«کدام وطن؟» یهودیان آمریکایی مجبور نیستند بین اسرائیل و آمریکا یکی را انتخاب کنند

هنگامی که آمریکا دویستمین سالگرد خود را در 4 ژوئیه 1976 جشن گرفت، پدرم مرا به تلویزیون فراخواند. من بیرون بودم و از آتش بازی های محلی لذت می بردم، بنابراین تعجب کردم که او در چنین شب خاصی سرگرمی را قطع می کرد. او در حالی که بازویش را دور من گرفت، به صفحه نمایش اشاره کرد. "نگاه کن." انتظار داشتم آتش بازی بر فراز بندر بوستون ببینم.

در عوض، اخبار بر کلمه‌ای متمرکز بود که من نمی‌توانستم آن را تلفظ کنم، چه رسد به اینکه بفهمم: Entebbe. پدرم توضیح داد که هواپیمای حامل بسیاری از اسرائیلی‌ها و یهودیان ربوده شده است، گروگان‌ها در اوگاندا نگهداری می‌شوند، و اسرائیل ماموریت شجاعانه‌ای را برای نجات آنها انجام داده است. در حالی که پرچم‌های آبی و سفید در پس‌زمینه به اهتزاز درمی‌آمدند، نخست‌وزیر اسحاق رابین را تماشا می‌کردیم که از گروگان‌ها استقبال می‌کرد. پدرم در حالی که اشک در چشمانش جمع می‌شد، گفت: «به همین دلیل است که ما وطن داریم.» به‌عنوان یک کودک هشت ساله، کاملا متوجه نشدم چه اتفاقی افتاده است، اما پیام پرشور پدرم حک شد.

وارد روح من شد و به شکل گیری هویت یهودی من کمک کرد. در طول 50 سال گذشته، بارها به آن لحظه بازگشته ام. اخیرا متوجه سؤالی شدم که هرگز فکر نمی کردم آن شب از او بپرسم: کدام وطن؟ می دانم که منظور پدرم اسرائیل بود. اما 50 سال بعد، من سخنان او را متفاوت می شنوم. اسرائیل و آمریکا مکان های متمایز اما عمیقا مرتبطی در داستان مدرن یهودی را اشغال می کنند. اسرائیل وطن اجدادی قوم یهود است که نماینده حاکمیت، قومیت و بازگشت یهودیان است.

قدرت آن نجات غیرمحتمل در انتبه را ممکن کرد. در همین حال، آمریکا به خانه مدنی برای نسل‌ها یهودیان تبدیل شد و چیزی از لحاظ تاریخی خارق‌العاده ارائه کرد: پناهگاهی از آزار و اذیت و امکان مشارکت کامل در جامعه در حالی که مشخصا یهودی باقی می‌ماند. یک اسرائیل قوی و یک جامعه یهودی آمریکایی مطمئن، پروژه های رقیب نیستند.

مانند بابل و اورشلیم قرن‌ها پیش، هرکدام برای آینده مردم یهود ضروری هستند و مسئولیت‌هایی را بر عهده کسانی می‌گذارند که آن را خانه می‌خوانند. این سؤال حل‌نشده، یعنی تعلق عمیق به قوم یهود در حالی که به طور کامل در زندگی آمریکایی شرکت می‌کند، الهام‌بخش خاخام مناخیم، طلبکار، دانشجوی آمریکایی در دانشگاه نیویورک، و دانشجوی آمریکایی در نیویورک شد. تورات در 250.

این مجموعه از موعظه‌های اصلی و تأملات تورات برای بخش‌های هفتگی 5787، دویست و پنجاهمین سالگرد ایالات متحده را نشان می‌دهد. این جلد، جوامع یهودی را دعوت می‌کند تا با داستان آمریکایی از طریق تورات و تورات از طریق تجربه دموکراسی آمریکایی روبرو شوند. موضوع کلی بررسی می‌کند که آمریکا چه چیزی را برای یهودیان و سایر اقلیت‌ها ممکن ساخته است، در حالی که می‌پرسد آزمایش ناتمام آن در خودمختاری از ما چه می‌خواهد. این سؤال از 7 اکتبر فوریت‌تر شده است.

