کریستا پایک: دکتر نقص اساسی در اعدام های مرگبار را توضیح می دهد

یک جراح سابق که اعدام‌های نادرست را بررسی کرده است، می‌گوید زنده ماندن کریستا پایک از دو دوز پنتوباربیتال در اعدام ناموفق در تنسی، یک نقص اساسی در تزریق کشنده را برجسته می‌کند: متخصصان پزشکی که بهترین تجهیزات را برای تجویز داروها و واکنش به عوارض دارند، اخلاق حرفه‌ای از شرکت در آن منع شده‌اند.

جاناتان گرونر، کارشناس جنبه های پزشکی مجازات اعدام، به نیوزویک گفت: «مشکل تزریق کشنده این است که افرادی که واجد شرایط لازم برای انجام آن هستند، از نظر اخلاقی از شرکت در آن منع می شوند. او این معضل را «پارادوکس بقراطی» توصیف کرد.

گرونر، که قبلا به عنوان مدیر پزشکی تروما در بیمارستان کودکان سراسری در کلمبوس، اوهایو خدمت می کرد، استدلال کرد که این محدودیت اخلاقی یک چالش اساسی برای روشی ایجاد می کند که به تخصص پزشکی بستگی دارد. او گفت که تجربه در هنگام بروز عوارض نیز بسیار مهم است.

او گفت: "این تنها روش پزشکی است که در آن بی کفایتی جان انسان ها را نجات می دهد."

آیین نامه اخلاق پزشکی انجمن پزشکی آمریکا، پزشکان را از شرکت در اعدام های مجاز قانونی منع می کند. این یک ممنوعیت اخلاقی حرفه ای است، نه یک قانون جزایی فدرال که هر پزشک را از شرکت در هر اعدام منع می کند.

پایک از تلاش برای اعدام تنسی در 30 سپتامبر جان سالم به در برد و برای درمان اضطراری به بیمارستان منتقل شد. زنده ماندن او سؤالاتی را در مورد اینکه آیا داروها همانطور که در نظر گرفته شده بود وارد جریان خون او شده است یا خیر، آیا دارو با کیفیت مورد انتظارش بود و تیم اعدام چگونه واکنش نشان می داد در زمانی که این روش اثر مورد نظر خود را نداشت، ایجاد کرده است.

نیوزویک برای اظهار نظر با اداره اصلاح و تربیت تنسی تماس گرفته است.

گرونر پیشنهاد کرد که مشکلات مربوط به دسترسی داخل وریدی می‌تواند به توضیح بقای پایک کمک کند و این احتمال را افزایش می‌دهد که دارو آنطور که در نظر گرفته شده وارد جریان خون او نشده است.

یکی از احتمالاتی که او مطرح کرد، عارضه ای بود که در آن داروی تزریقی به جای اینکه به درستی وارد جریان خون شود، از ورید به بافت اطراف فرار می کند.

او گفت: «می‌دانید، مشکل Pike این است که شما شخصی را گرفتید که ظاهرا دسترسی IV غیر معمول داشت و او را با شخصی که کاملا ناتوان بود جفت کردید.

گرونر گفت که اگر این دارو به جای تزریق داخل وریدی، زیر پوست تزریق شود، "فقط به آرامی از آن بافت ها جذب می شود." او اثر احتمالی را با یک آماده سازی با رهش پایدار مقایسه کرد، که در آن یک دارو در طول زمان وارد گردش خون می شود و نه یکباره.

او گفت: «بنابراین او اساسا تزریق آهسته و مداوم داشت.

گرونر همچنین به گزارش‌هایی مبنی بر جراحات جدی در بازوهای پایک به عنوان دلیلی برای بررسی اینکه آیا خطوط IV به درستی قرار گرفته‌اند، اشاره کرد.

پایک پس از اعدام ناموفق دچار سوختگی شدید، تاول و تورم شدید در بازوهای خود شد. وکیل او دست های او را به گونه ای توصیف کرد که "مثل اینکه می خواهید یک دستکش جراحی را منفجر کنید."

گرونر گفت که جراحات گزارش شده با احتمال خارج شدن خون مطابقت دارد. محلول‌های پنتوباربیتال در صورت خروج از بافت‌های اطراف می‌توانند باعث آسیب بافتی قابل توجهی شوند که به طور بالقوه منجر به سوختگی شیمیایی، التهاب و تورم می‌شود. با این حال، گرونر گفت که عکس‌های بازوهای پایک را بررسی نکرده است و علت دقیق و میزان جراحات او تأیید نشده است.

