"کتاب با": چگونه ساخت فیلم ترکیبی صمیمانه با کاوش تروما خانواده را به هم نزدیکتر کرد
سفر سینمایی اشلی دوونگ که در جشنواره فیلم لندن نمایش داده میشود، خاطرات دردناکی را که پدرش مدتها از خانوادهاش در مورد فرار از جنگ ویتنام و زندگی به عنوان پناهنده در ایران نگه داشته بود، آشکار میکند.
در خاطرات Anh Duong Dear Da-Lê: A Father’s Memoir of the Vietnam and the Revolution of Iran، که در سال 2024 منتشر شد، نویسنده تجربیات و آسیب های خانوادگی خود را برای دخترش اشلی - از دوران کودکی او در نزدیکی هو، ویتنام و فرار از جنگ ویتنام تا زندگی به عنوان پناهنده در ایران، 1980 در انقلاب 1970 بازگو می کند.
این فیلم به نویسندگی و کارگردانی اشلی دا-ل دوونگ برای اولین بار در جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمد و اکنون اولین نمایش بین المللی خود را در هفتادمین دوره جشنواره فیلم لندن BFI جشن می گیرد، جایی که در 8 و 9 اکتبر نمایش داده می شود.
یادداشتهای مطبوعاتی درباره کتاب «با» این فیلم را راهاندازی کردند: «اشلی با بازگشت به روستای اجدادیاش، با پدر و بستگانش برای فیلمبرداری از بازآفرینیهای مشارکتی گذشتهشان همکاری میکند. «Ba's Book» که ترکیبی واقعی از لایو اکشن و مستند است، نگاهی خلعآمیز به نحوه پیشروی یک خانواده از اختلافات ناشی از جنگ و آوارگی ارائه میدهد.»
قبل از اکران در لندن، اشلی دونگ درباره تجربهاش از ساخت Ba’s Book و اینکه چگونه رابطهاش با خانوادهاش با THR را تغییر داد، صحبت کرد.
تصمیم برای شروع یک سفر سینمایی با هم مدتی طول کشید. این فیلمساز به یاد می آورد: «این قطعا یک فرآیند کامل بود. "من با پدرم به یک اقامتگاه هنری رفتم. هرگز انتظار نداشتم این کار را انجام دهم. بنابراین تصمیم برای ساخت این فیلم در واقع حداقل چند سال طول کشید تا اینکه آماده شدم و گفتم، باشه، بیایید این کار را انجام دهیم. بالاخره این یک پروژه بسیار جاه طلبانه بود."
یکی از چالشهای کلیدی این بود که او میخواست به پدر و خانوادهاش فضای مورد نیازشان را بدهد، اما این امر با عدم پیشبینیپذیری همراه بود. دوونگ به THR میگوید: «پدرم اطلاعات زیادی میخواست، که برای من سخت بود، زیرا در واقع نمیدانستم در آینده چه اتفاقی میافتد. "یک فرآیند کشف برای همه وجود داشت."
پیروی از این روند همچنین باعث شد تا او متوجه شود که او شخصیتی است که باید روی صفحه ظاهر شود. دوونگ میگوید: «در ابتدا، من در حال فیلمبرداری از مصاحبههای اقوامم بودم و پشت دوربین بودم، نه روی صفحه. اما بعدا متوجه شدم که این بخشی از داستان من نیز هست. من باید به اندازه خانوادهام آسیبپذیر باشم، بنابراین باید خودم را بیشتر در فیلم بگذارم. در واقع چند سال طول کشید تا به نقطهای رسیدم که واقعا در فیلم بودم. در پایان روز، این داستانی است درباره من که درباره پدرم یاد میگیرم و درباره خانوادهام یاد میگیرم.»
ظاهر شدن جلوی دوربین برای او کاملا طبیعی نبود. کارگردان توضیح داد: «من قبلا در فیلمی حضور نداشتم. من قبلا هرگز از خودم فیلم نگرفتهام، و طبیعتا یک فرد کاملا خجالتی هستم، بنابراین بسیاری از خودم را بیرون میکشیدم. اما احساس میکردم که این عادلانه بود زیرا از خانوادهام میخواستم که همین کار را انجام دهند. احساس میکردم اگر بخواهم آنها را تحت نظر بگیرم، باید شجاع هم باشم.»
