصد اقیانوس‌ها تحت حفاظت قرار گیرد.پناهگاه‌های دریایی چگونه می‌توانند به لاک‌پشت‌های چرمی آسیب‌پذیر کمک کنندگرینپیس ۱۷ پهنه را شناسایی کرده که باید طبق پیمان جهانی اقیانوس‌ها به عنوان پناهگاه‌های کاملا حفاظت‌شده دریایی تعیین شوند؛ اقدامی که هم مساحت کل تحت حفاظت را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد و هم نقاطی را پوشش می‌دهد که گونه‌های مهاجر در آن‌ها با بیشترین تهدیدها روبه‌رو هستند.این مناطق شامل بخش‌هایی از پهنه‌های حفاظت‌شده دریایی موجود (MPA) است که باید ارتقا یافته و کاملا حفاظت‌شده شوند، برخی نقاطی که دولت‌ها پیش‌تر در حال بررسی آن‌ها هستند و تعدادی سایت جدید؛ مجموعه‌ای که شبکه‌ای از پناهگاه‌های حفاظت‌شده ایجاد می‌کند و بیش از ۳۱ درصد آب‌های آزاد اقیانوس اطلس را در بر می‌گیرد.لوکاس موس، کنشگر دریایی در گرینپیس بین‌الملل، می‌گوید: «داشتن شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته از پناهگاه‌های کاملا حفاظت‌شده دریایی تضمین می‌کند گونه‌های شگفت‌انگیز مهاجر مانند نهنگ‌ها و لاک‌پشت‌ها در طول سفرهای خود در امان باشند و از خطر کشته شدن در ماهیگیری صنعتی یا برخورد با کشتی‌های باری دور بمانند.»او می‌افزاید: «این تنها راهی است که به آن‌ها امکان می‌دهد با امنیت سفر کنند، تغذیه کنند و تولیدمثل داشته باشند. نمایندگان کشورها که در ارمنستان گرد هم آمده‌اند باید با راه‌حل‌های بزرگ و جسورانه موافقت کنند تا این روند دوباره به مسیر درست بازگردد.»