کریستا پایک زن تنسی درد پس از اعدام ناموفق را توصیف می کند

کریستا پایک، محکوم به اعدام، روز جمعه گفت که او یک ماه پس از زنده ماندن از تزریق آمپول کشنده در تنسی، همچنان در درد مداوم و تلاش برای صحبت کردن است.

وکلای او از فرماندار بیل لی خواسته اند که حکم اعدام او را به حبس ابد کاهش دهد، اما او گفته است که تا زمانی که دادگاه مداخله نکند، این حکم بدون تغییر باقی خواهد ماند.

در اولین بیانیه عمومی خود پس از اعدام نافرجام، پایک گفت که انتظار داشت بمیرد اما در عوض تنها و گیج روی تخت بیمارستان از خواب بیدار شد.

او گفت: «از آن شب لحظه‌ای نبوده است که من دردی نداشته باشم. "بدنم درد می کند. دست هایم درد می کند. دست هایم درد می کند. گلویم درد می کند. هنوز برای صحبت کردن تلاش می کنم."

پایک 50 ساله در طی تلاش برای اعدام در 30 سپتامبر از دو دوز پنتوباربیتال جان سالم به در برد. وکلای او گفتند که بازوهای او سوخته و تاول زده بود. او چند روز اول را در بیمارستان بیهوش و روی دستگاه تنفس مصنوعی گذراند.

متخصصان پزشکی و تزریق کشنده روی این موضوع تمرکز کرده‌اند که آیا مشکل در خط داخل وریدی باعث می‌شود که دارو به جای ورود به جریان خون در بافت اطراف جمع شود یا خیر.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

لی دستور تحقیقات را داد و تزریق کشنده دیگر تنسی را که امسال برنامه ریزی شده بود به تعویق انداخت. رئیس زندان این ایالت استعفا داد.

پایک اعدام ناموفق را به دلیل "بی کفایتی" مقصر دانست و گفت که رنج او فراتر از جراحات جسمی اش است.

او گفت: "درد در ذهن و روح من وجود دارد."

وی همچنین از کارکنان پزشکی که جان او را نجات دادند تشکر کرد و به رنج خانواده قربانیش اذعان کرد.

پایک به دلیل شکنجه و کشتن همکلاسی 19 ساله اش کالین اسلمر در سال 1995 به اعدام محکوم شد. پایک در زمان جنایتی که با دوست پسرش مرتکب شد، 18 سال داشت.

او گفت: "من همچنان به خانواده قربانیم و درد و رنج وحشتناکی که متحمل شده اند فکر می کنم."

لی این هفته به خبرنگاران گفت: "من گمان می کنم که حکم او مانند قبل خواهد بود مگر اینکه دادگاه خلاف آن را تعیین کند."

پایک اظهارات خود را از درمانگاه مرکز توانبخشی دبرا کی. جانسون به تیم حقوقی خود دیکته کرد، جایی که او پس از بستری شدن در بیمارستان بازگشت.

او گفت: "من نمی دانم چرا آن شب زنده ماندم. نمی دانم بعد از آن چه می شود." "در حال حاضر، من در تلاش برای بهبودی، یک روز در یک زمان."