کره جنوبی و ایالات متحده با تنش های ائتلاف از هم جدا می شوند

کره جنوبی و ایالات متحده بر سر شرایط اتحاد خود درگیر جنگ هستند. از ماه مارس، دو دولت بر سر اشتراک اطلاعات، سرمایه گذاری و فرماندهی نظامی با هم درگیر شدند. اکنون اصطکاک به روش های کوچک و بتنی قابل مشاهده است. این اختلاف در 6 مارس زمانی آغاز شد که چانگ دونگ یانگ، وزیر اتحاد جنوب، شهر کوسونگ در کره شمالی را به عنوان محل تاسیسات غنی سازی اورانیوم نام برد. واشنگتن این اظهارات را به عنوان افشای اطلاعات طبقه بندی شده تلقی کرد و از آن زمان تا حدی اطلاعات تصویری به اشتراک گذاشته شده با سئول در مورد کره شمالی را محدود کرده است.

چانگ گفته است که از این تسهیلات از منابع باز مطلع شده است. واشنگتن این توضیح را نپذیرفت. در ماه آوریل، مشاور امنیت ملی وی سونگ لاک اذعان کرد که دو دولت دیدگاه های متفاوتی در مورد این اظهارات دارند. اختلاف دوم با اولی درگیر شده است. شرکت تجارت الکترونیک Coupang که در فهرست ایالات متحده ثبت شده است، در کره جنوبی به دلیل نقض اطلاعات تحت تحقیق است. گزارش ژوئیه کمیته قضایی مجلس نمایندگان آمریکا، سرویس اطلاعات ملی کره جنوبی را به فشار بر مقامات برای تعقیب این شرکت متهم کرد. NIS این ادعا را نادرست خواند.

در همان جلسه توجیهی آوریل، Wi گفت که پرونده Coupang مربوط به یک شرکت واحد است. او با این وجود اذعان کرد که این امر بر مذاکرات امنیتی تأثیر می گذارد و مذاکرات را به تأخیر می اندازد. سرویس اطلاعاتی مستقیما تحت تأثیر قرار گرفته است. بر اساس گزارش رسانه های محلی، واشنگتن آژانس را از نشست ژوئن با ژاپن درباره تهدیدات سایبری کره شمالی منع کرد و به طور کتبی به سئول اطلاع داد. آژانس این حذف را اقدامی یکباره خواند. سفیر کره جنوبی در ایالات متحده کانگ کیونگ هوا نیز تایید کرد که صدور ویزا برای دو یا سه کارمند آژانس به مقصد سفارت در واشنگتن به تعویق افتاده است.

آژانس این تاخیرها را به تشدید تشریفات ورود به ایالات متحده نسبت داد و هرگونه ارتباط با مناقشه اطلاعاتی را رد کرد. هر حادثه ای را می توان به تنهایی توضیح داد، اما با هم تاثیر آن بر روابط اطلاعاتی بیشتر می شود. فشار اقتصادی نیز مسیر مشابهی را دنبال کرده است. سئول امیدوار بود که پیشرفت در تعهد سرمایه گذاری 350 میلیارد دلاری خود تحت توافق تجاری با واشنگتن، مذاکرات امنیتی متوقف شده در مورد زیردریایی های هسته ای و غنی سازی اورانیوم را از سر بگیرد. با این حال، شرایط خاص سرمایه گذاری باعث تنش بیشتر شده است. ایالات متحده

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در 30 سپتامبر اعلام کرد که کره جنوبی 54 میلیارد دلار در پروژه گاز طبیعی مایع آلاسکا سرمایه گذاری خواهد کرد. وزارت بازرگانی در سئول گفت که هیچ تصمیمی در مورد اینکه آیا سرمایه گذاری شود یا چه مقدار گرفته نشده است. ترامپ دو روز بعد بر این موضوع تاکید کرد. در 2 اکتبر، او به سئول در مورد هزینه های بالاتر برای بیرون ماندن از پروژه هشدار داد. او ادعای سرمایه گذاری را در 14 اکتبر در پستی در Truth Social تکرار کرد. قبل از انتخابات میان دوره ای 3 نوامبر، ترامپ وعده های سرمایه گذاری از سوی متحدان را به عنوان اثبات کارآمدی سیاست تعرفه ای خود ارائه کرده است.

اکنون سئول برای تبدیل ادعای کمپین انتخاباتی به تعهد مالی با فشار مواجه است. پیوند به مذاکرات امنیتی به اختلاف وزنی فراتر از پول می دهد. این فشار همچنین هدف نظامی دیرینه کره جنوبی را به خطر می اندازد. دولت لی قصد دارد تا سال 2028 کنترل عملیاتی در زمان جنگ (OPCON) بر نیروهای کره جنوبی را به دست آورد. ژنرال خاویر برانسون، فرمانده کره جنوبی - افسری که در حال حاضر OPCON در زمان جنگ را بر نیروهای کره ای کنترل می کند - به سه ماهه اول سال 2029 اشاره کرد. سپس، در 14 اکتبر، برانسون در یک انجمن سیاست در واشنگتن گفت که شرایط را تغییر داده است.

