کت و شلوار اکشن کلاس Sweep اضافی Osaic Faces

شرکت Osaic با یک شکایت دسته جمعی مواجه شده است که ادعا می کند این شرکت در نحوه مدیریت برنامه های مختلف جمع آوری پول، سود خود را از مشتریان جلوتر می گذارد.

در شکایتی که در دادگاه فدرال آریزونا ارائه شده است، مشتریان اوزایک رابین نکمن و داگلاس ویتاکر اوزایک را به "کم پرداختی چشمگیر بهره" به مشتریان خود متهم کردند که "تعهدات قراردادی، ضمنی و/یا امانتداری" آنها را در قبال شاکیان نقض کرده است.

در این شکایت آمده است: «علی‌رغم اینکه اوزایک خلاف آن را نشان می‌دهد، قاطعانه نرخ‌های بهره پرداختی به مشتریان را بر اساس عوامل اقتصادی یا بازار غالب تنظیم نکرده است، بلکه نرخ‌های سود را به‌طور مصنوعی پایین نگه داشته است تا سود قابل‌توجهی برای خود کسب کند».

در این شکایت، Nackman و Whittaker استدلال می‌کنند که معمولا وجه نقد سرمایه‌گذاری نشده از حساب‌های مشتری به حساب‌های دارای بهره منتقل می‌شود (یا «جارو» می‌شود) و بازده مشتری را ایجاد می‌کند.

در مورد Osaic، مشتریان دارای حساب‌های کارگزاری، مشاوره و IRA می‌توانند از طریق برنامه‌های Sweep حساب‌های معرفی شده به شرکت‌های تسویه حساب خود، پرشینگ و خدمات مالی ملی، که مسئول ایجاد حساب‌های سپرده در بانک هر برنامه، واریز، برداشت و انتقال وجه نقد به، از و داخل حساب‌ها هستند، به حساب‌های سوئیپ دسترسی داشته باشند.

Nackman و Whittaker ادعا کردند که Osaic نرخ بهره را برای حساب‌های جمع‌آوری نقدی خود «به‌طور مصنوعی پایین» نگه داشته، در حالی که نرخ‌های سود بالاتری را در سپرده‌ها از به‌اصطلاح «کارمزد» پرداخت‌شده توسط بانک‌های شرکت‌کننده دریافت می‌کند.

شرکت‌های فعال در این صنعت همچنان با اقلام مشابهی روبرو هستند، از جمله خود اوزایک. یک مشتری در اوایل سال 2025 شکایت مشابهی را ارائه کرد که هنوز ادامه دارد، اگرچه چندین شکایت اولیه رد شده است.

در چند ماه گذشته، شاکیان علیه شرکت‌هایی مانند Betterment و Commonwealth شکایت‌های دسته‌جمعی را مطرح کرده‌اند و ادعا می‌کنند که ادعاهایی مشابه آن‌هایی که در دعوای اوزایک شرح داده شده است. اگرچه به نظر می رسد میزان شکایات دسته جمعی علیه شرکت ها از سال 2025 تا حدودی کاهش یافته است.

رگولاتورها در کمیسیون بورس و اوراق بهادار همچنین تحقیقات خود را در مورد کارگزاری‌های بزرگ از جمله مریل لینچ، ولز فارگو و مورگان استنلی آغاز کردند (کمیسیون اتهامات دو شرکت اول را در ژانویه 2025 حل و فصل کرد و تحقیقات خود را در مورد مورگان استنلی بدون اقدام اجرایی در ماه مه بعد بسته شد).

این آژانس همچنین تحقیقات مشابهی را در مورد LPL Financial در اوایل سال جاری لغو کرد.

در آخرین مورد، به گفته شاکیان، بانک‌ها از وجه نقد «قابل توجه» ارائه شده از طریق برنامه‌های جابجایی که بانک‌ها برای مقاصد سرمایه‌گذاری یا وام استفاده می‌کردند، بهره‌مند شدند. کارمزد پرداخت شده توسط بانک ها باعث کاهش سود پرداختی به موجودی نقدی مشتریان در حساب های سوئیپ شد.

بنابراین، Osaic رویه‌ای را ایجاد کرده است که به موجب آن Osaic سود قابل توجهی در موجودی نقدی مشتری خود کسب می‌کند، در حالی که مشتری، که وظیفه امانتداری یا وظیفه عمل به نفع مشتری به او بدهکار است، از موجودی نقدی خود در مقایسه با سایر ابزارهای دارای ریسک قابل مقایسه ضرر می‌کند، زیرا سودی که مشتری در گوشواره‌های نقدی او به دست می‌آورد، کمتر از مبلغی است که گوشواره‌های مشتری در وجه نقد دریافت می‌کند.

شاکیان همچنین ادعا کردند که نرخ های بهره در میان رقبای Osaic (از جمله Vanguard، Fidelity و Baird) "به طور قابل توجهی بالاتر" از نرخ های Osaic برای برنامه های جارویی مشابه است. حتی زمانی که فدرال رزرو طی چند سال گذشته نرخ بهره را افزایش داد، شاکیان ادعا می کنند که Osaic نرخ های خود را ثابت نگه داشته است.

در این دعوا، دو شاکی از دادگاه می‌خواهند که آن را «دعوای طبقه‌ای مناسب» اعلام کند و از متهمان بخواهند «خسارت واقعی» (از جمله خسارات کیفری) و سایر سود را بپردازند.

سخنگوی Osaic در بیانیه ای گفت: "ما این اتهامات را رد می کنیم و به شدت از این موضوع دفاع خواهیم کرد. ما در حال حاضر اظهار نظر بیشتری نمی کنیم زیرا موضوع در حال بررسی است."