مسیر مصرف، مقدار پنتوباربیتال که به جریان خون او رسیده و کیفیت دارو باید از طریق شواهد مشخص شود.

گرونر همچنین این سوال را مطرح کرد که آیا رویه اعدام به پرسنل اجازه می‌دهد مشکلات را در زمان وقوع تشخیص دهند.

در اتاق عمل، متخصص بیهوشی معمولا نزدیک بیمار می ماند و می تواند محل تزریق را در حین تزریق داخل وریدی مشاهده کند. یک پزشک با تجربه همچنین ممکن است تغییرات مقاومت را که نشان دهنده مشکل در زایمان است را تشخیص دهد.

گرونر با توضیح اینکه چگونه یک پزشک باتجربه می تواند مقاومت را هنگام تجویز داروی IV تشخیص دهد، گفت: "اگر آن سرنگ را به سمت پایین فشار دهید، می دانید چه احساسی دارد. وارد نمی شود."

او این را با روش‌های تزریق کشنده مقایسه کرد که در آن فردی که دارو را تجویز می‌کند ممکن است توسط یک صفحه یا اتاق دیگری از زندانی جدا شود، با لوله‌ای که سرنگ را به محل تزریق متصل می‌کند.

گرونر استدلال کرد که فاصله و تجهیزات می تواند تشخیص مشکلات را از طریق مشاهده مستقیم و احساس تزریق دشوارتر کند.

او همچنین این سوال را مطرح کرد که آیا پرسنل اعدام لزوما تجربه لازم برای مدیریت دسترسی دشوار IV را دارند یا خیر.

او گفت: «این یک مهارت مبتنی بر تمرین است. او افزود: "افرادی که در این کار بسیار خوب هستند، همیشه این کار را انجام داده اند."

گرونر همچنین احتمال بروز مشکل در خود دارو را مطرح کرد. او گفت که نمی تواند احتمال معیوب بودن یا نامناسب بودن دارو را رد کند زیرا منبع و کیفیت آن در اطلاعاتی که در دسترس او قرار دارد مشخص نشده است.

او گفت که مهم است بدانیم که آیا غلظت دارو هنگام ورود پایک به بیمارستان اندازه گیری شده است یا خیر و سوابق بالینی در مورد وضعیت او چه چیزی را نشان می دهد. او همچنین درباره عدم وجود ارزیابی سیستماتیک عصبی در طول اعدام ابراز نگرانی کرد، اگرچه مصاحبه دقیقا مشخص نکرد که چه ارزیابی هایی انجام شده است.

همچنین سؤالاتی در مورد اینکه آیا تصمیم پایک برای حذف آخرین وعده غذایی خود تأثیری بر نتیجه تلاش برای اعدام داشت یا خیر مطرح شده است.

این جنجال به دنبال اعدام ناموفق دیگری در تنسی در ماه مه رخ می دهد، زمانی که مقامات پس از تلاش برای ایجاد دسترسی داخل وریدی مورد نیاز، تزریق کشنده تونی فون کاروترز را لغو کردند. طبق گفته دپارتمان اصلاح تنسی، پرسنل یک خط IV اولیه ایجاد کردند اما نتوانستند یک خط پشتیبان ایجاد کنند و تلاش برای وارد کردن یک خط مرکزی ناموفق بود. فرماندار بیل لی متعاقبا به Carruthers یک سال مهلت داد.

برخی از جمهوری خواهان ایالتی بعدا این شکست را به کم آبی بدن نسبت دادند، اگرچه اطلاعات در دسترس عموم به طور قطعی این توضیح را ثابت نمی کند. برخلاف پایک، Carruthers یک تزریق کشنده کامل دریافت نکرد.

پایک تصمیم گرفت از آخرین وعده غذایی خود صرف نظر کند و در عوض آن را به خیریه اهدا کند. وکلای او از آن زمان با این گمانه زنی مخالفت کردند که او عمدا از غذا و آب خودداری کرده است تا بتواند از اعدام جان سالم به در ببرد. آنها گفتند که او قبل از تلاش در 30 سپتامبر، غذا و مایعات، از جمله Gatorade مصرف کرده است.

گرونر گفت کم آبی می تواند دسترسی IV را دشوارتر کند، اما این پیشنهاد را رد کرد که روزه داری معمولا داروهای بیهوشی را بی اثر می کند.