برخی از صحنههای کتاب با، مانند صحنهای که در آن پدر و دختر در مورد جزئیاتی بودن یک بازسازی خاص با هم اختلاف نظر دارند، همچنین به بینندگان یادآوری میکند که افراد مختلف دنیا را متفاوت پردازش میکنند. دوونگ خاطرنشان میکند: "لحظههایی بود که او بسیار متین است. چون مهندس است، روشهای بسیار دقیقی برای صحبت کردن در مورد مسائل دارد." "در ابتدا، این برای من ناامید کننده بود، زیرا در فیلمسازی زمان تنگاتنگی وجود دارد؛ شما یک گروه و بازیگر کامل در انتظار دارید. اما من باید به خودم یادآوری می کردم که هیچ کدام از اینها مهم نیست.
آنچه واقعا مهم است این تعاملات است، و آنچه من سعی می کنم در مورد پدرم و بستگانم بیاموزم، بنابراین همه می توانند منتظر بمانند."
در نهایت روند ساخت فیلم نیز دختر و پدر را به هم نزدیک کرد. او به THR میگوید: «ما اکنون همدیگر را به شیوهای متفاوت میشناسیم. ما اخیرا Blue Heron را تماشا کردهایم که یک فیلم هیبریدی کانادایی نیز هست. نمیدانستم که پدرم آن را دوست دارد یا نه، زیرا آنطور که من فکر میکنم نوع فیلم او نیست. اما ما صحبتهای خلاقانهای داشتیم. خوشحالم که میتوانیم چنین فیلمی را تماشا کنیم و سپس تمام این ایدههای او را بشنویم.
دوونگ به اشتراک میگذارد که پدرش که در یک پرسش و پاسخ LFF به او میپیوندد، اکنون «چند بار» کتاب Ba را نیز دیده است. "و هر بار، بحثهای مستمری را مطرح میکند. او کسی است که به چیزها فکر میکند و بینشهای جدیدی دارد. بنابراین پس از هر نمایش، دوباره درباره آن صحبت میکنیم."
بازخورد مخاطبان Duong تاکنون شامل برخی واکنشهای احساسی بوده است. او میگوید: «آنچه که من واقعا از روند نمایش فیلمم برای تماشاگران قدردانی کردهام، نظراتی است که دریافت میکنم. "بعضی از مردم با گریه به سمت من می آیند و می گویند: "باید به مادرم زنگ بزنم." من احساس می کنم مردم همیشه کلمات مناسبی برای چیزها ندارند. و با این فیلم، ما واقعا در تلاش بودیم آن ها را پیدا کنیم و راهی برای صحبت با یکدیگر در طول فرآیند ساخت فیلم پیدا کنیم. اگر این باعث می شود مردم به خانه بروند و از اعضای خانواده سوالات شگفت انگیزی را که منتظرشان بوده اند بپرسند، این یک نوع است."
Duong همچنین به یک شگفتی مثبت در مورد واکنش مخاطبان به کتاب Ba اشاره می کند. او میگوید: «خندهدار است که مردم چقدر خندیدهاند، زیرا وقتی میشنوید که فیلم درباره خانوادهای است که در حال بررسی ترومایی است که اتفاق افتاده است، شگفتآور است. "فکر میکنم این فیلم گاهی اوقات مردم را از خندیدن به گریه کردن میآورد، حداقل من را از خندیدن به گریه کردن میآورد. یک تعامل خانوادگی بسیار پویا وجود دارد. مردم با خاطرات خود زندگی میکنند، و شما همیشه وقتی با خاطرات خود زندگی میکنید گریه نمیکنید. گاهی اوقات، دعوا میکنید یا خندهدار هستید، بنابراین چیزهای زیادی در آنجا اتفاق میافتد."
طرفداران Ba’s Book ممکن است از خود بپرسند که آیا در آینده می توانند چیزهای بیشتری از این فیلمساز جوان ببینند. دوونگ به THR میگوید: «من یک فیلمنامه روایی دارم که با همکاری نویسندهام مینویسم. و همچنین یک مستند ترکیبی دیگر وجود دارد که ما به آن فکر کردهایم، اما آنقدر پیشرفته نیست که بتوان در مورد آن صحبت کرد.
متن اصلی (انگلیسی)
‘Ba’s Book’: How Making the Heartfelt Hybrid Film Exploring Trauma Brought a Family Closer Together
Ashley Duong's cinematic journey, which screens at the London Film Fest, uncovers painful memories that her father long kept from his family about escaping the Vietnam War and living as a refugee in Iran.