کتی شریدان و پایان بیداری

قربان، – کتی شریدان به فهرست طولانی مفسرانی پیوسته است که اصرار دارند کلمه «بیدار» بی‌معنی است («پیدار تویبین می‌گوید که «حباب بیداری را می‌ترکند». آیا کسی اهمیتی می‌دهد؟»، ۴ نوامبر).

اما وقتی به این کلمه فکر می کنم یک ایده خاص در ذهن دارم. این سبک مشخصه و مشغله های دهه آخر سیاست مترقی را به تصویر می کشد. این یک تجربه سورئال است که به ما گفته شود در واقع معنایی ندارد.

وقتی می شنوم الکساندریا اوکاسیو-کورتز، برجسته ترین سیاستمدار چپ در ایالات متحده، از افراط و تفریط های مترقی گذشته اخیر با عنوان "Woke 1" یاد می کند، و وقتی می بینم نیویورک تایمز متمایل به چپ از بیدار شدن بدون نقل قول در عناوین خود استفاده می کند، دو چندان سورئال است. بی معنیه یا نه؟

شاید در یک طرف اقیانوس اطلس معنی داشته باشد اما در طرف دیگر معنی ندارد. یا شاید فقط زمانی بی معنی باشد که توسط شخص اشتباهی صحبت شود. در هر صورت، برای شریدان مطمئنا بیشتر مثمر ثمر است که درگیر انتقاد از سیاست خود باشد تا اینکه آن را به عنوان نامنسجم و بی ارزش پاسخگویی رد کند.

اندرو اودونوان،

خیابان بوترستون،

بلک راک،

دوبلین

آقا، - کتی شریدان در بحث در مورد "بیداری" (هر چه که باشد) نکته بسیار مهمی را در جلب توجه به عدم احترام به این گفتمان بیان می کند.

اگر فقط می توانستیم به یاد بیاوریم که در پشت هر نقطه بحث بحث برانگیزی، افراد واقعی وجود دارند که زندگی آنها تحت تأثیر صحبت های بی فکر و خودپسندانه است، ممکن است در جامعه ای شادتر و هماهنگ تر زندگی کنیم. - مال شما و غیره

دیوید ام اوشی،

دوبلین 6.