معمولا به بیماران دستور داده می شود که قبل از بیهوشی روزه بگیرند تا خطر آسپیراسیون را کاهش دهند، زمانی که محتویات معده وارد ریه ها می شود. منظور از روزه گرفتن کاهش اثربخشی داروهای بیهوشی نیست.

گرونر گفت: «اگر داروهای بیهوشی به نحوی تحت تأثیر افرادی قرار می‌گرفت که برای عمل غذا نمی‌نوشیدند یا نمی‌نوشیدند، ده‌ها هزار عمل خراب می‌شد.

تیم های پزشکی به طور منظم دسترسی IV را در بیمارانی که به دلیل بیماری، استفراغ یا ناتوانی در نوشیدن آب دچار کم آبی شده اند، برقرار می کنند. او گفت که کم آبی می تواند سیاهرگ ها را کمتر برجسته و دسترسی IV را چالش برانگیزتر کند، اما پزشکان با تجربه اغلب می توانند بر این مشکلات غلبه کنند.

گرونر گفت: «افرادی که در این کار بسیار خوب هستند، همیشه این کار را انجام داده‌اند.

او استدلال کرد که روزه راهی ثابت برای بی اثر کردن پنتوباربیتال پس از رسیدن مقدار کافی به جریان خون نیست. این احتمال که کم آبی قرار دادن IV را پیچیده می کند از نظر پزشکی با این ادعا که اجتناب از غذا یا آب باعث مقاومت فرد در برابر دارو می شود متمایز است.

پایک به دلیل قتل همکلاسی اش کالین اسلمر در سال 1995 در تنسی به اعدام محکوم شد. اعدام او در 30 سپتامبر پس از تجویز دو دوز پنتوباربیتال توسط دولت شکست خورد. پایک جان سالم به در برد و به بیمارستان منتقل شد و سؤالاتی در مورد روش و شرایط مربوط به تجویز دارو ایجاد کرد.

هنوز مشخص نیست که آیا تنسی دوباره تلاش خواهد کرد تا پایک را اعدام کند یا خیر.

وکلای او جنبه هایی از روند شکست خورده را به چالش کشیده اند و این پرونده سوالات دشواری را در مورد اینکه آیا تلاش دیگری نقض ممنوعیت قانون اساسی در مورد مجازات های ظالمانه و غیرعادی است، ایجاد می کند. تیم حقوقی او همچنین ممکن است استدلال هایی در مورد خطر مضاعف و شرایط خاص اولین تلاش ارائه دهد.

پیامدهای پزشکی نیز نامشخص است. آسیب های بازوی پایک بسته به شدت، محل و بهبودی، می تواند دسترسی IV آینده را پیچیده کند. وضعیت عصبی و سلامت کلی او نیز برای ارزیابی عواقب اعدام ناموفق مرتبط است. میزان آسیب پایدار هنوز مشخص نشده است.

دیوان عالی کشور حکم داده است که اعدام افراد دارای معلولیت ذهنی ناقض اصلاحیه هشتم است. این حکم به طور خودکار اعدام فردی را که دارای بیماری روانی است منع نمی کند، اگرچه در مورد صلاحیت اجرا ممکن است سؤالات حقوقی جداگانه ای مطرح شود.

گرونر گفت که در ابتدا نگران بود که پایک به دلیل کمبود اکسیژن دچار آسیب عصبی جدی شود.

وی توضیح داد که مشکلات بلع گاهی ممکن است از آسیب عصبی ناشی شود، در حالی که لوله گذاری و سایر جنبه های درمان اورژانسی نیز می تواند به مشکلات بلع کمک کند.

با این حال، او اذعان کرد که گزارش ها حاکی از بهبود وضعیت پایک است.

بقای پایک سؤالات گسترده تری را در مورد قابلیت اطمینان تزریق کشنده، تخصص پزشکی موجود در هنگام اعدام و اینکه آیا روشی که به صورت کنترل شده ارائه می شود می تواند به اندازه کافی از عوارض جدی پیشگیری کند یا به آنها پاسخ دهد، ایجاد کرده است.

همانطور که گرونر استدلال کرد، معضل اساسی این است که تخصص بالینی مورد نیاز برای تشخیص و مدیریت چنین عوارضی ممکن است دقیقا همان تخصص باشد که اخلاق پزشکی حرفه ای پزشکان را از استفاده از آن برای اجرای یک اعدام باز می دارد.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سامانتا بیچ و ادوارد تی کامینز