او به پرتاب موشک های اخیر کره شمالی به عنوان مدرک اشاره کرد. او از انتقال OPCON ابراز حمایت کرد اما با عجله برای رسیدن به یک ضرب الاجل سیاسی مخالفت کرد. کانگ شین چول، وزیر دفاع کره جنوبی روز بعد گفت که سئول نگرانی های خود را قبلا به واشنگتن منتقل کرده است. وزارت دفاع تاکید کرد که شرایط توافق شده برای انتقال بدون تغییر باقی می ماند. در 19 اکتبر، رئیس جمهور کره جنوبی، لی جائه میونگ در مورد اظهارات برانسون سؤال شد. لی در سخنرانی در کاخ آبی ریاست جمهوری به خبرنگاران گفت که سئول باید به سرعت OPCON زمان جنگ را به دست آورد.

وی افزود که مذاکرات با واشنگتن اساسا به سمت بازگشت آن پیش می رود. لی همچنین استدلال کرد که این فرآیند را باید بهبودی نامید تا انتقال. اظهارات دوم برانسون انتقاد شدیدتری را در سئول به دنبال داشت. منطقه غیرنظامی شده یک نوار حائل بین دو کره است و خط مرزی نظامی از وسط آن می گذرد. برانسون در همان مجمع گفت که کره جنوبی از حصار جنوبی DMZ از دیدگاه فرماندهی سازمان ملل آغاز می شود. او فرماندهی فرماندهی سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده را بر عهده دارد که منطقه را برای حفظ آتش بس مدیریت می کند.

یک مقام فرماندهی پاسخ داد که هیچ سوالی در مورد حاکمیت کره جنوبی وجود ندارد. قانونگذاران حزب حاکم دمکرات مخالفت کردند. کیم بیونگ جو، مشاور ویژه رئیس جمهور در سیاست دفاعی، خواستار بازپس گیری و عذرخواهی شد. قانون اساسی قلمرو کره جنوبی را شبه جزیره کره و جزایر مجاور آن تعریف کرده است. حتی اگر با دقت خوانده شود، این اظهارات کمک چندانی به اطمینان بخشی به شریکی که به دنبال کنترل بیشتر بر دفاع خود است، نداشت. این اولین باری نیست که برانسون جنجال برانگیخته است.

در ماه مه، او کره جنوبی را به "خنجر در قلب آسیا" تشبیه کرده بود، به این معنی که ایالات متحده از دارایی های نظامی مستقر در شبه جزیره برای خنثی کردن "جاه طلبی های فراتر از آن" چین استفاده خواهد کرد. سئول نگرانی های خود را در مورد برانسون از طریق کانال های متعددی منتقل کرده و گزارش شده است که پاسخی دلسوزانه از طرف ایالات متحده دریافت کرده است. آخرین اصطکاک در کره جنوبی و ایالات متحده روابط زمانی ایجاد شد که کره شمالی آزمایش های تسلیحاتی خود را افزایش داد. در 15 اکتبر، رسانه دولتی کره شمالی گزارش داد که این کشور یک روز قبل دو نوع موشک کروز استراتژیک پرتاب شده از زیردریایی را آزمایش کرده است.

این به دنبال پرتاب موشک‌های بالستیک تاکتیکی در 12 اکتبر رخ داد. انفجار مین زمینی باعث زخمی شدن سه سرباز کره جنوبی در DMZ در 21 سپتامبر شد. رئیس ستاد مشترک کره جنوبی تشخیص داده است که کره شمالی مین‌ها را کار گذاشته است. در 19 اکتبر، کیم یو جونگ، خواهر قدرتمند کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، در بیانیه ای گفت که سربازان کره جنوبی به سمت پرسنل کره شمالی که در استحکامات مرزی کار می کردند، شلیک کرده اند.

او نیروهای کره جنوبی را متهم کرد که بین 1 اوت تا 17 اکتبر 2870 اخطار بلندگو و 201 شلیک هشدار انجام داده اند. کیم افزود که ارتش کره شمالی در حال بررسی استقرار سلاح های حمله تاکتیکی بیشتر در امتداد مرز جنوبی و از سرگیری پخش بلندگوها علیه جنوب است. او همچنین دولت لی را متهم کرد که نسبت به سلف محافظه‌کار او، یون سوک یول، درگیری‌ها را سریع‌تر تشدید کرده است. در یک سطح، اتحاد همچنان قوی است. ارتباط بین کره جنوبی و ایالات متحده طبق معمول ادامه دارد.

اما در پشت نمای تعاملات عادی، تحلیلگران نگران هستند که سئول به طور فزاینده ای با هزینه های گزافی برای نه گفتن به خواسته های ایالات متحده مواجه است. در سرتاسر اطلاعات، تجارت و فرماندهی نظامی، واشنگتن موضوعات را به هم مرتبط می کند تا سئول در همه جبهه ها با محدودیت ها و تهدیدها مواجه شود. به نظر می رسد این بیشتر به یک رابطه مبادله ای شبیه است تا ائتلاف «آهنین» که دو وزیر خارجه در 18 سپتامبر مجددا تأیید کردند. شریکی که فقط می تواند از آن پیروی کند، متحد به معنای کامل کلمه نیست.