قتل عام، رنج گروگان ها، جنگ متعاقب آن، و عادی سازی نگران کننده یهودی ستیزی، احساس امنیتی را که مدت ها برای بسیاری از یهودیان آمریکایی از آن برخوردار بودند، متزلزل کرده است. محو شدن ضد صهیونیسم و یهودی ستیزی نشان داده است که چگونه حملات آسان به مشروعیت اسرائیل تبدیل به حمله به تاریخ یهودی، یک یهودی آمریکایی در هویت عمومی و دولت ما شده است. شبکه فوق العاده ای از کنیسه ها، مدارس، بورس تحصیلی، بشردوستی، حمایت و رهبری عمومی با اهمیت جهانی.

این مرکز حیاتی زندگی مذهبی، فکری، آموزشی و جمعی یهودیان است. قدرت آن برای اسرائیل مهم است، درست همانطور که قدرت اسرائیل برای یهودیان در سراسر جهان اهمیت دارد. مشارکت کنندگان تورات آمریکایی در شماره 250 نشان دهنده جنبش ها، جوامع و دیدگاه های سیاسی مختلف هستند. آنها نه یک صدا صحبت می کنند و نه باید. سنت یهودی هرگز خواهان یکنواختی اندیشه نبوده است.

ادبیات مقدس ما اختلاف نظر را حفظ می کند زیرا جستجوی خرد با چندین صدا تقویت می شود که به طور جدی با پرسش های پایدار دست و پنجه نرم می کنند. در سراسر مجموعه، خاخام ها، مربیان و رهبران اندیشه آزادی و مسئولیت، عهد و قانون اساسی، عدالت و آزادی مذهبی، تکثرگرایی و اعتماد عمومی، حافظه و امید را بررسی می کنند. آنها می پرسند که چگونه یهودیان می توانند به طور کامل در زندگی مدنی آمریکا بدون تسلیم شدن تعهدات خاص ما، از جمله پیوند ما با اسرائیل و قوم یهود، شرکت کنند. اینها سؤالاتی جدا از تورات نیستند.

آنها سؤالات تورات هستند. تورات می پرسد که ساختن جامعه ای شایسته والاترین ارزش های ما چیست. سنت یهودی می آموزد که اختلاف نیازی به نابودی جامعه ندارد، که قدرت تعهداتی را به همراه دارد، که حاکمیت قانون بستر یک جامعه عادلانه است، و اینکه انسان ها در قبال یکدیگر مسئول هستند.تجربه یهودیان آمریکا برای خوانندگان اسرائیلی، 250 سالگرد آمریکا ممکن است مانند یک مراسم بزرگداشت ملی دور به نظر برسد.

با این حال، آرمان‌های دموکراتیک آمریکا، نفوذ جهانی و رابطه با اسرائیل عمیقا تاریخ یهودیان مدرن را شکل داده است. درک وعده‌ها، تنش‌ها و کارهای ناتمام آمریکا برای درک بزرگترین جامعه یهودی خارج از اسرائیل و رابطه بین دو مرکز بزرگ زندگی یهودیان معاصر ضروری است. وطن.» امروز می فهمم که بیش از یک داستان خانه را از پدر و مادرم به ارث برده ام.

هر کدام به من شکل داده اند و تعهداتی دارند. و هر کدام به طرق مختلف قوم یهود را حمایت کرده اند. در حالی که ما برای خواندن دوباره تورات آماده می شویم، تورات آمریکایی در 250 ما را دعوت می کند تا حقوق، مسئولیت ها و دلایل امید نهفته در تجربه یهودیان آمریکا را بررسی کنیم. شاید سوالی که پیش روی ما به عنوان یهودی است صرفا این نباشد که به کجا تعلق داریم. این چیزی است که تعلق ما از ما می خواهد.

همانطور که پیرکی آووت به ما یادآوری می‌کند، «آن را برگردانید و آن را برگردانید؛ همه چیز در آنجاست.» نویسنده یک مربی مدنی و مدیر اجرایی روحیه مدنی است، یک سازمان غیرحزبی که آموزش‌های آموزش مدنی را به مدارس روزانه یهودی، کاتولیک و مسیحی ارائه می‌کند تا دانش‌آموزان را برای آگاه شدن و مشارکت اعضای دموکراسی آمریکایی آماده کند. او در سال 2026 جایزه بنیاد میثاق برای تعالی در آموزش یهودی را دریافت کرد.